Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Περισσότερα... »
skip to content
Veria Blogs » Ο Ερευνητής της Βέροιας | |||
|
Όλα τα blogs της Βέροιας και του νομού Ημαθίας με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
19262 άρθρα από 64 πηγές
Aa - Zz
(11565)
Αα - Ωω
(7697)
Βουδαπέστη, οι όχθες του Δούναβη και το κάστρο της Βούδας
χιλιοστή επέτειο του ουγγρικού κράτους, αλλά η ιστορία της πόλης είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα.
"Μπουντάι Κρόνικα" (Τα χρονικά της Βούδας).
ε σε ρόλο μικρής επαρχιακής πόλεως στην Αυτοκρατορία των Αψβούργων μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα.
του "Θανάτου της Παρθένου" και το εσωτερικό αναζωογονήθηκε με εργασίες σε γυψομάρμαρο και πίνακες με διακοσμητικά θέματα.
αποδείχθηκε χρήσιμη: επειδή αποκλείστηκε στην ανατολική όχθη κατά τη χρονική στιγμή που γινόταν η κηδεία του πατέρα του στη δυτική όχθη, δεν έχασε καιρό και κατάφερε να στήσει μια γέφυρα στο ποτάμι. Χάρη σε αυτόν, το 1848, ολοκληρώθηκε η Σέτσενι Λάντσιντ, μια μεγαλοπρεπής γέφυρα με αλυσίδες και για πρώτη φορά ενώθηκαν οι δύο όχθες του μεγάλου ποταμού.
Νόρα Βαλσάμη
και ασχολήθηκε με το θέατρο αποκλειστικά. Ανάμεσα στις θεατρικές παραστάσεις στις οποίες συμμετείχε είναι "Ο Ματωμένος Γάμος" του Λόρκα, "Ένας Ιδανικός Σύζυγος" του Όσκαρ Ουάιλντ κ.ά.


Η μάχη του Σολφερίνο
Αυστριακοί την εμπροσθοφυλακή των Γαλλο-Πεδεμοντίων. Η σύγκρουση άρχισε το πρωί και συνεχίστηκε μέχρι το μεσημέρι, μέσα σε κλίμα σύγχυσης και αταξίας. Ήταν όμως ιδιαίτερα σκληρή,με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο.
νεκρούς και τραυματίες και 2.000 αγνοούμενους ή αιχμαλώτους.
Ο ήχος της σιωπής
στικό του, την εξυπνάδα του και τους καλούς του τρόπους. Εκείνος νιώθει ανάμικτα συναισθήματα, αφού του αρέσει πολύ
η Αθηνά, αλλά έχει τύψεις γιατί αισθάνεται πως προδίδει την εμπιστοσύνη της γυναίκας του, δημοσιογράφου Μιράντας Δανέζη, η οποία είναι αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Ελεύθερη Ώρα». Με αυτόν τον τρόπο αρχίζει μια ιστορία εκβιασμού σε βάρος του Δανέζη ώστε να περιοριστούν οι ευθύνες της εταιρίας για τη θανατηφόρα έκρηξη, αλλά και ο συναισθηματικός του διχασμός ανάμεσα σε δυο γυναίκες….
Οι Ιπτάμενοι Δίσκοι του Κένεθ Άρνολντ
ρμανικό Gotha Go-22, το οποίο πέταξε για πρώτη φορά το 1945, αλλά και διάφορα άλλα πειραματικά μοντέλα τύπου "ιπτάμενης πτέρυγας" της αμερικανικής εταιρίας Northrop, όπως το N1M “Jeep”, που πέταξε τον Ιούλιο του 1940, το XB-35, το YB-49 και το YRB-49A, που αποτελούν και τους προδρόμους του σημερινού στελθ βομβαρδιστικού Β-2. Ίσως τελικά αυτό που είδε ο Arnold να μην ήταν και τόσο απόκοσμο, αλλά σίγουρα κάτι μπροστά από την αεροναυπηγική εποχή του.)
Λουκρητία Βοργία
αυτός, γιος του Βασιλέως της Νάπολης Αλφόνσου Β' της Αραγωνίας. Και αυτός ο γάμος υπήρξε ατυχής. Τότε, οι Βοργίες ανέλαβαν την ιδέα να καθυποτάξουν το Βασίλειο της Νάπολης συμμαχώντας με τον Βασιλέα της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΒ΄. Έτσι την επομένη της εορτής του ιωβηλαίου του 1500 που γιόρταζε όλη μαζί η οικογένεια του Ποντίφικα, ο Αλφόνσος δέχθηκε επίθεση από τέσσερις προσωπιδοφόρους κοντά στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου όπου τραυματίσθηκε σοβαρά δεχόμενος τις φροντίδες που έσπευσε να του παράσχει η σύζυγός του Λουκριτία, επί 34 συνεχείς ημέρες, ενώ ο Πάπας διέθεσε 14 άνδρες για τη φρούρησή του. Όταν τη περίοδο εκείνη ο Καίσαρας Βοργίας πήγε να επισκεφθεί τον ημιθανή τραυματία φέρεται να δήλωσε «ότι δεν γίνεται στο γεύμα, μπορεί να γίνει στο δείπνο». Έτσι στις 18 Αυγούστου του 1500 αφού εισήλθε στη κρεβατοκάμαρα του γαμπρού του και απομάκρυνε την αδελφή του, στραγγάλισε τον Αλφόνσο με τη βοήθεια του σωματοφύλακά του Μικελόττο.
ένα εξ αυτών ο Πάπας αναγνώριζε το βρέφος ως τέκνο του Καίσαρα Βοργία, στο δε άλλο ως τέκνο δικό του. Η διπλή αυτή αναγνώριση της πατρότητας του παιδιού ενισχύει παρά συσκοτίζει ακόμη περισσότερο τις κατηγορίες των χρονικογράφων της εποχής για τις πιθανές αισχρές και οργιώδεις σχέσεις πατέρα, αδελφού και κόρης. Βέβαια σ΄ αυτό το σημείο έδωσε λαβή να υποστηρίζεται και η ενεργή συμμετοχή της Λουκριτίας σε όλες τις οργιώδεις εορτές που συνήθιζε ο Πάπας στα ποντιφικά ανάκτορα.
Δούκισσα της Μοντένα, του Ρέτζιο και της Φεράρας, Δούκισσα της Βισκεγλίας και Λαίδη του Πέζαρο και της Γραδάρας. Σημειώνεται ότι τότε οι κληρονομικοί τίτλοι φέρονταν κατά σειρά από τον νεότερο προς τον αρχαιότερο αποκτηθέντα και όχι κατά την σύγχρονη αξιωματική σειρά από ανώτερο προς κατώτερο.
πνεύμα όσο και στην έκφρασή της και προπάντων ο χαρακτήρας της. Κατέστη κοντά στον πατέρα της και τους φιλόδοξους αδελφούς της "ευμάλακτος κηρός", "χαρίεσσα σκλάβα", που όμως η εκπαίδευσή της δεν μόρφωσε την αιδώ, ούτε τον λεπτοφυή γυναικείο αυτοσεβασμό.Έτσι ως γλυκύτατη γυνή προετοιμάστηκε να δεχτεί χωρίς αντιστάσεις τις σκανδαλωδέστερες περιπέτειες του Οίκου των Βοργιών τις οποίες κάποια ψυχική αναισθησία τις καθιστούσες λιγότερο οδυνηρές για την ίδια. Συνήθισε στο πόνο, (συνεχίζει ο Γέμπχαρτ) όπως συνήθισε τα παράξενα θεάματα της παπικής αυλής».
Μπίρς Αμπρόουζ
λογοτεχνικών βιβλίων (όπως το "Gringo Viejo" -"Ο γερο-Γκρίνγκο"- του Κάρλος Φουέντες) γράφτηκαν. Γυρίστηκαν κινηματογραφικές ταινίες (όπως η βασισμένη στο βιβλίο του Φουέντες, "The Old Gringo" του Luis Puenzo, με τον Γκρέγκορι Πεκ και την Τζέιν Φόντα), ανέβηκαν θεατρικά έργα και δημιουργήθηκαν σύλλογοι θαυμαστών του έργου του. Ακόμη και σήμερα ανακαλύπτονται συνεχώς στοιχεία που περιπλέκουν τα γεγονότα ακόμη περισσότερο. Ο Μπηρς δεν ανεχόταν τους ηλίθιους, δεν χαριζόταν στους εχθρούς και έφτυνε κατάμουτρα τους θεούς που έφτιαχναν οι άνθρωποι και όσους προσεύχονταν σε εκείνους. Είναι φημισμένος για τις υπερφυσικές του ιστορίες, καθώς επίσης και για το θρυλικό του πνεύμα, που μπορεί κανείς να εκτιμήσει καλύτερα διαβάζοντας το "Αλφαβητάρι του διαβόλου". Εκτός από τον H.L. Mencken, πνευματικό κληρονόμο του, δεν υπήρξε ποτέ άνθρωπος των γραμμάτων σαν τον Αμπρόουζ Μπηρς. Κι αν η τύχη του παραμένει ένα μυστήριο, ο Μπηρς παραμένει ένα αίνιγμα. Βιβλιογραφία: "Nuggets and Dust, Chatto and Windus", Λονδίνο/1872 "The Fiend`s Delight", John Camden Hotten, Λονδίνο/1873 "Cobwebs from an Empty Skull", Routledge, Λονδίνο/1874 "The Dance of Death", Henry Keller and Company, Σαν Φρανσίσκο/1877 "Black Beetles In Amber", Western Authors Publishing, Σαν Φρανσί
σκο/1892 "The Monk and the Hangman`s Daughter", F.J. Schulte, Σικάγο/1892 "Tales of Soldiers and Civilians", E.L.G. Steele, Σαν Φρανσίσκο/1892 "Can Such Things Be?", Cassell Publishing Company, Νέα Υόρκη/1893 "Fantastic Fables", G.P. Putnam`s Sons, Νέα Υόρκη/1899 "Shapes of Clay", W.E. Wood, Σαν Φρανσίσκο/1903 "The Cynic`s Word Book", Doubleday, Νέα Υόρκη/1906 "The Shadow on the Dial and Other Essays", A.M. Robertson, Σαν Φρανσίσκο/1909 "Write It Right", Neale Publishing Company, Νέα Υόρκη/1909 "The Collected Works of Ambrose Bierce 12 Volumes", Neale, Νέα Υόρκη/1909-1912.
Βίκτορ Φραντς Eς
Πανεπιστήμιο του Γκρατς, και συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη Φυσική, μέχρι που έλαβε το διδακτορικό του από εκεί το 1910. Εργάστηκε ως βοηθός του Stefan Meyer στο Ινστιτούτο Έρευνας για το ράδιο, στην Ακαδημία Επιστημών της Βιέννης (1910 - 1920). Ο Ες πήρε άδεια απουσίας το 1921 και ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εργάστηκε στην US Radium Corporation, στο Νιου Τζέρσεϊ, και ως σύμβουλος Φυσικός για το Bureau of Mines, στην Ουάσιγκτον. Το 1923 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς, και ορίστηκε τακτικός καθηγητής της Πειραματικής Φυσικής το 1925. Το Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ τον διόρισε καθηγητή και Διευθυντή του Ινστιτούτου Ακτινολογίας, το 1931.
το 1944 έγινε πολιτογραφημένος πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνταξιοδοτήθηκε από το Fordham το 1956, και πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1964, στο Mount Vernon, Νεα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες.
ά σε ένα μπαλόνι. Συστηματικά μετρούσε την ακτινοβολία σε υψόμετρο έως και 5,3 χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του 1911-12. Οι τολμηρές πτήσεις που έκανε τόσο κατά την ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας, διατρέχοντας σημαντικό κίνδυνο για τον εαυτό του.
θάλασσας. Το συμπέρασμά του ήταν ότι υπάρχει ακτινοβολία που διαπερνά την ατμόσφαιρα από το διάστημα, και η ανακάλυψη επιβεβαιώθηκε από τον Ρόμπερτ Μίλλικαν το 1925, ο οποίος έδωσε στην ακτινοβολία το όνομα «κοσμικές ακτίνες». Η ανακάλυψη άνοιξε την πόρτα σε πολλές νέες ανακαλύψεις στην πυρηνική φυσική.
Η παλιά πόλη του Ντουμπρόβνικ
"Μαργαριταριού της Δαλματίας", δεν θεώρησαν ότι το Ντουμπρόβνικ θα γινόταν θέατρο του πολέμου. Στη διάρκεια της ιστορίας της, η πόλη ξεχώρισε τον εαυτό της σαν πρότυπο ελευθερίας, ανεξαρτησίας και αστικής ανοχής και ποτέ δεν υποχρεώθηκε να καταφύγει στα όπλα.
παρακείμενο σλαβικό καταυλισμό στην ενδοχώρα από τον οποίο έλαβε την οναμασία Ντουμπρόβνικ (από το ντουμπράβα που σημαίνει αριός, αδίλακας, ένα δέντρο που καλύπτει τους γύρω λόφους), όμως την ίδια χρονιά κατακτήθηκε από τη Βενετία. Παρά ταύτα, υπό τη διακυβέρνηση της Γαληνοτάτης συνέχισε να ασκεί το εμπόριό του χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις.
, συνεπώς, να συγκεντρωθεί στις υποθέσεις της, η Ρεμπούμπλικα Ραγκουζίνα εξασφάλισε το μονοπώλιο της εμπορίας του αλατιού στα Βαλκάνια και πέρασε από μακρά περίοδο δόξας. Παρά τον σεισμό του 1667 που τη συγκλόνισε και την κατεδάφισε συθέμελα σκοτώνοντας 5.000 ανθρώπους, συνέχισε να ευημερεί σε τέτοιο βαθμό ώστε κατά τον 17ο αιώνα είχε προξένους σε 80 χώρες. Επί πλέον, θεωρούσε τη διπλωματία τόση σημαντική ώστε να καταστεί η πρώτη ευρωπαική χώρα που αναγνώρισε τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το τέλος της ανεξαρτησίας της πόλης έφτασε το 1806 όταν ο Ναπολέων ενσωμάτωσε το Ντουμπρόβνικ στις Ιλλυρικές Επαρχίες.
- που έφταναν σε ύψος τα 25 και σε ορισμένα σημεία είχαν πάχος 6 μέτρα - ήταν ενισχυμένα με γοτθικούς πύργους και ημικυκλικές επάλξεις σε αναγεννησιακό ρυθμό. Τα σημαντικά θρησκευτικά και δημόσια κτίρια της πόλης, όταν κανείς την προσεγγίσει από τη θάλασσα, φαίνονται σαν διάδημα που υψώνεται πάνω από το νερό. Ο κύριος δρόμος της πόλης είναι η Στραντούν, ο φαρδύς λιθόστρωτος δρόμος που ακολουθεί τη γραμμή του καναλιού, το οποίο χώριζε το νησί από την ενδοχώρα κατά τους αρχαίους χρόνους. Η Στραντούν περιστοιχίζεται με κτίρια μπαρόκ που κατασκευάστηκαν μετά τον σεισμό και οδηγεί στο ανάκτορο Σπόνζα του 16ου αιώνα που έχει χτιστε
ί σε μια αρμονική ανάμιξη γοτθικού και αναγεννησιακού ρυθμού και το οποίο κάποτε αποτελούσε έδρα του τελωνείου και του νομισματοκοπείου.
ου είχαν βρει καταφύγιο στο λιμάνι μετά από μια καταιγίδα.
