
Ήθελα σήμερα να σου πω πολλά, να σου μιλήσω για όσα ζήσαμε, όσα ονειρευτήκαμε, όσα τόσα απλά γκρεμίσαμε ...Το ξέρω, έκανα αρκετά λάθη ... Τα πιο πολλά ήταν επειδή δεν ήθελα να σε χάσω ... Ανώριμες συμπεριφορές , γρήγορες κινήσεις, πράξεις που αντί να μας φέρουν πιο κοντά μας απομάκρυναν ... Όλα που με οδήγησαν ... Μακριά σου... Λυπάμαι πραγματικά για τα λάθη μου ... Το μονό που θέλω τώρα είναι να σου μιλήσω...
Όλα πάντα ήταν περίεργα, παράξενα, μπερδεμένες καταστάσεις ... Εσύ να εκφράζεσαι ελάχιστα και εγώ να θέλω πάντα πιο πολλά από όσα μπορούσες να μου προσφέρεις, να μου πεις κι αυτό επειδή σ' αγαπούσα. Η αλήθεια είναι ότι μου έφτανε που μιλούσαμε ... Αγαπούσα τις συζητήσεις μας, ακόμα κι αν ήταν χωρίς νόημα, χωρίς ουσία ... Το ότι σ' είχα κοντά μου έστω και μ' αυτό τον τρόπο μου αρκούσε ... Πιστεύω το καταλάβαινες , το έβλεπες στο χαμόγελο μου την κάθε φορά που μιλούσαμε, την κάθε φορά που σ' έβλεπα, την κάθε στιγμή που τα μάτια σου δεν ήταν πια θλιμμένα και μου χάριζες το υπέροχο χαμόγελο σου ...
Ήταν ελάχιστες οι φόρες στα τόσα χρόνια που σε κράτησα στην αγκαλιά μου, που κατάφερα να αφουγκραστώ την αναπνοή σου, να γευτώ το φιλί σου. Αυτές τις στιγμές όμως τις έχω καλά φυλαγμένες ... Τίποτα δεν θα τις αλλοιώσει ... Κι αυτό το υπόσχομαι πρώτα σ' έμενα, νιώθω ότι στο χρωστώ γιατί απλά εσύ ήσουν αυτός που μ' έμαθε ν' αγαπώ... Αλλά και να πονώ ...
Η απόσταση ήταν η αίτια της καταστροφής μας κι αυτό γιατί είχαμε εντελώς διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων ... Εγώ να 'ισχυρίζομαι ' ότι η αγάπη όλα τα νικά και εσύ 'φαν' της λογικής να λες δεν πρέπει, δεν μπορεί ...Να που και πάλι 'είναι φόρες που δεν φτάνει η αγάπη' ... Αλλά εγώ συνέχιζα να παλεύω μονή μου για κάτι που τέλειωσε πριν καν προλάβει ν' αρχίσει ... Εμείς οι ίδιοι πουλήσαμε την αγάπη μας , γκρεμίσαμε τα όνειρα μας , αντέξαμε να δούμε την καταστροφή μας.
Δεν ήταν όμως μονό η απόσταση ... Αλλά και ο εγωισμός σου ... Ίσως και ο φόβος σου, να μην πληγωθείς ... Σ' αγαπούσα δεν θα σε πλήγωνα ... Σπάνιες οι στιγμές που εξέφραζες τα συναισθήματα σου κι αυτές τις φόρες προσπαθούσες να κρύβεσαι πίσω από λέξεις ... Τα λάθη όμως δεν ήταν μονό δικά μου ... Εσύ να πλέκεσαι με γυναίκες της μιας βραδιάς και εγώ σε σχέσεις να προσπαθώ να σε ξε- χάσω -περάσω ... Ναι το ξέρω πως ήταν σφάλμα μου κι αυτό ... Αλλά δεν ήσουν εσύ ο σωστός για να με κρίνει αφού εσύ μου έλεγες μια ζωή 'δεν μπορούμε να ήμαστε μαζί ξεπέρασε το και ζήσε' ... Είπες πως έχεις χάσει την εμπιστοσύνη που μου είχες ... Πως πια δεν μπορείς να πιστέψεις πως σ' αγαπώ ... Τα λόγια σου αυτά με θύμωσαν, με στενοχώρησαν πιο πολύ ... Γιατί έκανα τόσα πολλά για εσένα, για μας και έδωσα αλλά τόσα ... Αυτό που είπες το έβλεπα ως αχαριστία...Δεν ξέρω γιατί έχανες την εμπιστοσύνη που μου είχες... Δεν έφταιγα μονό εγώ για τις καταστάσεις ... Εσύ το επέλεξες ...
Ανέχτηκα ακόμα και πολλές προσβολές από εσένα και πάντα έλεγα εντάξει δεν πειράζει και το προσπερνούσαμε ... Ποτέ όμως εκείνες τις τέσσερεις φόρες δεν ζήτησες ένα συγγνώμη ... Το ότι πάντα έκανα εγώ πίσω για τα σφάλματα σου με ενοχλούσε, το ότι πάντα πατούσα την αξιοπρέπεια μου με μείωνε , με έκανε ένα με το έδαφος ... Με έθιγε σαν άνθρωπο. Όλα τα ανεχόμουν επειδή σ' αγαπούσα ... Όλα όμως είχαν ένα όριο ... Την τελευταία φορά δεν άντεξα ... Είπα φτάνει ... Δεν θα άντεχα να ζητήσω ξανά συγγνώμη για κάτι που δεν έκανα, για κάτι που δεν έφταιξα ... Κι όμως δεν γύρισες να πεις 'συγγνώμη' ... Το ήξερα , το αισθανόμουν ... Όπως λένε ' αν αγαπάς κάτι αστό να φύγει... Αν γυρίσει είναι δικό σου, αν όχι , Δεν ήταν ποτέ' ... Δεν γύρισες ... Δεν σ' είχα ποτέ ...
Τώρα πια όλα αυτά δεν έχουν σημασία ... Τώρα πια δυστυχώς δεν είσαι εδώ ... Όλα έχουν τελειώσει ... Έκανα λάθη όπως και εσύ ... Αλλά εγώ έχω μάθει να ζητώ συγγνώμη, έχω μάθει και να συγχωρώ ... Ίσως μια μέρα διαβάσεις αυτό το κείμενο ... Ίσως όμως και ποτέ ... Ένα θέλω μονό να θυμάσαι πως σ' αγάπησα αληθινά και δεν υποκρίθηκα ποτέ ... Κι αν μια μέρα στην θύμηση σου 'ρθω να θυμηθείς τα βράδια στην παράλια ...
Σ' αγαπώ ... Να προσέχεις ...
Περισσότερα... »













