
Περισσότερα... »
skip to content
Veria Blogs » Doctor Erotas | |||
|
Όλα τα blogs της Βέροιας και του νομού Ημαθίας με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
19262 άρθρα από 64 πηγές
Aa - Zz
(11565)
Αα - Ωω
(7697)

Ήθελα σήμερα να σου πω πολλά, να σου μιλήσω για όσα ζήσαμε, όσα ονειρευτήκαμε, όσα τόσα απλά γκρεμίσαμε ...Το ξέρω, έκανα αρκετά λάθη ... Τα πιο πολλά ήταν επειδή δεν ήθελα να σε χάσω ... Ανώριμες συμπεριφορές , γρήγορες κινήσεις, πράξεις που αντί να μας φέρουν πιο κοντά μας απομάκρυναν ... Όλα που με οδήγησαν ... Μακριά σου... Λυπάμαι πραγματικά για τα λάθη μου ... Το μονό που θέλω τώρα είναι να σου μιλήσω...
Όλα πάντα ήταν περίεργα, παράξενα, μπερδεμένες καταστάσεις ... Εσύ να εκφράζεσαι ελάχιστα και εγώ να θέλω πάντα πιο πολλά από όσα μπορούσες να μου προσφέρεις, να μου πεις κι αυτό επειδή σ' αγαπούσα. Η αλήθεια είναι ότι μου έφτανε που μιλούσαμε ... Αγαπούσα τις συζητήσεις μας, ακόμα κι αν ήταν χωρίς νόημα, χωρίς ουσία ... Το ότι σ' είχα κοντά μου έστω και μ' αυτό τον τρόπο μου αρκούσε ... Πιστεύω το καταλάβαινες , το έβλεπες στο χαμόγελο μου την κάθε φορά που μιλούσαμε, την κάθε φορά που σ' έβλεπα, την κάθε στιγμή που τα μάτια σου δεν ήταν πια θλιμμένα και μου χάριζες το υπέροχο χαμόγελο σου ...
Ήταν ελάχιστες οι φόρες στα τόσα χρόνια που σε κράτησα στην αγκαλιά μου, που κατάφερα να αφουγκραστώ την αναπνοή σου, να γευτώ το φιλί σου. Αυτές τις στιγμές όμως τις έχω καλά φυλαγμένες ... Τίποτα δεν θα τις αλλοιώσει ... Κι αυτό το υπόσχομαι πρώτα σ' έμενα, νιώθω ότι στο χρωστώ γιατί απλά εσύ ήσουν αυτός που μ' έμαθε ν' αγαπώ... Αλλά και να πονώ ...
Η απόσταση ήταν η αίτια της καταστροφής μας κι αυτό γιατί είχαμε εντελώς διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων ... Εγώ να 'ισχυρίζομαι ' ότι η αγάπη όλα τα νικά και εσύ 'φαν' της λογικής να λες δεν πρέπει, δεν μπορεί ...Να που και πάλι 'είναι φόρες που δεν φτάνει η αγάπη' ... Αλλά εγώ συνέχιζα να παλεύω μονή μου για κάτι που τέλειωσε πριν καν προλάβει ν' αρχίσει ... Εμείς οι ίδιοι πουλήσαμε την αγάπη μας , γκρεμίσαμε τα όνειρα μας , αντέξαμε να δούμε την καταστροφή μας.
Δεν ήταν όμως μονό η απόσταση ... Αλλά και ο εγωισμός σου ... Ίσως και ο φόβος σου, να μην πληγωθείς ... Σ' αγαπούσα δεν θα σε πλήγωνα ... Σπάνιες οι στιγμές που εξέφραζες τα συναισθήματα σου κι αυτές τις φόρες προσπαθούσες να κρύβεσαι πίσω από λέξεις ... Τα λάθη όμως δεν ήταν μονό δικά μου ... Εσύ να πλέκεσαι με γυναίκες της μιας βραδιάς και εγώ σε σχέσεις να προσπαθώ να σε ξε- χάσω -περάσω ... Ναι το ξέρω πως ήταν σφάλμα μου κι αυτό ... Αλλά δεν ήσουν εσύ ο σωστός για να με κρίνει αφού εσύ μου έλεγες μια ζωή 'δεν μπορούμε να ήμαστε μαζί ξεπέρασε το και ζήσε' ... Είπες πως έχεις χάσει την εμπιστοσύνη που μου είχες ... Πως πια δεν μπορείς να πιστέψεις πως σ' αγαπώ ... Τα λόγια σου αυτά με θύμωσαν, με στενοχώρησαν πιο πολύ ... Γιατί έκανα τόσα πολλά για εσένα, για μας και έδωσα αλλά τόσα ... Αυτό που είπες το έβλεπα ως αχαριστία...Δεν ξέρω γιατί έχανες την εμπιστοσύνη που μου είχες... Δεν έφταιγα μονό εγώ για τις καταστάσεις ... Εσύ το επέλεξες ...
Ανέχτηκα ακόμα και πολλές προσβολές από εσένα και πάντα έλεγα εντάξει δεν πειράζει και το προσπερνούσαμε ... Ποτέ όμως εκείνες τις τέσσερεις φόρες δεν ζήτησες ένα συγγνώμη ... Το ότι πάντα έκανα εγώ πίσω για τα σφάλματα σου με ενοχλούσε, το ότι πάντα πατούσα την αξιοπρέπεια μου με μείωνε , με έκανε ένα με το έδαφος ... Με έθιγε σαν άνθρωπο. Όλα τα ανεχόμουν επειδή σ' αγαπούσα ... Όλα όμως είχαν ένα όριο ... Την τελευταία φορά δεν άντεξα ... Είπα φτάνει ... Δεν θα άντεχα να ζητήσω ξανά συγγνώμη για κάτι που δεν έκανα, για κάτι που δεν έφταιξα ... Κι όμως δεν γύρισες να πεις 'συγγνώμη' ... Το ήξερα , το αισθανόμουν ... Όπως λένε ' αν αγαπάς κάτι αστό να φύγει... Αν γυρίσει είναι δικό σου, αν όχι , Δεν ήταν ποτέ' ... Δεν γύρισες ... Δεν σ' είχα ποτέ ...
Τώρα πια όλα αυτά δεν έχουν σημασία ... Τώρα πια δυστυχώς δεν είσαι εδώ ... Όλα έχουν τελειώσει ... Έκανα λάθη όπως και εσύ ... Αλλά εγώ έχω μάθει να ζητώ συγγνώμη, έχω μάθει και να συγχωρώ ... Ίσως μια μέρα διαβάσεις αυτό το κείμενο ... Ίσως όμως και ποτέ ... Ένα θέλω μονό να θυμάσαι πως σ' αγάπησα αληθινά και δεν υποκρίθηκα ποτέ ... Κι αν μια μέρα στην θύμηση σου 'ρθω να θυμηθείς τα βράδια στην παράλια ...
Σ' αγαπώ ... Να προσέχεις ...