οδηγεί μέσα στις αίθουσες του μουσείου της πόλης. Την εποχή της δημοκρατίας χρησίμευε για κατοικία του ευγενή που εκλεγόταν κάθε μήνα για να εκφράζει, αν και μόνο ονομαστικά, τη διοικητική εξουσία. Στην πραγματικότητα η τιμητική αυτή εξουσία εφαρμοζόταν με ένα σημαντικό μειονέκτημα:έναν πολλά υποσχόμενο για το μέλλον απομονωτισμό. Ο εν λόγω ευγενής δεν επιτρεπόταν να εγκαταλείψει το ανάκτορο χωρίς τη συγκατάθεση των εκλεκτόρων του. Ίσως αυτό το παράξενο έθιμο της "έγκλειστης" εξουσίας ήταν το θεμέλιο της φιλελεύθερης παράδοσης αυτής της αρχαίας παράκτιας χώρας.
κάνει σκληρό φάουλ στο Τζίμη Πατίκα. Ο Πατίκας δε μπορεί να συνεχίσει (η ΑΕΚ έχει κλείσει τις αλλαγές της) και ο Σαντεξής αποβάλλεται με απ'ευθείας κόκκινη κάρτα. Η ΑΕΚ μένει με 9, ο Ηρακλής με 753ο λεπτό : Το σκορ είναι ακόμη 0 - 0 και ο Αδάμου θα τραυματιστεί και δε θα μπορέσει να συνεχίσει. Δεν υπάρχει άλλος παίκτης να πάρει τη θέση του, ο Ηρακλής μένει με 6 και ο διαιτητής διακόπτει τον αγώνα υπέρ της ΑΕΚ, για να κερδίσει έτσι η ΑΕΚ το εισητήριο της εξόδου - έστω "στα χαρτιά" - στο κύπελλο UEFA...
Το μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη
Καλατζής (Νιόνιος) , Αλίκη Καμινέλη , Ζωή Κανελλοπούλου , Γιώργος Κυρίτσης (Τηλέμα
χος Αυγουστίδης), Νίκος Παπακωνσταντίνου.
γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα υποστεί οικονομική
καταστροφή. Ο Μαυρίδης, δέχεται αλλά από τις πρώτες μέρες σχηματίζει την πεποίθηση πως ο άνθρωπος που αντικαθιστά είναι νεκρός και κατά πάσα πιθανότητα δολοφονημένος. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν βρίσκεται στραγγαλισμένη μια γυναίκα, η οποία στο παρελθόν υπήρξε ερωμένη του Μπονσαλέντη και ο αστυνόμος Μπέκας, διερευνώντας τις συνθήκες θανάτου της, βρίσκεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον Μαυρίδη και αρχίζει να του κάνει ενοχλητικές ερωτήσεις....
Ζινεντίν Ζιντάν
Έμεινε στις Κάννες για τέσσερα χρόνια και το 1992 πήρε μεταγραφή για τη Ζιροντέν Μπορντό. Με τη Ζιροντέν Μπορντό κατέκτησε το Κύπελλο Ιντερτότο και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Το 1996 πήρε μεταγραφή για τη Γιουβέντους, όπου και καθιερώθηκε σαν ένας από τους κορυφαίους ευρωπαίους ποδοσφαιριστές. Με προπονητή το Μαρτσέλο Λίπι και το Ζιντάν στις τάξεις της η Γιουβέντους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Ιταλίας και έφτασε δύο συνεχόμενες φορές στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, χωρίς όμως να καταφέρει να κερδίσει. Το 2001 πήρε μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης για το ποσό ρεκόρ των 74,5 εκατομμυρίων ευρώ. Στη Ρεάλ είχε συμπαίκτες τους Ραούλ, Λουίς Φίγκο, Ρομπέρτο Κάρλος και αργότερα Ρονάλντο και Ντέιβιντ Μπέκαμ. Με το Ζιντάν η Ρεάλ κέρδισε δύο πρωταθλήματα Ισπανίας και το 2002 κατέκτησε και το Τσάμπιονς Λιγκ, κερδίζοντας στον τελικό 2 - 1 τη Μπάγερ Λεβερκούζεν. Το γκολ που σημείωσε ο Ζιντάν σ' αυτόν τον τελικό θεωρείται ένα από τα καλύτερα στην ιστορία του θεσμού. Τερμάτισε την επαγγελματική του καριέρα με τη Ρεάλ, το τελευταίο του παιχνίδι ήταν στις 7 Μαΐου 2006, ένα μήνα πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006
η Γερμανία. Ο Ζιντάν, σε ηλικία 34 χρονών, είχε μόλις τελειώσει την επαγγελματική του καριέρα. Είχε παίξει το τελευταίο του παιχνίδι με τη Ρεάλ ένα μήνα πριν και είχε δηλώσει ότι μετά το τέλος του Μουντιάλ θα αποχωρήσει οριστικά από τα γήπεδα. Παρόλ' αυτά συνέβαλε σημαντικά στην επιτυχημένη πορεία της Γαλλίας μέχρι τον τελικό με την Ιταλία. Στην κανονική διάρκεια του τελικού πέτυχε το μοναδικό γκολ της Γαλλίας με πέναλτι. Με σκορ 1 - 1 το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση και στο 110ο λεπτό ο Ζιντάν έγινε ο πρωταγωνιστής ενός πολυσυζητημένου επεισοδίου, μαζί με τον αμυντικό της Ιταλίας Μάρκο Ματεράτσι. Ο Ζιντάν, αντιδρώντας σε ένα προκλητικό σχόλιο του Ματεράτσι, κουτούλησε τον Ιταλό και τον έριξε στο έδαφος. Ο διαιτητής δεν αντιλήφθηκε το επεισόδιο, καθώς ήταν εκτός φάσης, μετά όμως από συνεννόηση με το βοηθό διαιτητή απέβαλε το Ζιντάν. Η ΦΙΦΑ διερεύνησε το περιστατικό, και το ακριβές περιεχόμενο των λόγων του Ματεράτσι που προκάλεσε την οργή του Ζιντάν, και τελικά τιμώρησε και τους δύο παίχτες. Η Γαλλία έχασε τον τίτλο, καθώς οι Ιταλοί επικράτησαν στα πέναλτι. 
6 επισκέφτηκε το Μπαγκλαντές, καλεσμένος του βραβευμένου με Νομπέλ Ειρήνης Μοχάμεντ Γιουνούς..jpg)
Γιώργος Ρώης
Άννα Αχμάτοβα
όμως δράμα της ζωής της Αχμάτοβα ήταν η πολύχρονη φυλάκιση του γιου της: αρχικά καταδικασμένος σε θάνατο, ο Λέων Γκουμιλιόφ κλείστηκε από το 1938 έως το 1956 σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Το 1950 η Αχμάτοβα για να σώσει τη ζωή του γιου της, υπερβαίνει τον εαυτό της και γράφει έναν κύκλο ποιημάτων αφιερωμένο στον διώκτη της Στάλιν, με τίτλο «Δόξα στον Κόσμο». Τελικά, το 1954, τυγχάνει της συγνώμης του καθεστώτος και της επιτρέπεται να ταξιδέψει στο εξωτερικό όπου λαμβάνει το 1964 το Διεθνές Βραβείο ''Αίτνα-Ταορμίνα'', ενώ το 1965 πηγαίνει στην Οξφόρδη για να παραλάβει τιμητικό διδακτορικό για το σύνολο του έργου της για τον Πούσκιν. Η Άννα Αχμάτοβα πέθανε στις 5 Μαρτίου 1966, κατά τραγική ειρωνεία την ημέρα της επετείου του θανάτου του Στάλιν. Στην κηδεία της πλήθος κόσμου την αποχαιρέτησε στο τελευταίο της ταξίδι...
ς Αχμάτοβα,1924- ποιητική ανθολογία- Από έξι βιβλία, συλλεκτικός τόμος, 1940- Ποίημα δίχως Ήρωα, 1962- βασισμένο στο έργο του Πούσκιν ''Ευγένιος Ονέγκιν''. - Ρέκβιεμ, Μόναχο 1963- Το διάβα του χρόνου,1965
Γιώργος Κατσαρός
κοντίνιουο στη μουσική μπαρόκ. Κάποτε λοιπόν πίσω στο 1930, ενώ δούλευε ο Κατσαρός σε ένα μαγαζί στο Σαν Φρανσίσκο, μπαίνει μέσα μια παρέα, ένας εκ των οποίων ήταν καρφωμένος συνεχώς στα δάχτυλα του Κατσαρού, που έπαιζε κιθάρα. Όταν τέλειωσε το πρόγραμμα τον κάλεσε στο τραπέζι του και συστήθηκε σαν Αντρέας Σεγκόβια. Ο Κατσαρός έμεινε άναυδος, τι να πει κανείς για τον Σεγκόβια; Αναμορφωτής της κλασσικής κιθάρας, ο οποίος την εισήγαγε για πρώτη φορά στη συμφωνική ορχήστρα και την μετέτρεψε από συνοδευτικό σε σολιστικό όργανο. Συνθέτης, δημιουργός και ίσως ο μεγαλύτερος δεξιοτέχνης κλασσικής κιθάρας που έχει γεννηθεί μέχρι σήμερα. Όμως εξίσου άναυδος είχε μείνει και ο πολύς Σεγκόβια από το παίξιμο του Κατσαρού, που όμοιό του δεν είχε ξανασυναντήσει. Ταπεινοί και πηγαίοι άνθρωποι και οι δύο (χαρακτηριστικό των αυθεντικών μεγάλων μουσικών), έγιναν από τότε φίλοι στενοί και σε όποιο μέρος έδινε συναυλίες ο Σεγκόβια, πάντα έστελνε εισιτήρια Α! θέσης για να παραβρεθεί και να τον παρακολουθήσει ο Κατσαρός. Πέρα όμως από τις μουσικές
του κατακτήσεις, ο Κατσαρός ήταν πραγματικά κι ένας μεγάλος Έλληνας. Ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο, Ινδία, Αυστραλία και παντού όπου είχε Έλληνες κι έδινε συναυλίες για τον απόδημο Ελληνισμό. Βασικό του μέλημα ήταν η διατήρηση της Ελληνικής γλώσσας, της θρησκείας και των παραδόσεων. Με άλλα λόγια η διάσωση της πνευματικής μας κληρονομιάς. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλα τα μέρη που έδινε συναυλίες, έλεγε ότι θα παίξει για 2-3 βραδιές παραπάνω χωρίς χρήματα, έτσι ώστε να συγκεντρωθούν έσοδα για χτίσιμο εκκλησιών. Η πρώτη εκκλησία που χτίστηκε ήταν ο ¶γιος Γεώργιος στη Νέα Υόρκη. Για να δώσω ένα μέτρο της προσπάθειάς του, μόνο για την περιοχή του Σικάγου, μέχρι σήμερα, με πρωτοβουλία του Κατσαρού, έχουν κτιστεί 25 ναοί. Βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος ο Γιώργος Κατσαρός, τόνιζε πάντα την αξία της πίστης και της προσευχής.Το 1995 έγινε στη Θεσ/νίκη το πρώτο παγκόσμιο συμβούλιο απόδημου Ελληνισμού. Παρόν κι εκεί ο αιωνόβιος γέροντας, με την αγέρωχη και λεβέντικη κορμοστασιά του, ένας ζωντανός θρύλος,
παραβρέθηκε και μίλησε στους αποδήμους, που είχαν την μοναδική ευκαιρία να αντλήσουν συμπεράσματα και συμβουλές από την 100ετή εμπειρία του.Στις 23 Ιουνίου 1997 και σε ηλικία 102 ετών, ο Γιώργος Θεολογίτης ή Κατσαρός ξεκίνησε το απέραντο ταξίδι, για να συναντήσει αυτόν που τόσο αγάπησε και τίμησε όσο ζούσε, το Μεγαλοδύναμο Θεό.Τα λόγια του, τα τραγούδια του και οι χορδές της κιθάρας του, θα πάλλονται στις καρδιές μας και θα θυμόμαστε πάντα με μεγάλη αγάπη και σεβασμό, τον υπερήφανο Έλληνα που μεγαλούργησε χωρίς να ξεπουλήσει κανένα από τα ιδανικά του. Ας γίνει φωτεινό παράδειγμα για τις επόμενες γενεές.
Ολυμπιακή Ημέρα
Μπορίς Βιάν
freux (1948)
Πουέμπλο ντε Τάος Η εναρκτήρια τελετή στο Πουέμπλο ντε Τάος λαμβάνει χώρα στη γαλάζια λίμνη κάθε χρόνο στα τέλη Αυγούστου. Είναι μια απαραίτητη τελετή εάν κάποιος θέλει να γίνει δεκτός στη θρησκευτική ζωή και στις πολιτικές θέσεις της κοινότητας. Για τους Ινδιάνους της κοιλάδας του Πουέμπλο ντε Τάος μέσω της οποίας ένας μικρός παραπόταμος του Ρίο Γκράντε κυλάει προς βορρά, η λίμνη ήταν η πηγή του γηγενούς πληθυσμού που ζούσε στις περιοχές του Νέου Μεξικού και της Αριζόνας. Σε μια απόφαση του 1970 που αποτελούσε κρίσιμο σημείο για τη συμφιλίωση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των ιθαγενών που είχαν απομείνει, η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση επέστρεψε στη φυλή Πουέμπλο την ιερή λίμνη, ψηλά στο βουνό που δεσπόζει στην κοιλάδα όπου ζουν. 

φούρνους για να ψήνουν ψωμί που η φύση του ήταν καθαρώς αραβική.
ας που εξακολουθεί να τους διακατέχει. Όταν το Μεξικό κέρδισε την ανεξαρτησία του από την Ισπανία το 1821 αυξήθηκαν οι προστριβές μεταξύ της νέας χώρας και των γουνεμπόρων που διέσχιζαν τη μεγάλη απόσταση από τις ανατολικές ακτές. Αυτοί οι ορεσίβιοι - που συμβολίζονταν στην ασυναίσθητη συλλογικότητα του Ντάνιελ Μπουν και στην εικόνα της απομονωμένης περιοχής του πολιτικού Ντέιβιντ Κρόκετ - έζησαν δίπλα-δίπλα με τους Ινδιάνους, μαθαίνοντας τις κυνηγετικές τεχνικές τους και θιοθετώντας τα έθιμά τους. Επίσης πολέμησαν μαζί τους υπερασπιζόμενοι τα χωριά των Πουέμπλο που έμεναν
σε μόνιμη περιοχή κατά των επιθέσεων των νομαδικών φυλών των πεδιάδων, όπως ήταν οι Ναβάχο και οι Απάτσι.
εκεί και στη δεκαετία του 1870 ξεκίνησε η τρέλα της αναζήτησης χρυσού, που έφερε νέους κατοίκους σε αναζήτηση της τύχης στην κοιλάδα. Στη συνέχεια, στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν η σειρά των καλλιτεχνών. Ο Έρνεστ Μπλούμενσαϊν και ο Μπέρτ Φίλιπς ήταν οι πρώτοι από μια ομάδα που σχετίστηκαν με διανοούμενους όπως η ζωγράφος Τζόρτζια Ο΄Κίφι, ο φωτογράφος Άνσελ Άνταμς, ο ψυχαναλυτής Καρλ Γιούνγκ και ο συγγραφέας Ν. Λόρενς. 
