Veria Blogs » Νίκος. Β. Λιολιόπουλος

Feeds

12710 άρθρα από 63 πηγές

Aa - Zz (7598)

• 4x4 Veria Club (43)
• Aerostato News (1571)
• Akis Grigo (1)
• Aktuellt i Grekland (263)
• Argyroula.net (55)
• AtiaFederation (25)
• Diver photo (8)
• Doctor Erotas (16)
• E-νημέρωση (281)
• Enter7 (129)
• Ethnicarts (17)
• Faraona - το υφάδι (45)
• Find Alex (3)
• For-ever-yours (28)
• Giomel 64 (174)
• KanePlaka (521)
• My whatever stuff mixer (10)
• Nikomel (51)
• SavSidir (137)
• Speed 982 (392)
• Sportorama.gr (2568)
• State english teachers' union of imathia (11)
• Superheroes (15)
• The Voyager (412)
• Verianet.gr (815)
• Xesiloiastoi Club (8)

Αα - Ωω (5112)

• Αγγελος Γ. Σοφιανιδης (2)
• Αδάμος Μιχαήλ (3)
• Αεροπρόσκοποι Βεροίας (1)
• Βέροια... Πόλη Μαγική (65)
• Βεροιώτικα Χαμπέρια (29)
• Βουνίσιος... (316)
• Για τη μικρή Κατερίνα! (2)
• Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας (264)
• Επίκαιρος Τύπος (152)
• Ζωγράφος Γ. Χολέβας (1)
• Η πόλη στον αέρα (48)
• Η Βέροια, το Σέλι, ο Άνθρωπος (348)
• Κομνηνοί Ροδοχωρίου (25)
• Μπλιάτκας Θωμάς Blog (57)
• Μασλάτια (29)
• Ν.Ε. ΣΥΝ Ημαθίας (104)
• Νέα - Ανακοινώσεις - Επικαιρότητα - Ειδήσεις (17)
• Νίκος. Β. Λιολιόπουλος (62)
• Ο χρόνος που μετράει (3)
• Ο Ερευνητής της Βέροιας (2043)
• Ο Πολίτης (45)
• Οι Σταυραετοί (61)
• Προσωπικό Ημερολόγιο (10)
• Πυγμή Βέροιας Α.Σ. ΤαεΚβοΝτο (55)
• Περισκόπηση (326)
• Ποδηλάτες Βέροιας (2)
• Πολιτική Ενημέρωση και Νέα (5)
• Ράδιο Ημαθία 97,3 (148)
• Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Νάουσας (8)
• Σύλλογος Αμάραντος (58)
• Σύλλογος Βεροιέων Αθηνών (15)
• ΣΥ.ΡΙΖ.Α Ημαθίας (84)
• ΣΥΓΑΠΑ Ημαθίας (39)
• Σιδηρόπουλος Αναστάσιος (71)
• Τρέχα Βασίλη (της Ρένας Μάνιου) (39)
• Υφαντίδης Αχιλλέας (7)
• Χρονικά (568)

Νίκος. Β. Λιολιόπουλος (62)

• Βέροια, 23.02.2010
• 17:12

  Circle In The Sand.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Εντελώς συμπτωματικά σήμερα ψάχνοντας να βρω κάτι που είχα γράψει εδω σχετικά με κάποιο αγροτικό ζήτημα, ανακάλυψα ότι πέρασαν ακριβώς 3 χρόνια από τη μέρα που αποφάσισα να φτιάξω αυτό το blog.
  
  Τρία μόνο χρόνια...Παράξενο μου φαίνεται, πίστευα ότι ήταν πολύ περισσότερα.
  Έχουν αλλάξει παρά πολλά από τον Φεβρουάριο του 2007 και την πρώτη μου ανάρτηση . Κάνοντας μια ανάδρομη στο τι έγραφα τότε αναλογίζομαι πόσο έχω αλλάξει και εγώ...
  
  Δημιούργησα αυτό το blog ως ένα χώρο όπου θα γράφω ιδέες σκέψεις και εμπειρίες από τη ζωή μου, εδώ στο χωριό μου .Σκοπός μου ήταν να γράφω τις απόψεις μου ως νέος άνθρωπος που ασχολείται με τα κοινά ενός μικρού δήμου της ελληνικής περιφέρειας, για την πολιτική και όχι μόνο παρουσία μου, ή ότι απασχολεί τους ανθρώπους που ζουν εδώ . Αυτός ήταν βεβαία και ο λόγος που το blog αυτό είναι επώνυμο και όχι ανώνυμο.
  
  Με τον καιρό όμως το μπλοκ άλλαξε πορεία, πέρα από τα τοπικά πολιτικά ζητήματα όρχησα να γράφω διαφορετικά.Να γραφω για μένα. Το μπλογκ μου άνοιγε φτερά για άλλους-αγνώστους για μένα ορίζοντες. Έγραψα για συναισθήματα, φόβους, σκέψεις , ανθρώπους …αγάπες. Ήταν φόρες που μέσα από το κείμενο άνοιξα την καρδια μου. Και όλα αυτά επώνυμα σαν Νίκος Λιολιόπουλος με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.
  
  Μέσα από αυτή την περιπέτεια κέρδισα πολλά. Άνθρωποι αξιόλογοι μοιράστηκαν τις σκέψεις τους μαζί μου, ανακάλυψα άγνωστες ως τότε για μένα πτυχές του χαρακτήρα μου, διάβασα πολύ, έμαθα πολλά, γνώρισα υπέροχους ανθρώπους.
  
  Βεβαία δε γελιέμαι,εισέπραξα και μια ισχυρή δόση χλευασμού από πόλους. Τα πράγματι στη μικρή συντηρητική επαρχία μας απέχουν ακόμη πολύ από την Αθηνά από όπου ήταν και η μεγάλη πλειοψηφία αυτών που με διάβαζαν.
  Δεν το μετάνιωσα ούτε για μια στιγμή όμως. Όπως συχνά λέω, αυτός εδώ ο χώρος είναι ότι καλύτερο έχω δημιουργήσει στη ζωή μου.
  
  Γιατί τα γράφω όμως όλα αυτά ;
  
  Παρακολουθώντας την εξέλιξη του μπλοκ μου αυτά τα τρία χρόνια διαπίστωσα ότι σταδιακά ξαναγύρισα εκεί από όπου ξεκίνησα. Στα μικρά, στα τοπικά καθημερινά μας. Οι μέρες του προπέρσινου καλοκαιριού φαίνονται πλέον πολύ ακρινές για μένα. Σαν να μην υπάρχει πια αυτός ο άνθρωπος που έγραφε τότε.Και μάλλον δεν υπάρχει…
  
  Φαίνεται λοιπόν πως ένας κύκλος έκλεισε. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσω να γράφω , αν θα ανοίξει ένας νέας κύκλος. Ειλικρινά αμφιβάλω.
  
  Κρατώ το μπλοκ ως έχει για να θυμάμαι όλες τις όμορφες στιγμές που πέρασα εδώ. Μάλλον δεν θα σταματήσω, όποτε έχω χρόνο και διάθεση θα γράφω-αν και σπανιότερα- για τοπικά ζητήματα .
  
  Η ανάγκη μου για ανθρώπινη επικοινωνία με τον έξω από την Ελληνική επαρχία
  κόσμο που κάλυψε υπέροχα το blogging, αναπληρώνεται αυτό τον καιρό (έστω και με αρκετά διαφορετικό τρόπο) από τους γνωστούς τόπους κοινωνικής δικτύωσης.
  
  Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω έναν προς έναν όλους τους συνοδοιπόρους μου σε αυτό το υπέροχο ταξίδι.
  
  Στο επανιδειν φίλοι μου.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 13.02.2010
• 14:46

  ΕΒΖ. Να τους χαιρόμαστε κ.Μπατζελη….

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4  

  
  Όσοι φίλοι με διαβάζουν, γνωρίζουν ότι έχω γράψει πολλές φορές σε αυτό το blog όπως έχω πει επανειλημμένα και σε συζητήσεις, ότι παρά την μεγάλη εμπιστοσύνη που έτρεφα για τον Γιώργο Παπανδρέου σε πολύ δύσκολες μάλιστα για αυτόν στιγμές, ( για την οποία τον τελευταίο καιρό νοιώθω μπορώ να πω περήφανος), δεν είχα την ιδία εμπιστοσύνη στην αγροτική πολιτική του κόμματος, οι βασικοί διαμορφωτές της οποίας ανέλαβαν να την εκτελέσουν με την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ τον περασμένο Οκτώβριο..

  

  Παρά το γεγονός ότι η πρώτη άποψη που σχημάτισα για την νεαρή τότε ευρωβουλευτή - υπεύθυνη του ΠΑΣΟΚ στα αγροτικά - Κατερίνα Μπατζελη, ήταν θετικότατη και μάλιστα το σχολίασα δημόσια,. οι επόμενες εμπειρίες μου δεν ήταν ανάλογες.

  
  

  
  

  Ο αγροτικός τομέας του κόμματος, πλαισιώθηκε λίγο πολύ από τους ιδίους ανθρώπους και κυριάρχησαν οι ίδιες απόψεις με αυτές που έκανε τον αγροτικό κόσμο να γυρίσει την πλάτη για πολλά χρόνια στο κόμμα. Η ανανεωτική διάθεση των ημερών της ανασυγκρότησης, μιας διαδικασίας που την έζησα από πολύ κοντά ως ενεργό στέλεχος του κόμματος εκείνο τον καιρό με συσκέψεις αλλά και περίοδες, κατά ένα παράδοξο τρόπο δεν άγγιξε ποτέ τον αγροτικό τομέα του κινήματος. Οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες συμπεριφορές….
  

  
  

  Δεν θα ήθελα να κουράσω γράφοντας περισσότερα, εξάλλου το ποσοστό των αγροτών μεταξύ αυτών που διαβάζουν το μπλογκ μου είναι μάλλον πολύ μικρό.

  
  

  
  

  Με την ανάληψη της εξουσίας πριν μερικούς μήνες όπως ήταν αναμενόμενο ο Πρωθυπουργός εμπιστευτικέ της τύχες της αγροτικής πολίτικης σε αυτούς που ήταν υπεύθυνοι για τη χάραξη της, στα χρόνια τη αντιπολίτευσης.

  
  

  
  

  Δε θέλω να κρίνω ακόμη την πορεία της νέας ηγεσίας του υπουργείου καθώς είναι πολύ νωρίς.

  Κυρίως αυτό ήταν ο λόγος που αντιτάχθηκα στις πρόσφατες κινητοποιήσεις, παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος. Ο σύντομος χρόνος παρουσίας της νέας κυβέρνησης δηλαδή.

  
  

  Έλαχε όμως μέσα σε λίγες μονό μέρες να νιώσω στο πετσί μου , αυτό ακριβώς που φοβόμουν .

  
  

  Συγκεκριμένα πριν μια εβδομάδα η διορισμένη από την κυβέρνηση , διοίκηση της Ελληνικής Βιομηχανίας ζάχαρης (ΕΒΖ) πηρέ εντελώς απροειδοποίητα μια απόφαση η οποία συνιστά καταστροφή για μένα που είμαι κυρίως τευτλοπαραγωγός , αλλά και χιλιάδες συναδέλφους μου.
  

  
  

  
  

  Συγκεκριμένα, στα πλαίσια της υποτιθέμενης εξυγίανσης της εταιρίας, η διοίκηση αποφάσισε αυθαίρετα, άκαιρα και χωρίς σκέψη, να περικόψει για ένα μεγάλο κομμάτι της τευτλοκαλλιεργειας το πριμ των 6,5 ευρώ τον τόνο που έδινε η βιομηχανία στου τευτλοπαραγωγούς ως κίνητρο να μείνουμε στη καλλιέργεια παρά την κατά 39% μείωση της τιμής του προϊόντος, πριν τρία χρόνια και μπροστά στο φάσμα της πλήρους εγγαταληψης της παράγωγης από μέρους μας με ολέθρια αποτελέσματα για τη βιομηχανία.
  

  
  

  
  

  Δε θα ήθελα να κουράσω με περισσότερες λεπτομερές. Εξάλλου έχουμε ζητήσει κάποιες διευκρινήσεις για την ανόητη αυτή απόφαση και θα περιμένουμε.

  Το βέβαιο είναι πως με την απόφαση αυτή βάζουν την πέτρα στο λαιμό της βιομηχανίας αλλά και όλων μας.

  
  

  Έχω μεγάλη απορία όμως να μάθω κατά πόσο μειώθηκαν οι σκανδαλώδεις αποδοχές των στελεχών της εταιρίας, που σημειωτέων κατά τα προηγούμενα έτη φέρεται να έχουν πολλαπλασιαστεί χωρίς ποτέ κάποιος από όσο τουλάχιστον γνωρίζω να το έχει διαψεύσει.
  

  (. Εφ Μακεδονια 19-10-09)
  

  
  

  
  

  Θα ήθελα επίσης να μάθω τι απόφαση έχει παρθεί για τις εκατοντάδες αργόσχολους και καλοπληρωμένους υπάλληλους της βιομηχανίας, πριν αποφασίσουν να τα βάλουν για άλλη μια φορά με εμάς τους παραγωγούς.
  

  
  

  
  

  Είναι όλα αυτά άραγε εις γνώση της κύριας Μπατζελη;
  

  
  

  
  

  
  

  Για περαιτέρω ενημέρωση γυρω απο το θέμα μπορειτε να διαβάσετε αυτο
  

  [www.euro2day.gr]

  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 09.02.2010
• 13:19

  Από την χωματερή, στο πιατο μας...

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  
  Ελαβα απο την το παρακατω Ε-Μail , το οποιο δημοσιευω αυτουσιο προσπαθωντας να συμβαλω και εγω στην μακροχρονιο( μοναχικο σχεδον )αγώνα που δινουν οι ανθρωποι της ομαδας στο να αναδυχθουν τα τεραστια εγκληματα που συντελουνται στο μεγαλυτερο ποταμι της χωρας μας.
  Εκτος απο την οικολογικη και δημοσιας υγειας διασταση του θέματος, το δημοσιευμα αυτο αναδυκνειει μια αλλη -επικαιρη- διασταση του αγροτικου μας ζητηματος.
  Η τραγωδια ειναι οτι προκειται για πορτοκαλια Βραζιλιας λεει....
  
  Πως γινεται να ερχονται προϊοντα απο την αλλη ακρη του πλανητη με τεραστια κοστη, οταν τα εγχωρια ειναι ηδη σε εξευτελιστικη τιμη. Τι παιχνιδια παιζονται?
  
  Οικολογικη Ομαδα Βεροιας
  
  
  Συνέβη πρίν λίγο
  
  Βέροια 8-2-2010
  
  Από την χωματερή,στον ανυποψίαστο καταναλωτή.
  
  
  Τα ακατάλληλα πορτοκάλια και λεμόνια, ήρθαν από την Βραζιλία. Ταξίδεψαν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, για την παράνομη χωματερή της Βέροιας, μέσα στην κοίτη του Αλιάκμονα. Ήταν πάνω από επτά φορτία, πάνω από είκοσι τόνους το καθένα. Η Οικολογική Ομάδα Βέροιας, κατέγραψε ακόμη μια φορά την αθλιότητα που επικρατεί στο Νομό Ημαθίας, σε σχέση με τα απορρίμματα. Κι ενώ κάποια φορτία ξεφορτώθηκαν στην εκεί χωματερή, μετά από λεκτικούς διαπληκτισμούς, τα υπόλοιπα φορτηγά, αποχώρησαν. Εκεί μετά από καταγγελία, έφτασε και το τμήμα περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ημαθίας. Χωρίς να κατέβουν καν από το αυτοκίνητο, απλά είδαν και αποχώρησαν. Για τα περεταίρω δήθεν. Τα φορτηγά, έφτασαν στην απέναντι όχθη του Αλιάκμονα, σε άλλη παράνομη χωματερή της ΑΣΕΔΑΠΟ (απόσυρση φρούτων), όπου και ξεφόρτωσαν όλα. Τώρα, ειδοποιήθηκε η Αστυνομία, η οποία έφτασε άμεσα. Οδηγήθηκαν για ανάκριση δυο οδηγοί φορτηγών και ο χειριστής του σκαπτικού που έθαβε τα σάπια. Αργά το απόγευμα, αφέθηκαν ελεύθεροι, με εντολή εισαγγελέα.
  
  Εν τω μεταξύ, άρχισαν να καταφθάνουν αγροτικά, τρακτέρ και φορτηγά, όπου φορτώνονταν πορτοκάλια και λεμόνια. Όλα αυτά, θα καταλήξουν από αύριο, κύρια σε λαϊκές του Νομού Ημαθίας. Αυτό, κατά δική τους δήλωση. Για ένα μεροκάματο, όπως χαρακτηριστικά είπαν.
  
  Η πλήρης ασυδοσία στον Νομό Ημαθίας, συνεχίζεται από υπηρεσίες και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πως μπορεί να έφτασαν από τη Βραζιλία και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σάπια προϊόντα σε μια παράνομη χωματερή στη Βέροια; Ποιος έδωσε εντολή να γίνει αυτό και να γραφτεί επίσημα σε παραστατικά μεταφοράς; Με ποίου εντολή έφυγαν από την μια χωματερή και πήγαν σε μια άλλη; Τι αυτοψία είναι αυτή του τμήματος περιβάλλοντος, που δεν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και δεν έψαξαν να βρούν που πήγαν τα φορτηγά; Πόσο ασφαλής μπορεί να νοιώθει ο καταναλωτής;
  
  Κουβέντα να γίνεται δηλαδή, δεδομένου ότι κανείς δεν θα απαντήσει ακόμη μια φορά. Θα συνεχίσει η αθλιότητα με ατιμώρητους τους κύρια υπεύθυνους.
  
  
  
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 05.02.2010
• 23:44

  Μετά τη λήξη.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Τώρα που επιτέλους τέλειωσαν οι καθιερωμένες αγροτικές κινητοποιήσεις του Ιανουαρίου θα ήθελα να καταγράψω -σκόρπιες χωρίς σειρά- κάποιες από τις σκέψεις που έκανα όλο αυτό τον καιρό, για το αγροτικό ζήτημα .

  
  

  
  

  -.Ακουστήκαν και γράφτηκαν ένα σωρό ανακρίβειες σχετικά με την οικονομική κατάσταση των αγροτών. Η συντριπτική πλειοψηφία είμαστε σε δραματική θέση. Λύσεις πρέπει να δοθούν άμεσα.

  
  

  -Αν θελήσει πραγματικά η κυβέρνηση μπορεί να δώσει λύση άμεσα χωρίς να πληρώσει κρατικό χρήμα . Και δεν πρέπει να πληρώσει.

  
  

  -.Το timing των κινητοποιήσεων (κρίση. νέα κυβέρνηση κλπ) ήταν εξαιρετικά ατυχές με αποτέλεσμα να αποδυναμώσει τις θέσεις μας.

  
  

  -Τα αιτήματα μας θα πρέπει να αναφέρονται στη βιωσιμότητα και στο μέλλον, όχι μόνο στο σήμερα. Εγώ προσωπικά διαφωνώ με πολλά από αυτά που διατυπώθηκαν.

  
  

  .-Το ΚΚΕ προσπάθησε για άλλη μια φορά να καπηλευτεί αλλά και να αποπροσανατολίσει τον αγώνα .

  
  

  -Για τα χάλια μας φταίμε ΠΡΩΤΑ εμείς και μετά το κράτος. Και βέβαια σε τίποτα δε φταίνε οι άλλες κοινωνικές ομάδες που πλήττονται από το κλείσιμο των δρόμων. . Πρέπει να βρούμε άλλες -λιγότερο επιζήμιες για την κοινωνία -μορφές διεκδίκησης. Είμαι σταθερός στην άποψη καθόδου με τα τρακτέρ στην Αθηνά , όπως κάνουν οι ευρωπαίοι συνάδελφοι μας.

  
  

  -Τα καρτέλ που απομυζούν τον κόπο μας είναι το μεγάλο πρόβλημα .Η Έλλειψη ανταγωνισμού. Π.χ. το ρύζι το αγοράζει σχεδόν όλο ένας έμπορος ο όποιος μόνος του καθορίζει την τιμή Διαθέτω από την προσωπική μου εμπειρία πολλά στοιχειά για την δράση και την οργάνωση των καρτέλ. Όποιος ποτέ θελήσει είμαι στη διάθεση του.

  
  

  - Από την πλευρά μας εμείς οι αγρότες πρέπει να αποσύρουμε σε μελλοντικές κινητοποιήσεις τα αποκρουστικά πολλές φορές πρόσωπα "εκπρόσωπων" μας στα τηλεπαράθυρα. Στην εποχή της εικόνας, μας βλάπτουν ανεπανόρθωτα. Θα πρέπει να προβάλλονται νέοι καλλιεργημένοι αγρότες από τους πολλούς που υπάρχουν στο επάγγελμα μας .

  
  

  
  

  -Δεν μπορεί να γίνει συζήτηση για το αγροτικό στα τηλεπαραθυρα. Η ημερίδα στο Ζάππειο αν και δεν ήταν προϊόν αγνών προθέσεων εκ μέρους της ηγεσίας του υπουργείου ήταν μια καλή εύκαιρα για συζήτηση

  
  

  - Θα πρέπει άμεσα να ξηλώσουμε εκ βάθρων το σάπιο οικοδόμημα του συνδικαλιστικού μας κινήματος ,όπως αυτό έχει σήμερα

  
  

  - Η κυβέρνηση θα πρέπει να αλλάξει σε πολλά θέματα την θεώρηση της σχετικά με τον τρόπο εξόδου από την κρίση. Τα άτομα που χαράζουν πολιτική στον αγροτικό τομέα είναι κατά τη γνώμη μου ανεπαρκή.

  
  

  
  

  
  

  Υ.Γ.

  Στο άρθρο της στο σημερινό φύλο της Καθημερινής με τίτλο: «Οι νέοι αγρότες σερφάρουν και ενημερώνουν» , η δημοσιογράφος Λίνα Γιάνναρου κάνει μια ιδιαιτέρως τιμητική για μένα αναφορά στο blog μου. Επειδή από αυτό εδώ το blog γνωριζόμαστε πολύ καλά (!)για να κρύψω την μεγάλη μου χαρά για την αναφορά αυτή, θα ήθελα για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω όλους εσάς που μου κάνετε την τιμή να διαβάζετε και να σχολιάζετε τα κείμενα μου.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 24.01.2010
• 11:17

  Ας μιλήσουν αυτοί που ξέρουν.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Παρα το γεγονός οτι θεωρώ άκαιρες και επιζήμιες για τον αγροτικό κόσμο τις κινητοποιήσεις αυτη τη συγκεκριμένη περίοδο ,θα σας παρακαλούσα να αφιερώσετε λίγο από τον Κυριακάτικο χρόνο σας να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο όπου θα δείτε τις απαντήσεις σε πολλά από αυτα που ακούγονται τις τελευταίες μέρες για τους τραμπούκους ευνοημένους και πλούσιους αγρότες.(κλικ μέσα στο κείμενο )Ο συντάκτης του είναι καθηγητής μέσης εκπαίδευσης απο την Ορεστιαδα.
  
  Εγω ως αγρότης θα ηθελα μονο να πω ενα μεγαλο ευχαριστώ στον κ Χαρακοπιδη.
  
  Τις επιδοτήσεις τους οι Ευρωπαίοι δεν τις έδωσαν επειδή τους περίσσευε η φιλανθρωπία, ούτε με το αζημίωτο. Όλα αυτά τα τεράστια τρακτέρ που βλέπετε, τα κάθε είδους μηχανήματα συγκομιδής πατάτας , σιταριών, καλαμποκιών, ηλιόσπορων, βαμβακιών κ.λ.π. , οι σωλήνες ποτίσματος, οι πύραυλοι, τα 4χ4 αγροτικά τζιπ, τα φάρμακα, τα λιπάσματα κ.λ.π., κ.λ.π. δικά τους προϊόντα είναι. Κάθε παλιοσίδερο της βιομηχανίας τους, κάθε σωλήνας άρδευσης, κάθε φάρμακο , κάθε λίπασμα ανταλλάχθηκε με πολλούς τόνους αγροτικών προϊόντων, που οι επιτήδειοι έμποροι τα πωλούσαν σε σας 10 φορές ακριβότερα και φαρμακωμένα. Τα μόνιμα κορόιδα έμεναν πάντα με το μουτζούρη (βλέπε χρέη στην Αγροτική τράπεζα και μηχανήματα) στο χέρι και μόλις κατάφερναν να ξεχρεώσουν τα μηχανήματα για την παραγωγή του Α προϊόντος, που επιδοτούνταν, επειδή το ζητούσε τάχατες η αγορά , αίφνης έρχονταν πάμφθηνο από κάποια άλλη χώρα και έμεναν πάλι με τα άχρηστα πλέον μηχανήματα στην αυλή. Φτου κι’ απ’ την αρχή και πάλι να χρεώνονται για την αγορά καινούργιων μηχανημάτων που χρειάζονταν για την παραγωγή ενός Β προϊόντος με την ίδια πάντα κατάληξη. Μέσα στα μπλόκα λοιπόν βρίσκονται και αυτοί που είναι μέσα στο κόλπο της εμπορίας , είτε των προϊόντων , είτε των μηχανημάτων παραγωγής, είτε της καλλιεργήσιμης γης παριστάνοντας παράλληλα και τους αγρότες και όντως τα παίρνουν από πολλές μεριές και έχουν τη δυνατότητα να δρουν οργανωμένα και μεθοδικά, αλλά και οι άλλοι , που από την παιδική τους ηλικία μέχρι τα βαθειά γεράματα πληρώνουν χρέη με υποτιμημένο μόνιμα το προϊόν της σκληρής τους εργασίας γεμίζοντας τις αυλές με άχρηστα παλιοσίδερα. Είναι αυτοί που δε καταλαβαίνουν ποτέ, πως το στάρι που πωλούν 10 λεπτά το κιλό , το αγοράζουν σαν ψωμί στα 1,60 ευρώ το κιλό, το γάλα που πουλούν 30 λεπτά το βρίσκουν σαν γιαούρτι στα 2 ευρώ τα 250 γραμμάρια , πως γίνεται να παράγουν προϊόντα για να χορτάσουν χίλιους ανθρώπους και τελικά , όταν τα πωλούν να μη μπορούν να θρέψουν ούτε καν τις δικές τους οικογένειες...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 19.01.2010
• 13:32

  Ο αγρότης αξίζει το σεβασμό μας

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Η επιθυμια μου πραγματοποιηθηκε! Δεν ειχα χρονο να γραψω την αποψη μου για τις αγροτικες κινητοποιησεις , το εκανε ομως με εξαιρετικο τροπο ο Γ.Λακόπουλος στο σπουδαιο site protagon.gr. Το αρθρο απηχει 100% την αποψη μου. Αξιζει να το διαβασουμε.(κλικ στον τιτλο για μεταφορα στην πηγη)
  
  Ελληνας αγρότης: οι δύο όψεις του νομίσματος
  
  του Γιώργου Λακόπουλου.
  

  
  

  Κάνουν καλά και κλείνουν τους δρόμους οι αγρότες; Απάντηση: όχι. Αλλά όχι επειδή δεν είναι γενικώς σωστό να κλείνουν δρόμους όσοι αγωνίζονται για τη ζωή τους. Άλλωστε τι νόημα θα είχε μια αγροτική κινητοποίηση αν τα τρακτέρ έμεναν στα χωράφια;
  
  Τα οδοφράγματα των τελευταίων χρονών είναι λανθασμένη μέθοδος γιατί στην πραγματικότητα - πιέζουν μόνο για τρέχουσες εισοδηματικές ενισχύσεις. Δεν διαμαρτύρονται για την αποδιάρθρωση της ελληνικής γεωργίας - άλλωστε έβαλαν το χέρι τους και οι ίδιοι. Ούτε κλείνουν τους δρόμους για να καταγγείλουν την κακή χρήση των κοινοτικών πόρων - την όποια οι ίδιοι απολάμβαναν ανέμελα ως τώρα.
  Γι αυτό οι κλειστοί δρόμοι θεωρούνται από τον μέσο έλληνα αντικοινωνική δραστηριότητα.
  