από Lefteris Melitzanas

Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός ξεκινούν από την ιδέα ότι δίκιο υπάρχει μόνο στη μία πλευρά. Προσπαθώντας να συμβάλλουμε στην αναγνώριση της σύνθεσης, των απόψεων σας χαρίζουμε σήμερα το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του δυσφημισμένου λύκου.
Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι' αυτό.
ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΣΧΗΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΥΤΕ Ο ΥΠΝΟΣ
Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.
Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο.
Milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.
Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.
Αγορασθέντα τε υπό ημών
εντός μικρής σακουλίτσας
ή κουτιού ή βαζακίου
Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.
Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.
Και πάλιν άφρισε μετά δόξης
τσίτα κάνων κοιμητούς
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.
Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζώμενο,
ωστε παρασκευαζώμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.
Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν.
Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ.
Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.
Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.
Αμήν.
Η αναφορά του συγκεκριμένου ποιήματος στο Πιστεύω των χριστιανών σας ενόχλησε λίγο ή το βρήκατε διασκεδαστικό?
Και λίγη ιστορία..
Η δημιουργία του φραπέ ήταν τυχαία. Κατά την διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης στη Θεσσαλονίκη το 1957, ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρίας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας παρουσίαζε ένα νέο προϊόν για παιδιά, ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντάς το με γάλα και χτυπώντας το με σέικερ.
Ο Δημήτριος Βακόνδιος, υπάλληλος του Δρίτσα συνήθιζε να πίνει Nescafé που ήταν στιγμιαίος καφές και παρασκευαζόταν από την Νεστλέ. Σε ένα διάλειμμα που έκανε κατά την διάρκεια της έκθεσης θέλησε να πιει καφέ αλλά επειδή δεν έβρισκε ζεστό νερό, σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το σέικερ για να φτιάξει τον καφέ του με κρύο νερό. Έβαλε καφέ, ζάχαρη και νερό, τα κούνησε και δημιούργησε τον πρώτο καφέ φραπέ της ιστορίας. Μετά από χρόνια δήλωνε ότι δε μπορούσε να συνειδητοποιήσει πως ένα απλό πείραμα τον οδήγησε στην εφεύρεση του διασημότερου ροφήματος στην Ελλάδα.

Θυμάσαι όταν μου είπες Σ΄αγαπώ;
Κόλλησα και απλά χαμογέλασα…
Θύμωσες και με ρώτησες Εσύ;
Κόλλησα πάλι και απλά σε φίλησα…
Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτήν την λέξη την φοβάμαι.
‘Όταν την λέω,θέλω να την νιώθω κιόλας,
όπως επίσης και όταν την ακούω, θέλω να την εννούν.
Κάποια στιγμή σου είπα Σ’αγαπώ!
τότε χαμογέλασες και με φίλησες…
Είχες παράπονο που δεν σου έλεγα συχνά αυτήν την λέξη.
Τώρα πια, μετά από χρόνια, το συνήθισες ή κατάλαβες
Ότι δεν έχει σημασία να λές το Σ’ αγαπώ
|
Hellas Blogs: Evia Blogs (Εύβοια) Fokida Blogs (Φωκίδα) Lefkada Blogs (Λευκάδα) Macedonia Blogs (Μακεδονία) Trikala Blogs (Τρίκαλα) Xanthi Blogs (Ξάνθη) |
![]() |
Copyright © 2008 Veria Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 30.07.2010 09:30:18 |