Νέμεσις
γνωριστεί μαζί του και με τις ενέργειές του σπρώχνει την αντίπαλη οικογένει
α στην καταστροφή. Παντρεύεται την κόρη για να την κάνει δυστυχισμένη, αποκαλύπτει τις παράνομες δουλειές του πατέρα της, στρέφει το γιο σε άσωτη ζωή, εμπλέκοντάς τον σε υποθέσεις ναρκωτικών. Λίγο πριν την ολοκλήρωση του σχεδίου του, αντιλαμβάνεται ότι είναι στην πραγματικότητα ερωτευμένος με τη γυναίκα του και αναστέλλει τη συνέχεια των πράξεών του....
Φρεντ Αστέρ
«Over the top» έκαναν το όνειρό τους πραγματικότητα. Εχοντας λάβει τις καλύτερες των κριτικών, η καριέρα τους δεν μπορούσε παρά να απογειωθεί. Μετά τα «For Goodness Sake» και «Stop Flirting» εργάστηκαν μαζί για ακόμη οκτώ χρόνια. Το 1932 η Αντέλ αποσύρεται για να παντρευτεί, κάτι το οποίο κάθε άλλο παρά φόβισε τον Φρεντ. Η καριέρα του είχε ήδη εκτιναχθεί στα ύψη, παρ' όλα αυτά εξακολούθησε να δουλεύει σκληρά ξοδεύοντας ατέλειωτες ώρες στα στούντιο MGM και η επιβράβευση δεν άργησε να του χτυπήσει την πόρτα. Την ίδια χρονιά παίζει για πρώτη φορά με τη μετέπειτα σχεδόν μόνιμη παρτενέρ του Τζίντζερ Ρότζερς στην ταινία «Flying Down to Rio». Ετσι γεννήθηκε το πιο δημοφιλές χορευτικό ζευγάρι στην ιστορία του κινηματογράφου. Πλασμένοι ο ένας για τον άλλον, συνεργάστηκαν για δεκαέξι ολόκληρα χρόνια, πρωταγωνιστώντας σε δέκα μιούζικαλ.
στον κινηματογράφο ήταν ονειρική. Το πέρασμα του χρόνου και οι συνεχείς πρόβες τον ανάγκασαν να αποχωρήσει σιγά σιγά από τον κινηματογράφο, όχι όμως και από τον κόσμο του θεάματος. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '60 στις εκπομπές του, στο αμερικανικό δίκτυο NBC, «Ενα βράδυ με τον Φρεντ Αστέρ», «Ωρα του Αστέρ» και «Το σόου του Φρεντ Αστέρ» υπήρξε απολαυστικός. Με δύο βραβεία Οσκαρ και τέσσερα βραβεία ΕΜΜΥ, αποδείκνυε κάθε φορά πόσο ακμαίος και ενεργητικός εξακολουθούσε να είναι. Το 1954 η γυναίκα του Φίλις, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, πέθανε από καρκίνο. Δύο δεκαετίες αργότερα γνωρίστηκε με τη Ρόμπιν Σμιθ, την οποία παντρεύτηκε το 1980. Στις 22 Ιουνίου 1987, ύστερα από ένα κρυολόγημα και αφού ο οργανισμός του δεν μπορούσε πλέον να αντεπεξέλθει, ο Φρεντ Αστέρ έκλεισε τα μάτια του για πάντα.
Μιχάλης Μπούχλης
Χένρυ Ράιντερ Χάγκαρντ
ς κόρες και ένα γιό, που πέθανε σε ηλικία 10 ετών από ιλαρά. Το 1882 το ζεύγος επέστρεψε στην Αγγλία για να εγκατασταθούν αρχικά στο Ditchingham του Νόρφολκ και μετέπειτα στο Kessingland. Ο Χάγκαρντ σπούδασε νομικά και άρχισε να εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου το 1884. Εξαιτίας της ενασχόλησης του με την συγγραφή, η άσκηση του επαγγέλματος του υπήρξε παρεκβατική και ασυστηματοποίητη.
main, ήρωας στο βιβλίο Oι Θησαυροί του Βασιλιά Σολομώντα εμφανίζεται ακόμη και σήμερα στη Δυτική κουλτούρα. Ο κινηματογραφικός ήρωας Ιντιάνα Τζόουνς έχει κατα μεγάλο μέρος βασιστεί στον Quatermain, ενώ πολλές είναι και οι απευθείας κινηματογραφικές μεταφορές των βιβλίων με πρωταγωνιστή τον συγκεκριμένο ήρωα. Ο Χάγκαρντ έχοντας τοποθετήσει τις ιστορίες του συχνά στους αποκαλούμενους "χαμένους κόσμους" έχει επηρεάσει το είδος της επιστημονικής φαντασίας και των φανταστικών κόσμων.
Βίλχελμ φον Χούμπολτ
γνώση της βασκικής γλώσσας στους ευρωπαίους διανοούμενους.
ανάπτυξη του φιλελευθερισμού και ο ρόλος της ελευθερίας στην ατομική ανάπτυξη και η επιδίωξη της τελειότητας. Ο Χούμπολτ επέμενε σε μια ελάχιστη δυνατή κατάσταση αφιερωμένη αυστηρά στην διατήρηση της ασφάλειας.
Έριχ Μαρία Ρεμάρκ
Νόρμπερτ Ελίας
θεμελιώδες έργο του "Uber den Prozess der Zivilisation" ("Η εξέλιξη του πολιτισμού", ελλ. εκδ. Νεφέλη, 1997), που εκδόθηκε το 1939 και πέρασε στην αρχή, για τρεις δεκαετίες, σχεδόν απαρατήρητο, έγραψε μεταξύ άλλων: "Die hofische Gesellschaft. Untersuchungen zur Soziologie des Konigtums und der hofischen Aristokratie" ("Η αυλική κοινωνία. Έρευνες πάνω στην κοινωνιολογία της βασιλείας και στην αυλική αριστοκρατία") (1969)· "Was ist Soziologie?" ("Τι είναι κοινωνιολογία;" (1970)· "Die Gesellschaft der Individuen" ("Η κοινωνία των ατόμων") (1987)· "Studien uber die Deutschen" ("Μελέτες για τους Γερμανούς") (1989)· "Uber die Einsamkeit der Sterbenden" ("Για τη μοναξιά των ετοιμοθάνατων") (1982)· "Mozart. Zur Soziologie eines Genies" ("Μότσαρτ. Σχετικά με την κοινωνιολογία μιας μεγαλοφυίας", ελλ. εκδ. Ίνδικτος, 2001) (1991)· "The symbol theory" (1991)· "Die Ballade vom armen Jacob" (1996). Η έκδοση των απάντων του άρχισε το 1997 στη Φρανκφούρτη και προβλέπεται να περιλάβει 19 τόμους.
Το πολιτιστικό τοπίο της Σίντρα
αιώνα κατασκεύασαν εκεί ένα οχυρό γνωστό με την ονομασία Καστίγιο ντος Μούρος. Το οχυρό κατακτήθηκε το 1147 από τον Ντομ Αλφόνσο Ενρίκες και παρέμεινε κατοικία της πορτογαλικής βασιλικής οικογένειας μέχρι τον 14ο αιώνα οπότε εγκαταλείφθηκε, ενώ ανακαινίστηκε αργότερα, στη διάρκεια της ρομαντικής εποχής.
κτίρια ήταν έργο ενός άλλου βασιλιά, του Ντομ Μανουέλ, από τον οποίο έλαβε την ονομασία του ο ρυθμός Μανουελίν. Σήμερα το συγκρότημα Πάκο Ρεάλ, που ανακαινίστηκε κυρίως κατά την περίοδο της Αναγέννησης, χαρακτηρίζεται από υπερβολικές αρχιτεκτονικές μορφές και σχήματα, όπως οι δύο κωνικές καπνοδόχοι πάνω από τις κουζίνες που έχουν γίνει σύμβολο της Σίντρα. Το ανάκτορο προσείλκυσε έναν κύκλο καλλιτεχνών και ανθρώπων των γραμμάτω
ν και σύμφωνα με την παράδοση, ο Λουίς ντε Καμόες έκανε εδώ την πρώτη ανάγνωση του ποιήματός του "Λουσιάδες".
στις βραχώδεις κορυφές των όρων της Σίντρα. Υψωνόταν μέσα από τα ερείπια της Ιερωνυμικής μονής της Νόσα Σενιόρα ντα Πένα και είχε κατασκευαστεί τον 16ο αιώνα για την εξύμνηση των κατορθωμάτων του Βάσκο ντα Γκάμα. Την κατασκευή του ανακτόρου παρήγγειλε ο Φερδινάνδος Β΄ του Σαξ Κόμπουργκ το 1839 για τη σύζυγό του, βασίλισσα Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας, από τον Λούντβιχ φον Εσβέγκε. Ο αρχιτέκτων δημιούργησε ένα υπέροχο σύνολο από θόλους, επάλξεις, διαδρόμους και διακοσμήσεις που είχε εν μέρει εμπνευστεί από το κάστρο του Λουδοβίκου Β΄ στη Βαυαρία και εν μέρει από τα έργα του Σίνκελ στην κεντρική Ευρώπη. Εκτός από τις βασιλικές κατοικίες, η Σίντρα είναι επίσης τοποθεσία ναών, μονών και αριστοκρατικών κουίντας. Μια
από αυτές είναι η εκπληκτική βικτοριανή κατοικία του Μονσεράτ.
Νίνα Σγουρίδου
Μισέλ Πλατινί

Μυρτώ
ως ένας γοητευτικός γιατρός με τον οποίο θα συνδεθεί αισθηματικά θα αποδειχθεί πως δεν είναι παρά ένας προικοθήρας που στόχευε στην προίκα που θα έπαιρνε από μια πλούσια θεία της. Η αισθηματική απογοήτευση και η τέλεια οικονομική καταστροφή του πατέρα της, καταρρακώνουν τα όνειρά της, ενώ το άριστα του πτυχίου της εξαργυρώνεται με θέση δακτυλογράφου σε δικηγορικό γραφείο. όταν αργότερα ο μεσήλικας
δικηγόρος της προτείνει γάμο, η Μυρτώ που έχει χάσει όλο τον δυναμισμό της δέχεται και αποκτά μαζί του ένα ασθενικό παιδί. Ασφυκτιώντας από τη μίζερη ζωή της, αποκτά εραστή, αλλά από μια ατυχή συγκυρία, το παιδί της πεθαίνει την ώρα που εκείνη βρίσκεται μαζί του, γεγονός που το εισπράττει σαν θεϊκή οργή, με αποτέλεσμα να βυθιστεί σε μελαγχολία. Πολλά χρόνια αργότερα, ατενίζοντας μελαγχολικά το παρελθόν βλέπει πως δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει κανένα από τα νεανικά της όνειρα.
Φρανσουάζ Σαγκάν
τελευταία στιγμή. M' αυτά και μ' αυτά, πάντα ο Τύπος έγραφε περισσότερο για εκείνη παρά για το έργο της. Σε μισόν αιώνα εξέδωσε περί τα 50 βιβλία - στην πλειονότητά τους μυθιστορήματα. Τα θέματά της «σοβαρά». H αντιμετώπισή τους «ελαφριά». H δημοτικότητα στα ύψη. Εγινε διάσημη από την παρθενική της νουβέλα, το εμβληματικό «Καλημέρα θλίψη», η οποία πουλήθηκε σε εκατομμύρια αντίτυπα το 1954 όταν κυκλοφόρησε (ενδεικτικά, η μετάφραση που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ξεπέρασε τον πρώτο χρόνο το ένα εκατομμύριο). .jpg)
γεννήθηκε το 1935 στο Καζάρκ με το όνομα Φρανσουάζ Κουαρέ. Στην εφηβεία της εκδιώχθηκε από το καθολικό σχολείο στο οποίο φοιτούσε. Οταν ήρθε η ώρα για το απολυτήριο προτίμησε τα ξενύχτια στο Σεν Ζερμέν ντε Πρε, όπου έπιασε φιλίες με τη Ζυλιέτ Γκρεκό, τον Ζαν Πολ Σαρτρ. Σε ηλικία 18 ετών έγραψε το «Καλημέρα θλίψη» μέσα σε επτά εβδομάδες. Κατέθεσε το χειρόγραφο στον Ρενέ Ζυλιάρ με τον τίτλο της «δανεικό» από στίχους του Πολ Ελυάρ (από την ίδια στροφή είναι δάνειος και ο δικός μας τίτλος). H εμπορική επιτυχία του βιβλίου δεν μπορεί να συγκριθεί με κανενός άλλου στη Γαλλία του 20ού αιώνα. H μικρή Φρανσουάζ αρχίζει να χτίζει τον μύθο της: αγοράζει μια Τζάγκουαρ XK, την τρακάρει και νοσηλεύεται τραυματισμένη. Μόλις βγαίνει από το
νοσοκομείο αγοράζει μια Αστον Μάρτιν.
Παγκόσμια Ημέρα Υδρογραφίας
Νικολάι Ρίμσκυ-Κόρσακοφ
ι πέντε συνθέτες, με βάση τους την Αγία Πετρούπολη, επεδίωκαν την ανεξαρτησία της ρωσικής μουσικής από τα δυτικότροπα πρότυπα, θέλοντας να δημιουργήσουν ένα πραγματικά ρωσικό μουσικό ύφος.
νεαρούς Ευρωπαίους συνθέτες.
τάφους των Ρώσων συνθετών Μουσόργκσκι, Μποροντίν, Κούι, Γκλίνκα και Τσαϊκόφσκι.
για τη λειτουργία του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, μολονότι ήταν άθεος.
Ίαν ΜακΓιούαν
Σαν σήμερα στις 20 Ιουνίου 1960 γεννήθηκε στο Μπέρμπινχαμ της Αγγλίας, ο ιδρυτής και μπασίστας των Duran Duran, John Taylor.
Σπήλαιο Πετραλώνων
σημαντικά και το κρανίο θεωρείται ως ανήκον σε άνθρωπο που έζησε περίπου 700.000 χρόνια πριν από σήμερα κατά την μία και περίπου 200.000 χρόνια πριν από σήμερα κατά την άλλη.
χαρακτηριστικά πολύ πρωτόγονα. Στη γενική του εμφάνιση το Petralona 1 έχει το πρόσωπο ενός Νεάντερταλ αλλά το κρανίο ενός αρχαϊκότερου τύπου. Αρχικά, το Petralona 1 ταξινομήθηκε ως Homo neandertalensis, αλλά αργότερα επαναπροσδιορίστηκε ως Homo erectus. Σήμερα, όμως, οι περισσότεροι ερευνητές ότι ανήκει στο είδος των απολιθωμάτων που βρέθηκαν στην Αταπουέρκα και άλλα σημεία στην Ευρώπη - Homo heidelbergensis.
Η απαγωγή και δολοφονία του "Μαρσελίνο"
Απών
ο το «καυτό» θέμα της μοναξιάς και των προβλημάτων της καθημερινότητας που αντιμετωπίζει μια εγκαταλελειμμένη από τον άντρα της γυναίκα και μάλιστα στο ασφυκτικό περίγυρο μιας μικρής επαρχιακής πόλης. Το σίριαλ σημείωσε σταθερά υψηλές τηλεθεάσεις και διακρίθηκε χάρη στις καλές ερμηνείες και την προσεγμένη παραγωγή και σκηνοθεσία που ανέδειξε τα θετικά στοιχεία του σεναρίου (καλοί διάλογοι, ολοκληρωμένοι χαρακτήρες, γνώση της γυναικείας ψυχολογίας).