  Αυτό όμως δεν δικαιολογεί με τίποτε όσα ακούγονται στα "μίντια" αυτές τις μέρες εναντίον του ανώνυμου έλληνα αγρότη. Κάποιοι που αν τους βάλεις σ' ένα χωράφι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το καλαμπόκι από τα κολοκύθια, βυσσοδομούν εναντίον ανθρώπων που βολοδέρνουν στην ύπαιθρο για να ζήσουν την οικογένειά τους.
  Παράγοντες αμφίβολης ηθικής υπόστασης, χωμένοι ως τα μπούνια σε κόλπα για εύκολο χρήμα, μιλούν αλαζονικά για τους ανθρώπους της γης. Ειρωνεύονται, χλευάζουν και προσπαθούν να ρίξουν σκιές συλλήβδην στα καθαρά πρόσωπα των αγροτών, να μειώσουν την αξιοπρέπεια και το ήθος τους. Τους αντιμετωπίζουν ως κατώτερο είδος εργαζόμενου, πολίτες δεύτερης κατηγορίας , ενοχλητικούς και παρείσακτους.

  
  Η δουλειά του αγρότη και του κτηνοτρόφου είναι δύσκολη. Στη ζέστη και το κρύο, σε συνθήκες που θα έκαναν κάποιους από τους επικριτές τους να το βάλουν στα πόδια , μοχθούν χωρίς να εξασφαλίζουν συχνά, ούτε τα στοιχειώδη. Άλλο ο βολεμένος συνεταιριστής, ο παράγων με τις διασυνδέσεις στο κομματικό σύστημα , ο κομπιναδόρος που απομυζά τους πόρους. Και άλλο ο μέσος αγρότης που προσπαθεί να κρατήσει το μέτωπο του καθαρό, να ζήσει παλεύοντας με τη φύση και με το κράτος. Που μοχθεί μέρα νύχτα και στο τέλος τον ληστεύει ο μεταπράτης , που συναγελάζεται με την εξουσία.
  
  Αυτός ο αγρότης αξίζει το σεβασμό μας -αν μη τι άλλο. Όσο και αν επικρίνουμε –πολιτικά- την ενδεχόμενη συμμετοχή του σε μορφές κινητοποιήσεων που δεν τον ωφελούν εν τέλει, άλλο τόσο οφείλουμε να τον τιμούμε γιατί κρατάει ζωντανή την άλλη Ελλάδα. Την αυθεντική Ελλάδα της υπαίθρου .
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 02.01.2010
• 15:07

  Τα φαντάσματα της πρωτοχρονιάς. (Ή αλλιώς: Που το πάει ο Μητσοτάκης;)

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Γράφει ο Νίκος Λιολιόπουλος
  
  
  
  Με το χθεσινό του διάγγελμα ο επίτιμος πρόεδρος της νέας Δημοκράτης διέλυσε και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις οσων έλπιζαν στην δυνατότητα ειρηνικής συνύπαρξης του στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως με τον Αντώνη Σαμαρά στην. ηγεσία του.
  
  Δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες για να αντιληφθεί ότι το δίδυμο Σαμαρά-Παπανδρέου ,θα μονοπωλήσει την πολίτη αντιπαράθεση για τουλάχιστον δυο κοινοβουλευτικές περιόδους. Εκτός συγκλονιστικού απρόοπτου η γιγαντιαία διάφορα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας όπως αυτή καταγράφηκε στις εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου αλλά και σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη της ανατροπή του εκλογικού συσχετισμού στις επόμενες εκλογές, οπότε αυτές και να γίνουν.
  
  Κατά πάσα πιθανότητα σημαντική μείωση της διαφοράς του ΠΑΣΟΚ από τη ΝΔ υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά θα θεωρηθεί προσωπική νίκη του αρχηγού της και επομένως δεν θα υπάρχει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης του, ενώ παράλληλα η εξαιρετικά πιθανή νέα επικράτηση έστω και με σαφώς μακρότερη διάφορα του ΠΑΣΟΚ και η συνέχιση της εξουσίας από το κυβερνών κόμμα, λίγα περιθώρια αμφισβήτησης της ηγεσίας της θα αφήσει.
  
  Αντίστοιχο είναι το παράδειγμα των εκλογών του 2000 όπου η οριακή νίκη του κ.Σημίτη σε βάρος του νεαρού Κ.Καραμανλή, δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης, εκατέρωθεν.
  
  Τον παραπάνω συλλογισμό πιθανότατα έκανε και ο Μητσοτάκης, ο όποιος φαίνεται να αναζητεί τρόπο αποφυγής της σχεδόν νομοτελειακής αυτής εξέλιξης όσον αφορά το άμεσο μέλλον τουλάχιστον.
  
  Η πρόταση του για υποτιθέμενη κυβέρνηση εθνικής ανάγκης (sic) με την συμμετοχή πολίτικων φαντασμάτων του πρόσφατου παρελθόντος έχει αυτό ακριβώς τον στόχο.
  
  Ο κ Μητσοτάκης στηριζόμενος στην εδώ και πολλά χρόνια διαφαινόμενη ανάγκη για ριζική αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό, με την δημιουργία όνος πολιτικού φορέα αξιώσεων κάπου ανάμεσα στη σημερινή Νέα Δημοκρατία και στο σημερινό ΠΑΣΟΚ (στα πρότυπα των Ευρωπαίων ελεύθερων δημοκρατών), και στην αποδοχή της ιδέας αυτής από μεγάλο ποσοστό φιλελευθέρων κυρίως πολιτών, που βρίσκουν τον εαυτό τους να στραγγαλίζεται στις κομματικές συμπληγάδες ΠΑΣΟΚ ή Νέας Δημοκρατίας, προσπαθεί να δημιουργήσει πρόσφορο έδαφος πολίτικης δραστηριοποίησης σε στελέχη που δεν βλέπουν πολλά περιθώρια αναρρίχησης στα σημερινά κόμματα, προφανώς για ίδιον του ή ¨οικείον¨ όφελος.
  
  Αναμένονται μια σειρά αντιστοιχών πρωτοβουλιών αντίστοιχα και στην την πλευρά των λεγόμενων εκσυγχρονιστών του ΠΑΣΟΚ.
  
  Ποιος όμως από τους σημερινούς πρωταγωνιστές της πολίτικης κατάστασης φαίνεται να απειλείται περισσότερο από μια τέτοια εξέλιξη?
  
  Ο Πρόσφατα θριαμβευτής των βουλευτικών εκλογών Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ή Ο αντίστοιχα προσφάτως θριαμβευτής των εσωκομματικών εκλογών στο κόμμα της Νεας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς;
  
  Κατά τη γνώμη μου το ΠΑΣΟΚ δεν κινδυνεύει ιδιαίτερα από τέτοιο ενδεχόμενο.
  
  Έχοντας μείνει στην αντιπολίτευση για πάνω απο 5 χρόνια , το ΠΑΣΟΚ προέβη σε ουσιαστική και πολλές φόρες σκληρή , στα όρια αυτομαστίγωσης, αυτοκριτική. Η διαδικασία ανασυγκρότησης που ηγήθηκε προσωπικά και με πρόσκαιρο σοβαρό πολιτικό κόστος, ο Παπανδρέου, με την ανάληψη της ηγεσίας του κόμματος το 2004, οδήγησε σε ένα είδος αυτοκάθαρσης αλλά και επαναξιολόγησης της πολίτικης πορείας του κόμματος. Η συνεπακόλουθη ανανέωση σε πολιτικό στελεχιακό δυναμικό, άλλα και σε ιδέες ,άφησε στο περιθώριο ανθρώπους, πρακτικές και συμπεριφορές που στοίχησαν στο κόμμα αλλά και στη χωρά.
  
  Αντίθετα με το ΠΑΣΟΚ, στη Νέα Δημοκρατία δεν φαίνεται να έχει γίνει καμία σοβαρή αυτοκριτική, από την συντριπτική ήττα του περασμένου Οκτωβρίου έως και σήμερα.
  
  Η πρώτη από τις δυο μεγάλες ευκαιρίες ποιεί είχε για αυτοκριτική μέσα από διάλογο, η διαδικασία δήλωση ανάδειξης νέου αρχηγού, χάθηκε αναλωμένη σε προσωπικές αντιδικίες των βασικών διεκδικητών αλλά και στην προσπάθεια διατήρησης ισορροπιών που συνήθως απαιτεί μια τέτοια προσπάθεια.
  
  Η δεύτερη μεγάλη -και νομίζω τελευταία- προσπάθεια ανασυγκρότησης του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι αυτή που θα επιχειρήσει ( ή όχι) ο νέος της αρχηγός
  
  Η Νέα δημοκρατία σχεδόν διαλυμένη οργανωτικά αλλά και σε ιδεολογική βάση, με ανύπαρκτες κατά γενική ομολογία τοπικές οργανώσεις, είναι σχεδόν στην ιδία μοίρα με το ΠΑΣΟΚ του 2004.
  
  Στην προκείμενη περίπτωση ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει παρά να μιμηθεί τον φίλο του αρχηγό του αντίπαλου κόμματος και να προβεί σε μια γενναία και διαρκή ανασυγκρότηση όπου θα κυριαρχήσει η αυτοκριτική για το κακό κυβερνητικό πρόσφατο παρελθόν, αλλά και οι ιδέες για την χάραξη νέας πορείας.
  
  Μέσα από αυτή τη διαδικασία το κόμμα της αντιπολίτευσης θα πρέπει να δημιουργήσει πρόσφορο έδαφος για την ανανέωση του γερασμένου στελεχιακού προσωπικού της, απαραίτητη προϋπόθεση για να επανακάμψει στα πολιτικά πράγματα της χωράς, εκφράζοντας εκ νέου ένα σύγχρονο πλειοψηφικό ρεύμα ως φορέας σύγχρονων φιλελευθέρων ιδεών
  
  Αν ο Αντώνης Σαμαράς αδράξει την εύκαιρα, σε πρώτη φάση θα αφήσει μια και για πάντα κλειδωμένα στο ντουλάπι τα ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ της άλλης πλευράς, που προσπαθεί να αναστήσει ο κ. Μητσοτάκης, για να μπορέσει σε δεύτερη φάση, το κόμμα του- απενοχοποιημένο πλήρως από το κακό του κυβερνητικό πρόσωπο- να διεκδικήσει με αξιώσεις την επιστροφή στην εξουσία….
  
  Η φωτογραφια απο το blog του εκπληκτικου dr Seeng.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 30.12.2009
• 18:22

  Λάθος;Οχι κ.πρωθυπουργε.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Aγαπητέ μας πρωθυπουργέ. Δεν ήταν λάθος η αύξηση των τελών κυκλοφορίας, όπως ισχυριστήκατε σήμερα στη συνάντηση σας με δημοσιογράφους, Ηταν επιλογή σας να τα βάλετε και εσείς όπως και οι προκάτοχοι σας με τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας, αυτους που στην προκειμένη περίπτωση αδυνατούν να αγοράσουν ένα καινούριο αυτοκίνητο.
  Λάθη κάνουμε όταν δεν έχουμε τα περιθώρια να αντιδράσουμε. Δεν είναι λάθος αυτό που κάνατε με τα τέλη κυκλοφορίας, καθότι επικυρώσατε μια ειλημμένη απόφαση της προηγούμενης κυβερνήσεως. Αυτής που αποδοκιμάστηκε από το σύνολο σχεδόν των πολιτών.
  Μόνο που υπάρχει μια διάφορά. Οι προηγούμενοι ως αντιστάθμισμα στο νέο νόμο, έθεσαν το μετρό της απόσυρσης. Δεν συμφωνούμε με το μέτρο που έγινε κατά κύριο λόγο για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των εισαγωγέων, ήταν όμως κάποιο αντιστάθμισμα για τους πολίτες, και ένα κίνητρο.
  
  Σε ρωτούμε λοιπόν αγαπημένε μας Πρωθυπουργέ.
  Αφού οπως λες ήταν λάθος και κοινωνικά άδικο (αυτό το λέω εγώ) το μέτρο, γιατί δεν το ανακαλείς έστω και σήμερα; Όλα διορθώνονται.
  Μπορεί Γιώργο να είμαστε ενθουσιασμένοι με τα νέα ήθη που προσπαθείς να εισάγεις στην πολιτική ζωή της χωράς, μπορεί στη συντριπτική πλειοψηφία να αποδεχόμαστε τις πρωτες κυβερνητικές επιλογές σου και τη αλλαγή που αποπνέει η σύνθεση της νέας κυβέρνησης, καθως επίσης και να αποδεχόμαστε την δύσκολη οικονομική συγκυρία ΑΛΛΑ,
  μαλάκες δεν είμαστε.
  Τέλος.
  Με όλο το σεβασμό.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 15.12.2009
• 20:04

  Τόσο απλά, τόσο ρηχά, τόσο συνηθισμένα.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Πάνε τρεις ωρες που προσπαθώ να γράψω τη νέα μου βαθυστόχαστη πολιτική ανάλυση για το blog μου, και δεν έχω καταφέρει τίποτα. Γράφω –σβήνω. Γράφω- σβήνω. Δε βγαίνει. Τέλος πάντων, θα γράψω κανένα twittaki να ξεμπερδεύω.
  Ξαναγραφω -ξανασβηνω . Τίποτα …
  
  Να πάει στο διάολο, θα αλλάξω θέμα. Έχω μια δυνατή ιστορία, θα την γράψω.
  
  Γράφω σβήνω. Τα παράθυρο του facebook κοκκινίζει. για συνομιλίες. Μα τώρα βρήκαν την ώρα; Δεν απαντώ σε κανένα. Τώρα γράφω…
  
  Γράφω σβήνω, δε βγαίνει. Σιγά την ιστορία! Αστό καλύτερα who cares άλλωστε ;
  Ουτε το κρασί βοηθά, ούτε ο καφές , γαμώτο.
  Δεν έχω γράψει τίποτα .
  
  Η ψηφιακή μου ματαιοδοξία ωρύεται: «Μα τι κάνεις? Γράψε.»
  Γράφω σβήνω .Γράφω σβήνω.
  
  Δεν γίνεται. Να πάει στο διάολο και αυτή (η ματαιοδοξία). Ας βρει κανέναν άλλον. Εγώ τέλειωσα.
  
  Πάω να δω καμιά ταινία στην Τιβι
  Μπορεί να πάω και στο καφενείο του χωριού . Έχω χρόνια να παίξω καμιά ξερή. Από την προ- internet εποχή!
  Και μετά θα ξανάπαω στην ταβέρνα, όπως χτες.
  Και προχθές….
  
  Παμε!
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 02.12.2009
• 20:38

  37

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  στιγμές μου, που αγάπησα.

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  1. Όταν έκλαψα από αγάπη.
  2. Oταν έλιωνα το different claas των pulp στο πρώτο μου cd player.
  3. Όταν μάθαινα Ιταλικα
  4. Όταν γνώρισα την Νικη μου
  5. Όταν ακόμη αγαπούσα τους κρύους χειμώνες
  6. Όταν διάβασα για πρώτη φορά το “ on the road”
  7. Όταν πρωτοείδα το Caro diario
  8. Όταν γυρνουσα από την Ιταλια με το αυτοκίνητο ενός άγνωστου.

  1. Όταν μικρος ακουγα τα βοριαδακια μου σε κασετα
  2. "Το σαλασσι" που τραγουδουσα παιδάκι
     
  3. Όταν χάρηκα για ένα τέλος…
  4. Κάποια ακρυλικά απογεύματα το 97`
  5. Μια υπεροχή Suzanne…
  6. Οταν άκουγα και ξανακουγα αυτο το τραγούδι στο κασετόφωνο του τρακτέρ (το μόνο που είχαμε)
     
  7. Όταν ερωτεύτηκα πρώτη φορά στα 15
     
  8. Αυτό το τραγουδι
     
  9. Το κλάμα που έριξα σε αυτή τη σκηνή
     
  10. Και σε αυτή…
  11. Μια βροχερή 17` νοεμβρη στο σχολείο…
  12. Που ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω… (χωρίς λινκ)
      
  13. Πάλι από κασέτα…
  14. Την ήμερα των γενεθλίων όταν έκλεινα τα 30 και έκλαιγα
      
  15. Τον πρωινό ήλιο. Πάντα.
  16. Μια αφιέρωση.
  17. Την μάνα μου να τραγουδάει
  18. Την μέρα του χρόνου όπως σήμερα που τελειώνω τα πατζαρια (χαρα και θληψη μαζι )
  19. Τη μοναδικό τραγούδι που θελω να χορέψω.
  20. Ενα πολύ ζόρικο απόγευμα κάποτε ..
      
  21. Αυτή τη φωνή
      
  22. Την Αθηνα
  23. Τις κρύες νύχτες στο Πολύγυρο
      
  24. Κάποια σκληρά ανέραστα Σαββατόβραδα.
  25. Μια μακρινή άνοιξη…
  26. Αυτό το γκολ
  27. Τη βραδιά της «Ελενης»μου...
  28. Tο facebook .
      
  29. Τις στιγμές που θα αγαπήσω στο ..μέλλον…(Αν...)

  Για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο από πολύ μικρός θεωρούσα αγαπημένο μου αριθμό το 37.

  Σήμερα μπαίνω στο 37` έτος της ζωής μου…

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 06.11.2009
• 15:11

  Σε ξένα χωράφια....

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  (Μια σκέψη για την πιθανότητα ανάληψης της αρχηγίας της Νέας Δημοκρατίας από τον Α. Σαμαρά, ενδεχόμενο που με φοβίζει ιδιαίτερα ως Έλληνα πολίτη. )

  
  

  Δεν ξέρω κατά πόσο προσέφερε υπηρεσίες στον τόπο ο Κ Σαμαρας το 1993 ανατρέποντας την κυβέρνηση του κ Μητσοτάκη, ειμαι ομως απόλυτα πεπεισμένος πως ο τρόπος με τον οποίο το έκανε και τα μέσα που χρησιμοποίησε προκάλεσαν μεγαλο κακό στη χώρα από την άποψη του πόσο επιφυλακτικοί είναι πλέον οι πολίτικοι όσον άφορα τα εθνικά θέματα με την επιζήμια αναβλητικότητα που αυτό συνεπάγεται..
  

  Πιο συγκεκριμένα , πιστεύω ότι η στάση του Α Σαμαρά στο λεγόμενο μακεδονικό, οδήγησε στο να μη βρεθεί μια συμβιβαστική λύση στο θέμα του ονόματος με όλες τις αρνητικές συνέπειες που είχε η εξέλιξη αυτή για τη διεθνή εικόνα της χήρας μας και όχι μόνο.

  
  

  Το χειρότερο όμως κατά την γνώμη μου, είναι η χρησιμοποίηση του εθνικού αυτού θέματος για ίδιον όφελος, στη προσπάθεια του να καρπωθεί η Πολιτική Άνοιξη την όποια (πρόσκαιρη)δυσαρέσκεια θα προκαλούσε ένας λεγόμενος συμβιβασμός.
  

  
  

  Όσο για την κυβέρνηση του πατέρα της σημερινής συνυποψήφιου του την οποία ανέτρεψε με τρόπο όχι και τόσο θεμιτό, ήταν πολύ λιγότερο κακή και επιζήμια από την κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή του νεότερου της οποία ο αγαπητός κ Σαμαράς υπήρξε πρωτοκλασάτος υπουργός.

  Προσωπική μου δε άποψη είναι πως δεν ήταν καν η δεύτερη χειρότερη κυβέρνηση της

  μεταπολίτευσης,αφού τον χαρακτηρισμό αυτό αποδίδω στην δεύτερη τετραετία Ανδρέα .Παπανδρεου, 1985-1989.
  

  
  

  
  

  Δεν ξέρω λοιπόν κατά πόσον μου επιτρέπεται, δεδομένου ότι ανήκω σε αντίπαλο κόμμα, αλλά θα ήθελα να παροτρύνω τους φίλους μου που ανήκουν στο χώρο αυτό, να πάνε να ψηφίζουν την κ. Ντόρα Μπακογιάννη για την οποία μάλιστα έχω σχηματίσει θετική γνώμη, παρά το γεγονός ότι με ενοχλεί η συνέχιση της οικογενειοκρατίας.
  

  
  

  Και για να προλάβω τυχών παρερμηνείες, αυτό δε σημαίνει πως δεν συνεχίζω να είμαι ένθερμος υποστηρικτής του Γ.Παπανδρέου και της μεγάλης προσπαθείς; που καταβάλει να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα σε αυτή τη χώρα και των νέων ιδεών που φέρει στη ελληνική πολιτική πραγματικότητα, παρότι έχω πειστεί πως με ένα κόμμα με την γενικότερη νοοτροπία που επικρατεί στη βάση του ΠΑΣΟΚ, το εγχείρημα είναι εξαιρετικά δύσκολο…..

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 23.10.2009
• 18:16

  Άτιτλο. (Δε βρισκω τίτλο....)

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Διάφορες σκέψεις που έκανα σήμερα. Έτσι για πλάκα τις γράφω εδώ.. Η μάλλον , δουλεία δεν είχε ο διάολος...
  

  
  

  -Ο Γιώργος Παπανδρεου σχίζει στο ξεκίνημα . (Ήθελα και τη Δαμανάκη όμως ρε γαμώτο….)

  
  

  -Ο Ξυνιδης γραμματέας! Πολύ χάρηκα. Μπράβο ρε Γιώργο.(Krogia)
  

  
  

  -Ποσο θράσος να έχει άραγε ο Σαμαρας να βάζει για αρχηγός στη Ν.Δ;

  
  

  -Μπραβο στην κυβερνηση για τη θεση της στο θέμα Stage .

  
  

  -To "heavy cross¨" είναι μεγαλο τραγούδι.

  
  

  -Δώστε όσα υποσχεθήκατε και μη φοβάστε το χρέος. Κόψτε δαπάνες και βαλτέ φόρους, η κοινωνία πρέπει να ανασάνει.

  
  

  -Μπράβο ρε Χρυσοχοϊδη. Παίρνω πίσω όσα κατά καιρούς έχω πει.

  
  

  -Μακάρι να προχωρήσει ο Καποδίστριας 2 πριν τις εκλογες του 2010. Βαρέθηκα να κυνηγώ ανεμόμυλους στη Μελίκη

  
  

  -Για πρώτη φορά μετά από χρόνια φαίνεται να έχουμε σοβαρό υπουργό και υφυπουργό γεωργίας, που να έχουν καλή γνώση του αντικείμενου.

  
  

  -Τα υβριδικά είναι χαζομάρα. Καλη η οικολογία αλλά Υπουργός χωρίς μερσεντα ή μπεμβεδαρα δε λέει…

  
  

  -Δεν θα θελα με τίποτα να είμαι νεοδημοκράτης. Ποιον να ψηφίσεις για αρχηγό απ αυτούς! Αν ήταν αρχηγός την ΝΔ ο Κωστης Χατζηδάκης πάντως θα αποτελούσε πειρασμό για μένα .

  
  

  -Ένας θεός ξέρει πως θα τα βγάλω περά και αυτό το χειμώνα...

  
  

  -Να μη ξεχάσω να παίρνω την Ελευθεροτυπία τις Παρασκευές.

  
  

  -Πρέπει να είναι πολύ κουραστικό να είσαι βουλευτής. Ούτε ένα τηλέφωνο δεν προλαβαίνεις να πάρεις σε κανένα φίλο. Ενώ πριν…

  
  

  -Αν πρέπει να περιγράψω με μια λέξη την πολιτική μου ιδεολογία, θα έλεγα «Μανδραβελης»

  
  

  -Αν βρέξει πολύ, την έχουμε δύσκολα.

  
  

  -Ο θρύλος θα παίξει μπάλα με τον Ζικο. Ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ θα παίξει ποτέ μπάλα με τον Σαντος.

  
  

  -Το μυαλό μου δε λέει να στρώσει.(personal)

  
  

  -Alarm. Δεν πρέπει με τίποτα να ξαναπαχύνω. Έβαλα 5 κιλα. Δίαιτα!
  

  
  

  -Ανακάλυψα και άλλα ενδιαφέροντα blogs. Θέλω μισή ζωή να τα διαβάζω όλα!

  
  

  -Η «βιολιστής στη στέγη» γράφει απίστευτα.

  
  

  
  

  
  

  

  
  Επίλογος:
  

  -Πρέπει οπωσδήποτε να βρω ένα σοβαρό θέμα για ανάρτηση επειγόντως!
  
  

  (Κοιτάτε να αφήνετε κανένα σχόλιο, γιατί αλλιώς με πιάνει μελαγχολία όταν δεν το κάνετε !)

  
  

  Midnight addition.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 16.10.2009
• 18:14

  "Πουλάμε τρέλα".

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  
  Λένε πως μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις. Πράγματι .
  
  Πανε δύο μέρες που προσπαθώ αλλά αδυνατώ να βρώ λέξεις για να περιγράψω αυτή τη φωτογραφία που τράβηξα προχθές από το σχολειό του χωριού μου.
  
  Το μόνο θα πω είναι ότι ντρέπομαι.
  Για την παιδεία μας μου κατάντησε να «πωλείται τρέλα», στο ίδιο σχολειό που έως πρόσφατα έβγαζε επιστήμονες…
  
  Για την κοινωνία μας που ανέχεται και αναπαράγει τον χαβαλέ….
  
  Για τους γονείς των παιδιών που είδαν αυτό το πανό επί δυο μέρες στο σχολειό…
  
  Για τους καθηγητές των παιδιών που επέτρεψαν αυτό το αίσχος …
  
  
  Αλλά όχι για τα παιδιά.
  Αυτά είναι τα μόνα που δεν φταίνε...
  
  
  
  Εδώ μπορείτε να δείτε σχόλια φίλων μου στο facebook για το πανό
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 11.10.2009
• 15:32

  Οικογενειοκρατία στην Ελλάδα. Ο Γιώργος, η Ντόρα και τα ..παιδιά των Διαιτητών. Ένα σχόλιο.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  Υποστήριξα σφοδρά τον Γιώργο Παπανδρέου έχοντας εμπιστοσύνη στις αρετές του και μια διαίσθηση ότι πρόκειται για άτομο ριζοσπαστικό, όπως τουλάχιστον εξέφραζε την πρώτη περίοδο της της αρχηγίας του στο ΠΑΣΟΚ. Τα πρώτα σημάδια γραφής με την επιλογή της σύνθεσης της νέας κυβέρνησης καθώς και οι αποφάσεις των πρώτων ήμερων δείχνουν να με δικαιώνουν από πολύ νωρίς
  
  Όλο αυτό το διάστημα όμως υπήρχε κάτι που με βάραινε. Το γεγονός ότι ο Γιώργος είναι γιος και εγγονός πρωθυπουργού, οπως και ο προκάτοχος του στο μέγαρο Μάξιμου,ανιψιός πρωθυπουργού. Πιστεύω πως η οικογενειοκρατία, το πιο εξόφθαλμο γνώρισμα της ευνοιοκρατίας σε μια κοινωνία, της οποίας η ταξική διάρθρωση εκλαμβάνει όλα και μεγαλύτερες διαστάσεις, αποτελεί μάστιγα για τον τόπο.
  
  Την ανησυχία μου επιδεινώνει τον τελευταίο καιρό η επικείμενη ανάληψη της αρχηγείας της νέας Δημοκρατίας από την κόρη του πρώην προέδρου της και πρωθυπουργού Κ.Μητσοτάκη. Η εξέλιξη αυτή είναι σίγουρα αποθαρρυντική.
  
  Παρακολουθώ χρόνια την πορεία της Ντόρας Μπακογιάννη και δεν το κρύβω ότι μ αρέσει. Το γεγονός ότι αντιτάχθηκε συχνά σε λαϊκισμούς αλλά και ακραίες συντηρητικές συμπεριφορές, καθώς και η πιστή της στις αρχές τη φιλελεύθερης παράταξης, είναι στοιχειά που τις προσδίδουν την εικόνα μιας πολύ καλής και ελπιδοφόρου πολίτικου, σε αντίθεση μάλιστα με τον προκάτοχο της(όπως όλα δείχνουν) Καραμανλή τον νεότερο, ο όποιος υπήρξε επιρρεπής τόσο σε λαϊκισμούς όση και σε λογικές διόγκωσης του κρατισμού.
  
  Ίσως μάλιστα όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του Γιώργου, το γεγονός ότι είναι κόρη Πρωθυπουργού να αδικεί την προσωπικότητα της.
  Ας μη κρυβόμαστε όμως, η πολιτική τους καταγωγή είναι βασικό στοιχειό της αναρρίχησης τους στην ηγεσία των κόμματων τους και στην πρωθυπουργία( στην περίπτωση του νέου πρωθυπουργού) και χωρίς αυτή δεν θα είχαν πιθανότατα ποτέ την εύκαιρα να είναι όπου βρίσκονται σήμερα.
  
  Η περίπτωση των αρχηγών όμως είναι το λιγότερο. Η απαξίωση του εκπαιδευτικού συστήματος και η ταξική διάρθρωση της κοινωνίας μα οδηγούν όλο και περισσότερο στο να βλέπουμε φαινόμενα οικογενειοκρατίας . Φανταστείτε πόσο άσχημο είναι να εκλέγονται βουλευτές- τεκνά βουλευτών που δεν έχουν ούτε καν τα τυπικά προσόντα, (να μην χρησιμοποιήσω άλλο χαρακτηρισμό). Πάμπολλα τα παραδείγματα, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας, σίγουρα θα έχουμε υπόψη μας πολλά τέτοια
  
  Το φαινόμενο όμως δεν απαντάται μονό στην πολιτική, αλλά και στην εκπαίδευση, στην επιστήμη, στις εταιρίες, ακόμη και στον αθλητισμό.
  Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο αγώνας ποδοσφαίρου που παρακολούθησα πρόσφατα στην κρατική τηλεόραση όπου τον περιέγραφαν ανίδεοι και εμφανώς βραδύγλωσσοι παρουσιάστες γιοι παλαιών παρουσιαστών, ενώ κατά σύμπτωση και οι διαιτητές ήταν γιοι (κάκιστων) παλαιών διαιτητών.
  Τα παραδείγματα είναι τόσα πολλά που είμαι βέβαιος πως άλλοι έχουμε πέσει θύμα κάποια στιγμή της ευνοιοκρατίας που επικρατεί στη χώρα μας.
  
  Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω την ευχή ότι η μεταρρυθμιστική διάθεση του Γιώργου Παπανδρέου θα είναι τέτοια που με την θέσπιση διαρθρωτικών αλλαγών στην κοινωνία με την επαναφορά της αξιοκρατίας, ιδιαίτερα στην εκπαίδευση, να γίνει απαρχή για το σταδιακό γκρέμισμα αυτού του σάπιου οικοδομήματος της ευνοιοκρατίας.
  Αναμετρούμενος με την ιστορία ο νέος πρωθυπουργός θα έχει κερδίσει άξια μια θέση διπλά σε μεγάλους μεταρρυθμιστές, γκρεμίζοντας ένα σύστημα, το ίδιο που τον έφερε στην εξουσία.
  
  Ίσως όλο αυτό να φαντάζει οξύμωρο και ακραία βολονταρισμό σενάριο.
  Αλλά κάτι μου λέει πως θα τα καταφέρει…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 05.10.2009
• 17:02

  Είσαι τόσο χαρούμενος όσο γράφεις?

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  
  Πριν από λίγο μου έκανε την παραπάνω ερώτηση μια φίλη στο chat του facebook όπου της απάντησα πως είμαι όντως πολύ χαρούμενος, για πολλούς λόγους.
  
  Πρώτον η δικαίωση στην επιλογή μου στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου και η εμμονή μου στην ορθότητα της επιλογής των μελών του ΠΑΣΟΚ για την αρχηγεία του κόμματος , τόσο το 2004 όσο και το 2007.
  Ο εκλογικός του θρίαμβος απέδειξε πως ο Γιώργος είναι ένας πολιτικός που μπορεί να μιλήσει στην κάρδια του πολίτη και μπορεί να τον κάνει να τον εμπιστευτεί, δίνοντας του ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο
  
  
  Δεύτερος λόγος για την μεγάλη μου χαρά είναι η εκλογή του νεαρού Αγγέλου Τόκα στην βουλή.
  Γνώρισα τον Άγγελο το 2006 στην προσπάθεια ανασυγκρότησης, σε μια περίοδο όπου το ΠΑΣΟΚ ήταν ημηδιαλυμενο και δεν του έδινε σχεδόν κανείς σημασία.
  Ο άγνωστος νεαρός που ερχόταν από τα πανεπιστήμια να βοηθήσει στην αναστήλωση του ΠΑΣΟΚ, με κέρδισε αμέσως με την απλότητα, την ευγένεια, αλλά πρώτιστα με το πάθος του για την πολιτική, την ωριμότητα του, αλλά και το εύρος των απόψεων του.
  
  Η υποψηφιότητα του που στηρίχτηκε αποκλειστικά σε δίκες του δυνάμεις, μακριά από τζάκια και μηχανισμούς και στην μαχητική παρουσία του στο Νομαρχιακό συμβούλιο, γνώρισε αμέσως απήχηση στου Ημαθιώτες. Συνοδευόμενος απο μια παρέα νεαρών κυρίως παιδιών όργωσε τον νομό και κατάφερε μέσα σε λίγο καιρό να αναρριχηθεί στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου αποσπώντας την προτίμηση 11.500 περίπου συντοπιτών μας.
  Ζήτησα από φίλους αλλά και συνεργάτες μου σε όλο το νομό τη στήριξη στο πρόσωπο του Αγγελου και την είχα απλόχερα παρότι πολλοί δεν τον γνώρισαν προσωπικά .Η εμπιστοσύνη τους στην κρίση μου με τιμά ιδιαίτερα και θα ήθελα από εδώ να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους ψήφισαν τον Αγγελο.
  Είμαι πολύ χαρούμενος για την εκλογή του αφού πιστεύω πως έχει λαμπρό μέλλον ως πολίτικος. Ευελπιστώ πως δεν θα αργήσει η ώρα που θα γίνει γνωστός στο πανελλήνιο. Θα είμαι ανιδιοτελώς δίπλα του όπου με χρειαστεί.
  
  
  Ένας επιπλέον ιδιαίτερος λογος για τον όποιο είμαι χαρούμενος είναι ότι σε πολύ τοπικό επίπεδο συνέβησαν πράγματα στο αντίπαλο στρατόπεδο που θα οδηγήσουν σύντομα σε εξελίξεις, Χωρίς να θέλω να πάρω κανενός το μέρος, με ικανοποιεί ιδιαίτερα που με αφορμή τις κοινοβουλευτικές εκλογές ξεσκεπάστηκαν οι αριβίστες του τόπου που ανέβηκαν στην εξουσία με ξένες πλάτες, και αποδείχτηκαν τελείως ανίκανοι να την διαχειριστούν. Για όσους ανέλαβαν »εργολαβικά» την διάλυση του δήμου, νομίζω πως ήρθε η ώρα να απολογηθούν. Περισσότερα λίαν συντόμως.
  
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Κλείνοντας την ανάρτηση μου θα ήθελα να πω δυο κουβέντες για την νέα κυβέρνηση.

  Θεωρώ την συγκρότηση του υπουργικού συμβουλίου ένα σαφές σημείο γραφής του Πρωθυπουργού σχετικά με τις προθέσεις του για τον τρόπο και το ύφος διακυβέρνησης του.

  Αναμένω από τον Γ.Παπανδρέου να δώσει την δική του σφραγίδα με τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης αρκετά διαφορετικής από όσες έχουμε ως τώρα συνηθίσει.

  Αναμένω να μην χρησιμοποιήσει όσους έχουν διατελέσει υπουργοί επαλειμμένα δίνοντας το στίγμα της ανανέωσης, αναθέτοντας παράλληλα ς υπουργεία σε εκπροσώπους της νέας γενιάς πολιτικών από τους πολλούς που ευτυχώς εξελέγησαν αυτή τη φορά.

  Θα ήθελα επίσης να δω να αναλαμβάνουν κυβερνητικές θέσεις άνθρωποι που δεν ανήκουν αποκλειστικά στο κόμμα καθώς και διαπρεπείς Έλληνες του εξωτερικού.

  Καλό θα ήταν επιπροσθέτως ένα-δυο υπουργεία να διοικηθούν από μη πολίτικους, από επιστήμονες σαν και αυτούς που περιέλαβε στο ψηφοδέλτιο επικράτειας.

  Η σύνθεση του κυβερνητικού σχήματος θα είναι ένα πρώτο δείγμα γραφής για τον νέο πρωθυπουργό, και επειδή ως γνωστόν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, περιμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τον σχηματισμό κυβέρνησης.

  
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 29.09.2009
• 08:32

  Πάμε!

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 24.09.2009
• 17:02

  Λαϊκισμός;;; Όχι κ. Μητσοτάκη.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} Δεν είχα καμία διάθεση στο λιγοστό αυτό τον καιρό ελεύθερο χρόνο που έχω, να γράψω στο μπλοκ μου, ιδιαίτερα για θέματα πολίτικης , αφού λίγο πολύ όλοι για πολιτική συζητάμε και επιπλέον δεν ένιωθα ότι είχα και πολλά να προσθέσω στον πλημμυρισμένο από πολιτική αυτές τις μέρες δημόσιο διάλογο .
  Αποφάσισα όμως να καταθέσω μερικές σκέψεις μου με αφορμή τα παρακάτω που έγραψε στο status στο προφίλ του στο facebook ο (ιντερνετικός) μου φίλος και πολύ συμπαθής σε εμένα νέος πολιτικός, Κυριάκος Μητσοτάκης. Γράφει:
  
  "Οι αθρόες παροχές που υπόσχεται ο κ. Παπανδρέου κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα τα ήδη δύσκολα δημόσια οικονομικά και να γυρίσουν τη χώρα πολλά χρόνια πίσω. Πίστευα ότι ακόμα και για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης οι μικροπολιτικές πρακτικές τις δεκαετίας του ΄80 δεν θα είχαν θέση στην δεκαετία του 2000. Αλλά δυστυχώς για άλλη μία φορά το ΠΑΣΟΚ μας διαψεύδει" Αγαπητέ κ. Μητσοτάκη. Ακούω τον τελευταίο καιρό τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να κατηγορούν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι προσφεύγει όλο και περισσότερο, λέτε, στο λαϊκισμό και και στην παροχολογια. Φαντάζει οξύμωρο να κατηγορούν για παροχολογια αυτοί πού όπως όλοι θυμόμαστε πριν λίγα χρόνια έταζαν τα πάντα στους πάντες πριν ανέλθουν στην εξουσία, για να μην δώσουν τίποτα σχεδόν απ` όσα έταζαν όταν βρέθηκαν να κυβερνούν, παρά μόνο στους λίγους, μόνο στους ισχυρούς. Ακόμη πιο οξύμωρο φαντάζει σε όλους μας, να μιλούν για λαϊκισμό αυτοί που χάιδεψαν ασύστολα τα αυτιά του λαού, καλλιεργώντας την μισαλλοδοξία καπηλευόμενοι ακόμη και τα ταπεινά του θρησκευτικά αισθήματα, πρωτοστατώντας στο ζήτημα των ταυτοτήτων βάζοντας την υπογραφή τους σε μια από τις μεγαλύτερες πληγές του δημοσίου βίου .
  Είναι επίσης άδικο να κατηγορείται για λαϊκισμό ένας άνθρωπος όπως ο Γ. Παπανδρέου, που έδωσε μάχες κόντρα σε λογικές χαϊδέματος αυτιών, κόντρα σε διαφόρων ειδών αναχρονισμούς όπως πολλές φορές έχετε και εσείς δώσει τέτοιες μάχες στο χώρο σας κ Μητσοτάκη, ένας άνθρωπος που εισήγαγε ένα σωρό καινοτομίες στην σύγχρονη πολιτική πρακτική όπως η δημόσια διαβούλευση η συμμετοχική δημοκρατία, η υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών και πολλά άλλα.
  Αλλά δεν ήθελα αυτό να σχολιάσω. Ήθελα μονό να σας πω ότι ακούγοντας επανειλημμένα τα στελέχη της παράταξης σας (αλλά και ενθυμούμενος προ 2004 στελέχη του ΠΑΣΟΚ)να μιλούν για τα δύσκολα οικονομικά που δήθεν δεν αφήνουν περιθώρια για παροχές προς τους αδύνατους, την ιδία ώρα που το κράτος καταντά έρμαιο στα χέρια των λίγων και δυνατών, λάφυρο των απανταχού ημετέρων, οργίζομαι.
  Αν κάτι έχει ανάγκη αυτή η χωρά κ Μητσοτάκη, είναι να μπει τέλος στην ασυδοσία των εχόντων. Πρέπει οπωσδήποτε να θεσπιστεί υψηλότατη φορολογία εισοδήματος αντίστοιχη με αυτή των δυτικών χώρων. Τα εισοδήματα ΟΛΑ πρέπει να φορολογούνται τουλάχιστον κατά 1/3 Αν κάτι έχει έμμεση ανάγκη η οικονομία είναι να περιοριστεί επιτέλους η φοροδιαφυγή. Οποιος εχει επισκεφτεί ένα σωρό γιατρούς τα τελευταία χρόνια, πληρώνοντας μια περιουσία, χωρίς να πάρω ΠΟΤΕ ούτε μια απόδειξη, το ξέρει καλά. Έχω αγοράσει πολλές χιλιάδες ευρώ ανταλλακτικά σε τιμές σαφέστατης αισχροκέρδειας χωρίς να μου κόψουν ούτε μια απόδειξη. Θέλετε και αλλά παραδείγματα; Νομίζω πως σας είναι λίγο πολύ γνωστά.
  Αν κάτι χρειάζεται η κοινωνία είναι να μπει επιτέλους ένα κατώτερο όριό διαβίωσης. Τα 500 ευρώ είναι μια καλή αρχή. Που θα βρεθούν τα λεφτά, το ξέρετε. Αν κάτι χρειάζεται ο απλός πολίτης που δεν έχει τα χρήματα να βρει λύσεις εκεί όπου μπορεί κάνεις εύκολα να βρει, είναι να σταματήσει έμμεσα η απαξίωση των κρατικών νοσοκομείων.
  Αν κάτι έχει ανάγκη η ελληνική οικογένεια είναι να μπει ένα φρένο στην κατρακυλά της δημοσίας παιδείας.
  Η κοινωνία μας δεν αντέχει άλλο την σύγχρονη βαρβαρότητα κ. Μητσοτάκη. -Κάνεις νέος να μην ξαναδουλέψει στα απαράδεκτα stage... -Κάνεις ποτέ να μην ξαναδουλέψει ανασφάλιστος.
  -Κάνεις να μην αφήνεται στο έλεος της ακραίας φτώχειας. και πιστέψτε με , την γνωρίζω πρόσωπο με πρόσωπο.
  Όλα αυτά και πολλά ακόμη υπόσχεται ο Γ. Παπανδρέου.
  
  Για όλα αυτά και πολλά ακόμη έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στο Γιώργο Παπανδρέου
  Ο Γιώργος έχει τη δύναμη και τη βούληση να το κάνει; Πιστεύουμε πως ναι. Και περιμένουμε να το αποδείξει. Εδώ θα `μαστέ και πρώτοι εμείς θα τον κατακρίνουμε σκληρά. Εμείς οι απλοί πολίτες, οι άνθρωποι του μόχθου. Οι άνεργοι νέοι, οι χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, όσοι δεν αντέχουμε άλλο την καταπίεση των τελευταίων χρόνων.Όσοι έχουμε ανάγκη την αλλαγή.
  Δεν είναι όμως λαϊκισμός όλα τα παραπάνω κ. Μητσοτάκη. Είναι η πραγματικότητα. Είναι η ανάγκη μας, είναι η ελπίδα μας. Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} Ίσως, η τελευταία μας ελπίδα ….

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 15.09.2009
• 17:20

  Θέλει η που....α να κρυφτεί !

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Λόγω πλήρους αδυναμίας μου να γράψω κάποιο πολιτικό σχόλιο το οποιο δεν θα ειναι θριαμβολογία (θέλει η π..ανα να κρυφτεί...), αλλά και τις παράλληλης αδυναμίας μου να αντέξω στον πειρασμό να γράψω(με 8 μονάδες διαφορά 3 βδομάδες πριν τις εκλογές), παραθέτω ως συμβιβαστική λύση ένα ανεγδοτο που μας είχε πει κάποτε ο καθηγητής αγγλικών στην τάξη.
  
  
  Βράδυ εκλογών και λίγο μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, πανζουρλισμός επικρατεί στα κεντρικά γραφεία του Πανελληνιου Ποντιακου Κινήματος(Πα.Πο.Κ),κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, από συγκεντρωμένους οπαδούς και τηλεοπτικά συνεργεία.
  
  Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα στο σύνολο της επικράτειας έχουν ως εξης:
  
  Εγγεγραμμένοι 9.999.999
  Ελαβον.
  Πανελληνιο Ποντιακό κίνημα (ΠαΠοΚ) 5.555.555 ψηφους, ποσοστο 55.5%
  
  Νεο Δημοκρατια 2,222.222 ψηφους ποσοστο 22,2%
  
  Πασόκ 1.999.999 ψηφους ποσοστο 19,9 %,
  
  ακολουθούν τα μικρότερα κόμματα.
  
  Σε ζωντανή διακαναλικη σύνδεση το αρχηγικό δίδυμο του Κόμματος Κωστηκας και Γιωρηκας, ετοιμάζονται να κάνουν δηλώσεις προς τον Ελληνικό Λαο.
  Με λυπηρό ύφος ο αρχηγός Κωστηκας αρχίζει να διαβάζει την ανακοίνωση.
  
  ¨Υπέστημεν , ισχυρή ήττα, μας νίκησαν καθαρά οι εγγεγραμμένοι!!!"
  
  
  
  
  
  
  
  
  Σχόλιο: Έτσι που το πάει ο Γιώργος μου τον τελευταίο καιρό, βλέπω να κοντράρεται με τους εγγεγραμμένους!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 31.08.2009
• 19:05

  Πανκγυριάτ΄κο

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  Το πανηγύρι του χωριού μου, γίνεται κάθε χρόνο την πρώτη Σεπτεμβρίου. Αν ανατρέξει κανείς στο εορτολόγιο δεν πρόκειται να βρει κάποιον άγιο που να γιορτάζει εκείνες τις ημέρες ούτε βεβαία καμία εκκλησία του χωριού . Από όσους έχω ρωτήσει κάνεις δεν ξέρει γιατί γίνεται αυτές τις μέρες το πανηγύρι μας και αυτό είναι κάτι που με παραξένευε αλλά και με γοήτευε.
  
  Οι άνθρωποι του χωριού μου όπως και κάθε χωριού ζούσαν στην κυριολεξία για το πανηγύρι. Επί μια τουλάχιστον εβδομάδα το κέντρο πλημμύριζε από κόσμο, μικροπωλητές, μουσικούς , καντίνες με σουβλάκια και όλα τα τυπικά ενός ελληνικού πανηγυριού . Σε κάθε ταβέρνα σχεδόν υπήρχε ζωντανή μουσική, τι ζωντανή δηλαδή, ένα κλαρίνο και ένα νταούλι στη διαπασών τόσο κακόηχα που δεν άντεχαν με τίποτα τα παιδικά μου αυτάκια., ο κόσμος όμως φαινόταν να το διασκεδάζει.
  
  Σαν παιδί, μετρούσα τις μέρες να έρθει το πανηγύρι. Ήταν η μονή φορά σε όλο το χρόνο που μου επιτρεπόταν να αγοράσω παιχνίδι. Θυμάμαι με νοσταλγία την χαρά το βράδυ που μου αγόραζαν οι γονείς μου το καινούριο - επιτραπέζιο πάντα- παιχνίδι . Θυμάμαι να κοιμάμαι αγκαλιά με την τυλιγμένη του συσκευασία, και να ανυπομονώ να έρθει το πρωί να το ανοίξω. Αλήθεια ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν μου επέτρεπαν να το ανοίξω το ίδιο βραδύ όταν γυρνούσαμε σπίτι η μανά μου σε αυτό ήταν πολύ αυστηρή, «Το παιχνίδι θα το ανοίξεις αύριο», κανόνας απαράβατος.
  
  Το αγαπημένο μου πλαστικό ποδοσφαιράκι των παιδικών χρόνων, ο Γκρινιάρης, το Στρατέγκο, η Μονοπολη αργότερα , ήταν παιχνίδια που αποκτούσα αυτές τις μέρες , παιχνίδια που μπορούσαν τα συντηρήσουν την ευτυχία της παιδικότητας για έναν ολόκληρο χρόνο, ως τον επόμενο Σεπτέμβριο.
  
  Σήμερα δεν γίνεται πια πανηγύρι στο χωριό μου, η τουλάχιστον αυτό που γίνεται καμία σχέση δεν έχει με το παρελθόν. Λίγες «πολιτιστικές» εκδηλώσεις, κάποια χορευτικά συγκροτήματα μπροστά στο δημαρχείο, η γνωστή αποκρουστική κουστωδία των τοπικών πολιτευτών( θα μιλήσουμε αργότερα για αυτό), ενώ λιγοστοί πια ηρωικοί μικροπωλητές- Κινέζοι κυρίως - στήνουν την πραμάτεια τους στο δρόμο για να μας θυμίσουν ότι είναι πανηγύρι.
  
  Οι εποχές αλλάζουν και η ελληνική επαρχία αναγκάζεται να προσαρμοστεί έστω και σέρνοντας τα πόδια. Στην εποχή μας τα πανηγύρια φαίνεται να μην έχουν θέση. Δεν είμαι από αυτούς που λυπούνται για αυτό , πιστεύω στην εξέλιξη . Τα πάντα ρέι….
  
  
  Γράφω αυτές της γραμμές κυριολεκτικά στο πόδι λόγω εξαντλητικής δουλείας αυτό τον καιρό, χωρίς να ξέρω το γιατί.
  
  Λίγο για να καταπολεμήσω η νοσταλγία που με πνίγει κάθε χρόνο τέτοιο καιρό…
  λίγο γιατί να παλέψω την επιθυμία μου να αγοράσω ξανά για μια φορά έστω ένα παιχνίδι στο πανηγύρι , όχι για μένα όμως αυτή τη φορά…
  λίγο γιατί μια αναγκαστική (λόγω ζημιάς στο τρακτέρ) αργία μου δίνει το χρόνο να κάνω μια βόλτα στο πανηγύρι και στις εκδηλώσεις, και για αυτό αναζητώ κάποιο… άλλοθι…
  
  Κυρίως όμως γιατί είναι πρώτη Σεπτεμβρίου αύριο και έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να γράφω έστω μια ανάρτηση το μήνα!
  
  Καλό μήνα λοιπόν.
  
  Καλό …φθινόπωρο .
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 01.08.2009
• 19:07

  Ναθινγκ`ς γκονα τσειντζ μαϊ λαβ φορ γιου.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  
  

  (Απόσπασμα από σελίδα ημερολόγιου )

  
  

  
  

  1 Αύγουστου 1988

  
  

  Πάει και ο Ιούλιος.
  

  Πρώτη Αυγούστου σήμερα. Ειμαι πολύ κουρασμένος, όμως δεν μπορώ να κοιμηθώ. Έχω ανοιχτή την τηλεόραση στο ΜTV, ναι έχουμε και ΜTV στο χωριό, αλλά με χιόνια. Έχω τόσες ώρες που περιμένω αλλά ακόμα δεν έβαλε το αγαπημένο μου τραγούδι. Ηλίθιο κανάλι.

  Θέλω τόσο να δω το βίντεο κλιπ, τον τύπο με την ξανθιά στην αγκαλιά, στην άκρη του γκρεμού και από κάτω να σκάνε τα κύματα.Που θα πάει θα το βάλει ως το πρωί.
  

  
  

  Ωχ πρωί…

  Πρέπει να σηκωθώ πρωί αύριο, πως βαριέμαι. Είμαι 15 χρονών, είναι καλοκαίρι, είναι Κυριακή και πρέπει να κοιμάμαι τα πρωινά , παιδί είμαι ακόμη γαμώ την καταδίκη μου γαμώ. Παιδί, τι λέω? χα χα… Στο χωριό μου παύουμε από νωρίς να είμαστε παΐδια. Όλοι δουλεύουμε στα χωράφια των πατεράδων μας ., πιο πολύ και από τους πατεράδες μας. Αυτοί λουφάρουν και καμία φορά , τα παιδιά και οι γυναίκες ποτέ.

  Και ο δικός μου ο μπαμπάς λουφάρει συχνά , επικαλείται ένα σωρό αρρώστιες και πόνους για να μην δουλεύει., όχι πάντα, αλλά πολλές φόρες το κάνει με αποτέλεσμα να τρέχουμε οι υπόλοιποι.

  
  

  Είμαι μεγάλος πια. Σήμερα κουβάλησα τρεις τριάρες σωλήνες στη λάσπη. Νοιώθω άντρας. Με πονάει φριχτά ο ώμος μου βεβαία, αλλά δεν το λέω σε κανέναν. Πρέπει να δείχνω πολύ δυνατός.

  -Ούτε απόψε βγήκα έξω, γύρισα αργά από το χωράφι. Που να βγω δηλαδή; Ενα άθλιο αναψυκτήριο-κλαμπ(χα χα κλαμπ;), με άθλιες πλαστικές καρέκλες σε μια εξίσου αθλία ταράτσα που καίει. Το λένε «Φλου», δεν είναι πολύ γελοίο όνομα;

  
  

  -Αύριο θα οργώνω όλη μέρα, μ` αρέσει να οργώνω. Καμαρώνω που μπορώ στα 15 μου να χειρίζομαι ένα τόσο μεγάλο τρακτέρ χωρίς καμία βοήθεια. Και τι τράκτερ, 180 άλογα παρακαλώ! Λένε πως είμαι πολύ ώριμο παιδί. Είμαι.

  
  

  
  

  -Κάνει πολύ ζεστή απόψε , δε μπορεί κάνεις να κοιμηθεί . το σπίτι μας δέν έχει σκεπή και η πλακά βράζει . η μαμά λέει πως δεν βάζουμε σκεπή γιατί μια μέρα θα χτίσουμε από πάνω το δικό μου σπίτι. Ο Τάσος θα πάρει το κάτω και θα γηροκομήσει τους γονείς μας, η Βαγγελιώ θα παντρευτεί και θα φύγει. Όλα βάσει σχεδίου...
  

  
  

  
  

  -Μαλακισμένο MTV δεν έβαλε ακόμη το τραγούδι , παίζει κάτι ηλίθια, Μπανάναραμα και τα ρέστα, Αηδίες.

  
  

  Διαβάζω εφημερίδα , τύπο της Κυριακής πολύ μ αρέσει αυτή η εφημερίδα, έχει 80 σελίδες! Ο μπαμπάς μου με μαλώνει γιατί είναι δεξιά λέει, αλλά εγώ δεν το καταλαβαίνω τι θα πει αυτο. Μ` αρέσει να διαβάζω εφημερίδες δεν ξέρω άλλον στην ηλικία μου να το κάνει.

  Η εφημερίδα λέει πως ο Αντρέας είναι μπλεγμένος σε σκάνδαλα και έχει και γκόμενα. Μια με μεγάλα βυζιά την έχω σε φωτογραφία γυμνή στην παραλία. Ω` μάγκα , πολύ μ αρέσουν τα μεγάλα βυζιά…

  Λέει ακόμη πως ο ψιλός θα φέρει νέες ιδέες για μια νέα Ελλάδα και μ αρέσει, αν μπορούσα να ψηφίσω θα τον ψήφιζα σίγουρα.
  

  Τι κάθομαι και γράφω τέτοια ώρα. Είμαι 15 χρονών γαμώ το χριστό μου γαμώ, άλλα θα έπρεπε να με ενδιαφέρουν
  

  - Ο Ολυμπιακός πήρε τον Ντεταρι. Θα τους σκίσουμε φέτος.

  
  

  
  

  Α ναι ξέχασα ..

  Η Μαρία, νομίζω πως ψήλωσε πολύ τελευταία, είναι πολύ όμορφη. Μακάρι να μπορούσα να της το πω αλλά δεν γίνεται, δεν είμαι εγώ για τέτοια-τρέμουν τα πόδια μου άμα είναι να μιλήσω σε κορίτσι.

  
  

  
  

  -Έχω χοντρύνει γαμώτο. Η μανά μου με μαλώνει-έχω φάει όλο τον χαλβά πάλι. «Θα φυτρώσει στην κοιλία σου» μου λέει, αλλά εμένα μ αρέσει πολύ.