Γεώργιος Φόρας
Νικόλ Κίντμαν
(2001), στην ταινία με τον ομώνυμο τίτλο. Το 2003 κέρδισε το βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Α' Γυναικείας Ερμηνείας για την ταινία The Hours (2002). Τον ίδιο χρόνο, η Κίντμαν απέσπασε το Αστέρι της στην Οδό της Δόξας στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια. Έπειτα συνεργάστηκε με γνωστούς σκηνοθέτες όπως τον Άντονι Μιγκέλα, στην ταινία Cold Mountain (2003) και τον Λαρς Φον Τρίερ στο Dogville (2003). Έχει συνεργαστεί με αρκετούς γνωστούς ηθοποιούς όπως με τον υποψήφιο για Όσκαρ Τζουντ Λο, στην ταινία Cold Mountain (2003), την βραβευμένη με Όσκαρ Μέριλ Στριπ, στην ταινία The Hours (2002), τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ στο Moulin Rouge! (2001), τον βραβευμένο με Όσκαρ Άντονι Χόπκινς στην ταινία Human Stain (2003) και πολλούς άλλους. Το Νοέμβριο του 2008 θα τη δούμε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη στο πλευρό του πολύ κ
αλού της φίλου Χιου Τζάκμαν, στην ταινία Αυστραλία. Με τον Τζάκμαν έχει συνεργαστεί και στο παρελθόν αλλά πίσω από τις κάμερες με το animation Happy Feet (2006), όπου τραγούδησαν μαζί το Kiss του Πρινς και το Heartbreak Hotel του Έλβις Πρίσλεϋ. Η Κίντμαν είναι επίσης Πρέσβυρα Καλής Θελήσεως της UNICEF.
Γυναικείας Ερμηνείας - Kωμωδία ή Μιούζικαλ: To Die For (1995)
Ζακ Όφενμπαχ
Ζακ όταν εγκατασταθηκε στη Γαλλία.
οπερέτες του στον αγγλόφωνο κόσμο είναι Ο Ορφέας στον Άδη, Η Παρισινή Ζωή, Η Ωραία Ελένη, Η Περισόλ, Η Μεγάλη Δούκισσα του Γκέρολσταϊν κ.α. Το Χαρωπό Παρίσι είναι ένα θέμα που ακουγεται συχνά σε μπαλέτα και είναι σύνθεση των μελωδιών του Όφενμπαχ που τροποποιήθηκαν και ενορχηστρώθηκαν από τον Μανουέλ Ρόζενταλ το 1938. Η τελευταία του όπερα Τα Παραμύθια του Χόφμαν ήταν η σοβαρότερη από τις άλλες εργασίες του, ίσως γιατι απεικονίζει την αιώνια επιθυμία του κλόουν που θελει αντιμετωπίζεται με σοβαροτητα. Ήταν ακόμα ημιτελης όταν πέθανε το 1880, αλλά ολοκληρώθηκε από το φίλο του Ερνέστ Γκιρό (Ernest Guiraud) και έκανε πρεμιέρα το 1881.
Εμίλ Μιχάι Σιοράν
εκφραστεί. Η μέθοδος του ήταν εκείνη της αβυσσαλέας άρνησης που στρέφεται ενάντια σε όλες τις βεβαιότητες, ενάντια στις ιδεολογίες και τις ουτοπίες, ενάντια στην εξέγερση ή ακόμη και ενάντια στη δράση. Εγινε έτσι ένας δάσκαλος της απελπισίας, που ήθελε να διαλύσει όλες τις αυταπάτες, να υπονομεύσει όλες τις ελπίδες. Παρά το ότι στη νεότητά του σαγηνεύτηκε από τη μοίρα των αγίων, ο ριζικός σκεπτικισμός του τον οδήγησε στην άρνηση κάθε πίστης. Οπως όλοι οι «βλάσφημοι», ο Σιοράν ήταν στο βάθος μια θρησκευόμενη συνείδηση χωρίς θεό, ένας στοχαστής που τον έθελγε ταυτόχρονα ο πειρασμός του απόλυτου και το τραγικό συναίσθημα της κενότητας των πραγμάτων και της ματαιότητας των πάντων. Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1995.
Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
ώ η Οθωμανική Αυτοκρατορία ανακατέλαβε την περιοχή της Αδριανούπολης. Λίγους μήνες μετά τη λήξη του Β' Βαλκανικού Πολέμου ακολούθησε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος που θα έβαζε και πάλι τα βαλκανικά κράτη σε πολεμικές περιπέτειες.
σοβαρές διαφορές. Αν και η Σερβία με τη Βουλγαρία είχαν συνάψει συμφωνία διανομής, η Σερβία έπαψε να την αναγνωρίζει λόγω του ότι τμήμα του προβλεπόμενου μεριδίου της γινόταν ανεξάρτητη Ηγεμονία, (η Αλβανία), μη αποκτώντας διέξοδο στην Αδριατική, περιοριζόμενη έτσι από τα δυτικά. Η Βουλγαρία όμως επέμενε στα συμφωνηθέντα εδάφη. Αντίθετα με την Ελλάδα δεν υπήρξε καμία συμφωνία διανομής, η μεν Σερβία αναγνώριζε τα δικαιώματα κατοχής του ελληνικού στρατού, (Πρωτόκολλο Αθηνών (1913), γνωστό και ως Πρωτόκολλο Κορομηλά - Μπόσκοβιτς, ενώ η Βουλγαρία επεδίωκε την έξωση των Ελλήνων από τα εδάφη αυτά, προκειμένου να ιδρύσει την προβλεπόμενη Μεγάλη Βουλγαρία της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου.
αν και σε αλλαγή των καταλήξεων των ονομάτων στους τάφους στο νεκροταφείο της πόλης. Ειδικότερα στη γραμμή επαφής των στρατευμάτων οι Βούλγαροι συνεχώς χρησιμοποιούσαν μεθόδους συνεχούς διείσδυσης με συνέπεια ν΄ ακολουθούν συγκρούσεις. Βλέποντας τότε η Σερβία και η Ελλάδα τη Βουλγαρία ως κοινό κίνδυνο στις 19 Μαΐου (π.ημ.), ή 1 Ιουνίου (ν.ημ.) του 1913 συνδέθηκαν με αμυντική συμφωνία γνωστή ως Συνθήκη συμμαχίας Θεσσαλονίκης.
αρία σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση υπό τον Στόγιαν Ντάνεφ. Αν και ρωσόφιλος, στις νέες συγκυρίες της εποχής εκείνης υποχώρησε στις πιέσεις φιλοπόλεμων στρατιωτικών κύκλων. Στις 15 Ιουνίου ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας κάλεσε τους πρωθυπουργούς των χριστιανικών βαλκανικών κρατών σε διάσκεψη στην Πετρούπολη, υπό την διαιτησία του Τσάρου για την εξομάλυνση των διαφορών. Η βουλγαρική πλευρά έθεσε υπερβολικούς όρους στις συνομιλίες, ταυτόχρονα η ρουμανική πλευρά δήλωνε ότι σε περίπτωση που διασπαστεί οριστικά η βαλκανική συμμαχία θα εισέλθει στον πόλεμο για να εξασφαλίσει τα συμφέροντά της στα διαφιλονικούμενα εδάφη με την Βουλγαρία.
Έτσι, στις 21 Ιουνίου, ο στρατηγός Μιχαήλ Σαβόφ, επικαλούμενος την εξάντληση του στρατού του, επέδωσε τελεσίγραφο στον Βούλγαρο πρωθυπουργό να αποσαφηνίσει άμεσα τη θέση του: πόλεμος ή αποστράτευση. Ο βασιλιάς της Βουλγαρίας Φερδινάνδος, τασσόμενος με τις πληροφορίες του Σαβόφ συνηγόρησε υπέρ της στρατιωτικής λύσης. Έτσι ήταν όλα έτοιμα για την επικείμενη σύγκρουση. Αντίπαλες δυνάμεις
ουλγαρικός στρατός είχε ταχθεί υπό την αρχιστρατηγία του Βασιλέως Φερδινάνδου με βοηθό τον στρατηγό Μιχαήλ Σαβόφ, μέχρι τις 21 Ιουνίου (π.ημ.), όταν ανέλαβε ο στρατηγός Ράντκο Δημητρίεφ. Αυτοί ήταν και οι πραγματικοί αρχιστράτηγοι με γενικό επιτελάρχη τον στρατηγό Φίτσεφ.
αλλά και αιφνίδιο πόλεμο.
ν βόρεια και οχυρώθηκαν μεταξύ Κιλκίς και Στρυμώνα.
με την βοήθεια της Κρητικής χωροφυλακής αλλά και των κατοίκων της πόλης, αιχμαλωτίστηκαν οι βουλγαρικές μονάδες που είχαν στρατοπεδεύσει πριν την έναρξη των επιχειρήσεων.
σύμφωνα με μεταγενέστερη έκδοση (1941) 80.000 και 175 πυροβόλα. Οι Βούλγαροι είχαν οχυρωθεί σε στρατηγικές τοποθεσίες. Ιδιαίτερα, στο Κιλκίς είχαν κατασκεύασει ισχυρές οχυρώσεις.
τικής ενέργειας το βουλγαρικό επιτελείο διέταξε σύμπτυξη η οποία μετατράπηκε εν μέρει και σε άτακτη υποχώρηση. Οι βουλγαρικές ενισχύσεις καθυστέρησαν να μεταβούν στο μέτωπο. Στις 5 Ιουλίου, οι ελληνικές δυνάμεις κατέλαβαν την Δοϊράνη, όμως δεν κατάφεραν να κυκλώσουν τον βουλγαρικό στρατό. Στη συνέχεια με συνδυασμένες Σερβο-Ελληνικές ενέργειες, από τις 11 Ιουλίου, οι Βούλγαροι απωθήθηκαν προς βορά, κατά μήκος του ποταμού Στρυμώνα.
στρατό, το Σιδηρόκαστρο, οι Σέρρες, μάλιστα ελληνικές δυνάμεις προωθήθηκαν βαθιά στο βουλγαρικό έδαφος, ακόμα και σε εδάφη της "Παλαιάς Βουλγαρίας" (1878-1912), απειλώντας την ίδια την πόλη της Σόφιας από τα νότια.
θηκαν στα στενά της Κρέσνας. Ταυτόχρονα, οι Βούλγαροι μετέφεραν δυνάμεις από το Σερβικό μέτωπο ενώ οι ελληνικές δυνάμεις προήλασαν κατά μήκος του ποταμού Στρυμώνα διαδοχικά από Κρέσνα σε Σιμιτλή και τελικά έφτασαν στην Τζουμαγιά (Μπλαγκόεβγκραντ). Ο Ελληνικός Στρατός τελικά, λόγω εφοδιαστικών προβλημάτων αλλά και λόγω εξάντλησης από την επίμονη επέλαση, αναγκάστηκε να ανακόψει την πορεία του. Σε αυτό το σημείο και οι δύο πλευρές θεώρησαν ότι περαιτέρω παράταση των συγκρούσεων δεν οδηγούσε πουθενά και συμφώνησαν σε ανακωχή.
υκουρεστίου, παρενέβη ο ίδιος ο Κάιζερ υπέρ της Ελλάδος. Λίγα χρόνια αργότερα, στην αρχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και πριν η Ελλάδα εισέλθει στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, η Βουλγαρία θα καταλάβει προκλητικά την πόλη της Καβάλας.
διαφορές με την Βουλγαρία στην περιοχή της Δοβρουτσάς.
Σαλμάν Ρούσντι
τέταρτο βιβλίο του «Σατανικοί Στίχοι», ένα μυθιστόρημα με πολλές θρησκευτικές αναφορές για τον Προφήτη και το Κοράνι. Ούτε που το φανταζόταν ότι η έκδοση του βιβλίου αυτού θα του άλλαζε τόσο δραματικά τη ζωή. Όταν, όμως, πρόκειται για το Ισλάμ, όλα μπορούν να συμβούν... Η έκδοση των «Σατανικών Στίχων» προκαλεί σάλο στις τάξεις των μουσουλμάνων, επειδή θεωρούν το βιβλίο βλάσφημο για τον Μωάμεθ. Αμέσως απαγορεύεται σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες, ενώ αντίτυπα του καίγονται στην Αγγλία και τις ΗΠΑ.Στις 14 Φεβρουαρίου 1989 ο θρησκευτικός ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Χομεϊνί, εκδίδει «φετφά», δηλαδή ένα δεσμευτικό διάταγμα, με το οποίο κάθε καλός μουσουλμάνος έχει το ιερό καθήκον να σκοτώσει όχι μόνο τον βλάσφημο Ρούσντι, αλλά και όποιον ενεπλάκη στην έκδοση των «Σατανικών Στίχων». Η θανατική διαταγή συνοδεύεται και από επικήρυξη 3 εκατομμυρίων δολαρίων, που προσέφερε ένας ιρανός επιχειρηματίας.Από εκείνη τη στιγμή, ο Ράσντι ζει με το φάσμα του θανάτου. Εξαφανίζεται από προσώπου γης για να αποφύγει τους διώκτες του, που σκοτώνουν, εν τω μεταξύ, τον ιάπωνα μεταφραστή του Χιτόσι Ιγκαράσι και τραυματίζουν σοβαρά τον νορβηγό εκδότη του Γουίλιαμ Νάιγκααρντ και τον ιταλό μεταφραστή του Έτορε Καπριόλο. Ο αιγύπτιος νομπελίστας Ναγκίμπ Μαχφούζ τον υπερασπίζεται κατηγορώντας τον Χομεϊνί για «διανοητική τρομοκρατία». Όμως, αργότερα, θα αλλάξει γνώμη και θα πει ότι «ο Ρούσντι δεν έχει το δικαίωμα να προσβάλλει τα ιερά και τα όσια του Ισλάμ». Ο κυπριακής καταγωγής άγγλος τραγουδοποιός Κατ Στίβενς, που έχει ασπασθεί τη μουσουλμανική θρησκεία με το όνομα Γιουσέφ Ισλάμ, δηλώνει ότι «αν δει με τα μάτια του το
ν Ρούσντι θα πάρει τηλέφωνο τον Αγιατολάχ Χομεϊνί για να τον κανονίσει». Στις 2 Ιουνίου 1993, 27 άτομα σκοτώνονται στη Σεβάστεια της Τουρκίας, όταν φανατικοί ισλαμιστές βάζουν φωτιά σ' ένα ξενοδοχείο, όπου βρίσκεται ο μεταφραστής των «Σατανικών Στίχων» στα τουρκικά, γνωστός συγγραφέας και στη χώρα μας και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Αζίζ Νεσίν.Από το 1998 ο Ρούσντι αποκαθιστά εν μέρει τους ρυθμούς της ζωής του, όταν η ιρανική κυβέρνηση απευθύνει έκκληση για τη μη εφαρμογή του φετφά, κατόπιν διεθνών πιέσεων. Όμως, δεν μπορεί να τον καταργήσει. Ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να το πράξει, ο Αγιατολάχ Χομεϊνί, δεν βρίσκεται πια στη ζωή.Παρά τη δραματική αλλαγή στη ζωή του, ο Ρούσντι συνεχίζει να γράφει και να μας δίνει σπουδαία μυθιστορήματα και δοκίμια. Σήμερα ζει στη Νέα Υόρκη με την τέταρτη σύζυγό του, την κατά πολύ νεώτερή του Πάντμα Λαξμί, μοντέλο και ηθοποιό από την Ινδία.