  
  

  Πρώτη Αυγούστου σήμερα, πότε να περάσει το κωλοκαλοκαίρι. Και τραβάει και 31 και αυτός σαν τον Ιούλιο, ποτέ δεν μπόρεσα να το χωνέψω αυτό, δυο συνεχόμενοι μήνες με 31 μέρες μέσα στο κατακαλόκαιρο. Μέχρι και ο θεός συνωμοτεί, να μην τελειώνει το σκατό-καλοκαίρι. Ουφ σιχαίνομαι τα καλοκαιριά…

  
  

  
  

  Επιτέλους ! το MTV έβαλε το τραγούδι μου.
  

  Σας αφήνω τα λέμε αύριο γεια!
  

  
  

  
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  1 Αυγούστου 2009

  Πέρασαν 21 χρόνια από τότε, δυσκολεύομαι να πιστέψω πότε κιόλας. Βλέπω και ξαναβλέπω στο Youtube το βιντεο κλιπ που τόσο λαχταρούσα τότε. Όμορφο πράγματι, αλλά μάλλον το βαρέθηκα.

  
  

  Βαριέμαι εύκολα είναι η αλήθεια.

  
  

  Πέρασαν πολλά χρόνια . Λίγα πράγματα στη ζωή μας έγιναν όπως τα περίμενα ή όπως έλπιζα τότε.Μπορεί και τίποτα.

  
  

  Τα ημερολόγια υπάρχουν για να μας θυμίζουν κάποιες άλλες- μακρινές- εποχές.
  

  
  

  Σε αυτούς που γραφούν ημερολόγια, για την ακρίβεια, οχι σε εμένα.

  
  

  Εγώ δεν έγραφα ποτέ.
  

  Σήμερα το έγραψα αυτό, 21 χρόνια μετά!

  Καλό μήνα φίλοι μου. Μου λείψατε
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 01.07.2009
• 22:43

  Κλειστό λόγω ...Twitter!

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  Προσπάθησα με πολύ κόπο να αντισταθώ στη γοητεία των νέων μέσων κοινωνικής δικτύωσης οπως ειναι το twitter , facebook Badoo, Friedfeed,myspace και αλλά, στην αρχή τα κατάφερα , τώρα όμως όχι. Με έχουν κερδίσει πλέον ολοκληρωτικά.
  
  Κάνοντας ένα βιαστικό φλας-μπακ στις αναρτήσεις μου, όπως συχνά μ` αρέσει να κάνω, διαπίστωσα ότι το μπλοκ, από προσωπικός χώρος όπου δημιούργησα για να παρουσιάζω κάποιες θέσεις μου κυρίως για την πολιτική στον τόπο μου, και αλλά ενδιαφέροντα μου, με τον καιρό εξελίχθητε σε κάτι περισσότερο.

  Με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2008 το μπλοκ μου αποτέλεσε για μένα όχημα εξόδου στον κόσμο, όπου μέσα από κείμενα και σχόλια αλλά και αλληλεπιδράσεις σε προσωπικό επίπεδο με άλλους Μπλογγερ, εξερεύνησα πτυχές του εαυτού μου που δεν είχα έως τότε ανακαλύψει

  Το μπλοκ μου ήταν το εργαλείο με το όποιο επικοινώνησα με πολύ κόσμο, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι εξαιρετικοί άνθρωποι, μια εμπειρία που για μένα ήταν πολύ σημαντική. Οπως έχω γράψει και αλλού «πήρα ζωή» μέσα από αυτές τις γραμμές.

  Νομίζω όμως ότι φαίνεται πως φτάνουμε στο τέλος ενός κύκλου.

  Το τελευταίο διάστημα την ανάγκη μου αυτή για ανθρωπινή επικοινωνία στον διαδικτυακό χώρο ,την καλύπτουν αλλά μέσα .

  Μέσω του facebook αλλά και του twitter, επικοινωνώ πολύ ευχαρίστα και δημιουργικά με ανθρώπους που έχουμε τα ιδία ενδιαφέροντα , ενώ εξωτερικεύω επιθυμίες και συναισθήματα άμεσα, απλά και λιτά.

  Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι σαν το μπλογκ, αλλα το να γράφω μεγάλα κείμενα και να διαβάζω επίσης με κουράζει αφάνταστα τον τελευταίο καιρό. Ίσως είναι παροδικό, είναι όμως η αλήθεια και ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας

  Για το επόμενο χρονικό διάστημα πιθανότατα λόγω και της αγροτικής μου δουλειάς, να μην γράψω κάτι καινούριο εδώ. Τις σκέψεις μου και τις απόψεις μου θα τις μεταφέρω από τα αλλά μέσα.

  

  Ως τότε υπόσχομαι να διαβάζω όσες περισσότερες από τις αναρτήσεις σας μπορώ και να σχολιάζω.

  Επίσης θα ήθελα όποιος φίλος από εδώ, έχει λογαριασμό σε άλλο μέσο από αυτά που ανέφερα, να με ενημερώσει για να είμαστε σε επαφή. Ελπίζω να δω τους περισσότερους εκεί και να μη μου λείψετε.

  Στους υπόλοιπους φίλους εύχομαι. Καλό καλοκαίρι.

  
  

  
  

  Υ.Γ.

  Λίγο άσχετο

  , αλλά για το θέμα της "θηλυκοποίησης" που πιθανώς να διαβάσετε σε γειτονικό μου μπλογκ δεν θα απαντήσω για την ώρα.

  Διατηρώ για τον εαυτό μου το δικαίωμα να λέω ΠΑΝΤΑ ανοιχτά αυτό που σκέπτομαι και ορκίζομαι να μη ξανάπέσω ΠΟΤΕ τόσο « χαμηλά» ...

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 23.06.2009
• 23:36

  Το τσαϊρι.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  Πάνε μέρες που δεν έχω γράψει κάτι καινούριο στο μπλοκ μου . Λίγο οι ρυθμοί της ζωής οι αγροτικές εργασίες που πυκνώνουν όσο το καλοκαίρι προχωράει, λίγο κάτι καλοκαιρινές μελαγχολίες λίγο (χμ…πολύ μάλλον) τα νέα ιντερνετικα μονοπάτια (twiiter κλπ), δεν μ άφησαν και πολύ χρόνο να ασχοληθώ με την πολύ αγαπημένη μου κάποτε συνήθεια, να γράφω στα μπλογκς.
  
  Απόψε αποφάσισα να γράψω κάτι. Τι όμως; Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο.
  Να γράψω για πολιτική . Όχι, να πάει να γ……ί η πολιτική, τη βαρέθηκα.
  Να γράψω για την δουλεία μου…ουφ ..δεν έχω καμία διάθεση, απ το κακό στο χειρότερο πάει και αυτή όπως οι περισσότερες δουλείες του κόσμου αυτό τον καιρό..
  Σκέφτηκα να γράψω κάτι για το εξαιρετικό άρθρο για την μεταναστευτική πολιτική του Δημήτρη Σκάλκου που διάβασα στο Diamet μέσω πεισμένου ή το ανατριχιαστικά κείμενα στο μπλοκ της Κατερίνας για το ίδιο θέμα, αλλά δεν νομίζω να έχω και πολλά να προσθέσω.
  
  Για το χωριό μου ίσως;
  Μπα αφήστε καλύτερα. Είναι τόσο χαλιά τελευταία.
  Να γράψω για συναισθήματα; Αποκλείεται. Δεν τολμώ..
  
  Δεν θα γράψω τίποτα λοιπόν. .θα βάλω κανένα αγαπημένο τραγούδι από το youtube
  .
  
  
  
  Από το μπαλκόνι μoυ ακούω μια δυνατή γυναίκεια φωνή, Γιώργο, Γιώργο!
  Είναι η γειτόνισσα που φωνάζει το παιδί της να συμμαζευτεί από τα παιχνίδια του. Κάτω από το μπαλκόνι μου ο Γιώργος παίζει στην ιδία αλάνα που έπαιζα και εγώ σαν παιδί, πριν καμία 25 αριά χρόνια.
  
  Δεν θα γράψω τίποτα …
  Απόψε θα θυμηθώ . Θα προσπαθήσω να θυμηθώ την δική μου αλάνα. Το τσαΐρι, όπως το λέγαμε εμείς.
  Απόψε θα παίξω και εγώ με τον Γιώργο και τους φίλους του μέσα από την φαντασία μου.
  Θα παίξουμε τα παιχνίδια μας ,τριωντα, μπίλιες , μπάλα-πολύ μπάλα. Όχι κρυφτό κυνηγητό και τέτοια, εμείς μονό μπάλα παίζαμε στο τσαΐρι, το είχα επιβάλει εγώ σαν μεγαλύτερος, «τα αλλά δεν είναι για άντρες» ισχυριζόμουν με την αυτοπεποίθηση που μου προσέδιδε η ηλικιακή διάφορα λίγων μηνών από τα άλλα παΐδια.
  
  Απόψε δεν θα γράψω, δεν θα διαβάσω, δεν θα κοιμηθώ.
  Θα ξαναβρώ τους δικούς μου παιδικούς φίλους…
  
  "...Κρύβει πόνο,κρύβει πόνο
  ένα τέτοιο ταξίδι στα παλιά
  τότε που μόνα μου σύνεργα δυο μάτια
  να ρουφάν το ηλιοβασίλεμα αργά..."
  
  
  
  
  
  
  Γράφοντας αυτές τις γραμμές άκουσα, το τσιριχτό φρενάρισμα του ποδήλατου του μικρού Γιώργου.. Η μαμά του μπορεί να είναι ήσυχη πλέον, ο Γιώργος γύρισε σπίτι.
  Ο Γιώργος μπορεί πλέον να είναι ασφαλής στην αγκαλιά της δικής του μάνας
  Ο Γιώργος θα κάνει σχέδια για το αυριανό παιχνίδι.
  Ο Γιώργος θα είναι και πάλι αύριο με του φίλους του στο τσαϊρι.
  
  Το δικό μου τσαΐρι…
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 16.06.2009
• 13:07

  Κλειστό λόγω ...Ληστειας.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  Ένοπλη ληστεία σε τράπεζα στη Μελίκη Ημαθίας
  
  
  Για δεύτερη φορά η Εμπορικη τράπεζα του χωριού μου γίνεται στόχος λιστών, μετά απο αυτη του Παλαιοκώστα , πρίν αρκετά χρόνια. Άμαθα το νέο απο το ραδιόφωνο, αφου έλειπα απο το χωριο και σοκαρίστηκα. Ευτυχώς δεν έπαθε κανείς τίποτα.
  Σκοπός της ανάρτησης ειναι η...αναδημοσίευση της εκπληκτικής φωτογραφίας που βρήκα στο Μακεδονοκό δίκτυο(verianet.gr) του Δημήτρη Καρολίδη.
  
  Δεν σχολιάζω περισσότερο, και ζητώ συγνώμη που δεν τολμώ να γράψω εδώ τους συνειρμούς που έκανα διαβάζοντας το χαρτί στην πόρτα της τράπεζας......
  
  Περισσότερα...ιδιαιτέρως!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 10.06.2009
• 13:35

  "Σχετικά με την « χαρά μου:...

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Ως συνεχεία της προηγούμενης ανάρτησης, αλλά και ως απάντηση σε φίλους που με τιμούν ιδιαίτερα με τα σχόλια τους, αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω τέσσερις διευκρινήσεις σχετικά με την « χαρά μου» για την νίκη του ΠΑΣΟΚ.
  
  •
  Η αποχή κατά την γνώμη μου δεν είναι στάση και διαφωνώ πλήρως με αυτή την επιλογή . Όποιος θέλει να αυτοαποκαλείται ενεργός πολίτης, άνθρωπος που ενδιαφέρεται για την πολιτική και την κοινωνία γενικότερα κλπ,. είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να πάει και να ψηφίζει. Υπάρχουν 27 κόμματα να επιλέξει , και βέβαια το λευκό. Με κάθε ειλικρίνεια, περιφρονώ λιγότερο αυτούς που ψήφισαν Κατμάν ή κυνηγούς, απ αυτούς που επέλεξαν να απέχουν.
  
  •
  Η αποχή (έστω και με αυτούς του καταλόγους) ανήλθε στο 46% από 36 % το 2004 και είναι η μικρότερη στην Ευρώπη. Νομίζω πως αυτό σκοπίμως υποβαθμίζεται από κάποιους.
  •
  
  Παρά το γεγονός ότι δυσκολεύομαι ακόμη να προσαρμοστώ πλήρως στο ΠΑΣΟΚ λόγω κυρίως της αντί-κρατικίστικης ιδιοσυγκρασίας μου, και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν εκεί μέσα άνθρωποι που έχουν κάνει κακό στον τόπο και ενδεχόμενος συνεχίζουν να κάνουν, είμαι πολύ ικανοποιημένος που σε μια πολύ δύσκολη για την πραγματική πολιτική περίοδο, ο πρόεδρος του μπόρεσε να αρθρώσει πολιτικό λόγο, με ιδέες και προτάσεις, οι περισσότερες από τις οποίες είναι στην σωστή κατεύθυνση.
  Δικαιούμαι λοιπόν να νοιώθω λίγη προσωπική περηφάνια για την επιλογή μου στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου, όντας στον τόπο μου ένας από τους λίγους που τον στήριξαν και τον στηρίζουν , μια επιλογή την οποία πλήρωσα με προσωπικό κόστος.
  
  •
  Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι έχω πολλές φόρες φωνάξει σε συσκέψεις, σε κείμενα μου στο τύπο αλλά και σε αυτό εδώ το blog για την μεγάλη υστέρηση του ΠΑΣΟΚ, τόσο στο αγροτικό του πρόγραμμα, όσο και στην παραμονή επιζήμιων ατόμων στην πρώτη γραμμή του αγροτοσυνδικαλισμου. Η σχετικά μέτρια εκλογική απόδοση του ΠΑΣΟΚ στον αγροτικό κόσμο, παρά τα τεράστια προβλήματα επιβίωσης, αλλά και παρά την πολύ κακή πολιτική της κυβέρνησης και σε αυτό τον τομέα, νομίζω πως επιβάλει την άμεση αλλαγή του τρόπου με τον όποιο πολιτεύεται το ΠΑΣΟΚ στον αγροτικό κόσμο.
  
  Σας ευχαριστώ.
  Νίκος Λιολιόπουλος
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 08.06.2009
• 14:56

  Νίκησε η αποχή ή το ΠΑΣΟΚ τελικά;

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Παρακολουθώ με μεγάλη απορία την προσπάθεια υποβάθμισης που γίνεται από διαφορές πλευρές της σημασίας της μεγάλης νίκης του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές όπου ως μέσον χρησιμοποιείτε κυρίως η αποχή, με κύριο γνώρισμα την χρησιμοποίηση τίτλων από τα μέσα όπως «Νίκησε η αποχή»

  
  

  Ήταν όπως πράγματι τόσο μεγάλο το ποσοστό της αποχής που να δικαιολογεί αυτό τον τίτλο;

  Κατά την γνώμη μου όχι.

  Παρά το γεγονός ότι καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια όπου διαφόρους να προπαγανδίσουν την αποχή και παρά το γεγονός ότι η εκλογές διεξήχθησαν το εορταστικό τριήμερο του αγίου πνεύματος, η παρουσία των πολιτών στα εκλογικά τμήματα ήταν ιδιαιτέρως ικανοποιητική. Σε καμία δε περίπτωση η αποχή δεν είναι της τάξεως του 46 % που λένε τα επίσημα στοιχειά αφού είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των λανθασμένων εγγεγραμμένων στους καταλόγους.

  Ένα δεύτερο στοιχειό που σκοπίμως αποκρύπτεται από όσους προσπαθούν να μειώσουν την νίκη του ΠΑΣΟΚ, είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με όλες τις αναλύσεις το ποσοστό της αποχής αφορούσε εξίσου ψηφοφόρους και των δυο μεγάλων κόμματων. Για την ακρίβεια πρόκειται περί μεγάλου λάθους η εντύπωση ότι απείχαν μόνο οι νεοδημοκράτες.

  Από την εμπειρία μου στις εκλογές του χωριού μου όπου μετά από πολλές εκλογές στις οποίες ήμουν εκλογικός αντιπρόσωπος και γνωρίζω σχεδόν απ έξω τους εκλογικούς καταλόγους, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι από όσους απείχαν οι περισσότεροι είναι κοντύτερα –αν όχι ανήκουν- στο ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον στην δική μου εκλογική περιφέρεια.

  Επίσης σύμφωνά με την δική μου έρευνα μπορώ να ισχυριστώ ότι απείχαν πολλοί από εκείνους οι όποιοι έδειχναν ιδιαιτέρως ενοχλημένοι από την καλή πορεία του κόμματος στις δημοσκοπήσεις το τελευταίο διάστημα , μετά την εσωκομματική επικράτηση του Γιώργου Παπανδρέου, τον Νοέμβριο του 2007.

  Στο γεγονός αυτό αποδίδεται κατά τη γνώμη μου και το σχετικά μέτριο αποτέλεσμα του κόμματος σε νομούς της κεντρικής Μακεδονίας.

  Το φαινόμενο αυτό θα πρέπει να προβληματίσει την ηγεσία του κόμματος, αφού είναι και το τελευταίο εμπόδιο στο δρόμο για την αυτοδυναμία στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.

  Συμπερασματικά , πιστεύω πως η νίκη του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου είναι πολύ μεγάλη, τόση ώστε να σηματοδοτήσει την οριστική επικράτηση του κόμματος στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

  Η αίσθηση μου είναι οι η νηφάλια και υπεύθυνη δήλωση του προέδρου μετά την νίκη, αλλά και η διαφαινόμενη αλαζονική και εντελώς λανθασμένη εκτίμηση εκ μέρους των ηττημένων (Ν.Δ. αλλά και Συν) των αιτίων της ητας τους, θα οδηγήσει σε περαιτέρω διεύρυνση της πολίτικης ηγεμονίας του ΠΑΣΟΚ και του Προέδρου του, στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό.

  Θα χρειαστεί όμως συνεχής επαγρύπνηση …

  
  

  Νίκος Λιολιόπουλος.

  Πρώην γραμματέας Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ Δήμου Μελίκης .
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 05.06.2009
• 19:09

  Ευρωεκλογές - Η Ευρώπη στα χέρια μας.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Tου Άγγελου Τόλκα.
  

  Την Κυριακή οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιλέγουμε τους αντιπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

  Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι νιώθουμε απομακρυσμένοι από τις εξελίξεις και τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που μας κάνει να θεωρούμε ότι δεν είναι και τόσο δικιά μας υπόθεση οι ευρωεκλογές.

  Ωστόσο, παρά την απάθεια που επικρατεί, οι εκλογές αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία. Είναι διαφορετικές από όλες τις ευρωεκλογές που διεξάγονται από το 1979.

  Από τη μια, η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται στο μέσον μιας οικονομικής κρίσης και τα πρόσφατα οικονομικά στοιχεία και η ανεργία αποδεικνύουν το μέγεθος της κρίσης. Από την άλλη, οι εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν αυξηθεί σταθερά. Την επόμενη πενταετία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα επηρεάσει τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολλούς κρίσιμους τομείς όπως τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, τη γεωργία, το εμπόριο, την κλιματική αλλαγή, την μετανάστευση, την ενεργειακή ασφάλεια.

  Επομένως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκτά την δυνατότητα να απαντήσει στα μεγάλα ευρωπαϊκά ζητήματα που μας αφορούν όλους μας, που αφορούν την καθημερινότητά μας.

  Εδώ λοιπόν η συμμετοχή μας μετράει. Εμείς θα επιλέξουμε προς τα που θέλουμε να οδηγήσουμε τα πράγματα. Είναι αυτή η στιγμή που ο πολίτης παίρνει την Ευρώπη στα χέρια του. Η αποχή είναι η δικαίωση όλων όσων δεν θέλουν ισχυρή την Ευρωπαϊκή Ένωση, η δικαίωση των συντηρητικών δυνάμεων – εγχώριων και ευρωπαϊκών - που καλλιεργούν την ισοπέδωση και την ηττοπάθεια, δηλαδή την αντίληψη ότι όλοι ίδιοι είναι και τίποτα δεν αλλάζει. Η αποχή δεν συνιστά αντίδραση σε μια κακή

  σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντιθέτως, διευκολύνει την συντήρηση της κακής κατάστασης από αυτούς που θέλουν τον πολίτη αμέτοχο, όμηρο της κρίσης, χωρίς δυνατότητες κι αισιοδοξία.

  Η σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα είναι πολιτική επιλογή αυτών που έχουν την πολιτική και κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δηλαδή των ευρωπαίων συντηρητικών – γνήσια εκπρόσωπος των οποίων είναι στη χώρα μας η σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

  Σε αυτές τις επιλογές το σύνολο σήμερα των προοδευτικών και δημοκρατικών Ευρωπαίων πολιτών αλλά και των Ελλήνων αντιστεκόμαστε. Ζητούμε να αλλάξουμε πορεία γιατί δεν πάει άλλο.

  Σήμερα ειδικά υπάρχει μια πολύ μεγάλη πρόκληση για τις προοδευτικές δυνάμεις σε όλη την Ευρώπη. Να υπογραμμίσουμε τη σημασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τη δυνατότητα αλλαγής, μακριά από παλιομοδίτικες νεοφιλελεύθερες συνταγές. Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και το ΠΑΣΟΚ επιλέγουμε άλλο δρόμο γιατί ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Εμπιστευόμαστε τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του, θέτουμε τις κοινωνικές ανάγκες πάνω από τις ανάγκες τις αγοράς, διαφυλάτουμε το βιοτικό επίπεδο, την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή, την ασφάλεια με ελευθερία.

  Σε αυτές τις εκλογές επιλέγουμε και αποφασίζουμε ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ:

  - κανόνες για την προστασία των τραπεζών με όμηρους τους πολίτες ή κανόνες για πραγματική εποπτεία των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων προς όφελος της πραγματικής οικονομίας και της ανάπτυξης

  - την Ευρώπη που θα προχωρά μόνο με τους ισχυρούς και τις ελίτ ή την Ευρώπη που θα προσφέρει βοήθεια στις φτωχότερες περιφέρειές της

  - την γιγάντωση των μονοπωλίων και των πολυεθνικών ή την στήριξη των μικρών επιχειρήσεων

  - την απάθεια και την απομάκρυνση εξαιτίας της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας ή την απλούστευση των κανονισμών και των διαδικασιών της ΕΕ ώστε ο πολίτης να συμμετέχει ενεργά σε όσα τον αφορούν και σε όλες τις δυνατότητες που του παρέχονται

  - θα προσαρμοστούμε στην αγορά ή θα προχωρήσουμε σε επενδύσεις στη δια βίου εκπαίδευση για να διαμορφώσουμε οι ίδιοι το μέλλον μας

  - θα μιλάμε απλά για κλιματική αλλαγή ή θα μεταρρυθμίσουμε την οικονομία μας προς μια έξυπνη, πράσινη ανάπτυξη, με συγκεκριμένες δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την ενίσχυση της γεωργίας

  - θα τα αφήσουμε όλα στην αγορά ή θα ενισχύσουμε τα δικαιώματα των καταναλωτών και το εισόδημα των πολιτών.

  Σε όλα τα παραπάνω σαφώς και επιλέγουμε τις πολιτικές που βρίσκονται πιο κοντά στον άνθρωπο και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αλλάζουμε την Ευρώπη για να ανατρέψουμε τη σημερινή συντηρητική της πορεία. Επιλέγουμε όμως και μια νέα πορεία για τη χώρα μας.

  Αυτή η αναγκαία αλλαγή, αυτή η βαθιά ανατροπή περνά ως πρώτο βήμα μέσα από την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές. Όχι για να στείλουμε ένα μήνυμα στη Νέα Δημοκρατία. Αλλά για να διαδηλώσουμε μαζικά και δημοκρατικά ότι οι μέρες της αδιαφάνειας και της διαφθοράς, της καταπίεσης και της αποψίλωσης των δικαιωμάτων, ότι οι δικές της μέρες τελείωσαν πια οριστικά.

  Η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι ψήφος επιστροφής στον καναπέ μετά τις εκλογές αλλά ψήφος για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας συνοχής και ελευθερίας, μιας Ελλάδας της αισιοδοξίας και της αυτοπεποίθησης.

  Ψηφίζουμε για την Ευρώπη, αποφασίζουμε για την Ελλάδα.

  Ψηφίζουμε το ΠΑΣΟΚ, ξεκινούμε την οικοδόμηση της Ελλάδας του μέλλοντος, της δικής μας, περήφανης και ανθρώπινης κοινωνίας.

  *το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα της Ημαθίας «ΛΑΟΣ» στις 5/6/2009
  

  
  

  www.tolkas.gr
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 01.06.2009
• 09:43

  Καλο μήνα.(με μια πολυ καλη ιδεα)!

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Αντιγράφω από την Καθημερινή
  
  Εκατοντάδες ξανθές ανεβάζουν το ηθικό των Λετονών
  Που πλήττονται άσχημα από την οικονομική κρίση.
  
  Πολλές εκατοντάδες ξανθές, ντυμένες στα ροζ και τα λευκά και ορισμένες συνοδευόμενες από μικρά σκυλάκια, παρήλασαν σήμερα στους δρόμους της Ρίγας για να ανεβάσουν το ηθικό των Λετονών, οι οποίοι πλήττονται άσχημα από την οικονομική κρίση.
  
  Η εκδήλωση αυτή είχε, σύμφωνα με τους διοργανωτές, σκοπό να «μεταδώσει θετική ενέργεια» στους πολίτες της χώρας που πλήττονται από την οικονομική κρίση, αλλά και να συγκεντρωθούν χρήματα για τη δημιουργία χώρων άθλησης για παιδιά με ειδικές ανάγκες.
  
  «Επιτέλους και κάτι διαφορετικό, κάτι θετικό. Κουράστηκα να ακούω κάθε μέρα να μιλούν για την κρίση», δήλωσε ο 70χρονος Άουσμα, ο οποίος παρακολουθούσε την παρέλαση παρέα με πολλούς περαστικούς και τουρίστες.
  
  Στο πρόγραμμα της πρώτης «εβδομάδας ξανθών» που διοργανώθηκε στη χώρα περιλαμβάνονται εκτός από την παρέλαση, ένα τουρνουά γκολφ, μια επίδειξη μόδας, ένας χορός κι ένας διαγωνισμός σχεδίου για παιδιά.
  
  Έπειτα από μια ραγδαία οικονομική ανάπτυξη εδώ και χρόνια, η Λετονία, η χώρα των 2,3 εκατομμυρίων κατοίκων, αντιμετωπίζει τη χειρότερη ύφεση από όλα τα κράτη της ΕΕ.
  
  Πολύ καλή ιδέα λοιπόν.Προτείνω να γινει το ιδιο και εδώ. Και μην πει κανεις οτι έχουμε λιγότερες ξανθιές στην Ελλάδα απο οσες εχει η Λετονία!
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 31.05.2009
• 23:29

  31-5 And so the the story begins.....

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  And so the the story begins
  
  City dweller, successful fella
  Thought to himself oops I've got a lot of money
  I'm caught in a rat race terminally
  I'm a professional cynic but my heart's not in it
  I'm paying the price of living life at the limit
  Caught up in the centuries anxiety
  It preys on him, he's getting thin
  
  He lives in a house, a very big house in the
  country
  Watching afternoon repeats and the food he eats
  in the country
  He takes all manner of pills and piles up analyst
  bills in the country
  It's like an animal farm lot's of rural charm in
  the country
  
  He's got morning glory, life's a different story
  Everything going jackanory, in touch with his own
  mortality
  He's reading balzac, knocking back prozac
  It's a helping hand that makes you feel
  wonderfully bland
  Oh it's the centuries remedy
  For the faint at heart, a new start
  
  He lives in a house, a very big house in the
  country
  He's got a fog in his chest so he needs a lot of
  rest in the country
  He doesn't drink smoke laugh, takes herbal baths
  in the country
  Says she's come to no harm on an animal farm in
  the country
  
  In the country, in the country
  
  Blow, blow me out I am so sad, I don't know why
  Blow, blow me out I am so sad, I don't know why
  
  He lives in a house, a very big house in the
  country
  Watching afternoon repeats and the food he eats
  in the country
  He takes all manner of pills and piles up analyst
  bills in the country
  Oh, it's like an animal farm lot's of rural charm
  in the country
  
  He lives in a house, a very big house in the
  country
  He's got a fog in his chest so he needs a lot of
  rest in the country
  He doesn't drink smoke laugh, takes herbal baths
  in the country
  And she's come to no harm on an animal farm in
  the country
  
  
  31-5 To the and
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 21.05.2009
• 23:23

  Η Απιστία δεν είναι Μαγκιά,είναι Αυτοταπείνωση!

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Παίρνοντας ως αφορμή το παραπάνω γκρουπ που υπάρχει στο facebook το οποίο μάλιστα αριθμεί ήδη 82121 μέλη (!) θα ήθελα να εξομολογηθώ και τις δικές μου μύχιες σκέψεις, που με κατακλύζουν το τελευταίο διάστημα.
  
  Είμαι παντρεμένος εδώ και χρόνια με την γυναίκα μου την οποία την αγαπώ, αλλά τελευταία έχει αρχίσει να με εκνευρίζει αφάνταστα. Έχει αλλάξει πολύ δεν είναι αυτή που γνώρισα. Είμαστε χρόνια μαζί και έχω επενδύσει πάνω της όλα τα όνειρα μου, ακόμη και αν ξέρω πως δύσκολα θα μπορέσει να με βοηθήσει να γίνουν πραγματικότητα.
  
  Τον τελευταίο κάρο όμως παρότι όλα φαίνονται ωραία στη σχέση μας και οι επιτυχίες της( για τις οποίες καμαρώνω )διαδέχονται η μια την άλλη, συνέβη κάτι που με τάραξε…
  
  Πρόσφατα μια παλιά μου αγαπημένη, εμφανίστηκε ξανά στη ζωή μου. Ήταν όμορφη όπως πάντα, γοητευτική όσο ποτέ άλλοτε-πάρα τα χρονάκια της και παρά το γεγονός πως είναι λίγο παλιομοδίτικη, με αναστάτωσε. Το μυαλό μου γυρίζει συνεχώς γύρω από αυτή. Κάθε φορά που μιλάμε στα κλεφτά με αναστατώνει. Την αγαπώ ακόμη πολύ, πρέπει να το παραδεχτώ.
  
  Δεν είναι όμως αυτή μονό. Υπάρχει και μια νέα εκπληκτική γειτόνισσα πιτσιρίκα, που με έχει και αυτή αναστατώσει. Είναι νέα, πανέξυπνη αλλά και αθώα…Είναι λιγάκι άβγαλτη ,αλλά σπάει καρδιές με την εμφάνιση της. Όλοι αναρωτιούνται πως μεγάλωσε και ομόρφυνε τόσο ξαφνικά.
  Το μυαλό μου γυρίζει συνεχώς γύρω από αυτές.
  
  Ναι, και τις δυο!
  
  Πόσο θα ήθελα να είμαι μαζί τους. Άλλα όχι , δεν θα το κάνω. Δεν θα το τολμήσω ποτέ. Ποτέ ξανά. Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να μείνω ένας κάλος οικογενειάρχης. Έξαλλου όπως λένε και οι 82121 του γκρουπ, Η απιστία είναι Αυτοταπείνωση.
  
  Μια διευκρίνιση.
  
  Ελπίζοντας πως η γυναίκα μου έφτασε ως αυτό το σημείο της ανάρτησης και δεν πήρε τηλέφωνο τον δικηγόρο ή ακόμη χειρότερα, δεν έπαθε κανένα έμφραγμα, σας διαβεβαιωθώ πως πρόκειται περί…παρομοίωσης!
  
  Όπου γυναίκα μου = Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου.
  
  Όπου παλιά αγάπη που επανεμφανίσθη ομορφότερη = Ο Στέφανος Μανός και η ¨Δράση¨ του.
  
  Και όπου γοητευτική πιτσιρίκα = Ο Μηχάλης Τρεμοπουλος και οι οικολόγοι-πράσινοι
  !!!
  
  
  Σημ . ψάχνω να βρω τον "Ερωτιαρη" του Ζαγοραιου για να συνοδεύσει την ανάρτηση, αλλά δεν υπάρχει πουθενά!:-)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 15.05.2009
• 14:31

  Ανοιχτή επιστολή στον Θόδωρο Ζαγοράκη.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Την παρακάτω επιστολή έστειλα πριν λίγο στον πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ μέσω του site της.
  
  Προς κ. Θ.Ζαγοράκη, πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Είναι Ιούλιος του 2004 και η χωρά πλέει σε πελάγη ευτυχίας.

  70 χιλιάδες και πλέον Ελληνες μαζεύονται στο Παναθηναϊκό στάδιο για να επευφημήσουν την θριαμβεύτρια εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και τον άθλο της κατάκτησης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2004. Μια μεγάλη γιορτή έχει στηθεί σε όλη τη χώρα για να γιορταστεί ο θρίαμβος. Σε ακόμη μεγαλύτερα πελάγη ο κόσμος του ΠΑΟΚ που καμάρωνε ένα δικό του παιδί, τον αρχηγό του, να κρατά το κύπελλο του πρωταθλητή Ευρώπης στα χεριά του, ως αρχηγός της εθνικής ομάδας . Εντελώς ξαφνικά όμως και ενώ ο ενθουσιασμός βρίσκεται στια απόγειο του,

  ένα απέραντο γιουχάισμα εντελώς παράξενο (αλλά απολύτως δικαιολογημένο για ήσουν γνωρίζουν) και σίγουρα αταίριαστο για μια τόσο μεγάλη γιορτή, δονεί ολόκληρο το στάδιο Τι είχε γίνει; Ποιος είναι αυτός που προκάλεσε την μήνη του κόσμου και άλλαξε έτσι απότομα την ψυχολογία του;

  Στην εξέδρα τον θριαμβευτών, εμφανίζεται ο πρόεδρος της Ελληνικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Βασίλης Γκαγκάτσης,. θεωρητικά αυτός που θα άξιζε τις μεγαλύτερες επευφημίες ως επικεφαλής. Αντιθέτως σύσσωμος ο κόσμος αποδοκιμάζει τον πρόεδρο της ΕΠΟ.

  Αν κάποιος δεν γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις του ποδοσφαίρου της πατρίδας μας, δεν θα πίστευε στα μάτια του . Που βρήκε άραγε το κουράγιο ο κόσμος στο Σταδιο, μέσα στη μεγάλη του χαρά να θυμηθεί τον πόνο του, που λέγεται ελληνικό ποδόσφαιρο και να εκφραστεί με αυτόν τον τρόπο;

  Δυστυχώς όμως όλοι ξέρουμε γιατί εκφράστηκε έτσι ο κόσμος και τι σημαίνει η αποδοκιμασία του, όχι αποκλειστικά στο συγκεκριμένο πρόσωπο, άλλα σε ολόκληρο το αρρωστημένο οικοδόμημα του ελληνικού ποδοσφαίρου…

  
  

  Μάιος του 2009

  Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον τύπο, ο Βασίλης Γκαγκατσης είναι προ του πυλών της συνεργασίας του με τον ΠΑΟΚ. Τον ΠΑΟΚ που διοικείται πλέον από τον αρχηγό της εθνικής ομάδας, ο οποίος πρωτοστάτησε μεγάλη επιτυχία στην προσπάθεια εξυγίανσης της ΠΑΕ.

  Ο κ. Γκαγκάτσης στον ΠΑΟΚ! Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά μάλλον δεν είναι. Ο άνθρωπος που στο πρόσωπο του είναι συγκεντρωμένος ο θυμός και η οργή όλου του σκεπτόμενου φιλάθλου κόσμου, ως η εμβληματική προσωποποίηση του κατεστημένου, που έχει ως αποτέλεσμα την ανυποληψία του ελληνικού ποδόσφαιρο, θα αναλάβει ρολό συνεργάτη στον ΠΑΟΚ

  Δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Ο ΠΑΟΚ, η δημοφιλής ομάδα-σύμβολο του λαϊκών τάξεων, της προσφυγιάς αλλά και όλης και της περιφέρειας, η ομάδα που έπεσε θύμα όσο καμία του αρρωστημένου κατεστημένου, η ομάδα έχει να περηφανεύεται για τους πιο πιστούς και αυθεντικούς οπαδούς , θα συνεργαστεί με τον κ.Γκαγκατση…

  
  

  Αγαπητέ Θόδωρε Ζαγοράκη.

  -Αν για τον ΠΑΟΚ μας, επέλεξες να γίνει μέρος του συστήματος, να μας του πεις. Κάποιοι θέλουμε να μείνουμε συνειδητά εκτός…

  -Αν επέλεξες τα διαγράψεις από την μνήμη μας, δεκαετίες γεμάτες πικρές και αδικίες από το κατεστημένο, κάνεις ένα μεγάλο και ασυγχώρητο λάθος . Ο κόσμος του ΠΑΟΚ δεν ξεχνά.

  
  

  Πρόεδρε είμαι φίλαθλος του ΠΑΟΚ

  Αποφάσισα συνειδητά στα 18 μου χρόνια να αλλάξω ομάδα και να γίνω ΠΑΟΚ.

  Για να είμαι περήφανος για την ομάδα που παρότι αιμορραγούσε κάθε χρόνο και οι καλύτεροι της παίκτες πήγαιναν στον Ολυμπιακό αλλά και στις άλλες ανταγωνίστριες ομάδες , αυτή τον κέρδιζε επί 30 χρόνια…
  

  Της ομάδας που συνειδητά αποχωρούσε από το γήπεδο μετά από κατάφωρη αδικία….

  Της ομάδας που ο περήφανος λαός της στήριξε με το υστέρημα του την διοίκηση σου και την προσπάθεια εξυγίανσης που έκανες με μεγάλη επιτυχία, μια προσπάθεια που την αναγνωρίζουμε. Όλοι, ακόμη και εγώ που υπήρξα ομολογώ πολύ δύσπιστος…

  
  

  Θόδωρε Ζαγοράκη-αγαπητέ πρόεδρε,

  ο λαός του ΠΑΟΚ στερήθηκε πολλά τα τελευταία χρόνια, χαρές, τίτλους, διακρίσεις. Οι πικρές που δέχτηκε είναι πολύ περισσότερες από τις χαρές. Έχασε πολλά, σε πολλά επίπεδα ..

  
  

  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Δεν έχασε όμως ένα…*

  
  

  Την αγνότητα της ψυχής του.

  Μην του την στερήσεις…

  
  

  Με μεγάλο σεβασμό,

  Νίκος Λιολιόπουλος

  
  

  * από λάθος μου η πρόταση αυτή δεν εμφανίστηκε το αρχικό κείμενο.
  

  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 14.05.2009
• 00:18

  Στη Cinderella

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Μια θλίψη με έχει κυριεύσει. Δεν πιστεύω στα μάτια μου...
  θα μπορούσες να χαθείς και να μην ξαναγράψεις ποτέ. Αλλά να το σβήσεις τελείως;;;
  Γιατί κοπέλα μου; νομίζεις ότι είχες αυτό το δικαίωμα;
  Μέσα εκεί ήταν και ένα μεγάλο κομμάτι της δίκης μου ζωής. Σύντομο αλλά πολύ μεγάλο.
  
  Με σκότωσες...
  Ειλικρινά.
  
  Περίμενα οτι θα σταματούσε όλο αυτό κάποια μερα...
  Αλλάζουμε το ξέρω, η ζωή, οι συγκυρίες, οι διαθέσεις οι άνθρωποι...οι ΣΤΙΓΜΕΣ....
  Αλλά διαγραφή;;
  Δεν το χωράει ο νους μου.
  
  Δεν θα σου πω πόσο στενοχωρήθηκα απόψε.
  θα σου πω πόσο θύμωσα ...
  θα σου πω πόσο απελπίστηκα....
  
  πολύ.....................
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 08.05.2009
• 19:31

  Η καρποπτωση της λογικής.*

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} Γράφει ο Νίκος Λιολιόπουλος
  
  

  Είθισται σε χώρες όπου λειτουργεί στοιχειωδώς το δίπτυχο προσφορά ζήτηση ή έστω μια κοινή λογική περί αγορών, οι εμπλεκόμενοι στην οικονομική διαδικασία να πληρώνουν το τίμημα τυχών λαθών και αποτυχημένων επιλογών τους.

  Ας υποθέσουμε ότι σε μια χώρα όπου λειτούργει στοιχειωδώς η λογική της αγοράς, κάποιος αποφασίζει να συστήσει μια παραγωγική μονάδα ενός προϊόντος ή μια μονάδα εμπορίας. Με την ανάληψη της απόφασης θα έχει να υπολογίσει το επενδυτικό ρίσκο που αναλαμβάνει, ή που θα έπρεπε να είχε αναλάβει.

  Θεωρητικά υπάρχει η πιθανότητα επιτυχίας και αυτή της αποτυχίας.

  Ας εξετάσουμε και τις δυο περιπτώσεις υπό μορφή σεναρίων

  -Πρώτο σενάριο . Όλα πάνε κατ ευχήν.

  Στην περίπτωση που όλα θα πάνε καλά, η διαχείριση του θα είναι σωστή, οι επιλογές σε προσωπικό και συνεργάτες ενδεδειγμένες και το σημαντικότερο έχει εξασφαλιστεί η διάθεση του προϊόντος, μέσα από προώθηση και προβολή του, σε συνδυασμό με τη ποιότητα που θα επιδείξει, η μονάδα θα παρουσιάσει κέρδος για τον επενδύτη. Στην περίπτωση αυτή πρόκειται για ένας κέρδος καθολικά αποδεκτό. Ένας ενδεχόμενος πλουτισμός του επενδύτη θα είναι το υγιές αποτέλεσμα της επιλογής του.. Και βεβαία θα έχει αντίκτυπο σε πόλους ανθρώπους, εργαζόμενους προμηθευτές τοπική κοινωνία κλπ..

  -Σενάριο δεύτερο . Τα πράγματα δεν πάνε καλά.

  Πρόκειται στην ουσία για το αντίθετο από αυτό που περιγράψαμε πριν. . Οι επιλογές του επενδύτη αποδεικνύονται λανθασμένες ως επί το πλείστον , οι συνεργάτες και υπάλληλοι δεν κάνουν καλά την δουλεία τους, δεν βρέθηκαν αγορές για το προϊόν. Σε αυτή την περίπτωση η επιχείρηση θα κλείσει. Οι άνθρωποι θα χάσουν την δουλεία τους και ο επιχειρηματίας θα έχει να πληρώσει τις συνέπειες των επιλογών του, τράπεζες, χρέη, κλπ.

  Όλα αυτά όμως σε μια χώρα αρκετά ξένη προς από τη δική μας.

  Εδώ τα πράγματα λειτουργούν εντελώς διαφορετικά. Ας εξετάσουμε τι συμβαίνει στην δική μας οικονομική αλλά και κοινωνική πραγματικότητα.

  Στην χωρά μας όταν συμβεί το πρώτο σενάριο όλα θα πάνε καλά, όπως λογικά θα ανέμενε ένας επενδυτές. Η πτυχία του στις επιλογές και στη στόχευση θα επιβραβεύει με το παραπάνω. Ιδιαίτερα στη χωρά μας θα απολαμβάνει ιδιαίτερα χαμηλής φορολογίας, μια απ[ο τις χαμηλότερες στον κόσμο όσον αφόρα την φορολογία εισοδήματος.

  Τι γίνεται όμως στην περίπτωση υπερισχύσει το δεύτερο σενάριο; Όταν τίποτα δεν πάει καλά;

  Κανένα πρόβλημα.

  Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει το κράτος. Το αθάνατο ελληνικό κράτος.Διαχρονικά.

  Σε μια παλιότερη εποχή κάπου την δεκαετία του 80. ο επιχειρηματίας αντί να κλείσει μια αποτυχημένη και υπερχρεωμένη μονάδα θα την…κρατικοποιούσε !. Ένας κρατικός οργανισμός με ευφάνταστο όνομα (ΟΑΕ ) και ακόμα πιο ευφάνταστη αποστολή, θα αγόρασε την αποτυχημένη μονάδα, θα κρατικοποίησε τα χρέη της και οι υπάλληλοι θα πραγματοποιούσαν το όνειρο της ζωής τους. θα γινόταν δημόσιοι υπάλληλοι. Θα κάθονται και θα πληρώνονται.

  Αργότερα την επόμενη δεκαετία, μια τέτοια περίπτωση αποτυχίας πιθανότητα θα έβρισκε τη λύση μέσω του χρηματιστηρίου, όπου ο επιχειρηματίας μέσω ψευδών στοιχειών θα πουλούσε την ρημαγμένη του μονάδα ως υγιέστατη, φορτώνοντας τα χρέη της σε χιλιάδες μικροεπενδυτές-κορόιδα., άνω οι νεόκοποι επενδυτές του μεροκάματου που ονειρεύτηκαν ότι θα γινόταν Ωνάσηδες σύντομα θα έβρισκαν τον εαυτό τους στη δυσάρεστη θέση να έχει κάποια χαρτιά χωρίς άξια , και το χειρότερο να είναι ήδη χρεωμένοι σε όλες τις τράπεζες.

  Ακόμη πιο αργότερα, την νέα χιλιετία πλέον, μια τέτοια αποτυχημένη επιχείρηση θα έπαιρνε άτοκα δάνεια με την εγγύηση του δημοσίου τα οποία θα τσέπωνε ο επενδυτής και θα έκανε μια αντίστοιχη στην Βουλγαρία. Οι εργαζόμενοι θα διεκδικούσαν να συνεχίσουν να πληρώνονται άσχετα με το αν δουλεύουν και πιθανότατα θα το κατάφερναν, επιβαρύνοντας ποιον άλλον; Το κράτος.

  Κάπες έτσι έχουν τα πράγματα και στον αγροτικό τομέα.

  Ας πάρουμε ως παράδειγμα μια αγροτική συνεταιριστική επιχείρηση.

  Δεν χρειάζεται να κάνει κάποιος της καλύτερες επιλογές , ούτε να επιδείξει και καμία ιδιαίτερη φειδώ όσον άφορτα τις προσλήψεις προσωπικού. Ούτε και στη σύναψη δάνειων . Μια αγροτική συνεταιριστική επιχείρηση μπορεί να χρεώνεται ασύστολα. Μια σειρά από χαριστικές ρυθμίσεις θα φορτώσει τα χρέη της …στο κράτος.

  Δεν χρειάζεται να κοπιάσει και ιδιαίτερα για να βρει αγορές για τα προϊόντα. Αν δεν μπορεί να τα πουλήσει και να πληρώσει τους παραγωγούς-μέλη της, δεν χρειάζεται να ανησυχεί. Μια αντίστοιχη λύση θα βρεθεί για το πρόβλημα . Υπάρχει ο ΕΛΓΑ που αποζημιώσει πάντα για ¨ακραίες¨ καιρικές συνθήκες. Δεν μπορεί, κάποιο αεράκι θα φυσήξει κάπου κάποια ανοιξιάτικη ψύχρα θα ρίξει την θερμοκρασία, η κάποιο χαλάζι θα πέσει κάπου το καλοκαίρι. Μπορεί και τίποτα από αυτά να μη συμβεί, κάποια λύση θα βρεθεί.

  Το σύνολο των πολιτικών παραγόντων όχι μόνο δεν θα ζητήσει καμία ευθύνη για την κακοδιαχείριση, αντιθέτως θα στρατευτεί σύσσωμο στον άγονα για άλλη μια αποζημίωση …

  Πολύ έξυπνο το κόλπο, με το οποίο βγαίνουν όλοι κερδισμένοι. Οι παράγοντες του συνεταιριστικό κινήματος θα συνεχίσουν ακάθεκτοι το λειτούργημα τους, ο τοπικός υπουργός ¨κατόπιν ενεργειών του¨ θα έχει συμβάλει στη πληρωμή του απολεσθέντος εισοδήματος, οι ίδιοι οι παραγωγοί για άλλη μια φορά θα ανασάνουν έστω και προσωρινά από τον βρόχο των χρεών τους, με τις αποζημιώσεις. Απλή και εύκολη λύση .

  Με αυτό τον τρόπο δεν χρειάζεται οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις να λογοδοτήσουν για την αδυναμία εξεύρεσης αγορών παρά τα συνεχή πολυδάπανα ταξίδια των στελεχών τους στο εξωτερικό και οι διοικήσεις τους θα μπορούν εύκολα να ξανά διεκδικήσαν την ψήφο των μελών. Το ίδιο και οι πολιτικοί.

  Ποιος χάνει από όλα αυτό όμως; Κάνεις….

  Απρίλιος 2009.

  Στο αστρονομικό πόσο των 4,3 δισεκατομμυρίων ευρώ ανέρχεται πλέον το χρέος του ΕΛΓΑ σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε σχετική συζήτηση στην βουλή των Ελλήνων. Σύσσωμη η αντιπολίτευση κρούει τον κώδωνα του κίνδυνου. Όπως προκύπτει από την συζήτηση το χρέος θα επιβαρύνει επιπρόσθετα τον κρατικό προϋπολογισμό που λόγω έλλειψης ρευστότητας θα καταφύγει για άλλη μια φορά στη γνωστή μέθοδο του δανεισμού.

  Μάιος 2009 .

  Συμφωνά με τις προβλέψεις των ειδικών, το μέλλον για την δεντροκαλλιέργεια παρουσιάζεται ζοφερό. Οι ανησυχίες για της διάθεση του προϊόντος είναι εντονότατες, ενώ οι λιγοστές και παραδοσιακές αγορές μαστίζονται από την κρίση και οι νέες της ανατολής φαίνεται πως εγείρουν αξεπέραστα εμπόδια στις εξαγωγές. Και το χειρότερο…οι ιδανικές καιρικές συνθήκες είχαν αποτέλεσμα την πλήρη καρποφορία και αναμένεται ιδιαίτερα αυξημένη παράγωγη φέτος !

  Τα πράγματα προμηνύονται πολύ δύσκολα. Πρέπει μια λύση να βρεθεί.

  Ήδη οι πρώτες ιδέες έχουν πέσει στο τραπέζι…

  
  

  *Για την επεξήγηση του τίτλου αρκεί μια ματιά στην τοπική ειδησεογραφία…

  
  

  Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονική στις 7-5-09
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:17

  Η «ενοχή» των θυμάτων και η «δικαίωση» των θυτών

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Ανακοίνωση της οικολογικής ομάδας Βέροιας.
  

  
  

  Την Δευτέρα 4-5-2009, έγινε η δίκη τριών μελών της ΟικολογικήςΟμάδας Βέροιας, στο τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης. Απέναντι βρέθηκε ο Περιφερειάρχης κ. Τσιότρας. Το 2007, τα τρία αυτά άτομα, εισέβαλαν στο γραφείο του στην Περιφέρεια και άδειασαν τρία τσουβάλια με αμμοχάλικο από τον Αλιάκμονα. Η δίκη λοιπόν, αφορούσε αυτήν την υπόθεση, με την κατηγορία ότι διεκόπη η ομαλή λειτουργία της υπηρεσίας. Αυτό, ξαναέγινε στη Βέροια το 2008 όταν ήταν μαζί και ο Νομάρχης Ημαθίας και ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ. Τότε, «έπεσαν», επτά σακιά αμμοχάλικου του Αλιάκμονα. Και ξαναέγινε διότι συνεχιζόταν το έγκλημα σα να μη συνέβη τίποτε.

  Στη δίκη, ο κ. Τσιότρας, δήλωσε πολλές φορές ότι η Περιφέρεια δεν έχει σχέση με τις αμμοληψίες. Πανεπιστημιακός δάσκαλος, Περιφερειάρχης και δεν έχει πρόβλημα να ψεύδεται. Η Περιφέρεια, είναι αυτή που δίνει την τελική έγκριση αμμοληψιών, ελέγχει, αφαιρεί άδειες. Δεν κινείται τίποτε ουσιαστικά, εάν δεν περάσει από την Περιφέρεια της οποίας προϊστάμενος είναι ο κ. Τσιότρας.

  Με την καταδίκη των τριών μελών της Οικολογικής Ομάδας Βέροιας, ο κ. Τσιότρας θα αισθάνεται δικαιωμένος. Αυτός που με τους τοπικούς «άρχοντες» κατάντησαν την Ημαθία κοιμητήριο, νεκροταφείο του περιβάλλοντος και της κοινωνικής δυναμικής, δεν ξέρουν αλλά, ούτε και ευθύνονται για τίποτε. Σας στέλνουμε ένα πολύ μικρό δείγμα της κατάστασης στην Ημαθία, σε εικόνες. Την απόδειξη ότι επικρατεί η πλήρης αναρχία. Απόδειξη της πλήρως διαλυμένης και ελεγχόμενης Διοίκησης. Αυτές τις καταστάσεις καταγγέλουμε και αυτές τις εικόνες θέλουμε να εξαλείψουμε από τον ακριβό τόπο μας, με αντιπάλους Διοικητικούς και πολιτικούς παράγοντες που απλά παραβαίνουν το καθήκον τους. Δεν πρόκειται μόνον για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά, για την Δημόσια υγεία και την δυνατότητα μιας άλλης ανάπτυξης. Πρόκειται για την πλήρη κατάλυση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των πολιτών. Καταδικάστηκαν δηλαδή τα θύματα μιας μαύρης πολιτικής. Οι θύτες, οι ένοχοι, χωρίς ντροπή, Περιφερειαρχούν, Νομαρχεύουν, Δημαρχεύουν, Διευθύνουν. Στόχος τους είναι ο λοβοτομημένος πολίτης. Συνήθως προτρέπουν από μικρόφωνα τους πολίτες, να μην είναι θεατές. Μόνο που ξεχνούν να τους θυμίσουν ότι έτσι και δεν είναι μόνον θεατές και μάλιστα γονατιστοί, θα έχουν άσχημα ξεμπερδέματα. Μόνο που με γονατιστούς και φοβισμένους πολίτες, το αύριο είναι χειρότερο.

  Η καταδίκη τριών ατόμων, είναι μηδαμινό κόστος μπροστά στον πλούτο του τόπου μας, που έπεσε σε λάθος χέρια. Αυτόν το πλούτο έβαλαν στο μάτι οι «δικαιωμένοι» διώκτες των πολιτών που αντιδρούν. Αρπάζουν δημόσιο πλούτο αφού Διοικητικές αρχές και μηχανισμοί ελέγχου, είναι στα χέρια τους και μόνον.

  Κλείνοντας, αναφέρουμε μια από τις αμέτρητες καταστάσεις που βίωσαν οι καταδικασθέντες «ένοχοι». Το 2003, καταγγείλαμε ρύπανση ποταμού από απόβλητα των σφαγείων της Βέροιας και μιάς βοοτροφικής μονάδας. Ε λοιπόν, μόλις στις 4 αυτού του μηνός, μας ήρθε κλήση να καταθέσουμε. Από το 2003, στο 2009. Εν τω μεταξύ, απεβίωσε και ο βοοτρόφος.

  Η κατάσταση δεν είναι απλά πολύ άσχημη. Χυδαία είναι. Διακομματικά.

  Το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα, είναι η Διοίκηση.

  
  
  
  
  
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 30.04.2009
• 18:33

  Οι νέοι πολιτικοί και το διαχρονικό αίτημα της ανανέωσης σήμερα.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Γράφει ο Νίκος Λιολιόπουλος
  Διαχρονικό αίτημα για την κοινωνία μας αποτελεί η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού , ιδιαίτερα σε περιόδους έκδηλης απογοήτευσης των πολιτών για το πολιτικό σύστημα, όπως είναι αυτή που ζούμε σήμερα . Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις για άλλη μια φορά αναμένεται αλλαγή στην διακυβέρνηση , αυτή την φορά με τους ρόλους ανεστραμμένους, ΠΑΣΟΚ αντί Ν.Δ.
  Οι λόγοι για τους οποίους αναμένεται να προκύψει αυτή η αλλαγή είναι λίγο- πολύ γνωστοί και έχουν αναλυθεί αρκετά.
  Η κακή πορεία της κυβέρνησης Καραμανλή σε αρκετούς τομείς , η επιδείνωση της οικονομίας , η αδυναμία παρέμβασης στα κακώς κείμενα της δημόσιας διοίκησης και η εκτενής σκανδαλολογία είναι ορισμένες από τις αιτίες της επικείμενης πτώσης της ΝΔ. Το βασικό κατά τη γνώμη μου άλειμμα της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν η περιορισμένη ανανέωση τόσο σε πολιτικές όσο και σε πρόσωπα. Μετά από πέντε και πλέον κυβερνητικά χρόνια της συντηρητικής παράταξης, ελάχιστα είναι τα νέα πρόσωπα που συναντάει κανείς σε τοπικά ψηφοδέλτια, πολύ λιγότερα από όσα θα περίμενε από ένα κόμμα που εξελέγη με σημαία την ανανέωση.
  