Ντιρκ Νοβίτσκι
υ Τέξας. Έχει συμμετάσχει 6 φορές στο All-star game του NBA και έχει συμπεριληφθεί 8 φορές σε μια από τις καλύτερες ομάδες της χρονιάς στο NBA. Το 2007 έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος καλαθοσφαιριστής που ανακηρύχθηκε MVP της κανονικής διάρκειας του NBA και έτσι κάπως άρχισε η διασημότητά του.
μαζί με τον, πιλότο της Φόρμουλα 1, Μίκαελ Σουμάχερ. Αξιολογείται ως αναμφισβήτητα ο καλύτερος Ευρωπαίος καλαθοσφαιριστής της τελευταίας δεκαετίας και είναι αυτός που έχει τα πιο σημαντικά ατομικά επιτεύγματα.
Πέρη Ποράβου
Βούλγαρης Ευγένιος
Σλαβηνίου και Χερσώνος.Το 1802 και σε ηλικία 86 ετών αποσύρθηκε στη Μονή Αγίου Αλεξάνδρου Νέφκι, όπου πέθανε στις 19 Ιουνίου 1806. Έως το τέλος της ζωής του διατηρούσε τη διαύγεια του πνεύματος και τη δυνατότητα να μελετά και να προσεύχεται.
Στέλιος Φουσταλιέρης
ταβέρνας, της παρέας», ακόμη και ρεμπέτικα.
Μπαξεβάνη όπως έμεινε γνωστός), τον Κώστα Καρίπη, το Στέλιο Χρυσίνη το Βαγγέλη Φραγκιαδάκη, το Στελλάκη Περπινιάδη κ.ά.
Ουίλιαμ Γκόλντινγκ
μαθήματα στο Marlborough Grammar School. Αργότερα πήγε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (Κολέγιο Brasenose) το 1930, όπου σπούδασε φυσικές επιστήμες και Αγγλική γλώσσα. Το πρώτο του βιβλίο, μια συλλογή ποιημάτων, εκδόθηκε ένα χρόνο πριν ο Γκόλντινγκ πάρει το πτυχίο του.
η θέση ότι οι εξελιγμένοι πρόγονοι της ανθρωπότητας, "οι κατασκευαστές της φωτιάς," θριάμβευσαν επί μιας ευγενέστερης φυλής μέσω της βίας και της απάτης, αλλά και μέσω της φυσικής ανωτερότητας. Στο Pincher Martin (1956) και το Free Fall (Ελεύθερη πτώση), (1959), ο Γκόλντινγκ εξερευνά θεμελιώδη προβλήματα της ύπαρξης, όπως η επιβίωση και η ανθρώπινη ελευθερία, χρησιμοποιώντας ονειρικές αφηγήσεις και φλας μπακ. Το The Spire (1964) είναι μια αλληγορία που αφορά τη μανιώδη αποφασιστικότητα του πρωταγωνιστή να χτίσει ένα μεγάλο καθεδρικό οβελό στέψης, ανεξαρτήτως των συνεπειών. Τα μεταγενέστερα μυθιστορήματα του Γκόλντινγκ δεν
έτυχαν της ίδιας εκτίμησης με τα πρώτα του έργα. Ανάμεσά τους είναι τα Darkness Visible (Ορατό σκοτάδι), (1979) και η ιστορική θαλασσινή τριλογία Rites of Passage (1981), Close Quarters (1987), και Fire Down Below (1989).
Ευάγγελος Ζάππας
ήρωα, και στη συνέχεια με τον στρατηγό Νικόλαο Ζέρβα, τον Λάμπρο Βέικο, τον Γκούρα, με συναγωνιστή τον Μακρυγιάννη, τον Νοταρά και τον Πανουργιά. Το 1824, έγινε ταξίαρχος και διοίκησε τα Βλαχοχώρια των Σαλώνων. Σύμφωνα με άλλες πηγές, πολέμησε με τον Καραϊσκάκη, τον Κολοκοτρώνη και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. Στο τέλος της επανάστασης αρνείται την χρηματική αποζημίωση για τους ήρωες της Επανάστασης και μεταναστεύει στο Βουκουρέστι το 1831. Η περιοχή αυτή των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών είχε την περίοδο εκείνη μεγάλη ελληνική παράδοση, από την εποχή που η Υψηλή Πύλη διόριζε Φαναριώτες στις διοικητικές θέσεις. Ο Ζάππας εγκαταστάθηκε στη Βλαχία. Η κοινωνικοοικονομική δομή της περιοχής χαρακτηριζόταν από την ισχνότητα αστικών κέντρων και τα μεγάλα κτήματα. Ο Ζάππας εντάχθηκε στην τοπική κοινωνία χρησιμοποιώντας ένα
εκλεπτυσμένο σύστημα δημοσίων σχέσεων. Φρόντισε να εξοικειωθεί με τους άρχοντες και τους ηγούμενους των ελληνικών μοναστηριών οι οποίοι διαχειρίζονταν τα μοναστηριακά κτήματα. Ο Ζάππας ακολούθησε την τακτική και άλλων Ελλήνων, νοίκιασε και εκμεταλλεύτηκε μοναστηριακά κτήματα στην περιοχή της Γιαλόμιτζας, κοντά στο Βουκουρέστι. Σε τρεις περίπου δεκαετίες απέκτησε τεράστια περιουσία και αντίστοιχα εισοδήματα. Η μακροχρόνια απουσία του Ευαγγέλου απ' την Ελλάδα και το ρίζωμα του στη βλαχική κοινωνία δημιούργησε περιπλοκές στην έκφραση της εθνικής του συνείδησης. Η διάθεση του ήταν να ευεργετήσει και τις δύο πατρίδες του.
ύθηκαν τα "Νέα Ολύμπια", έκθεση γεωργική, τεχνική και βιομηχανική που ορίστηκε να πραγματοποιούνται ανά τετραετία (στο "Ζάππειο"). Το 1863 ο Ευαγγέλης προσβλήθηκε από ψυχική νόσο. Ο Έλληνας Γενικός Πρόξενος στο Βουκουρέστι χαρακτηρίζει την αρρώστια του ως "φρενιτίαση" ή κάποιου είδους "μονομανία". Ο Ευαγγέλης Ζάππας πέθανε στις 19 Ιουνίου του 1865 στο Μπροστένι, και ο ξάδερφος του Κωνσταντίνος στις 20 Ιανουαρίου του 1892 στο Μάντον της Γαλλίας. Ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας τους το διέθεσαν για κοινωφελείς και εθνικούς σκοπούς στην ιδιαιτέρα πατρίδα τους. Συγκεκριμένα, ίδρυσαν εκπαιδευτήρια στο Λάμποβο, την Πρεμετή, τη Νίβανη, το Δέλβινο και τη Δρόβιανη.
πρώτη φορά από την Αρχαιότητα, έθεσε τη βάση για τους μεγάλους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. από το βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερτέν και τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή που ιδρύθηκε το 1894. Ο Ζάππας επίσης χρηματοδότησε τη δημιουργία του Ζαππείου μεγάρου που χρησιμοποιήθηκε για τους αγώνες ξιφασκίας στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 και ως κέντρο τύπου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Γιώργος Μαρίνος
με τις παραστάσεις, τα σκετς και τα τραγούδια του. Γεννήθηκε στον Βοτανικό της Αθήνας στις 18 Ιουνίου 1939.
Αλέξανδρος Παπαδημητρίου
στα 77,79μ. κατέκτησε τελικά την 8η θέση.
Μίλησέ μου για έρωτα
Τάμπο Μπέκι
Πρόεδρος στις 16 Ιουνίου 1999. Για δεύτερη θητεία επανεξελέγη τον Απρίλιο του 2004.
Γιούργκεν Χάμπερμας Ο Γερμανός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος (εκπρόσωπος της κριτικής θεωρίας) Γιούργκεν Χάμπερμας γεννήθηκε στο Ντίσελντορφ στις 18 Ιουνίου 1929. Μετά από σπουδές στη Φρανκφούρτη, αναγορεύτηκε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ με το έργο Strukturwandel der Offentlichkeit (Αλλαγή δομής της δημοσιότητας, μτφρ. Λ. Αναγνώστου, 1997). Το 1962 εξελέγη καθηγητής φιλοσοφίας στη Χαϊδελβέργη και το 1964 διαδέχτηκε τον Χόρκχαiμερ στην έδρα φιλοσοφίας και κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Στη συνέχεια, την περίοδο 1971-1983, διηύθυνε το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ στο Στάρνμπεργκ του Μονάχου. Το 1986 του απονεμήθηκε το βραβείο Λάιμπνιτς και το 1988 εξελέγη μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών.Είναι επισκέπτης καθηγητής στις ΗΠΑ και έχει δώσει πλείστες διαλέξεις στην Ευρώπη, στην Κίνα και στην Ιαπωνία.
Υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη επικοινωνιακή δεξιότητα βασίζεται σε δομές διαπροσωπικής γλωσσικής επικοινωνίας και ότι η επικοινωνία στη σύγχρονη κοινωνία διαταράσσεται λόγω της επικυριαρχίας στην κοινωνική ζωή, στον κρατικό μηχανισμό και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ενός εργαλειακού ορθολογισμού.
Ρεϊμόν Ραντιγκέ
μειωμένη απόδοση. Στο ξενοδοχείο όπου είχε καταλύσει η αποστολή του Ηρακλή ήρθαν τρεις ανθοδέσμες προς τους τρεις παίκτες γεμάτες δεσμίδες χιλιάρικα. Ύστερα από θυελλώδεις συζητήσεις στο διοικητικό συμβούλιο του Ηρακλή, αποφασίστηκε να διαγραφούν οριστικά οι Χαλιαμπάλιας και Ροκίδης, την ώρα που υπήρξε επιείκεια για τον Τάκη Νικολούδη, στον οποίο επιβλήθηκε εξάμηνη διακοπή συμβολαίου.
ς του ημιτελικού Κυπέλλου μεταξύ των δύο ομάδων. Οι κατηγορίες δεν επιβεβαιώθηκαν νομικά, ωστόσο ο Ηρακλής υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική για πρώτη φορά στην 72χρονη ιστορία του. Παράγοντες και φίλαθλοι του Ηρακλή έφτασαν μέχρι τον τότε πρωθυπουργό, Γεώργιο Ράλλη, για να ζητήσουν την προσωπική παρέμβασή του για την ηθική αποκατάσταση του συλλόγου. Οι «κυανόλευκοι» συμβιβάστηκαν με τη μοίρα τους. Αργότερα το δικαστήριο δικαίωσε τον Ηρακλή με τελεσίδικη απόφαση και το όνομά του αποκαταστάθηκε στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων, όχι όμως και η βλάβη από τον υποβιβασμό. Ο «Γηραιός», έστω και χωρίς τον Βασίλη Χατζηπαναγή, επέστρεψε… τρένο στη φυσική του θέση, όμως εξαιτίας εκείνης της απόφασης δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των ομάδων που είναι ανελλιπώς παρούσες στη μεγάλη κατηγορία (Ολυμπιακός, ΠΑΟ, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ) από το 1959, όταν σχηματίστηκε η Α΄ Εθνική.
πρωτοδικώς σε 3χρονη φυλάκιση και απαλλάχτηκε στο Εφετείο, ενώ ο Βαρδής Βαρδινογιάννης αθωώθηκε. Ο Παναθηναϊκός τη γλίτωσε και στο ΑΣΕΑΔ, όχι επειδή οι δικαστικοί που συγκροτούν το όργανο δεν πείστηκαν για την ενοχή της ΠΑΕ, αλλά γιατί ο νόμος δεν προέβλεπε επιβολή ποινής, αφού ο δράστης ήταν απλώς μέτοχος και όχι μέλος του ΔΣ της εταιρίας.
δυνατότητα ο κανονισμός, αλλά ποτέ δεν είχε συμβεί στο παρελθόν. Τα αποτελέσματα βγάζουν θετικό το δείγμα του Βούλγαρου με την απαγορευμένη ουσία κοδεΐνη, που ουσιαστικά δεν προσφέρει καμιά απολύτως βοήθεια στην αύξηση της απόδοσης. Ακολουθεί... τρικούβερτο γλέντι, καθώς η νομοθεσία τότε προέβλεπε πως σε περίπτωση ντόπινγκ ενός ποδοσφαιριστή τιμωρείται ΚΑΙ η ομάδα. Η Λάρισα τιμωρήθηκε με -4 βαθμούς, με αποτέλεσμα να "κατεβαίνει" στη 2η θέση και η ΑΕΚ να περνάει πρώτη. Οι οπαδοί της Λάρισας ξεσηκώνονται και κλείνουν την Εθνική οδό Αθηνών - Θεσσαλονίκης για 36 ώρες, "κόβοντας" την Ελλάδα στα δύο. Η ατμόσφαιρα στη περιοχή είναι βαριά και η δυσοσμία έντονη, από το κάψιμο εκατοντάδων ελαστικών.Με τις απειλές για γενίκευση των επεισοδίων αλλά και τη δύναμη του εκλογικού σώματος στον κάμπο τότε, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ άλλαξε τον νόμο, τιμωρήθηκε μόνο ο Βούλγαρος ποδοσφαιριστής και επιστράφηκαν οι βαθμοί. Η Λάρισα έγινε εκείνη τη χρονιά η πρώτη επαρχιακή ομάδα που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδας. Ο Τσίγκοφ έγινε... σύνθημα ("Τσίγκοφ, πρεζάκια, δώσε μας χαπάκια", "Τσίγκοφ, κατούρα να γίνουμε μαστούρα") και η απορία για το ποιός έπαιξε το ρόλο του... Πήλιου Γούση, "δίνοντας" το θέμα του ντοπαρίσματος Τσίγκοφ στον Παναθηναϊκό, αναζητείται ακόμα. Οι φήμες έλεγαν (και λένε) πως η πληροφορία δόθηκε απο ανθρώπους της... Λάρισας και το σχετικό ερώτημα της εποχής ήταν : "Ποιός έριξε την κοδεΐνη στο ποτό του Τσίγκοφ;". Δυστυχώς ο Τσίγκοφ δεν είχε κανέναν γνωστό... ντοπολόγο, όπως ο Ίσις.
τον παίκτης της ομάδας της Πάτρας, Λεωνίδα Βόσδου χωρίς όμως να έχει κάποιο στοιχείο στα χέρια του. Η ιστορία μπήκε στο... χρονοντούλαπο, αφού κανείς θέλησε να ασχοληθεί.Σαν σήμερα στις 17 Ιουνίου του 1958, γεννήθηκε ο τραγουδιστής των Dead Kennedys Jello Biafra (πραγματικό όνομα Eric Reed Boucher στο Κολοράντο των Η.Π.Α.
Η ιστορική πόλη Γκουαναχουάτο και τα αργυρωρυχεία της
ζεσταθεί στη διάρκεια μιας ψυχρής νύχτας στηη κορυφή της ρεματιάς. Είτε είναι αληθινή ιστορία είτε όχι, το επεισόδιο αυτό αποτέλεσε την αιτία ανακάλυψης του ορυχείου του Σαν Μπαρναμπέ, του πρώτου σε αποθέματα χρυσού και αργύρου, το οποίο σε λιγότερο από άναν αιώνα επρόκειτο να μετατρέψει ένα ορεινό χωριό των συνόρων στη Σάντα Φε Ρεάλ ντε Μίνας ντε Γκουαναχουάτο στην τρίτη σε μέγεθος πόλη της ισπανικής αυτοκρατορίας μετά το Μεξικό και την Αβάνα.