  Υπάρχει όμως έντονο θέμα για συζήτηση. Το τι ακριβώς περιμένουν οι πολίτες σήμερα από μια νέα διακυβέρνηση σε αυτή τη πολύ δύσκολη χρονική περίοδο. Τι είναι αυτό που θα ήθελαν να δουν, από το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση, αυτό που δεν είδαν από την Νεα Δημοκρατία στην παρούσα κυβερνητική της θητεία.
  Στο επίπεδο των προσδοκιών των ψηφοφόρων θα έλεγε κανείς ότι έχουν αλλάξει πολλά από το 2004 και την προηγούμενη αλλαγή. Η ανησυχία του κόσμου από την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας καθώς και η έκδηλη απογοήτευσή του από την μη εκπλήρωση των προσδοκιών του από τον κ. Καραμανλή, έχει δημιουργήσει ένα πολιτικό σκηνικό στο οποίο κυριαρχεί η δυσπιστία για το πολιτικό σύστημα γενικότερα. Είναι σε θέση το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου να αναστρέψει τα δεδομένα και να οδηγήσει την χώρα σε μια νέα πορεία;
  Δύσκολη ή απάντηση στο ερώτημα . Ο πρότερος κυβερνητικός βίος του ΠΑΣΟΚ και η πολυετής παραμονή των λεγόμενων πρωτοκλασάτων στελεχών του σε υπουργεία εντείνουν την επιφυλακτικότητα των πολιτών.
  
  Το ΠΑΣΟΚ ως φορέας αλλαγής(ιστορικά) και ανανέωσης θα πρέπει καταρχήν να ανανεώσει την αντίληψή του για τον τρόπο εξουσίας όπως αυτό διαφαίνεται και από τις προθέσεις του προέδρου του ο οποίος δεν δίστασε να συγκρουστεί σε πολλές περιπτώσεις μέσα στο ίδιο του το κόμμα με τέτοιου είδους συμπεριφορές .
  Το αμέσως προσεχές διάστημα θα είναι αποκαλυπτικό για τις προθέσεις του ΠΑΣΟΚ όπως και των άλλων κόμματων όσον αφόρα την ανανέωση, με πρώτο βήμα την στελέχωση του ψηφοδελτίων για τις ευρωεκλογές αλλά κυρίως για τις επικείμενες εθνικές εκλογές. Τι είναι όμως ανανέωση στην ουσία και ποια πρόσωπα είναι αυτά που την ευαγγελίζονται;
  
  Η ανανέωση
  Η ανανέωση ως έννοια δεν αφόρα μονό πρόσωπα αλλά και πρακτικές, ιδέες, αντιλήψεις, γενικότερα πολιτικές.
  Η είσοδος νέων λαμπερών προσώπων στην πολιτική σκηνή δεν λογίζεται από μόνη της ως ανανέωση. Αμέτρητα είναι τα παραδείγματα νέων πολιτικών που δεν προσέδωσαν τίποτα νέο στην πολιτική, παρά μόνο συνέχισαν στα ιδία πλαίσια εξουσίας. Δεν έχουμε όμως και πολλά να περιμένουμε από τους παλιούς. Το να ζητάμε από πολιτικούς που έχουν πίσω τους σαράντα και πενήντα χρόνια πολιτικής παρουσίας να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας τους, είναι ανώφελο. Μια παροιμία μας λέει πως είναι δύσκολο να μάθεις καινούρια περπατησιά σε παλιό άλογο. Σε αυτή την κατηγορία θα ενέτασσα και τα παιδιά πολιτικών που ανέλαβαν την κληρονομία της πολιτικής πορείας των πατεράδων τους, στις περιπτώσεις αυτές κατά τις οποίες δεν έχουν κάτι δικό τους να επιδείξουν, οπότε είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία. Εκείνο που πρέπει ως πολίτες να κάνουμε είναι να στηρίζουμε νέους ανθρώπους και – το κυριότερο- να ζητούμε από αυτούς νέες πολιτικές.. Ένας παλιός πολιτικός δεν μπορεί να είναι φορέας ανανέωσης.
  
  Πρέπει επίσης να αξιολογούμε την πολιτική πορεία των υποψήφιων. Όσο νέος και αν είναι κάποιος θα πρέπει να έχει δήξει σημεία γραφής στην έως τώρα σταδιοδρομία του. Παράδειγμα προς αποφυγήν είναι η είσοδος στην πολιτική ατόμων που στην έως τώρα ζωή τους δεν έχουν τίποτα να παρουσιάσουν και το κυριότερο ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν έμπρακτα για τα προβλήματα του τόπου τους.
  
  Ένα επισης παραδειγμα προς αποφυγήν θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να είναι η στήριξη ατόμων που απουσίαζαν χρόνια από την τοπική κοινωνία. Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι δυναμικά παρών στην τοπική κοινωνία, στη ζωή και στα προβλήματα. Δεν μπορεί να αποτελεί φορέα ανανέωσης κάποιος που απουσιάζει .
  
  Τέλος ανανέωση σημαίνει η κατάθεση νέων ιδεών, νέων και τολμηρών προτάσεων, μακριά από τα στενά όρια της κομματικής συντήρησης και του τοπικού στάτους κβο. Θα πρέπει να παρακολουθεί στενά τις παγκόσμιες εξελίξεις στο ιδεολογικό επίπεδο, να ενημερώνεται διαρκώς και να καλλιεργεί, την πολιτική του άποψη Ο απολίτικος πολιτικός δεν μπορεί να αποτελεί φορέα ανανέωσης
  
  Τα προβλήματα ενός τόπου χρειάζονται νέες- τολμηρές προτάσεις για την αντιμετώπιση τους και μαχητικότητα σε πολλά επίπεδα για την επιβολή τους στο κατεστημένο. Ο νέος πολίτικος δεν θα πρέπει να συμβιβάζεται με κατεστημένες νοοτροπίες. Θα πρέπει να επιδιώκει παντού και πάντα την ρήξη με οτιδήποτε παλιό οτιδήποτε αναχρονιστικό Ο δειλός πολίτικός δεν είναι φορέας ανανέωσης
  
  Η ανανέωση του πολίτικου συστήματος έχει να κάνει πρωτίστως με τις δίκες μας επιλογές ως ψηφοφόρων. Η νέα εποχή και οι νέες απαιτήσεις χρειάζονται νέους πολιτικούς- πραγματικούς φορείς αλλαγής μακριά από τα γνωστά και ελάχιστα περιχυμένα πρότυπα των έως και σήμερα πολιτικών στη χωρά μας.
  Οι νέοι πολιτικοί είναι εδώ. Πρέπει να τους εκλέξουμε.
  
  Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονική στις 30-4-09
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 29.04.2009
• 10:28

  Νεα ανάρτηση.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
  
  -σε όλη την μπλογκοπαρέα...
  
  -στους ξενυχτισμένους μπλογκερ που δεν μπορούν να ανοίξουν τα μάτια τους,,,
  
  -στους βασανισμένους ξενύχτηδες του facebook...
  .
  -στους βασανισμένους ξενύχτηδες του twitter...
  
  - στις νοικοκυρές μπλογκερ που ετοιμάζονται για νέα ανάρτηση ανάμεσα σιδέρωμα και μαγείρεμα( προσοχή στο κάψιμο!)...
  
  - στους τεμπέληδες αγρότες μπλόγκερ που δεν πάνε στο χωράφι για να γραφούν αναρτήσεις(ονόματα δεν λέμε!)...
  
  - στους δημοσίους υπάλληλους που απολαμβάνουν το προνόμιο του να σερφάρουν και να πληρώνονται...
  
  -στους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τρέμουν μην μπουκαρει τα αφεντικό και τους πιάσει να σερφάρουν...
  
  -στους παντρεμένους που φλερτάρουν παράνομα στο facebook...
  
  -στους μοναχικούς τύπους του ξεγελιούνται στο facebook...
  
  -στους χιλιάδες που ονειρεύονται μια θέση στα ψηφοδέλτια του Πασοκ...
  
  - στους δεκάδες που ονειρεύονται μια θέση στο ψηφοδέλτιο Πασοκ Ημαθίας...
  
  - στους αγωνιστές της εργατικής πρωτομαγιάς που ετοιμάζουν ένα ακόμη αρνί για ψήσιμο ...
  
  - σε όσους χρωστάω...
  
  -Σε όσους με χρεωστάνε ...
  
  -σε όσους δεν πρόλαβαν να βολευτούν με την επανίδρυση...
  
  
  Και τέλος την καλημέρα μου σε οποίον δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του σε καμιά από τις παραπάνω κατηγορίες( αν υπάρχει κάποιος ας μου γράψει!)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 28.04.2009
• 11:23

  Καλημέρα!!!

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Επειδή μολις ξύπνησα(πάλι) και δεν προλαβαίνω να γράψω, αφήνω εναν καλό μου φίλο να σας πει εκ μέρους μου μια καλημέρα( ή καλησπέρα, δεν μπορώ να ξεχωρίσω) !
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 23.04.2009
• 16:19

  Ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Μικρογραφία της "ευνομούμενης" κοινωνίας μας.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4  

  Γράφει ο Νίκος Λιολιόπουλος
  

  Σκηνή πρώτη.

  Τοπικός αγώνας ντέρμπι του περιφερειακού πρωταθλήματος. Λίγο πριν την έναρξη του αγώνα στα αποδυτήρια των διαιτητών εισέρχονται παράγοντες των ομάδων οπου και ανακοινώνουν στον διαιτητή ότι ο αγώνας είναι «κανονισμένος», ούτος ώστε να μην τιμωρηθεί κάποιος παίκτης. Το αντάλλαγμα για την ήττα της ομάδας, που σημειωτέων έχει και η ιδία ανάγκη της νίκης,είναι η εξασφάλιση δυο νικών στους προσέχεις αγώνες της με αδιάφορες βαθμολογικά αγώνες , με παρέμβαση της « νικήτριας» ομάδας. Ο διαιτητής δέχεται φυσιολογικοτατα το αποτέλεσμα της…συναλλαγής….

  Σκηνή δεύτερη.

  Αγώνας περιφερειακού (ξανά) πρωταθλήματος. λίγες αγωνίστηκες πριν το τέλος του. Ο σέντερ φορ της τοπικής ομάδας διεκδικεί τον τίτλο του πρώτου σκόρερ ενώ η ομάδα του δεν διεκδικεί κάτι συγκεκριμένο . Η φιλοξενούμε έχει μεγάλη βαθμολογική ανάγκη. Το αιώνιο ελληνικό φαινόμενο βρίσκει την λύση. Θα κερδίσει η φιλοξενούμενη ομάδα με σκορ 4-3 και τα τρία γκολ της γηπεδούχου θα τα βάλει ο σέντερ φορ της! Η διεξαγωγή του αγώνα προκάλεσε θέαμα που θα ζήλευε και ο Μπένυ Χιλ…

  Σκηνή τρίτη.

  Πρώτη συνεδρίαση για την νέα χρονιά του διοικητικό συμβούλιου ερασιτεχνικής ομάδας όπου αξιολογώντας την οικονομική κατάσταση του συλλόγου και έπειτα από ενδελεχή ανάλυση αποφασίζεται η μη διεκδίκηση του πρωταθλήματος την προσεχή αγωνιστική περίοδο , αντ΄ αυτού η ομάδας θα μαζέψει λεφτά πουλώντας αγώνες με σκοπό την επιδίωξη του ιερού σκοπού την επόμενη χρονιά!

  Σκηνή τέταρτη.

  Σε χωριό του νομού διεξάγεται έρανος για την συγκέντρωση χρημάτων για την αγορά αγώνα, ούτος ώστε να βγει η ομάδας κατηγορία, Στον έρανο πρωτοστατούν όπως πάντα ο παπάς ( ιερός σκοπός!)ο πρόεδρο του χωριού ο πρόεδρο του συνεταιρισμού, κ.α. Το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται. Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν είναι αρκετά για αν φέρουν την πολυπόθητη…άνοδο!

  Σκηνή πέμπτη.

  Τελευταίες αγωνιστικής και το πρωτάθλημα που σημαίνει άνοδος στην μεγαλύτερη κατηγορία , διεκδικούν πλέον δυο ομάδες. Η πρωτοπόρος με ένα βαθμό διαφορά από την δεύτερη ομάδα, δοκιμάζεται στην δύσκολη έδρα μιας εκ τον πρωτοπορών- πλην όμως αδιάφορης βαθμολογικά ομάδας. . Η δεύτερη ομάδα προσφέρει ένα πολύ σημαντικό χρηματικό ποσό στην αδιάφορη αλλά πολύ δυνατή γηπεδούχο ομάδα να νικήσει την πρωτοπόρο, αρκετά μεγαλύτερο από αυτό που προσφέρει η πρωτοπόρος να αγοράσει τον αγώνα. Μετά από πολύωρη αξιολόγηση των πρόσφορων προκρίνεται τελικά η λύση του « κάλιο πέντε και στο χέρι» και αποφασίζεται να δώσουν τον αγώνα παίρνονταν τα λιγότερα που αντιστοιχούν στη ήττα, δεδομένου ότι για να κερδίσουν και να πάρουν τα περισσότερα θα χρειαστεί προσπάθεια και κάποιο ρίσκο, ενώ παράλληλα φοβούνται πως ακόμη και να διεκδικήσουν την νίκη κάποιου βασικοί παίχτες θα τα πάρουν στα κρυφά από τους πρωτοπόρους και θα έχουν μειωμένη απόδοση.

  Οι παραπάνω σκηνές είναι λίγες μόνο απο τις αμέτρητες σκηνές κάλους που μπορώ να φέρω στη μνήμη μου, παρακολουθώντας και συμμετέχοντας ενεργά στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο του τόπου μου . Καταστάσεις λίγο πολύ γνωστέ σε όλους όσους έχουν κατά καιρούς ασχοληθεί, είτε ως αθλούμενοι, είτε ως παράγοντες, είτε ως απλοί φίλαθλοι.

  Τα φαινόμενα αυτά δεν είναι καινούρια στο χώρο, θα έλεγε κάνεις ότι είναι τόσο παλιά όσο το ίδιο το ποδόσφαιρο στη χωρά μας.

  
  

  Γίνεται συχνά λόγος για την σήψη που υπάρχει στην κοινωνία μας. Η έντονη σκανδαλολογία των ήμερων μας και η σχεδόν ολοκληρωτική θεώρηση του πολιτικού μας συστήματος αλλά και της κοινωνίας μας γενικότερα, ως κοινωνίας όπου «όλοι τα παίρνουν κανονικά» όπως λέει και το τραγούδι, θα αποτελούσε αντικείμενο μελέτης για κάποιον που λίγη γνώση έχει από τα τεκταινόμενα στην ελληνική κοινωνία.

  Το τι γίνεται στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι λίγο πολύ γνωστό και αναμενόμενο , αφού πρόκειται για εταιρίες που ελκύουν τα φωτά της δημοσιότητας… Το παράδειγμα όμως του ερασιτεχνικού ποδόσφαιρου που είναι χαρακτηριστικό του εθισμού της ελληνικής κοινωνίας στην συναλλαγή, δεν έχει τύχει της ίδιας δημοσιότητας

  Το να αναζητεί κάνεις περισσότερα σκάνδαλα σε μια εποχή που είναι γεμάτη από τέτοια, φαντάζει περιττό . Ρίχνοντας όμως μια μάτια στην λειτουργία του ερασιτεχνικού ποδόσφαιρου θα βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα για το πόσο η συναλλαγή γίνεται μέρος της ζωής μας και τον τρόπο που από μικρά παιδιά ωθούμαστε στην νομιμοποίηση της.

  Ζήτημα ηθικό και βαθύτατα κοινωνικό, η ώθηση νέων ατόμων στην λογική του «τα πάντα πωλούνται και αγοράζονται», στην λογική του «βλέπε αλλά μην μιλάς», αποτελεί τα θεμέλια του συστήματος ευνοιοκρατίας η οποία στη χωρά μας έχει ως έκφραση της την οικογενειοκρατία με άπειρα παραδείγματα, ή ην διαιώνιση της παρουσίας των ίδιων προσώπων σε αιρετές θέσεις εξουσίας ,όπως παρατηρείται συχνά.

  Η ηθική πλευρά του ζητήματος είναι προφανής και έχει να κάνει με την υιοθέτηση πρακτικών και συμπεριφορών που δεν συνάδουν σε καμία περίπτωση με την έννοια της τίμιας ή ευνομούμενης κοινωνίας. Η κοινωνική διάσταση του όμως έχει να κάνει κυρίως με την με την ευκολότερη αποδοχή των ατόμων του κοινωνικού στάτους κβο της , και αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα παιδείας.

  Δεδομένου ότι η ενασχόληση με τον αθλητισμό και ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικία είναι ότι καλύτερο για ένα παιδί , θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην πάταξη των φαινομένων αυτών.

  Τα παιδιά πρέπει να ωθούνται στην άθληση μέσα όμως σε ένα καθαρό περιβάλλον υγιούς άμιλλας και γιατί όχι και ανταγωνισμού. Ο βασιλιάς των αθλημάτων το ποδόσφαιρο, θα μπορούσε να είναι μια άριστη επιλογή για την αθλητική ενασχόληση του άτομου αφού πέραν της εκγύμνασης παρέχει και τη ευχαρίστηση της συμμετοχής σε ένα παιχνίδι που κατά πόλους είναι το ομορφότερο του κόσμου.

  Προτάσεις.

  Το να παταχτούν μια και έξω τα φαινόμενα αυτά είναι πολύ δύσκολο και θα χρειαστεί μεγάλος αγώνας για οποίον θελήσει κάποτε να αλλάξει κάποια πράγματα, αφού το ζήτημα περάν από περιπλοκότητα του, αγγίζει και άλλες πτυχές στης κοινωνίας όπως είναι το πολιτικό μας σύστημα. Μπορούν όμως να γίνουν πολλά πράγμα.

  Παρακάτω παρουσιάζω μερικές προτάσεις που μπορούν να βοηθήσουν δραστικά προς την βελτίωση της κατάστασης:

  · Θα πρέπει να ενθαρρύνονται περιπτώσεις καταγγελίας αυτών των συμβάντων. Ο τύπος να μην αποσιωπεί, η αστυνομία να μην καλύπτει και ο πολίτικος κόσμος να μην ενθαρρύνει τέτοιες συμπεριφορές. Οι ίδιοι οι φίλαθλοι θα πρέπει να αντιδρούν σε τέτοια φαινόμενα και να πάψουν να τα αποδέχονται ως λίγο πολύ φυσιολογικά

  · Αλλαγή της δομής του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Προτείνω την διάλυση των αμαρτωλών στις περισσότερες περιπτώσεις ενώσεων . Καταγγελίες για τον τρόπο λειτουργίας τους αλλά και τον εξαιρετικά αδιαφανή τρόπο μοιρασιάς των κονδυλίων υπάρχουν σχεδόν σε κάθε νόμο. Ο τρόπος εκλογής των διοικήσεων μέσω σωματείων σφραγίδων αλλά και πολλών άλλων μορφών μεθοδεύσεων όπως π.χ. η προκήρυξη εκλογών και η διεξαγωγή τους σε τρεις ήμερες(!) μαρτυράει την σήψη που επικρατεί.

  Οι ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

  · Εφαρμογή του συστήματος των play off. Η διεξαγωγή των πρωταθλημάτων με αυτό το σύστημα περιορίζει σημαντικά τον αριθμό των αδιάφορων βαθμολογικά ομάδων και αυτομάτως και τω ν φαινομένων εξαγοράς αποτελεσμάτων

  · Και τέλος, το σπουδαιότερο κατά τη γνώμη μου είναι η ενίσχυση του σχολικού αθλητισμού. Το πρότυπο των πρωτοπορών στον αθλητισμό Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής μπορεί κάλλιστα να εφαρμοστεί και στη χωρά μας. Ως γνωστόν στην Αμερική οι μαθητές λαμβάνουν μέρος μονό σε καλά οργανωμένα τοπικά σχολικά πρωταθλήματα που έλκουν το ενδιαφέρον ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας. Δεν αναγκάζονται να συνυπάρχουν με μεγαλύτερους σε ηλικία αθλητές, ενώ τα κίνητρα για διάκριση είναι παρά πολλά, όχι μονό για όσους ονειρεύονται να συνεχίσουν επαγγελματικά τον αθλητισμοί αλλά για όλους τους μαθητές γενικότερα. Η συμμέτοχη ενός πολίτη στη σχολική ομάδα και η διάκριση μέσω αυτής θα πρέπει να αποτελεί ένα μεγάλο τίτλο τιμής για τον ίδιο, που τον συνοδεύει σε όλη του τη ζωή, όποιο επάγγελμα και να ακολουθήσει.

  
  

  Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονική στις 23-4-09

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 17.04.2009
• 12:28

  Δεν μ αρέσει ...

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Μου αρέσει πολύ η στήλη του Βήματος όπου οι συντάκτες γράφουν τι τους αρέσει και τι όχι. Αντιγράφοντας τους, σήμερα θα γράψω και εγώ κάποια που μ’ αρέσουν και που δεν μ΄ αρέσουν.
  
  Σήμερα γράφω το « δεν μ αρέσει».
  
  Δεν μ΄ αρέσει ...
  
  • Που όλο και περισσότεροι μου λένε πως για να γίνεις δήμαρχος Μελικης πρέπει να έχεις μαζί σου τους εργολάβους…
  
  • Που θα γίνει εργοστάσιο επεξεργασίας σκουπιδιών σε μια τόσο όμορφη περιοχή στον Αλιάκμονα…
  
  • Που το χωριό μου δείχνει όλο και περισσότερο σημάδια εγκαταλείψης , με διαλυμένους δρόμους, και ακαταστασία…
  
  • Που στην Ελλάς του 2009 δεν μπορούν να συναθροίζονται πιστοί άλλων θρησκευτικών δογμάτων….
  
  • Που κυβερνά ακόμη ο Καραμανλής….
  
  • Που οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ για την γεωργία είναι εκτός τόπου κι χρόνου…
  
  • Που μια πανέξυπνη κίνηση της κυβέρνησης αποκάλυψε πως η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπάλληλων παίρνει πάνω από 1800 ευρώ τον μήνα όταν στον ιδιωτικό τομέα δεν παίρνουν ούτε 1000...
  
  • Που εκδίδονται τοπικές εφημερίδες χωρίς δημοσιογράφους και επιδοτούνται από το κράτος…..
  
  • Που είναι πάρα πολλοί αυτοί που βλέπουν τα δελτία των 8...
  
  • Που λίγοι βλέπουν τις ειδήσεις του Σκαί…
  
  • Που ο πολύ κάλος νόμος Ρουσοπουλου για τον τύπο δεν εφαρμόζεται....
  
  • Που ο Ολυμπιακός για άλλη μια φορά ξεφτίλισε κάθε έννοια αξιοπρεπείας στο ελληνικό ποδόσφαιρο....
  
  . Που η ομαδα του χωριου μου δεν αγορασε ολους τους αγωνες (οπως κανουν όλοι) και ετσι δεν κατάφερε να ανέβει στην επόμενη κατηγορια ...
  
  • Που είναι μέσα Απρίλιου και δεν έχω πληρωθεί ακόμη τις επιδοτήσεις από τα τεύτλα....
  
  • Που όσων προϊόντων οι τιμές ανέβηκαν λόγω πετρελαίου δεν έπεσαν όταν αυτό έπεσε(πχ λιπάσματα)…
  
  • Που μεγάλη πέμπτη το βραδύ η μουσική στο Σκανταλ στη Μελίκη ήταν χορευτική και στη διαπασών ( κάποτε ακούγαμε κλασική μουσική τέτοιες μέρες....
  
  • Που κάθομαι μεγάλη παρασκευή και γράφω στο μπλοκ μου!
  
  Στο επόμενο τεύχος το « μ ΄αρέσει» …
  
  Καλή ανάσταση!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 09.04.2009
• 11:41

  Κάτω τα χέρια από τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Όλοι λίγο πολύ θυμόμαστε με νοσταλγία τα μαθητικά μας χρόνια. Ένα δημοσίευμα όμως στην εφημερίδα με έκανε και μένα να θυμηθώ τότε που τέλειωνα το λύκειο, το 1991.

  Το μακρινό 91΄ λοιπόν όλα τα παιδιά του λυκείου πηγαίναμε φροντιστήριο. Δεν υπήρχε μαθητής που να μην πηγαίνει κάθε απόγευμα φροντιστήριο, είτε ήταν αδύναμος και απλά ήθελε να περάσει την τάξη, είτε είχε σκοπό να περάσει στο πανεπιστήμιο. Κάθε απόγευμα για πολλές ώρες όλοι μας σοβαροί παρακολουθούσαμε προσεκτικά τα μαθήματα των νεαρών καθηγητών στο φροντιστήριο. Κάνεις δεν σκεφτοταν να την κοπανίσει, κάνεις να κάνει χαβαλέ. Εκεί πληρώναμε. Μας κούραζαν είναι αλήθεια οι πολλές ώρες του φροντιστηρίου, αλλά νέοι ήμασταν τότε, αντέχαμε . Εξάλλου υπήρχε και το σχολειό (το δημόσιο δωρεάν σχολείο) όπου περνούσαμε υπέροχα τα πρωινά μας. Θυμάμαι πόσο όμορφα ήταν τα πρωινά μας εκεί στο δημόσιο λύκειο.

  
  

  Ο καθηγητής των μαθηματικών ήταν πραγματικό ταλέντο στα ανέκδοτα. Ακόμη θυμάμαι με νοσταλγία το τι γέλιο έπεφτε στην τάξη. Που και που μας έκανε και καμία άσκηση από αυτές που μας έβαζαν στο φροντιστήριο.

  Η φιλόλογος που μας έκανε ιστορία διάβαζε μερικές σελίδες του ενός και μοναδικού βιβλίου όπως ακριβώς ήταν γραμμένες και μετά … χάρες και πανηγύρια στην τάξη.

  Ο καθηγητής της φιλοσοφίας αλλά και των άλλων φιλολογικών, άνοιγε πάντοτε ενδιαφέρουσες συζητήσεις πάντως περιεχομένου και θέματος από ποδόσφαιρο, έως πολιτική ( ήταν και πολίτικος ο ίδιος, αργότερα λίγο έλειψε να γίνει υφυπουργός,…παιδείας σύμφωνα με δημοσιεύματα). Πέντε λεπτά όμως πριν χτυπήσει το κουδούνι μας υποδείκνυε ποιες σελίδες από το βιβλίο να διαβάσουμε παρακάτω «από σελ τάδε έως…τάδε»

  Για ξένες γλώσσες ούτε λόγος, όλοι πληρώναμε ιδιωτικά φροντιστήρια και πόλλοι ειχανλ ηδη παρει πτυχίο. Το ήξερε αυτό ο φουκαράς ο καθηγητής αλλα τι να κάνει; Έκανε μάθημα και το άκουγε μόνο αυτός!

  Υπήρχαν βέβαια και δύσκολοι καθηγητές , αυτοί που έκαναν μάθημα όλη την ώρα, αφόρητη πραγματικά κατάσταση.

  - «Μα κύριε τι μας λέτε τώρα; τα έχουμε κάνει πριν ένα μηνά στο φροντιστήριο αυτά.» λέγαμε αλλά μάταια. Ευσυνείδητοι αυτοί ήθελαν να δικαιολογήσουν τον μισθό τους. Μαρτύριο, η ώρα σε αυτά τα μαθήματα-δεν περνούσε με τίποτα. Οι καλοί και συνετοί μαθητές όμως δεν άφηναν να πάει χαμένη η παρουσία τους στην τάξη. Διάβαζαν το παρακάτω μάθημα για αν είναι έτοιμοι για το αυριανό φροντιστήριο. Για ολους εμάς όμως τους εντελώς αδιάφορους η ώρα δε περνούσε με τίποτα. Ευτυχώς που η διδακτική ώρα διαρκούσε 45 λεπτά από τα οποία μέσο όρο 15 λεπτά χρειαζόταν οι καθηγητές ανεβούν τα σκαλιά και να μπουν στην τάξη από την ώρα που χτυπούσε το κουδούνι!