αργύρου αργύρου στα ορυχεία κάτω από τη γη, πάνω από τα κεφάλια τους, ευγενείς και τυχοδιώκτες πλούτιζαν μέσα σε μια γενιά. Κατασκεύασαν υπέροχες κατοικίες από ροζ πέτρα, αναμιγνύοντας το τσιμέντο (όπως λεγόταν) με ασημένια σκόνη.
ν. Για τον λόγο αυτό σκάφτηκε ένα μεγάλο υπόγειο πέρασμα που επέτρεπε στο νερό να φεύγει μακριά κάτω από την κατοικημένη περιοχή. Σήμερα αυτή η περιοχή είναι ένας λαβύρινθος από πλατείες, σκάλες και δρομάκια, μερικά από τα οποία είναι τόσο στενά (όπως το Καλεχόν ντελ Μπέσο) ώστε δύο εραστές να μπορούν να ανταλλάσσουν φιλιά σκύβοντας από τα παράθυρά τους στις δύο πλευρές του δρόμου.
Τέμπλο ντε λ Κομπανία ντε Χεσούς και τη Μπασίλικα Μενόρ ντε Νουέστρα Σενιόρα ντε Γκουαναχουάτο. Ο ναός αυτός στην Πλάζα ντε λα Παζ χαρακτηρίζεται από μια περίπλοκη πρόσοψη μπαρόκ βαμμένη κίτρινη και στο εσωτερικό από ένα ξύλινο άγαλμα του 8ου αιώνα της Παρθένου που δώρισε στην πόλη ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ το 1557, δείχνοντας την ευγνωμοσύνη του για την ανακάλυψη που γέμισε τα θησαυροφυλάκια της Ισπανίας.
ύλλα και μια παράξενη σκαλιστή εκκλησιαστική χορωδία που μοιάζει με κινεζική παγόδα. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1765 και 1780 στον ίδιο λόφο με την είσοδο προς τη Βέλα Μάδρε - το πλουσιότερο αργυρωρυχείο του Μεξικού - με εντολή του δον Αντόνιο ντε Ομπρεγόν Αλκοθέρ, Κόντε ντε λα Βαλενθιάνα, ιδιοκτήτη της γης και αυτού που ανακάλυψε τη φλέβα του μεταλλεύματος το 1760, όταν τα υπόλοιπα ορυχεία είχαν αρχίσει να στερεύουν. Το ορυχείο εξακολουθεί και
σήμερα να βρίσκεται σε λειτουργία (αν και βεβαίως σε πολύ μικρότερο βαθμό). Διαθέτει έναν κύριο άξονα γνωστό σαν Μπόκα ντελ Ινφιέρνο (Στόμιο της Κόλασης) το οποίο κατεβαίνει σε βάθος 525 μέτρα μέσα σε έναν λαβύρινθο από στοές που συνολικά καλύπτουν απόσταση 40 χιλιομέτρων.
σίου κτιρίου της πόλης. Κατασκευάστηκε σαν σιταποθήκη, στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε σαν φυλακή και σήμερα είναι έδρα του περιφερειακού μουσείου. Το 1810 η Αλόντιγα έγινε θέατρο των πιο άγριων μαχών του πολέμου για την ανεξαρτησία. Οι Ισπανοί είχαν ταμπουρωθεί μέσα σε αυτή για να αμυνθούν κατά των επαναστατών του Μιγκέλ Ιδάλγο, όμως αναγκάστηκαν να βγουν έξω από έναν Ινδιάνο, τον Ελ Πίπιλα, που επιτέθηκε στην πύλη και της έβαλε φωτιά χάνοντας τη ζωή του σε αυτή την προσπάθεια.
κόκκινο σπίτι στον γκρεμό Κάλε Ποκίτος στην καρδιά της πόλης. Οι τοιχογραφίες του Διόγο Ριβέρα είναι γεμάτες χρώμα και πάθος και αποτελούν ίσως την καλύτερη εκπροσώπηση του πνεύματος της Γκουαναχουάτο, μιας πόλης όπου η τύχη και η καλή διάθεση πήγαιναν χέρι-χέρι με τον φυσικό μόχθο και τον θάνατο,
Ρίκα Διαλυνά
Θεάτρου. Δάσκαλοί της: Δ. Ροντήρης, Κ. Παξινού, Σολομός, Σπύρος Μελάς κ.ά
ομαδικές εκθέσεις, καθώς και στην 6η ετήσια έκθεση διαγωνισμού της Benedictine Art Awards, όπου ανάμεσα σε 2000 περίπου καλλιτέχνες που έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό επιλέγονται μόνο 40 ζωγράφοι για να παρουσιάσουν την δουλειά τους στη γνωστή γκαλερί της Park Avenue . Ανάμεσα σ’ αυτούς τους 40 ήταν και η ίδια.
το μεγάλο σκηνοθέτη Φελίνι και τον επίσης σπουδαίο σκηνοθέτη Μπλατζέτι.



Μάρκος Παγδατής
Συνέχισε με νίκη επί του Αργεντινού David Nalbandian, αριθμό 4, με 3-6, 5-7, 6-3, 6-4, 6-4. Είναι η πρώτη φορά που ο Παγδατής προχωρά μέχρι και τον τελικό ενός Grand Slam.
Ο κίτρινος φάκελος
Πετρόπουλος), Γιώργος Μιχαλακόπουλος (Κώστας Ρούσσης), Βλαδίμηρος Κυριακίδης (Νίκος Ρούσσης), Πέτρος Φυσσούν (Γιούγκερμαν), Γεράσιμος Σκιαδαρέσης (Μίλτος Ρούσσης), Δημήτρης Τάρλοου (Θανάσης Ρούσσης), Μαργαρίτα Ζορμπαλά (Νίνα Νικολάου), Ζωζώ Ζάρπα (Κατερίνα), Νίκος Μπουσδούκος (ανακριτής), Ντίνος Λύρας (Καραγάτσης)
υ ημιτελούς αυτοβιογραφικού βιβλίου του Τασάκου «Θέσεις
ας και αφέθηκε να πεθάνει από αιμορραγία….
οπτική την εωσφορική προσωπικότητα του Μάνου Τασάκου, ενός μοναχικού άντρα αρχοντικής καταγωγής, αδιόρθωτου γυναικά και πανέξυπνου επιχειρηματία. Η έμπειρη σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη αναδεικνύει τους χαρακτήρες με μια οπτικά μελαγχολική και λυρική διάσταση που τονίζεται από την πλαστικότητα των πλάνων και τις ευαίσθητες ερμηνείες.
Τζωρτζ Άκερλοφ
Bank of San Francisco) και καθηγήτρια οικονομικών στο Μπέρκελεϊ· η Γέλεν έχει επίσης υπάρξει πρόεδρος στην Ομάδα Οικονομικών Συμβούλων του προέδρου Μπιλ Κλίντον.
την ποιότητα των οχημάτων, ενώ οι πωλητές αντίθετα γνωρίζουν πολύ καλά την ποιότητά τους (ασύμμετρη πληροφόρηση). Αυτή η ασύμμετρη πληροφόρηση οδηγεί στην κατάρρευση της αγοράς. Επειδή οι αγοραστές δε γνωρίζουν την ποιότητα των προσφερόμενων αυτοκινήτων και δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τα «λεμόνια» από τα «ροδάκινα», είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν μόνο μια μέση τιμή. Έτσι όμως οι πωλητές με τη σειρά τους έχουν κέρδος μόνο αν προσφέρουν χειρότερης ποιότητας αυτοκίνητα, τα οποία κοστίζουν λιγότερο, αφού και καλύτερης ποιότητας να προσφέρουν, πάλι την ίδια μέση τιμή θα επιτύχουν. Με αυτόν τον τρόπο η τιμή των αυτοκινήτων διαρκώς μειώνεται και αντίστοιχα η ποιότητα των αυτοκινήτων διαρκώς χειροτερεύει μέχρι που η αγορά καταρρέει, παρόλο που και από τις δύο πλευρές υπάρχει ενδιαφέρον για προσφορά και αγορά καλής ποιότητας μεταχειρισμένων αυτοκινήτων.
Κάρολος ΙΒ΄ της Σουηδίας
εδάφη τους. Οι στρατιωτικές ενέργειες ξεκίνησαν στις αρχές του 1700, διήρκεσαν 21 έτη και έμειναν στην ιστορία ως Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος.
ρχίας της στη Βαλτική. Πολλοί μάλιστα του καταλογίζουν ότι μετά τα πρώτα χρόνια του πολέμου είχε τυφλωθεί από την προσωπική του εμπάθεια προς τον Πέτρο της Ρωσίας και τον Αύγουστο της Πρωσίας, σε βαθμό που είχε χάσει την αίσθηση της πραγματικότητας.
Τζον Γουέσλεϋ
Ουίλιαμ Κρουκς
Ο καθεδρικός ναός, το Αλκαζάρ και τα αρχεία των Ινδιών
τ που είχε κατασκευαστεί πριν 50 χρόνια.
τους χριστιανούς, αν και χωρίς να προσηλυτιστούν στον καθολικισμό (η λέξη προέρχεται από την αραβική "μουνταγιάν" που σημαίνει "εκείνος που επιτρέπεται να μείνει"). Η Πουέρτα ντελ Περντόν οδηγεί στην Πάτιο ντε λος Ναράνχος (Αυλή των Πορτοκαλιών), έναν κήπο που σχεδιάστηκε με ισλαμικά κριτήρια (περιλαμβάνει πηγή για την εκτέλεση τελετουργικών πλύσεων). Ομοίως, η Χιράλδα, ένας κομψός μιναρές που κατασκευάστηκε μεταξύ 1172 και 1195, μετατράπηκε σε κωδωνοστάσιο και προστέθηκαν δύο καμπάνες στα τέλη του 16ου αιώνα.
ται το Αλκαζάρ, το οχυρωμένο ανάκτορο που κατασκευάστηκε το 913 από τον Αλμοραβίδη χαλίφη Αμπντ ελ Ραχμάν Γ΄ και μετατράπηκε σε βασιλική κατοικία από τον Πέδρο Α΄ "τον Σκληρό" το 1350. Οι μετατροπές που πραγματοποίησε αντιπροσωπεύουν το ύψος του ρυθμού μουντεχάρ στη Σεβίλλη, όμως ο Πέδρο δεν ήταν ο μοναδικός που έκανε αλλαγές στο κτίριο και σήμερα περιέχει πολλούς ρυθμούς στους οποίους συγκαταλέγονται ο ρυθμός της Αναγέννησης και ο νεοκλασικός. Η ίδια ανάμιξη υπάρχει και στους κήπους, για παράδειγμα στο περίπτερο του Καρόλου Ε΄ του 16ου αιώνα που συνδυάζει μαυριτανικά στοιχεία με αγάλματα κλασικών μυθολογικών μορφών, ευτράπελα
υδραυλικά αντικείμενα, τυπικά της ιταλικής αναγέννησης, όπως όργανα που εκσφενδονίζουν νερό και στον Αγγλικό Κήπο του 18ου αιώνα στον μαγευτικό ρυθμό των αγγλικών νησιών.
στοάς για τους εμπόρους) που βλέπει στην ίδια πλατεία. Υπεύθυνος αρχιτέκτων ορίστηκε ο Χουάν ντε Ερέρα, ο οποίος είχε σχεδιάσει το βασιλικό μοναστήρι του Σαν Λορέντσο ντε Ελ Εσκοριάλ. Το κτίριο είναι τετράγωνο με δίχρωμη πρόσοψη που απαλύνει με κίονες και θόλους.
στεγάσει όλα τα ισπανικά έγγραφα που σχετίζονταν με την Ινδία εγκρίθηκε το 1778 από τον Κάρολο Γ΄.
Το μάτι του φιδιού
κοινωφελούς ιδρύματος αποκαταστάσεως ανηλίκων. Το ίδρυμα λειτουργούσε σαν ''βιτρίνα'' μιας νεοναζιστικής οργάνωσης η οποία στρατολογούσε και εκπαίδευε τρομοκράτες με σκοπό την επαναδημιουργία του γερμανικού Ράιχ....
Κώστας Σαντοριναίος
Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄
Ερνστ Ρεμ
του δημιούργησε άσβεστο μίσος για τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και τους "Προδότες του Νοεμβρίου" που υπέγραψαν την ανακωχή.
ό την δολοφονική οργάνωση "Consul" του Λοχαγού Χέρμαν Έρχαρτ (Hermann Ehrhardt) και τα κατώτερα στελέχη της (υπαξιωματικούς και στρατιώτες) από όλες τις παραστρατιωτικές οργανώσεις της Βαυαρίας. Οι άνδρες της φορούσαν παραστρατιωτικές στολές φαιού χρώματος (γι' αυτό και αποκλήθηκαν "φαιοχίτωνες") και η SA άρχισε να ειδικεύεται στην τρομοκράτηση όσων τολμούσαν να αντιταχθούν στον Χίτλερ, ιδιαίτερα στις πολιτικές συζητήσεις που οργανώνονταν στις μπιραρίες της πόλης, στις πολιτικές δολοφονίες και στους ξυλοδαρμούς πολιτικών αντιπάλων του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος. Η SA είχε, εκείνη την εποχή, στενούς δεσμούς με την τοπική Ράιχσβερ (Γερμανικός Στρατός), που παρείχε στους άνδρες της την βασική στρατιωτική εκπαίδευση. Με αυτό τον τρόπο κατάφερε όχι μόνο να προσηλυτίσει στο Κόμμα πολλούς πρώην στρατιωτικούς και εθελοντές του Φράικορπς, που αποτέλεσαν τον κορμό του Κόμματος κατά τα πρώτα χρόνια της ύπαρξής του, αλλά και να προστατεύει τον Χίτλερ, λόγω των διασυνδέσεών του, από τις τοπικές αρχές, εξασφαλίζοντας, πολλές φορές, την υποστήριξή τους. Χωρίς αυτή τη βοήθεια, ο Χίτλερ ίσως δεν θα κατάφερνε να αρχίσει την εκστρατεία του να πείσει τους πολίτες για την ανατροπή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Φυσικά, ο Ρεμ δεν θα είχε αποφύγει τη σύλληψη, λόγω των μεθόδων εκφοβισμού και τρομοκράτησης που χρησιμοποιούσε, αν δεν είχε εξασφαλίσει την ανοχή τόσο
της Βαυαρικής Κυβέρνησης, όσο και της τοπικής Αστυνομίας. Ο εκάστοτε επικεφαλής της Οργάνωσης έφερε τον τίτλο "Oberster SA-führer" (Ανώτατος Αρχηγός της SA). Στη θέση αυτή, το 1921, τοποθετήθηκε ο Χανς Ούλριχ Κλίντσε (Hans Ulrich Klintzsche), ο οποίος προερχόταν από την ομάδα Consul του Έρχαρτ. Πριν από αυτόν, επικεφαλής της προγόνου οργάνωσης "Turn- und Sportabteilung" (1920-1921), ήταν ο Εμίλ Μορίς (Emil Maurice). Κατά το τέλος του 1921 ο Χίτλερ συγκρούστηκε με τον Ρεμ, καθώς ο τελευταίος ήθελε να μετατρέψει την SA σε κανονικό στρατό, αλλά ο Χίτλερ ήθελε την Οργάνωση αποκλειστικά για λόγους προπαγάνδας και κατατρομοκράτησης των πολιτικών του αντιπάλων και των Εβραίων. Ο Ρεμ άρχισε να οργανώνει πράγματι την SA ως στρατό, μη λαμβάνοντας υπόψη τον επικεφαλής της Κλίντσε, ο Χίτλερ, όμως, έθεσε τέλος στις ενέργειες του Ρεμ, όταν τις πληροφορήθηκε. Θέλοντας να έχει τον πλήρη έλεγχο της οργάνωσης, τοποθέτησε επικεφαλής της τον Χέρμαν Γκέρινγκ.
φυλακή, όπου και ανέπτυξε ισχυρή φιλία με τον Χίτλερ: Ήταν ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που μπορούσε να του απευθύνεται στον ενικό. Ο Ρεμ αποφυλακίστηκε το 1924 και συνεργάστηκε στενά με τον Χίτλερ στην επανίδρυση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος. Αρχικά δημιούργησαν το "Frontbann", το νόμιμο υποκατάστατο της SA (που είχε τεθεί εκτός νόμου) και στη συνέχεια εξελέγη μέλος του Ράιχσταγκ ως μέλος του Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελευθερίας (μετονομασία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, που επίσης είχε τεθεί εκτός νόμου). Και πάλι, όμως, ανέκυψαν διαφωνίες μεταξύ Ρεμ και Χίτλερ. Ο Ρεμ παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα το 1925 και έφυγε για την Βολιβία, όπου εργάστηκε ως σύμβουλος στον βολιβιανό Στρατό.
και των Εβραίων. Τρομοκρατεί, επίσης, όλους τους αντιτιθέμενους στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα, κυρίως τους εκδότες, τους καθηγητές, τους πολιτικούς, τους επιχειρηματίες, αλλά και τους τοπικούς αξιωματούχους που "δεν είναι συνεργάσιμοι". Συχνά, επίσης, παίρνει το μέρος των εργαζομένων που απεργούν, επιτίθεται και ξυλοκοπεί τους απεργοσπάστες και συμμετέχει σε διαδηλώσεις και πικετοφορίες. Έχει, όμως, χάσει τον αρχικό της ρόλο ως σωματοφυλακής του Ηγέτη (Φύρερ), ο οποίος ανατίθεται σε μια μικρή (αρχικά) ομάδα, η οποία τιτλοφορείται "Σουτσστάφφελ" (Schutzstaffel = Ομάδα Προστασίας) ή, συντομογραφικά, SS.
αση"
ου εκτελώντας ή αποτάσσοντας πολλούς ανώτατους αξιωματικούς), ωστόσο χρειάζεται τον Στρατό για τις μελλοντικές του βλέψεις. Όπως είναι φυσικό, ολόκληρο το Σώμα των αξιωματικών αντιτάσσεται στην πρόταση του Ρεμ, πιστεύοντας ότι η στρατιωτική τιμή και πειθαρχία θα εξαφανίζονταν, αν ο Ρεμ και η SA του αναλάμβαναν τον έλεγχο του Στρατού. Ο Χίτλερ αναγκάζεται να δηλώσει, χωρίς να το επιθυμεί εκείνη τη χρονική στιγμή, ότι οι μεν επιχειρήσεις δεν πρόκειται να εθνικοποιηθούν, ο δε Στρατός ασφαλώς θα επεκταθεί, όπως και το πολεμικό ναυτικό και η αεροπορία. Η σύγκρουση με τον Ρεμ είναι, πλέον, αναπόφευκτη.
α της υπόθεσης εκμηδενισμού του Ρεμ στους Χίμλερ, Γκέρινγκ και Γκέμπελς. Αυτοί συλλέγουν όλες τις δημοσιευμένες ομιλίες του Ρεμ, στις οποίες εκφραζόταν κατά του Χίτλερ. Ο Χίμλερ δίνει σχετικές εντολές στους άνδρες της SS, οι οποίοι, τον Ιούνιο του 1934 και με επικεφαλής τον Ζεπ Ντίτριχ καταρτίζουν ένα κατάλογο "προγραφών" της ηγεσίας της SA με βάση την εικασία ότι ο Ρεμ ετοιμάζει πραξικόπημα (αποκλήθηκε Rhm Putsch). Η μυστικότητα είναι τόση, που κανείς από την ηγεσία της SA δεν αντιλαμβάνεται το παραμικρό: Στα τέλη Ιουνίου ο Ρεμ φεύγει για διακοπές στο θέρετρο Μπαντ Βίζεε (Bad Wiesee). Στις 30 του μηνός του τηλεφωνεί ο Χίτλερ και του ζητά να συγκεντρώσει εκεί - για να μη χαλάσει τις διακοπές του - τους ηγέτες της SA για μια σύσκεψη. Ο Ρεμ, ανυποψίαστος, δέχεται.
διοικητής τότε του Στρατοπέδου συγκέντρωσης Νταχάου επισκέπτεται τον Ρεμ στο κελί του και αφήνει στο τραπεζάκι του ένα πιστόλι με μια μόνο σφαίρα, υποδεικνύοντάς του να αυτοκτονήσει. Δέκα λεπτά αργότερα επανέρχεται στο κελί και αντιμετωπίζει τον θαρραλέο σαρκασμό του Ρεμ: "Αν ο Αδόλφος θέλει να πεθάνω, ας έλθει να με σκοτώσει ο ίδιος!". Ο Ρεμ εκτελείται με πυρά αυτόματων όπλων από άνδρες της SS. Είναι 2 Ιουλίου 1934.
Η μονή του Χριστού στο Τομάρ
δήμευση όλων των αγαθών τους. Οι Ναίτες Ιππότες βρήκαν καταφύγιο στην αυλή του Ντομ Ντίνις στην Πορτογαλία, ο οποίος επανίδρυσε το Τάγμα το 1320 με νέα ονομασία, το Τάγμα του Χριστού και μετέφερε όλες τις πορτογαλικές περιουσίες των Ναϊτών στον νέο οργανισμό, ξεκινώντας από την περιοχή του Τομάρ.
Ιερουσαλήμ, για την υπεράσπιση του οποίου είχε ιδρυθεί το Τάγμα των Ναϊτών. Ο στρατιωτικός ρόλος του τόπου αντικατοπτριζόταν στην απλότητα της ρωμανικής αρχιτεκτονικής και στο μέγεθός της, αφού φαίνεται ότι οι Ναίτες συμμετείχαν στις λειτουργίες καβάλα στα άλογά τους.
του Τάγματος. Ο Ερρίκος κατασκεύασε το ανάκτορό του στο Τομάρ, αν και σήμερα είναι πλέον ερείπιο και υπάρχουν μόνο δύο μοναστήρια, το Κλάουστρο ντο Σεμιτέριο και το Κλάουστρο ντο Λάβαγκεμ.
ε δεσμά, σκοινιά, αλυσίδες, φωτιά και κύματα σε μια πρόδηλη αναφορά στην ενότητα της ζωής. Αυτό το γλυπτικό έργο μπορεί να θεωρηθεί το περίγραμμα του αρχιτεκτνικού ρυθμού Μανουελίν που εμφανίζεται σε πολλά πορτογαλικά κτίρια της εποχής.
ενθουσιώδης γνώστης και τεχνοκράτης. Οι τελικές αλλαγές έγιναν κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φιλίππων (1580-1640), αυτή τη φορά με μανιεριστικό ρυθμό.
Κυριάκος Παπαχρόνης – Ο «δράκος» της Δράμας
δολοφονίες γυναικών, καθώς και βομβιστικές επιθέσεις θα του αποδώσουν το προσωνύμιο «Ο δράκος της Δράμας». Το σκοτάδι γίνεται ο καλύτερος σύμμαχός του.
ς ιερόδουλης και μιας άλλης γυναίκας, στην Ξάνθη.Πέντε βομβιστικές επιθέσεις. Συγκεκριμένα, 2 ωρολογιακές βόμβες στις 12-3-1982 στο Ταχυδρομείο και την Εθνική Τράπεζα της Ξάνθης, άλλες 2 στις 13-3-1982 στην Τράπεζα Πίστεως κι σε ένα κατάστημα στην Καβάλα και μια πέμπτη στις 16-6-1982 στην είσοδο του στρατοπέδου της Δράμας.Έναν εμπρησμό στο Διεθνές Αεροδρόμιο Καβάλας.
3 ετών, αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια. Όταν άκουσε την ποινή, σηκώθηκε και χειροκροτώντας είπε: «Ευχαριστώ» και στην συνέχεια «Τι βάζετε τέτοιες ποινές; Πόσα χρόνια θα ζήσουμε;». Δήλωνε αμετανόητος: «Στείλτε με στο απόσπασμα, γιατί αν βγω έξω, πάλι τα ίδια θα κάνω».Το Διαρκές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης τον καταδίκασε για τις βομβιστικές επιθέσεις, σε 15 χρόνια φυλάκιση και 20ετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. Παρά την προηγούμενη καταδίκη του, το δικαστήριο μετά από πρόταση του στρατιωτικού επιτρόπου, του αναγνώρισε το ελαφρυντικό ότι «δεν κινούταν στις πράξεις του εκ ταπεινών ελατηρίων».
εκφράζοντας μάλιστα την επιθυμία να τον γνωρίσουν κι…από κοντά! Αντίστοιχα, μετέπειτα επίδοξοι «δράκοι», «εμπνεύστηκαν» απ’ αυτόν και θέλησαν τον μιμηθούν.
Αλίκη Ζωγράφου

Μια γυναίκα απ' το παρελθόν
δέχεται την επίσκεψη ενός παράξενου εκβιαστή. Προτείνει να της ''πουλήσει'' έγγραφα και ντοκουμέντα που αφορούν τη δράση της οικογένειάς της στα χρόνια της Κατοχής και τη συνεργασία τους με τους κατακτητές. Το γεγονός αυτό αποτελεί την αφετηρία για μια αναζήτηση και διερεύνηση του παρελθόντος της οικογένειας Μόραλη και με τη μεσολάβηση του αστυνόμου Μπέκα, της αποκάλυψης της συμμετοχής της στην κατάχρηση μεγάλου μέρους των εβραϊκών περιουσιών....
Ανδρόνικος Γ' Παλαιολόγος
1328, εξάντλησε την αυτοκρατορία.
σε όλη την αυτοκρατορία. Αν και το 1337 τρεις από τους τέσσερις κριτές κρίθηκαν ένοχοι δωροδοκίας και αντικαταστάθηκαν, ο θεσμός αυτός διατηρήθηκε ως την οριστική κατάλυση της αυτοκρατορίας, το 1453.
Χέρμπερτ Σάϊμον
επιστήμης των τεχνημάτων και την υπολογιστική άποψη του νου, ενώ μελετά την πολυπλοκότητα και την ανάλυση συστημάτων.
Εδουάρδος ο μαύρος πρίγκηψ
συγγενικής σχέσης που είχε μαζί της. O γάμος έγινε το 1361 στο κάστρο του Γουίνδσορ, προκαλώντας μερικές αντιδράσεις τόσο λόγω της συγγένειας όσο και του γεγονότος ότι με τον γάμο με μια Αγγλίδα έχασε η Αγγλία την ευκαιρία να πραγματοποιήσει ξένες συμμαχίες.
Ιωάννη στην Αγγλία, όπου του παρείχε όλες τις ανέσεις, επιτρέποντας του ακόμα και να δραπετεύσει, συμπεριφορά πρωτόγνωρη σε αιχμάλωτους ξένους βασιλείς. Προ των μαχών (όπως του Πουατιέ), ήταν κάθε στιγμή διατεθειμένος να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις για ειρήνη, αλλά από την στιγμή που τον λόγο είχαν τα όπλα, η μαχητικότητα του στο πεδίο της μάχης ήταν πάντοτε απαράμιλλη.
ό στρατό για 10 χρόνια, καταλαμβάνοντας στην συνέχεια άνετα το Καλαί προ της επιδημίας πανώλης. Συγκεκριμένα, στην μάχη αυτή ήταν μόλις 16 ετών και ένας στρατιώτης του δραπέτευσε, ώστε να πάει στον πατέρα του, βασιλιά Εδουάρδο Γ' να ζητήσει βοήθεια, γιατί φοβόταν την ζωή του πρίγκηπα. Αλλά ο βασιλιάς είχε τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στον γιο του που δεν καταδέχθηκε καν να του στείλει βοήθεια.
σε στην Αγγλία τον έλεγχο όλης της Βόρειας Γαλλίας.
χάος και την αναρχία, αναγκαζόμενοι να υπογράψουν την ταπεινωτική συνθήκη του Μπρετινί (1360)
Νικολά Πουσέν
ιταλικής πρωτεύουσας που θα διαρκέσει ως την 1η Μαρτίου 1999. Την έκθεση συνθέτουν 40 πίνακες του Πουσέν από την πρώτη κυρίως περίοδό του στη Ρώμη. Στην έκθεση περιλαμβάνεται και Η καταστροφή και η λεηλασία του Ναού της Ιερουσαλήμ του 1625. Τα ίχνη αυτού του πίνακα είχαν χαθεί επί 320 χρόνια όταν ξαφνικά, το 1995, το έργο αναδύθηκε μέσα από τη συλλογή του βρετανού συλλέκτη Ερνεστ Ονιανς και αγοράστηκε πρόσφατα από το Μουσείο του Ισραήλ της Ιερουσαλήμ, όπου και πρόκειται να μεταφερθεί τον ερχόμενο Μάιο μέσω Λονδίνου, αφού, μετά την έκθεση στη Ρώμη, Η καταστροφή και η λεηλασία του Ναού της Ιερουσαλήμ θα κάνει μια στάση στην Εθνική Πινακοθήκη της βρετανικής πρωτεύουσας. Ενας «Μάκβεθ» για το 2000.
Εντβαρντ Γκριγκ 
τρόπο- του ρομαντικού τρόπου γραφής. «Λεπτός και ιδιόρρυθμος. Παραμένει πάντοτε ανεξάρτητος» παρατήρησε για τη συνθετική του γραφή ο μεγάλος Γάλλος συνθέτης Γκαμπριέλ Φορέ. Το 1867 ο συνθέτης παντρεύτηκε την εξαδέλφη του, Νίνα Χάγκερουπ, η οποία και αναδείχτηκε η αυθεντική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του. Τους χειμώνες των επόμενων χρόνων ο Γκριγκ ταξίδευε στην Ιταλία. Στη Ρώμη γνώρισε το συνθέτη Φραντς Λιστ, ο οποίος άκουσε ενθουσιασμένος τις συνθέσεις του για πιάνο. Μετά τη γνωριμία με το συμπατριώτη του συγγραφέα Ερρίκο Ιμπσεν, ο δεύτερος του ζήτησε να γράψει μουσική για το περιπετειώδες δράμα του «Πέερ Γκιντ». Ο Γκριγκ
συνέθεσε μουσική διάρκειας περίπου ενενήντα λεπτών και, καθώς το κείμενο του Ιμπσεν δεν παιζόταν συχνά στο σανίδι, αλλά, αντίθετα, η μουσική του Γκριγκ είχε μια αναμφισβήτητη ποιότητα -μια στόφα «all-time classic», όπως θα παρατηρούσαμε σήμερα- το έργο του συνθέτη «απέβαλε» τον αρχικό του χαρακτήρα, της μουσικής επένδυσης ενός θεατρικού έργου, και άρχισε να παίζεται «αυτόνομα», γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Το 1866 ο συνθέτης εγκαταστάθηκε στη Χριστιανία (σημερινό Οσλο), όπου παρέμεινε τα επόμενα οκτώ χρόνια, υποστηριζόμενος από τη νορβηγική κυβέρνηση. Κατόπιν επέστρεψε στη γενέτειρά του, αλλά παρά την εύθραυστη υγεία του, δεν παρέλειπε να περιοδεύει συχνά σε όλη τη Σκανδιναβία, τη Βρετανία, αλλά και την υπόλοιπη Ευρώπη. Πέθανε στο Μπέργκεν το 1907.