  Στην αίθουσα των εργαστηριών του σχολείου ( άδεια εννοείται) είχαν πρόσφατα βάλει ένα τραπέζι πινγκ-πονγκ όπου δίναμε ομηρικές μάχες και μεταξύ μας αλλά και με τους καθηγητές.

  Σκληρή όμως η μαθητική ζωή, σχολειό-διάβασμα-φροντιστήριο, σωστό μαρτύριο.

  Ευτυχώς όμως είχαμε και καταλήψεις. Περίπου ένα μηνά κάθε χρονιά δεν κάναμε μάθημα αφού διεκδικούσαμε «θεσμικά « αιτήματα» . Δεν ήξερε σχεδόν κάνεις μας ποια ήταν τα αιτήματα όμως δεν μας ένοιαζε, εμείς καλά περνούσαμε . Ξεκουραζόμασταν κιόλας γιατί το απόγευμα είχαμε φροντιστήρια.
  

  
  

  Γιατί όλα τα παιδιά πήγαιναν φροντιστήριο. Ακόμη και όσοι δεν ήθελαν να περάσουν στο πανεπιστήμιο. Και όσο για τους γονείς… ποιός νοιαζόταν πως τα έβγαζαν πέρα; Ακόμη και οι πολύ φτωχοί δούλευαν ολημερίς και ολονυχτίς για να μπορούν να στέλνουν τα παιδια τους στα φροντιστήρια.

  Περασαν πολλά χρόνια από το μακρινό 91΄. Άλλαξαν πολλά, η κοινωνία προόδευε, ενώ η τεχνολογία και το ιντερνέτ δημιούργησαν νέα δεδομένα στην μάθηση . Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι πια έτσι. Σύντομα μάλιστα οι δαπάνες για την παιδεία θα ανέλθουν στο 5% του ΑΕΠ και έτσι θα λυθούν και οσα προβλήματα τυχών υπάρχουν ακόμη. Το 2009 απέχει πολύ από την δική σχολική εποχή…

  Διαβάζω στην εφημερίδα τα αποτελέσματα έρευνας που πραγματοποίησε η ΓΣΕΕ για το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση απο το 2005 μέχρι και το 2008, όπως τα παρουσιασε ο διευθυντής του κέντρου ανάπτυξης εκπαιδευτικής πολίτικης της ΓΣΕΕ, καθηγητής Ν. Μουζέλης.. Σύμφωνα με την ερευνά, κατά μέσο όρο, μια ελληνική οικογένεια δαπανά περίπου 7.250 ευρώ για δύο χρόνια προετοιμασίας των υποψηφίων για εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Γενικότερα οι ελληνικές οικογένειες δαπανούν περίπου 449,17 εκατ. ευρώ για τα φροντιστήρια των παιδιών, που προετοιμάζονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Το τραγικότερο όμως κατά την γνώμη μου είναι το στοιχειό που παρουσιάζει ότι πρώτη σε ποσοστά εισακτέων στα πανεπιστήμια είναι η Αθήνα και συγκεκριμένα τα βόρεια της προάστια. όπου η οικονομική άνεση των γονέων τους επιτρέπει να πληρώνουν τα καλύτερα φροντιστήρια.

  Αμέτρητα είναι όσα έχουν ειπωθεί και όσα έχουν γραφτεί για την κατάσταση στην παιδεία μας. Μετά από 25 αναθεωρήσεις και …ισαρίθμους υπουργούς αλλά τόσα εθνικά συμβούλια δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει και πάρα πολλά από τότε που εγώ πήγαινα σχολείο.

  
  

  Αυτήν την περίοδο μάλιστα, διεξάγεται ο περιβόητος εθνικός διάλογος για την παιδεία. Σίγουρα θα γίνουν κάποιες αλλαγές , και κάποιες από τις πολλές προτάσεις που θα κατατεθούν θα δοκιμαστούν στην πράξη, χωρίς να είναι βέβαιο ότι μπορεί να περιμένει κανείς μεγάλες αλλαγές. Ένα είναι βέβαιο.

  Πως τίποτα και κανείς ποτέ δεν θα πειράξει την δημόσια δωρεάν παιδεία της χωράς μας…

  
  

  Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονική στις 9-4-09
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 03.04.2009
• 14:21

  Επι-στροφή στην γεωργία.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Γράφει ο Νίκος Λιολιόπουλος.
  
  Τι άλλο από έκπληξη μπορεί να προκαλέσει στους όχι και τόσο εξοικειωμένους με τα της οικονομικής επιστήμης, η ανάγνωση των στοιχείων που παρουσιάζονται στην έρευνα της στατιστικής υπηρεσίας για την τριετία 2005-2007 που είδε πρόσφατα το φώς της δημοσιότητας.
  Τρία είναι τα εντυπωσιακά σημεία , όπως αυτά προκύπτουν από τα στοιχεία της έρευνας.
  Πρώτον, το 63% του ελληνικού ακαθάριστου προϊόντος παράγεται πλέον από τον τριτογενή τομέα των υπηρεσιών.
  Δεύτερον, το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα παρουσιάζεται διπλάσιο στην Αττική σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Ενώ σχετικά ανεβασμένο παρουσιάζεται και στον Νομό Θεσσαλονίκης.
  Τρίτον, παρά το γεγονός ότι το ακαθάριστο εθνικό προϊόν σημείωσε αύξηση την τριετία της τάξεως του 6,6 % σε γενικό επίπεδο , μειώθηκε 0,2 όσον αφορά τον πρωτογενή τομέα, (πχ γεωργία )
  
  Μπορεί να στοιχειά αυτά να είναι λίγο πολύ αναμενόμενα αν λάβει κανείς ως δεδομένο την στρεβλή διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας σε συνδυασμό με την έντονη αστικοποίηση και την αντίστοιχη ερήμωση της ελληνικής επαρχίας , έρχονται όμως σε πλήρη αναντιστοιχία με τον μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού που ασχολείται με τον πρωτογενή τομέα-κυρίως την γεωργία-στην χώρα μας.
  Η πρόσφατη οικονομική κρίση της συνέπειες τις οποίας τώρα αρχίζει να βιώνει για τα καλά η χώρα, αλλά και ο γενικότερος προβληματισμός που επικρατεί για το κατά πόσον θα μπορέσει γρήγορα να ορθοποδήσει, θα οδηγήσουν στην αναθεώρηση κάποιων δεδομένων όσον αφορά την οικονομία της χώρας αλλά και την εξεύρεση μέσο-μακροπρόθεσμων λύσεων εξόδου από την κρίση.
  Προς πoια κατεύθυνση πρέπει να κινηθούμε.
  Δεδομένου ότι ο τομέας των υπηρεσιών καλύπτει ήδη ένα μεγάλο ποσοστό της οικονομικής δραστηριότητας της χωράς, ποσοστό αντίστοιχο με αυτό πολύ πλουσιότερων χωρών, αλλά και μεγάλη δυσκολία που υπάρχει για την ανάπτυξη της βιομηχανίας λόγω της παγκοσμιοποίησης και της στροφής της βιομηχανικής παραγωγής σε αναπτυσσόμενες χώρες όπου τα ημερομίσθια είναι ακόμη πολύ χαμηλά, προκύπτει η ανάγκη για περαιτέρω ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα.
  Αν λάβει κανείς υπόψη την ύπαρξη άλλων δομικών υστερήσεων της ελληνικής κοινωνίας όπως ο γιγαντιαίος και αντί παραγωγικός δημόσιος τομέας, η γραφειοκρατία αλλά και η έλλειψη ελευθερίας όσον αφορά και η τον ανταγωνισμό, θα προβεί στο συμπέρασμα ότι είναι ιδιαίτερη δύσκολη-αν όχι αδύνατη-η ανάπτυξη πρωτογενών παραγωγικών δραστηριοτήτων, πλην της γεωργίας της κτηνοτροφίας και παρεμφερών δραστηριοτήτων.
  Αναγκαία λοιπόν κρίνεται η αύξηση του ποσοστού του εθνικού προϊόντος που αντιστοιχεί στη γεωργία, ούτος ώστε να αποκτήσει η χώρα πλεονεκτήματα που θα μπορέσουν να την οδηγήσουν στην αποφυγή της κρίσης.
  Η Ελλάδα εναντία σε αυτό που κατά κόρον πιστεύεται αλλά και εναντία στην κρατούσα τις τελευταίες δεκαετίες ιδεολογία περί ανάπτυξης ,μπορεί να στηρίζει πολλά στον αγροτικό τομέα
  Η αδυναμία να αναπτυχτούν συνθήκες βιομηχανικής παραγωγής, σε συνδυασμό με μια σειρά πλεονεκτήματα όπως η εύφορη γη, το κλίμα η γεωγραφική θέση, αλλά και η ύπαρξη κάποιων υποδομών κυρίως στον τομέα μεταποίησης αγροτικών προϊόντων, οδηγούν στο συμπέρασμα πως η χώρα μας μπορεί να στηρίζει πολλά στον γεωργικό τομέα.
  Επιπροσθέτως όλο και περισσότερο κερδίζει έδαφος η συζήτηση παγκοσμίως για οικολογικά προϊόντα λόγω και της μολυσματικής επιβάρυνσης του πλανήτη αλλά και η συνακόλουθη αύξηση της ζήτησης παγκοσμίως σε προϊόντα όσο τον δυνατόν λιγότερο επιβαρημένα με χημικές ουσίες αλλά και βιολογικών, χωρίς καθόλου χημικά, τα οποία μπορεί να παράγει ευκολότερα η χώρα μας σε σχέση με άλλες ανταγωνιστικές χώρες κυρίως λόγω του κλίματος αλλά και του μεγάλου ποσοστού αγροτικού πληθυσμού .
  Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω κρίνεται αναγκαία η στροφή προς μια σύγχρονη- φιλική προς το περιβάλλον γεωργία, η οποία στο σύγχρονο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον μπορεί και πρέπει να αποτελέσει ατμομηχανή της ανάπτυξης, μαζί με τον τομέα του τουρισμού όπου επίσης υπάρχουν τεράστια περιθώρια ανάπτυξης.
  
  Σε επόμενη άρθρο θα παρουσιάσω προτάσεις και ιδέες για την εκ βάθρων αναδιάρθρωση του αγροτικού τομέα προς την κατεύθυνση της αξιοποίησης των ευκαιριών που παρουσιάζονται κυρίως το επίπεδο της ευρωπαϊκής αγοράς.
  
  
  Δημοσιεύτηκε στην εφημερία Μακεδονική της 2-4-09
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 31.03.2009
• 20:28

  Αλέξη Τσίπρα, υποκλίνομαι.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
  Αντιγράφω από το www.ethnos.gr την είδηση για την πολύ αξιέπαινη συμβολική ενέργεια του Συνασπισμού.
  Παρότι ανήκω σε διαφορετικό κομματικό χώρο και παρά την διαφωνία μου με τις περισσότερες επιλογές των Τσίπρα-Αλαβάνου, ως πρόεδρων ενός κόμματος στο οποίο πιθανότατα και να είχα ενταχθεί αν επικρατούσε η ανανεωτική του πτέρυγα, δεν μπορώ παρά να μην τους συγχαρώ για την συμβολική μεν, με πολύ νόημα δε, κίνηση τους αυτή. θεωρώ αδιανόητο να ανεχόμαστε την αντιμετώπιση που έχουν από την κυβέρνηση οι "νόμιμοι κλέφτες" των ημερών μας. Σε συμβολική κατάληψη του κτιρίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, στο κέντρο της Αθήνας, προχώρησαν την Τρίτη 150 μέλη του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα.

  Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρήθηκαν για μια ώρα για το κυβερνητικό πακέτο στήριξης 28 δισ. ευρώ προς τις τράπεζες, τονίζοντας ότι οι τραπεζίτες προκαλούν την κοινωνία και τους εργαζόμενους με εκατομμύρια ευρώ κέρδη, ενώ την ίδια ώρα η κυβέρνηση τους επιβραβεύει.

  
  
  

  "Φτάνει πια με αυτή τη βία των τραπεζών στην ελληνική κοινωνία. Φτάνει πια με αυτή τη βία των τραπεζών απέναντι στο εισόδημα του χαμηλόμισθου, του συνταξιούχου, του εργαζόμενου. Πρέπει κάποια στιγμή να αντιδράσουμε και είναι η ώρα τώρα να αντιδράσουμε, πριν να είναι πολύ αργά", δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας.
  
  Την ίδια στιγμή που οι τράπεζες εμφανίζουν κέρδη δισεκατομμυρίων, ο κόσμος και τα νοικοκυριά "στενάζουν" από τις πιστωτικές κάρτες και τα δάνεια πρόσθεσε και ανέφερε ότι "εάν οι μέτοχοι που κερδίζουν δισεκατομμύρια από κέρδη, δεν έχουν να βάλουν για να αυξήσουν το μετοχικό κεφάλαιο, τότε οι τράπεζες πρέπει με στοχευμένες πολιτικές κινήσεις να περάσουν υπό τον έλεγχο του δημοσίου".
  
  Ο Πρόεδρος του ΣΥΝ τόνισε ότι απαιτείται η άμεση επανεθνικοποίηση της Εθνικής Τράπεζας,ώστε μαζί με το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και την Αγροτική Τράπεζα, να δημιουργηθεί ένας δημόσιος πυλώνας που θα κατευθύνει το χρηματοπιστωτικό σύστημα προς όφελος των δανειοληπτών και της κοινωνίας.
  
  Στη συμβολική κατάληψη παραβρέθηκαν επίσης ο Γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝ και επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χουντής και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Μπανιάς.
  
  «Οι τράπεζες, με πρωτοστατούσα την 'Εθνική', χρησιμοποιούν τις ελαστικές μορφές εργασίας ως έναν επιπλέον τρόπο να θησαυρίζουν. Ένας πολύ μεγάλος αριθμός εργαζομένων τους είναι 'ενοικιαζόμενοι', στερώντας τους έτσι συνδικαλιστικά, μισθολογικά και άλλα εργασιακά δικαιώματα, μετατρέποντάς τους σε εργαζόμενους δεύτερης κατηγορίας, κάτι σαν την Κ.Κούνεβα σε κάπως καλύτερη κατάσταση» τονίζεται σε ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 25.03.2009
• 11:10

  Ανθέλληνας....

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Αν ο Ρουβάς κερδίσει αυτόν τον γλυκούλη θα τρελαθώ.
  
  
  
  
  Υ.Γ. Σίγα μην έγραφα για την 25 Μαρτίου !
  Υ.Γ. 2. Πάω να "απολαύσω" την παρέλαση(dr seeng είσαι super!) ! καλημέρα !
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 18.03.2009
• 21:12

  Μικρή αγγελία.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Ζητείται αναρτησιογράφος για ιστολόγιο, λόγω...ετεροαπασχόλησης του ιδιοκτήτη. Επιθυμητά προσόντα: Εμπειρία στον χώρο, φαντασία, άμετρη αυτοεκτίμηση και ισχυρή δόση τρέλας. Κατα προτεραιότητα Πασόκος, και δη οπαδός του προέδρου. Μισθός ικανοποιητικός(σε δόξα). Δεχόμαστε μόνο σοβαρές προτασεις.
  Για πληροφορίες τηλ 6974730028 (κ. Νίκος).
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 11.03.2009
• 01:34

  Σκέψεις.(Γράμμα απο ενα φίλο).

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  Έλαβα πριν λίγο από ένα φίλο το παρακάτω γράμμα και το δημοσιεύω.
  
  Αγαπητέ Νίκο,
  Επειδή διαπιστώνω πως δεν έχεις και καμιά διάθεση να γράψεις κάτι σοβαρό στο blog σου τον τελευταίο καιρό, σου στέλνω μερικές σκέψεις μου να τις βάλεις ως ανάρτηση μήπως και ανακόψεις την κατρακύλα που έχει πάρει ο αριθμός των επισκεπτών του blog.
  
  Τρεις σκέψεις απασχόλησαν σήμερα το μυαλό μου- ενός υπαλλήλου γραφείου σε μια επαρχιακή πόλη (λεπτομέρειες στο επόμενο…τεύχος!)
  
  Στην απέναντι οικοδομή στο ίδιο ύψος με τα γραφεία όπου εργάζομαι στεγάζονται τα γραφεία υποκαταστήματος της πόλης μας μεγάλης ελληνικής ασφαλιστικής εταιρίας. Από το παράθυρο του γραφείου μυ φαίνεται καθαρά το εσωτερικό των γραφείων, η διάταξη τους καθώς και οι γραβατωμένοι υπάλληλοι.
  Ένα από τα γραφεία όμως, που είναι κάπως απομονωμένο από τα άλλα- πρέπει να είναι του διευθυντή- στους τοίχους του είναι γεμάτο εκτός από κάτι διπλώματα-με μεγάλα εικονίσματα αγίων . Τόσα εικονίσματα είμαι βέβαιος πως δεν έχει ούτε το γραφείο ηγούμενου μονής.
  Παρακολουθώ εδώ και καιρό την κρίση που κλονίζει της μεγάλες ασφαλιστικές εταιρίες σε όλο τον κόσμο, πολλές κλίνουν , άλλες απολύουν προσωπικό. Στην Ελλάδα όμως τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι έτσι. Διαβάζω σήμερα άρθρο σε εφημερίδα που λέει πως η κρίση δεν επηρέασε καθόλου την εν λόγω εταιρία σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στο εξωτερικό και μάλιστα έχει προβεί και σε προσλήψεις υψηλόβαθμων(και υψηλόμισθων) στελεχών πρόσφατα .(Μεγάλε Καρχιμάκη)
  
  Σκέψη πρώτη λοιπόν:
  Ο πανάγαθος προστατεύει τις ασφαλιστικές της χώρας μου ;
  Απάντηση. Αν κρίνω από τα αποτελέσματα μάλλον ναι!
  Εναλλακτική σκέψη.
  Σίγουρα αυτή την εταιρία θα επέλεγε η γιαγιά μου, αν ζούσε!
  
  Στο γραφείο μας όλοι καπνίζουν μανιωδώς . Από τον καπνό μόλις και μετά βίας βλέπει ο ένας υπάλληλος τον άλλο. Μόλις και μετά βίας μπορώ και ανασαίνω. Παρά τα διακριτικά και ευγενικά παραπόνα μου δεν γίνεται τίποτα. Έρχονται στο μυαλό μου εικόνες από την Ιταλία όπου οι καπνιστές στοιβάζονται σε κάτι μικρά μπαλκόνια για να καπνίσουν και με πιάνει το παράπονο. Εδώ στην Ελλάδα βγαίνουν στο μπαλκόνι η μη καπνίζοντες για να πάρουν καθαρό αέρα.
  
  Σκέψη δεύτερη:
  Μήπως πρέπει να αρχίσω το κάπνισμα για να πάψει να με πειράζει τόσο ο καπνός;
  
  Εναλλακτική: Τι γέλια έχουμε να ρίξουμε από τις 1-1-10 όταν θα εφαρμοστεί η απαγόρευση καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους και στην Ελλάδα!
  
  Δεν έχω ζήσει ποτέ σε πόλη. Θυμάμαι από το σχολείο στο χωριό μου, στο μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής ότι όταν περνάει πεζός από διάβαση τα αυτοκίνητα σταματάνε . Θυμάμαι καλά; Μάλλον όχι. Στην πρώτη μου προσπάθεια να περάσω όταν πρωτοήρθα στην πόλη κόντεψα να μείνω χωρίς… πόδια
  Στην δεύτερη πάλι τα ίδια( δόξα το ABS! των αυτοκινήτων),άσε το τι βρίσιμο έφαγα, στην τρίτη που είχα και τον νου μου αυτή τη φορά, πέφτω σε συνετή οδηγό γυναίκα που σταμάτησε ευγενέστατα όπως και ο ταξιτζής(!) από το άλλο ρεύμα. Περνώ γρήγορα απέναντι αλλά ο ηλικιωμένος κύριος που περίμενε μαζί μου στη διάβαση αργεί να περάσει,όχι πάρα πολύ . Η κόρνες από τα πίσω αυτοκίνητα αναστάτωσαν σχεδόν όλη την πόλη
  Οπότε Σκέψη Τρίτη:
  Μαλακίες μας έλεγες ρε δάσκαλε! Ποιος πεζός έχει προτεραιότητα;
  Εναλλακτική: Δεν θα γίνουμε ποτέ Ευρώπη.
  
  Μόνο τρεις για αρχή φίλε Νίκο, αναμένεται να ακολουθήσουν πολλές, εκτός και αν αποφασίσεις να γράψεις τίποτα σοβαρό από μόνος σου.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 04.03.2009
• 23:55

  Ολυμπιακός. Το αίσχος του Ελληνικού Ποδοσφαίρου.( Ας βάζατε και την Σεντ Ετιεν να παιζει με 9!)

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  )
  Απόψε κατάλαβε και ο πιο δύσπιστος φίλος του ποδοσφαίρου γιατί αυτή η ομάδα είναι η πιο μισητή της Ελλάδος. Νίκες με εννιά παίκτες να τις χαίρονται οι καταστροφείς του ποδοσφαίρου της χώρας μας.
  Είμαι βέβαιος πως οι υγιείς φίλαθλοι του Ολυμπιακού δεν χαίρονται καθόλου με τέτοιες νίκες. Αντίθετα ντρέπονται που μετά απο τόσα χαριστικά πρωταθλήματα και τόσα χαριστικά δισεκατομμύρια από την συμμετοχή τους στο champions league χάνουν από την τελευταία ομάδα της Γαλλίας, ή απο ομάδες της Κύπρου.
  Ας με συγχωρέσουν οι φίλοι μου Ολυμπιακοί. Η αδικία δεν καταπίνεται εύκολα.
  Με το ζόρι κρατιέμαι να μη γράψω περισσότερα...
  
  
  
  Η φωτογραφία είναι απο το blog του φίλου Ρομποτάκου.
  http://magicrobot.blogspot.com
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 02.03.2009
• 18:39

  Καρναβάλι Μελίκης. Καθαρά Δευτέρα 2009.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Το lioliopoulos.blogspot παρουσιάζει πλήρες φωτορεπορτάζ απο το φετινό καρναβάλι της Μελίκης!
  Το ξακουστό καρναβάλι του χωριού μας γίνεται κάθε χρόνο και καλύτερο.
  
  Την Κυριακή της αποκριάς γίνεται διακωμώδηση του χωριάτικου γάμου με πάρα πολύ γέλιο.Δείτε μερικές εικόνες: Κάνοντας κλικ μέσα στην εικόνα ανοίγει σε πλήρες μέγεθος.
  
  
  
  
  
  
  Οι αποκριάτικες εκδηλώσεις κορυφώνονται κάθε χρόνο την καθαρά δευτέρα με την μεγάλη παρέλαση των αρμάτων. Ιδιαίτερα φέτος τα άρματα ηταν εξαιρετικά και σατίρισαν κάθε πτυχή της σύγχρονης Ελληνικής πραγματικότητας σκορπίζοντας άφθονο γέλιο.
  Η φετινή θεματολογία των καρναβαλιστών περιελάμβανε τα πάντα. Τον Κωστάκη( ειμαι μακαρονάς τι να κάνω!), τον Γιωργάκη ( κρατάτε τον μην πέσει!), τον Σημίτη( εγώ χόρτασα!), τον Αφραιμ(είχε την τιμητική του), τον Υπουργό παιδείας,και βέβαια δεν θα μπορούσε να λείψει ο Παλαιοκώστας. Ξεχωριστό ήταν το άρμα που παρουσίαζε την καταστροφή του περιβάλλοντος και το λιώσιμο των πάγων. Οι εικόνες μιλούν απο μόνες τους.
  Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους όσους εργάστηκαν για την επιτυχία του φετινού καρναβαλιού.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 27.02.2009
• 15:05

  Δεν έχουν κουμπάρους στην Ιταλία;

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Δεν έχουν κουμπάρους στην Ιταλία;

  Διαβάζω σήμερα ότι στο site του αθηναϊκού πρακτορείου ειδήσεων:
  

  
  

  Η κρατική ιταλική αρχή ανταγωνισμού επέβαλε συνολικό πρόστιμο 12,5 εκατ. ευρώ σε 26 εταιρίες παραγωγής ζυμαρικών, λόγω παραβίασης των κανόνων της ελεύθερης αγοράς. Ειδικότερα, διαπιστώθηκε ότι 26 εταιρίες, μεταξύ των οποίων οι Barilla, Divella, De Cecco, Garofalo και Amato, είχαν συνάψει άτυπη συμφωνία για προσχεδιασμένες αυξήσεις στην τιμή των ζυμαρικών. Η συμφωνία περιόρισε σοβαρά τη δυνατότητα ελεύθερου ανταγωνισμού, όπως και τη διαμόρφωση διαφορετικών τιμών λιανικής πώλησης και εφαρμόσθηκε σε συνεργασία με την Unpi, την Ιταλική Ένωση Παραγωγών Ζυμαρικών.
  
  Η Αρχή τονίζει στην απόφασή της ότι, οι συγκεκριμένες εταιρίες έχουν εξασφαλίσει ποσοστό 90% της συνολικής αγοράς και ότι η Unpi είναι η ισχυρότερη ένωση του τομέα. Εκπρόσωποι του Οργανισμού, που προστατεύει τον ελεύθερο ανταγωνισμό, εξηγώντας τους λόγους που τους ώθησαν στο να υιοθετήσουν τις συγκεκριμένες οικονομικές κυρώσεις, επισημαίνουν ότι «δεν αμφισβητείται η ανάγκη της κάθε εταιρίας να προχωρήσει σε αυξήσεις - δεδομένων και των ανατιμήσεων των κύριων συστατικών υλών. Δεν εγκρίνεται, όμως, ο προσυμφωνημένος τρόπος με τον οποίο εφαρμόσθηκαν οι συγκεκριμένες αυξήσεις».
  
  Από το Μάιο του 2006 ως το Μάρτιο του 2008, η τιμή των ζυμαρικών, στην Ιταλία, σημείωσε άνοδο της τάξης του 51,8% στη χονδρική πώληση και του 36% στη λιανική. Πολλές ενώσεις καταναλωτών είχαν ζητήσει, εδώ και καιρό, την παρέμβαση των κρατικών αρχών ελέγχου, καθώς τα μακαρόνια θεωρούνταν πάντα το κατ' εξοχήν φθηνό φαγητό της χώρας.
  
  Με τις προσυμφωνημένες αυξήσεις, εξηγεί η αρχή, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις μπόρεσαν να καλύψουν το μεγαλύτερο κόστος παραγωγής, ενώ οι πιο γνωστές μάρκες - που ανέλαβαν το ρόλο του «συντονιστή»- κατάφεραν να διατηρήσουν τους πελάτες τους, οι οποίοι είχαν μείνει πολλές φορές, χωρίς φθηνότερες εναλλακτικές.
  
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Στην Ιταλία βάζουν πρόστιμα για την ακρίβεια.