Η Αλάμπρα, το Χενεραλίφε και το Αλμπαϊθίν στη Γρανάδα
άνδρας". Σήμερα, στην ίδια τοποθεσία βρίσκεται ένα βενζινάδικο, όμως οι Ισπανοί εξακολουθούν να το ονομάζουν "Ελ Σουσπίρο ντελ Μόρο" (Ο αναστεναγμός του Μαυριτανού) σε ανάμνηση του θλιμμένου και ηττημένου ηγεμόνα.
επιθέσεις της δυναστείας των Μαρινιδών στο Μαρόκο, το εμιράτο της Γρανάδας δεν περνούσε εύκολη ζωή. Για να αποφύγει την ισπανική πίεση, ο Ιμπν Νασρ αναγκάστηκε σύντομα να υπογράψει ανακωχή με τον Φερδινάνδο Γ΄ και να του καταβάλλει ετήσιο φόρο, συμφωνώντας παράλληλα να του παράσχει βοήθεια σε περίπτωση πλέμου. Οι όροι της συνθήκης έφεραν τον μουσουλμάνο ηγεμόνα στη δυσάρεστη θέση να υποχρεωθεί να στείλει στρατό όταν η Σεβίλλη πολιορκήθηκε από τον Φερδινάνδο το 1248, πράγμα που έκανε πολύ δυσμενή τη θέση του Ιμπν Νασρ στους αδελφούς του μουσουλμάνους. Αυτό επιδεινώθηκε όταν μαζί με τον γιο του Μοχάμεντ Β΄ αναγκάστηκε να στραφεί προς βοήθεια στους Μαρινίδες για να αντισταθεί στις ανυπόφορες πιέσεις από τον θρόνο της Καστίλης.
είχαν ήδη επανακτήσει οι Μαυριτανοί. Έτσι η Γρανάδα αποτέλεσε ένα ιστορικό, θρησκευτικό και πολιτικό παράδοξο: είχε 150.000 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι ή εβραίου, αλλά ήταν υποχρεωμένη να δεχτεί την κυριαρχία των χριστιανών που την περικύκλωσαν. Μέσα στα τείχη της πόλης, το σύνθημα των Νασριδών "λάα γκα λίμπα ίλα λαχ" (δεν υπάρχει νικητής που δεν ακολουθεί τον Αλλάχ) ήταν γραμμένο παντού και επαναλαμβανόταν συνεχώς στα τείχη της Αλάμπρας.
Μοχάμεντ ιμπν Νασρ ξεκίνησε την κατασκευή ενός ανακτόρου στην κορυφή ενός λόφου όπου κάποτε βρισκόταν το οχυρό των Βερβερίνων Αλκαθάμπα. Το φιλόδοξο σχέδιό του ήταν να μετατρέψει τα ερείπια του στρατιωτικού οχυρού σε έναν επίγειο παράδεισο όπως περιγράφεται στο Κοράνι, όπου ένας πολυτελής κήπος ποτίζεται από ρυάκια. Οι μηχανικοί του άλλαξαν τον ρου των ποταμών που κυλούσαν κάτω από τη Σιέρα Νεβάδα για να τροφοδοτήσουν κανάλια, δεξαμενές και πηγές και για την άρδευση των κήπων. Τα σχέδια του Μοχάμεντ τελείωσαν εκεί και ήταν κ
αθήκον των διαδόχων του, Γιουσούφ Α΄ (1333-1354) και Μοχάμεντ Ε΄ (1354-1391), να ολοκληρώσουν το πιο εκπληκτικό έργο της ισλαμικής αρχιτεκτονικής στη Δύση: την Αλάμπρα. Η ονομασία προήλθε από την αραβική αλ Χαμρά (η κόκκινη) που περιγράφει το χρώμα του πηλού με τον οποίο χτίστηκαν τα τείχη της.
Αραγιάνες (Αυλή με τις Μυρτιές) όπου υπάρχει μια μεγάλη λίμνη με ψάρια. Στην α΄λή με τη σειρά του δεσπόζει η Σαλόν ντε Εμπαχαδόρες (Αίθουσα των Πρεσβευτών). Κατασκευασμένη μεταξύ 1334 και 1354, είναι η μεγαλύτερη αίθουσα στην Αλάμπρα και χαρακτηρίζεται από ένα δάπεδο με πολύ λεπτή διακόσμηση που παριστάνει τους 7 ουρανούς στη μουσουλμανική κοσμολογία.
αυλής. Το σιντριβάνι έχει μια μοναδική αλαβάστρινη λακάνη όπου συγκεντρώνεται το νερό πριν εκτοξευτεί από τα στόματα των λεόντων. Τροφοδοτείται από 4 κανάλια που ευθυγραμμίζονται με τα σημεία του ορίζοντα για να παριστάνουν τους ποταμούς του ουράνιου παραδείσου. Η αυλή περιβάλλεται από προπύλαια με 124 λεπτούς κίονες. Οι δύο ωραιότερες αίθουσες του ανακτόρου βρίσκονται εκετέρωθεν της αυλής: είναι η Σάλα ντε λας ντος Ερμάνας (Αίθουσα με τις δύο Αδελφές) που έλεβε την ονομασία της από τις δύο μαρμάρινες πλάκες στο έδαφος και η Σάλα ντε λος Αμπενθεράχες (Αίθουσα Αμπενθεράχες). Η τελευταία ονομάστηκε έτσι από
μια αντίζηλη οικογένεια ευγενών που λέγεται ότι σφαγιάστηκε στη διάρκεια επίσημης συνεστίασης στην αίθουσα. Οι τοίχοι και των δύο αιθουσών περιβάλλονται με αταουρίκε, εξαιρετικά ζωγραφισμένες και στιλβωμένες επισμαλτωμένες ψηφίδες από πηλό. Η οροφή από γύψο στη δεύτερη αίθουσα είναι διακοσμημένη με σταλακτίτες σε 5.000 κοιλώματα που μοιάζουν περισσότερο με κυψέλες.
άκτορο στο οποίο οι Νασρίδες κυβερνήτες θα μπορούσαν να αναζωογονούνται μακριά από τις απαιτήσεις της διακυβέρνησης. Για τον λόγο αυτό χτίστηκε το Χενεραλίφε το 1318 σε έναν λόφο στα βόρεια της Αλάμπρας υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Άμπεν Βαλίντ Ισμαήλ. Η ονομασία του κτιρίου προέρχεται από το αραβικό Γιανάτ αλ Αρίφ (κήπος του Ανυπέρβλητου Παραδείσου). Σήμερα διασώζονται μόνο δύο περίπτερα του ανακτόρου που βρίσκονται το ένα απέναντι του άλλου στο Πάτιο ντε λα Αθέκια, έναν ανατολικό κήπο γύρω από μια μακριά δεξαμενή με τοξοειδή σιντριβάνια. Ολόγυρα εκτείνονται άλλοι κήποι, που κάποτε ήταν φυτεμένοι με οπωροφόρα δέντρα, καθώς και λιβάδια όπου βοσκούσαν τα ζώα. Πάνω από όλα, όμως, αποτελούσαν τοποθεσία για ραντεβού μεταξύ των κυβερνητών και των αγαπημένων τους.
του, Ισαβέλλα της Καστίλης, κατοίκησαν την Αλάμπρα και το Χενεραλίφε, τα οποία οι Νασρίδες είχαν αφήσει εγκαταλελειμμένα. Την επιθυμία των Ισπανών μοναρχών να δώσουν στην πόλη καθολική ατμόσφαιρα μείωσε ο θαυμασμός τους για την Αλάμπρα. Αποδέχτηκαν με προμυθία τον ισλαμικό ρυθμό ζωής και ανέλαβαν πρωτοβουλίες αποκατάστασης του χώρου χρησιμοποιώντας μουσουλμάνους τεχνίτες, θέλοντας να επαναφέρουν το ανάκτορο στην προηγούμενη λαμπρότητά τους. Δεν έκαναν τίποτα παραπάνω από το να κατασκευάσουν μια φραγκισκανική μονή εκεί κοντά και να μετατρέψουν το τέμενος του ανακτόρου σε ναό. Η πιο εμφανής τροποποίηση έγινε από τον Πέδρο ντε Ματσούκα, αρχιτέκτονα του Καρόλου Ε΄, ο οποίος στις αρχές του 16ου αιώνα κατεδάφισε ορισμένα δωμάτια ώστα να κάνει χώρο για ένα βασιλικό ανάκτορο.
σπίτια χτισμένα με την παραδοσιακή μαυριτανική αρχιτεκτονική, κρεμαστοί κήποι, παλιά τζαμιά, τειοποιεία και δημόσια λουτρά. Προσφάτως, με την αύξηση της μετανάστευσης, μια κοινότητα Σούφι, μυστικό παρακλάδι του Ισλάμ, μετακινήθηκε στην περιοχή και υπάρχουν πολλοί στη Γρανάδα που αναφέρονται σε μια νέα εισβολή των Μαυριτανών.
Γκελής Παντελής (Σμηναγός)

Οι μικρομεσαίοι
περιστάσεψν, χωρίς να παραλείπουν τους μεταξύ τους καυγάδες για ασήμαντες αφορμές, των οποίων τα μέλη είναι χαρακτηριστικοί ''μικρομεσαίοι'' νεοέλληνες. Η πρώτη οικογένεια αποτελείται από έναν άντρα και το σόι του: η γυναίκα του, η χωρισμένη αδελφή του, η μητέρα του και η τρομερή πεθερά του για την οποία μάλιστα υπάρχει κι ένας υποψήφιος γαμπρός. Και η δεύτερη οικογένεια αποτελείται από μια γυναίκα δύο φορές χωρισμένη και τη μητέρα της, η οπόια εργάζεται σ' ένα γραφείο εισαγωγών-εξαγωγών και αντιμετωπίζει εχθρικά όλους τους άντρες....
Γιάννης Ιωαννίδης
Ισαάκ Λαυρεντίδης
εθνικών δικαίων και ιδιαίτερα του Ποντιακού Ελληνισμού.Την ανεκτίμητη παρουσία και προσφορά του εμπλουτίζουν διαλέξεις, άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά και οι περισπούδαστες μελέτες του: «Πρόσφυγες εξ ανταλλαγής και ανταλλάξιμος περιουσία», «Τα πεπρωμένα της φυλής – Νέα ιστορική αφετηρία», «Η κατά το 1895-1907 μετοικεσία Ελλήνων Ποντίων του Καυκάσου εις Ελλάδα» («Αρχείων Πόντου» τ. 31). «Οι εκ της Σοβιετικής Ενώσεως Έλληνες ποντιακής καταγωγής και τα εκ της συνθήκης της Λοζάννης δικαιώματά των» («Αρχείων Πόντου» παράρτημα 15, 1986), «Το χάσμα μεταξύ των γενεών» κ.ά.Άοκνος, ακούραστος, έντιμος, αντικειμενικός, υπερασπιστής της αλήθειας και του δικαίου είναι μερικά από τα στοιχεία της προσωπικότητάς του.Για το σπάνιο ήθος και τις ανεκτίμητες υπηρεσίες του στον ποντιακό κόσμο ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος του σωματείου «Παναγία Σουμελά» και της «Επιτροπής Ποντιακών Μελετών», καθώς και άλλων σωματείων.Τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείων Ανδρείας και με το παράσημο Εθνικής Αντίστασης 1941-44, ως μέλος της Οργάνωσης Αναστάσεως του Γένους (ΟΑΓ). Πέθανε στις 14 Ιουνίου του 1997.
Στέφι Γκραφ
Γκαρός ότι δεν θα αγωνιζόταν ξανά στο Παρίσι. Στις 4 Ιουλίου του ιδίου χρόνου ήταν φιναλίστ στο Γουίμπλεντον (ηττήθηκε από την Ντάβενπορτ) λέγοντας ότι αποχαιρετούσε και τα χορτάρινα γήπεδα της Αγγλίας. Ηταν η τελευταία παρουσία της σε τελικό στα γήπεδα. Λίγες ημέρες αργότερα ανακοίνωσε την αποχώρησή της γιατί δεν είχε κίνητρα για να συνεχίσει να αγωνίζεται. Η Στέφι Γκραφ πάλεψε με τις αναμνήσεις της, «μέτρησε» το μέλλον και, όταν διαπίστωσε ότι ο χρόνος ήταν «νικητής», αποφάσισε να βάλει στον σάκο τις ρακέτες της και να αποχαιρετήσει οριστικά τα γήπεδα του τένις. Το κορίτσι των 22 τίτλων Γκραν Σλαμ ανακοίνωσε ότι πλέον «δεν είχε κίνητρα». «Αισθάνομαι πολύ καλά» είπε. «Στο τένις πέτυχα όλα όσα επιθυμούσα. Δεν έχω πλέον άλλον στόχο. Δεν διασκεδάζω πλέον με το τένις». Η αποχώρηση της Γκραφ σχολιάστηκε έντονα από αρκετές προσωπικότητες του γερμανικού αθλητισμού: «Η Στέφι έχει κάνει τόσο πολλά για τον γερμανικό αθλητισμό. Πρόκειται για αθλήτρια-φαινόμενο. Η αποχώρησή της αποτελεί πλήγμα αλλά αξίζει να τη σεβαστούμε» τόνισε ο ποδοσφαριστής-ορόσημο Φραντς Μπεκενμπάουερ.
ή επαγγελματία.
Τζ. Κ. Τσέστερτον
(πεζογραφία, ποίηση, θέατρο, πολιτικό και θεολογικό δοκίμιο, λογοτεχνική κριτική), και άσκησε -με τη μυθοπλασία και την ειρωνία του- έντονη κοινωνική κριτική. Εκτός από τους πέντε τόμους αστυνομικών ιστοριών με ήρωα τον Πατέρα Μπράουν ("The Innocence of Father Brown", 1911, "The Wisdom of Father Brown", 1914, "The Incredulity of Father Brown", 1926, "The Secret of Father Brown", 1927 και "The Scandal of Father Brown", 1935), γνωστότερα έργα του είναι: "The Napoleon of Notting Hill" ("Ο Ναπολέων του Νότινγκ Χιλ", 1904), "The Man Who Was Thursday" ("Ο άνθρωπος που τον έλεγαν Πέμπτη", 1908), η μελέτη του για τον Ντίκενς, "Charles Dickens: A Critical Study" (1906), τα δοκίμιά του "Orthodoxy" (1908) και "The Everlasting Man" (1925), κ.ά.
Γιασουνάρι Καβαμπάτα
Πατριάρχης Μεθόδιος Α΄|
Hellas Blogs: Volos Blogs (Βόλος) Kalamata Blogs (Καλαμάτα) Fokida Blogs (Φωκίδα) Kefalonia Blogs (Κεφαλονιά) Sparti Blogs (Σπάρτη) Paros Blogs (Πάρος) |
![]() |
Copyright © 2008 Veria Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 30.07.2010 09:30:18 |