  Στην Ελλάδα έχουμε κουμπάρους
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 22.02.2009
• 01:16

  Λίστες.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Απόψε μου ήρθε στο μυαλό ένα παιχνίδι που μου άρεσε πολύ να παίζω από μικρός.
  Πάρα πολλές φορές έπαιρνα ένα τετράδιο και κατέγραφα λίστες, με οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς. Λίστα με τους καλύτερους, ποδοσφαιριστές, ηθοποιούς, βιβλία αυτοκίνητα ακόμη και τρακτέρ! τραγούδια, ταινίες, οτιδήποτε μου κατέβαινε στο μυαλό.
  Πολλές φορές έφτιαχνα αντίστοιχες λίστες με τα χειρότερα κάθε κατηγορίας αντίστοιχα , και από κατηγορίες;…ότι πιο τρελό μπορεί κανείς να φανταστεί. Έχω καταγράψει χιλιάδες λίστες στη ζωή μου.
  Έτσι και απόψε, αποφάσισα να ξορκίσω την μελαγχολία του Σαββατόβραδου γράφοντας την πρώτη μου blogo-λίστα. Μου καρφώθηκε μάλιστα η ιδέα να ασχοληθώ με κάτι αρνητικό. Θα γράψω τους τρεις πιο υπερτιμημένους κατά τη γνώμη μου Έλληνες σε κάθε κατηγορία που μου έρχεται στο μυαλό (κανονικά γράφω δεκα αλλά ειναι πολλες οι κατηγορίες απόψε ).
  Για την αποφυγή παρεξηγήσεων, όταν λέω υπερτιμημένους εννοώ αυτούς που κατά τη γνώμη μου έχουν αρκετά μικρότερη αξία από αυτή που τους αποδίδεται. Η άποψη είναι αυστηρά υποκειμενική, αλλά θα μου άρεσε να είχα και δίκες σας γνώμες μέσα από σχόλια.
  Είναι ένα παιχνίδι που άλλο σκοπό δεν έχει από το να περάσω ευχάριστα λίγη Σάββατο-βραδιάτικη ώρα.
  Κατέγραψα χωρίς πάρα πολύ σκέψη, αυτούς που μου ήρθαν εύκολα στο μυαλό.
  
  
  Αυτές λοιπόν ήταν οι επιλογές μου σε 10 κατηγορίες.
  
  Πολιτικοι.
  Κ. Καραμανλής, Β. Βενιζέλος, Κ. Στεφανόπουλος.
  
  Δημοσιογράφοι-αρθρογράφοι.
  Γ. Παπαχρήστος, Χ. Γιανναράς, Ν. Νικολάου.
  
  Δημοσιογραφοι τηλεπαρουσιαστες.
  Γ. Πρετεντερης, Γ. Παπαδάκης, Σ Λιαρελης
  
  Συγγραφείς.
  Μ Κουμανταρεας, Ν. Θέμελης, Γ. Ξανθούλης.
  
  Ηθοποιοί.
  Σπ. Παπαδόπουλος, Π. Φιλιππίδης, Στ. Φασουλής( ως ηθοποιός μόνο)
  
  Τραγουδιστές.
  Ε. Αρβανιτακη, Γ Κότσιρας, Χρ. Θηβαίος,
  
  Ποδοσφαιριστές.
  Α. Μπασινας, Κ. Χαλκιάς, Β Τορωσιδης
  
  Αθλητικοί δημοσιογραφοι.
  Μ. Μαυρομάτης, Γ. Καραλής, Μ. Τσωχος.
  
  Μοντέλα.(Ελληνίδες που δεν μου φαίνονται τόσο ωραίες όσο λένε)
  Ζ. Μακρηπούλια, Δ . Νομικού, Β Λόη,
  
  Bloggers
  Π Τατούλης, Π. Βρυώνης, Ν. Λιολιόπουλος.
  
  
  Αυτό ήταν. Πήγε κιόλας περασμένες μία.
  Καληνύχτα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 17.02.2009
• 11:20

  Greek Rider.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Θα ήθελα σήμερα να γράψω δυο κουβέντες για το φαινόμενο που ακούει στο όνομα Greek Rider.
  
  Το ξέρω πως κάποιοι θα σκεφτούν πως εκθειάζω δημόσια τους σχολιαστές μου, θα επαναλάβω όμως αυτό που πολλές φορές έχω πει, το πόσο μεγάλη τιμή αποτελεί για μένα το γεγονός ότι διαβάζουν αυτά που γράφω σε αυτό το blog, άνθρωποι υψηλού μορφωτικού επιπέδου, που πολύ σπάνια έχω την τιμή να συναντήσω στην προσωπική μου ζωή. Θα το κάνω όμως.
  
  Άπειρα είναι όσα έχω κερδίσει παρακολουθώντας ανελλιπώς τα κείμενα και την θεματολογία του συγκεκριμένου ιστολόγου . Τόσο σε γνώση αλλά όσο και σε εμπειρία
  Μέσα από τις γραμμές του Greek Rider εχω γίνει σοφότερος, ενώ κάθε φορά αλλάζω τον τρόπο με τον οποίο βλέπω τα πράγματα γενικότερα. Ο Greek Rider μεσα από τα κείμενα του με φέρνει κοντύτερα στην αριστερά- όχι βέβαια στην αριστερά που γνωρίζουμε στην Ελλάδα, σε αυτή την αριστερά που εκφράζουν τουλάχιστον τα δύο μεγάλα κόμματα της αποκαλούμενης αριστεράς στη χώρα μας , αλλά στην αριστερά της κριτικής, του ορθολογισμού, των λύσεων.
  Ο Greek Rider χωρίς σε καμία περίπτωση να είναι αγκιστρωμένος στη γνώριμη συνηθισμένη τα τελευταία χρόνια αντιεξουσιαστική φωνή της ελληνικής αριστεράς,
  περνά μέσα από τα κείμενα του προβληματισμούς για την διάρθρωση της ελληνικής κοινωνίες για τις αδικίες που το σύστημα αναπαράγει. Όχι δεν γίνεται ποτέ μελό ο rider, δεν ευτελίζει τον ανθρώπινο πόνο ούτε βέβαια προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την αδικία που υφίσταται μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας.
  
  
  Ομολογώ ότι δυσκολεύτηκα πολύ ώσπου να γράψω κάτι για το συγκεκριμένο blog, ένοιωθα όμως πολύ έντονη την ανάγκη να γράψω κάτι, ιδιαίτερα μετά την τελευταία του ανάρτηση που αποτέλεσε πηγή προβληματισμού για άλλη μια φορά.
  Νομιζω όμως πως ο ίδιος ο blogger μπορεί να περιγράψει καλύτερα από κάθε άλλον το blog του. Γράφει λοιποόν:
  
  
  « Ένα blog κατά της γιάπικης αποκτήνωσης, της κανονικοποιητικής προβλεψιμότητας, του εγκλεισμού της εξαίρεσης, των οδηγιών συμμόρφωσης, της υψηλής επιτήρησης.
  
  Ενάντια στους καθρέπτες απελπισίας, τα συστήματα υποταγής, τις φωνές χωρίς πρόσωπα, στους λογοκριτικούς μηχανισμούς, στους θεσμούς της υπακοής, τα πρωτόκολλα χρήσης ανθρώπων, τις χρησιμοθηρικές θεωρίες και το οικονομιστικό δόγμα.»
  
  Εκείνο όμως που με εντυπωσιάζει περισσότερο στο blog του είναι το εύρος του γνωστικού αντικειμένου του συγγραφέα και η εμπεριστατωμένη και πάντοτε άρτια αιτιολογημένη ανάλυση των θεμάτων που παρουσιάζει. Μπορεί με χαρακτηριστική ευκολία να ελίσσεται σε θεματολογία από πολιτική και οικονομική ανάλυση σε εκπαιδευτικά θέματα, από ακαδημαϊκής φύσεως ζητήματα σε κινηματογράφο, μοτοσικλέτες ή οτιδήποτε.
  
  Το blog του Greek Rider είναι μια ζωντανή σύγχρονη πολιτική εγκυκλοπαίδεια που γράφεται κάθε μέρα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 08.02.2009
• 21:14

  Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια.*

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  
  

  Κυριακάτικο πρωινό στο καφέ του χωριού.
  Ξεφυλλίζω βαριεστημένα το ¨πρώτο θέμα" που δανείστηκα από διπλανό τραπέζι-
  πάντα απέφευγα να διαβάζω αυτή την εφημερίδα, αλλά δεν υπήρχε άλλη τριγύρω μου και το θέμα της συζήτησης της παρέας μου τελείως αδιάφορο.
  Γυρίζω λοιπόν αδιάφορα της σελίδες μήπως και βρω κάτι ενδιαφέρον εκτός από τα γνωστά κουτσομπολιά, τα ακόμη πιο γνωστά στριγγάκια,αλλά και τις ενδιαφέρουσες πάντα στήλες των Κ.Καβαθά και Α. Πανούτσου , δυο δημοσιογράφους που συνήθιζα να διαβάζω φανατικά σε παλαιότερες διαφορετικού είδους δουλείες τους αλλά τώρα δεν μου λένε και πολλά πράγματα.

  Και ενώ βρίσκομαι ήδη στην σελίδα 76, λίγο πριν εκστομίσω για μια ακόμη φορά στους λιγοστούς συν-καφενιαζόμενους μου και μόνιμους αποδέκτες της κυριακάτικης γκρίνιας μου την γνωμάτευση μου για τα χάλια του τύπου ση χώρα μας, πέφτω στο παρακάτω εκπληκτικό κείμενο κάποιου Τάσου Θεοδωρόπουλου.

  Το διαβάζω, ξανά και ξανά, και δεν πιστεύω στα μάτια μου. Αναρωτιέμαι πως μπορεί να κρύβεται τόση ομορφιά σε ένα κείμενο, σε μια εφημερίδα όπως αυτή.

  
  

  
  

  Δεν ξέρω ποιος είσαι κύριε Θεωδορόπουλε, δεν ξέρω καν αν έχω την άδεια σου να το αναδημοσιεύω εδώ, ξέρω όμως ότι λες πολλά μέσα από αυτό το κείμενο, τα όχι και τόσο ίδια, (το ίδιο πολλά) που θα ήθελα να μπορούσα να πω και εγώ αυτή την μαλακισμένη Κυριακή….
  

  
  Άπατρις σημαίνει ελεύθερος.
  
  Σημαίνει αποτάσσω από τη ζωή μου, από την ανάσα μου, από τα χαρακτηριστικά μου, τη στασιμότητα κάθε σημείου αναφοράς, ρέω, αφήνω το σώμα μου να ακολουθήσει την ψυχή μου σε ελικοειδείς περιπλανήσεις, από χώρα σε χώρα, από κρεβάτι σε κρεβάτι, από δρόμο σε δρόμο. Βουτάω στους τοίχους από τις τσιμεντένιες πολιτείες στο καλοτάξιδο, υδάτινο γαλάζιο των εμβρυακών μου ωκεανών και ονειρεύομαι την ουσία της ύπαρξής μου να ανεβαίνει σαν καπνός στους ουρανούς μέσα στο ευλογημένο κρύο του χειμώνα. Δεν επιθυμώ την επιστροφή μου σε καμία χώρα που θα με εξαναγκάσει να την αποκαλέσω πατρίδα. Κανένα δέσιμο με τη μιαρότητα της εκβιαστικής γεωγραφίας, καμία πίστη, κανένα ιδανικό τοποθετημένο στη διαχωριστική γραμμή ενός κατασκευασμένου συνόρου. Χορεύω ανάμεσα στις πολιτείες. Η πορνογραφία είναι η δική μου μεθυσμένη χορογραφία, με μουσική τον καινούριο ήχο των λέξεων, την κατάργηση των εννοιών και των σημασιών όταν αυτές προκαλούν μόνο δυστυχία. Την επανεφεύρεση της χαράς. Και της λύπης. Της τέχνης της ζωής. «Πορνογραφία είναι αυτό στο οποίο ο θεατής αυνανίζεται. Και τέχνη είναι αυτό στο οποίο ο καλλιτέχνης αυνανίζεται. Γιατί να μην μπορούμε, καλλιτέχνες και θεατές, να τις παίξουμε όλοι μαζί κι αντάμα;», διαβάζω σε ένα περιοδικόστο Βερολίνο. Είναι βίαιη η βουτιά στα βαθιά του εαυτού σου, σε κάθε ταξίδι σουστο Βερολίνο, όταν ξεκινάς με αφετηρία μια χώρα της οποίας το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο συζητάει την καταγγελία θεατή ή θεατών για την προσβολή του κοινού αισθήματος μέσα από την παρουσίαση ενός ζευγαριού ομοφυλόφιλων συγκατοίκων στο λαϊκό σίριαλ «Η πολυκατοικία». Είναι βίαιο να σου λένε κάθε μέρα, με κάθε αφορμή, με κάθε κακόβουλο ή καλόβουλο αστείο, πως η ύπαρξή σου είναι μια προσβολή. Είναι βίαιο να ανακαλύπτεις στο Βερολίνο τη χαρά της ζωής που η χώρα στην οποία γεννήθηκες σου στερεί απ’ όταν θυμάσαι τον εαυτό σου, είναι βίαιο να εξαναγκάζεσαι στο βίωμα μιας λαθραίας ζωής κι ενός κυνηγητού ψιθύρων στο σκοτάδι. Είναι βίαιο να προσπαθείς να αντιτάξεις αρθρωμένο λόγο και λογικά επιχειρήματα στη βαρβαρική ανοησία. Να ζεις με τη ζητιάνικη, συγκαταβατική κατανόηση των φιλελεύθερων συγγενών που σε αποδέχονται επειδή σε αγαπάνε. Είναι βίαιο να τους επιτρέπεις να θεωρούνε τους εαυτούς τους φιλελεύθερους επειδή σε αποδέχονται και όχι να τους κάνεις να ντρέ πονται μόνο και μόνο που κάθονται και σκέφτονται σαν κατόρθωμα μοντερνισμού την πράξη τους αυτή και τη λέξη «αποδοχή». Είναι βίαιο να διεκδικείς το αυτονόητο, να συζητάς για το σύμφωνο συμβίωσης υποστηρίζοντας το δικαίωμά σου μπροστά σε κοινοβούλια τραβελογάμηδων δημογερόντων. Μια βία που σε οδηγεί στην απαξίωση του εαυτού σου, του μυαλού σου, του σώματός σου, των προσδοκιών σου. Στη δημιουργία ενός καρκινικού μίσους από σένα για σένα. Το μίσος των ξένων το κάνεις ζάφτι, το μίσος το δικό σου, το από μέσα σου για το μέσα σου όμως, αυτό είναι που σε τρώει. Απατρις σημαίνει χωρίς μίσος, πλημμυρισμένος από παλιρροϊκά κύματα ηλεκτρικής χαράς και μελαγχολίας, αγωνίας και προσμονής. Απατρις σημαίνει να αντιλαμβάνεσαι τα σωθικά σου σαν αργαλειό, κι ανάμεσά τους να υφαίνεις, μπερδεύοντας τα υλικά, τα χρώματα και τις ματιές των ανθρώπων, την ιστορία της ζωής σου, χωνεύοντας κινήσεις και μετατοπίσεις ανθρώπων και παγόβουνων. Ή ανθρώπων πάνω σε παγόβουνα. Ή παγόβουνων πάνω σε ανθρώπους. Απατρις σημαίνει καμία πατρίδα δεν θα περιορίσει την επιθυμία μου, τη φαντασία μου, τη λογική και την αντίληψή μου, κι αν προτιμώ να σκεφτώ ένα παγόβουνο πάνω σε έναν άνθρωπο και όχι το αντίθετο που μου έχουνε πει ότι είναι το σωστό, θα το σκεφτώ. Και θα το ζωγραφίσω. Και θα το κάνω φυλαχτό. Το παράλογό μου το λογικό, το μοναδικό και πολύτιμο. Απατρις σημαίνει μ’ αγαπώ. Οχι σαν μνήμη, σαν παρόν.
  
  
  * Στιχος απο το "Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι" του Διονύση Τσακνή.
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 03.02.2009
• 19:41

  Για τη Νατέλα.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Σήμερα διάβασα για πρώτη φορά ανάρτηση στο blog αυτής της τραγικής μάνας, αυτής της τόσο σπουδαίας γυναίκας.
  
  http://natela-veria-gr.blogspot.com
  
  Παρακαλώ όσους φίλους διαβάσουν αυτή την ανάρτηση να αφιερώσουν λίγο χρόνο και να αφήσουν ένα σχόλιο στη blog της. Μια λέξη μόνο , μια λέξη- χτύπημα στην πλάτη, μια λέξη-χάδι για αυτή τη ηρωίδα των καιρών μας.
  Θα σας το ζητούσα ακόμη και αν ήταν να μην ξαναγράψετε σχόλιο στο δικό μου blog...
  Οι παρακάτω λέξεις αποτελούν το δικό μου σχόλιο στην ανάρτηση:
  
  Νατέλα,
  
  Η δύναμη σου να ανταπεξέλθεις στο μαρτύριο που τραβάς με αξιοθαύμαστη
  αξιοπρέπεια , είναι πηγή έμπνευσης για όλους μας.
  
  Δεν έχω λόγια να σου πω.
  
  Μόνο πως ντρέπομαι σαν Έλληνας πολίτης και θλίβομαι σαν άνθρωπος.
  Γιατί επί τρία ολόκληρα χρόνια δεν βρέθηκε ούτε μια απάντηση στα αμέτρητα γιατί που σε βασανίζουν-που βασανίζουν όλους μας.
  
  Ντρέπομαι που δεν έμαθες ποτέ τι απέγινε ο γιός σου.
  
  Ντρέπομαι που σε αυτή την κοινωνία μπορούμε ακόμη να κρυβόμαστε.
  
  Ντρέπομαι για όλα αυτά που πέρασες όλο αυτό τον καιρό.
  
  Ντρέπομαι για την αδυναμία των αρχών να ρίξουν φως στην υπόθεση
  
  Ντρέπομαι για τη βρωμιά που επικρατεί στα Ελληνικά ΜΜΕ
  
  Περισσότερο όμως ντρέπομαι για την κοινωνία στην οποία έζησε το παιδί σου
  
  Νατέλα,
  
  Σαν Έλληνας και συντοπίτης ένοιωσα την ανάγκη να σου πω ένα
  Συγνώμη.
  
  Είναι το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω για τον Αλέξανδρο.
  
  
  
  Υ.Γ.
  Ψάχνοντας στο google να βρω φωτογραφία της Νατέλας , έπεσα σε αυτό το εκπληκτικό κείμενο:
  
  Ποός ξέρει την Νατέλα Μεσχισβίλι;
  
  Είναι γυναίκα, είναι ξανθιά, είναι ρωσίδα μετανάστης στην Ελλάδα, είναι δασκάλα μουσικής, διαζευγμένη και ξαναπαντρεμένη.

  Μέχρι πριν λίγες βδομάδες η Νατέλα Μεσχισβίλι ήταν όλο κι όλο ακόμα ένα στερεότυπο, από αυτά που κουβαλούμε στο κεφάλι μας για να διαβάζουμε… να ισοπεδώνουμε τους δίπλα μας. Βλέπετε, προτού καν σκεφτούμε και βέβαια προτού γνωρίσουμε τον δίπλα μας, τον ταξινομούμε σε συρτάρακια που φυλάμε τις παραστάσεις μας για όλους που γνωρίσαμε αλλά και που δεν γνωρίσαμε. Τα στερεότυπα μας ευκολύνουν, μας βολεύουν. Τα στερεότυπα μας τυφλώνουν!
  

  "Είναι ρωσίδα". Είναι επαρκής αφορισμός και αποκλεισμός μιας ολόκληρης προσωπικότητας. Το επιμέρους επισκιάζει το όλο. Η μυωπική εστίαση μας στη εθνικότητα, το φύλο, το χρώμα, την τάξη, την εμφάνιση, την συμπεριφορά και άλλες μικρές, μικρές ψηφίδες μας εμποδίζει να δούμε τον δίπλα μας σαν ένα πλήρη, μοναδικό και πολυσύνθετο άνθρωπο. Ένας χαρακτηρισμός και το χαρακτηριστικό, εγκληματικά φαντάζει σαν αντικειμενικός, συνολικός χαρακτήρας...

  Κάντε κλίκ στο απόσπασμα για να το διαβάσετε ολόκληρο.
  
  .
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 02.02.2009
• 15:15

  Φασισμός(;)

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  Παρακολουθώ τις εξελίξεις με την διαμαρτυρία των κρητικών συναδέλφων μου στον Πειραιά και εξοργίζομαι.
  
  Έχω πει και έχω γράψει επανειλημμένα, πως είμαι ενάντια στο κλείσιμο των δρόμων και το έχω υποστηρίξει σε συνελεύσεις, με προσωπικό κόστος.
  Από την συζήτηση μέσα από τα blogs κυρίως, τις ημέρες αυτές των κινητοποιήσεων αναδείχτηκε πέρα από την αποδοχή των αιτημάτων των αγροτών από την κοινή γνώμη(βλ. σχετικές. δημοσκοπήσεις), η ανάγκη για νέες μορφές διεκδίκησης , που να μην μας φέρνουν αντιμέτωπους με άλλες κοινωνικές ομάδες.
  
  Η σημερινή διαμαρτυρία των συναδέλφων από την Κρήτη είναι μια από αυτές που προτείνεται. Η ειρηνική κάθοδος με τα τρακτέρ στην Αθήνα σε ένδειξη διαμαρτυρίας- μια μορφή κινητοποίησης που συνηθίζεται στην Ευρώπη- φαίνεται πως δεν είναι του γούστου του υπουργού Γεωργίας, ο οποίος προτιμά από ότι φαίνεται την πατροπαράδοτη λογική των μπλόκων σε εθνικές οδούς,( εκτός βέβαια από τις περιπτώσεις που ο ίδιος βρίσκεται στην κυβέρνηση…)
  
  Επιπλέον να καταθέσω και την δική μου εμπειρία από την πολυετή δικαστική μου περιπέτεια για έναν συμβολικό αποκλεισμό της πλατείας του χωριού μου με τα τρακτέρ και της εισόδου της ΑΤΕ Μελίκης το 2002 επί ΠΑΣΟΚ( αυτό για να μην ξεχνιόμαστε κ. Χρυσοχοϊδη). Παρά το γεγονός ότι η διαμαρτυρία μας δεν προξένησε κανένα πρόβλημα στην κυκλοφορία των οχημάτων τα οποία έκαναν μια παράκαμψη 10-15 μέτρων, ούτε και στην λειτουργία την τράπεζας , και το ψήφισμα διαμαρτυρίας μας για την τότε ΑΝΟΗΤΗ πολιτική αποκλεισμού ποσοτήτων βαμβακιού, το παρέλαβε ο διευθυντής της τράπεζας και μας συνεχάρη για την πρωτοβουλία μας, η Αστυνομία μήνυσε τους πρωτοστατούντες στην κίνηση αυτή με αποτέλεσμα να εμπλακούμε σε μια πολυετή δικαστική περιπέτεια, με αίσιο ευτυχώς τέλος.
  
  Έχοντας στο μυαλό μου από τη μία νωπές τις εικόνες αστυνομικής βίας σε βάρος των Κρητικών συναδέλφων μου, αλλά και την δική μου δικαστική περιπέτεια, και από την άλλη εικόνες από Τρακτέρ στο κέντρο ευρωπαϊκών πρωτευουσών από αντίστοιχες ειρηνικές διαμαρτυρίες συναδέρφων μου…
  
  Αναρωτιέμαι.
  
  Αν είναι φασισμός οι αγρότες να κλείνουν τους δρόμους,
  αυτό που συνέβη σήμερα στον Πειραιά σε βάρος των αγροτών τι είναι κ, Χατζηγάκη;
  Τι είναι κ. Καραμανλή;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 01.02.2009
• 16:38

  Πολιτική γης.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  Το δεύτερο σε σημασία αίτιο της κατάστασης στον αγροτικό τομέα είναι κατά τη γνώμη μου η έλλειψη γης .
  Η χώρα μας βέβαια διαθέτει αρκετή και πολύ εύφορη γη για να συντηρήσει ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας που ασχολείται με την γεωργία. Μόνο που ελάχιστη από αυτή ανήκει στους αγρότες.
  Το πρόβλημα παρουσιάζεται εντονότερο στις εύφορες περιοχές της χώρας , όπως στον θεσσαλικό κάμπο ή σε αυτόν της Θεσσαλονίκης, όπου κυρίως γίνεται η καλλιέργεια ανοιχτών καλλιεργειών (βαμβάκι , σιτάρι, καλαμπόκι , ρύζι , τεύτλα κ.α.) τα οποία είναι σχεδόν πλήρως μηχανοποιημένα και κάθε αγρότης χρειάζεται αρκετή έκταση γης ώστε να κάνει απόσβεση του μηχανολογικού εξοπλισμού λόγω της χαμηλής ανά στρέμμα απόδοσης των καλλιεργειών αυτών
  
  Είναι αλήθεια ότι έρχονται αρκετά χρήματα από την ΕΕ σε επιδοτήσεις στους αγρότες και οι τιμές πώλησης των προϊόντων αυτών παρότι χαμηλές, θα μπορούσαν άνετα να καλύψουν το κόστος παραγωγής και να αφήσουν και ένα σχετικά καλό εισόδημα στους αγρότες.
  
  Αυτό βέβαια δεν ισχύει στην πράξη και ο λόγος είναι το επιπρόσθετο τεράστιο κόστος των παραγωγών σε ενοίκια γης. Οι περισσότεροι από τους Έλληνες αγρότες δεν έχουν στην ιδιοκτησία τους παρά ελάχιστη έκταση και αναγκάζονται λόγω και του ανταγωνισμού να πληρώνουν υπέρογκα ποσά σε ενοίκια τα οποία ξεπερνούν σε πολλές περιπτώσεις το εξωφρενικό πόσο των 70-80 ευρώ κατά στρέμμα..
  
  Η καλλιεργήσιμη γη κατά μεγάλο ποσοστό ανήκει σε μη αγρότες και αυτό είναι μια καθαρά Ελληνική παραδοξότητα. ,Αίτια αυτής της κατάστασης θα πρέπει να αναζητηθούν σε μια σειρά από ενδογενείς παράγοντες ή στρεβλώσεις της Ελληνικής κοινωνίας γενικότερα, όπως η μεταβίβαση γης σε όλους τους απογόνους ενός ιδιοκτήτη ισομερώς ανεξαρτήτως εάν είναι αγρότης η όχι. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε καμία χώρα της Ευρώπης τουλάχιστον. Η προικοδοσία είναι επίσης ένα Ελληνικό φαινόμενο. Σαφέστατα όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με τη βοήθεια σχετικών νόμων, κυρίως φορολογικών, όπως γίνεται στο εξωτερικό.
  
  Επιπροσθέτως λύση πρέπει να δώσει η πολιτεία με το να θεσπίσει επιτέλους πολιτική γης και στη χώρα μας. Η τράπεζα γης είναι ένα διαχρονικό αίτημα, την αναγκαιότητα της οποίας λίγοι δυστυχώς π[πολιτικοί μας αντιλαμβάνονται. Μια σωστή και στοχευμένη πολιτική γης μέσα από μια σειρά νομοθετημάτων αλλά και κινήτρων θα μπορούσε να οδηγήσει μεσοπρόθεσμα την γη στα χέρια των αγροτών.
  
  Παρουσιάζω εδώ μερικές προτάσεις.
  
  - υψηλή κατά τεκμήριο φορολογία των μη αγροτών κατόχων γης –καμία αντιστοίχως φορολόγηση στους κατ επάγγελμα αγρότες
  - Υψηλός φόρος μεταβίβασης και κληρονομίας γης στους μη αγρότες- μηδενικός αντίστοιχα στους κατ επάγγελμα αγρότες
  - Δημιουργία τράπεζας γης η οποία θα αγοράζει την γη για λογαριασμό του κράτους από όσους την πωλούν
  - Δανειακή διευκόλυνση των νέων αγροτών και θέσπιση κινήτρων για αγορά γης από την Τράπεζα
  - Πλήρη αποσύνδεση των δικαιωμάτων στις επιδοτήσεις από την παραγωγή και η μη ενεργοποίηση τους με αντίστοιχες εκτάσεις.
  - Πανελλαδικό πρόγραμμα αναδασμών.
  -
  Αυτές είναι ενδεικτικά κάποιες προτάσεις-σκέψεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην επίλυση του προβλήματος.
  
  Σε επόμενες αναρτήσεις μου θα παρουσιάσω και άλλα δομικά προβλήματα της Ελληνικής Γεωργίας , όπως το υψηλό ποσοστό αγροτών, η γήρανση του πληθυσμού της υπαίθρου, η ανυπαρξία συνδικαλιστικής εκπροσώπησης μας, η διάλυση των συνεταιρισμών η ανυπαρξία οικολογικής συνείδησης, η καταστροφή του αγροτικού περιβάλλοντος, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο των αγροτών κ.α.
  
  Η χρονική συγκυρία μετά τις κινητοποιήσεις και η συζήτηση που έχει ανοίξει σχετικά με την νομιμότητα ή μη των διεκδικήσεων των αγροτών συνιστούν μια καλή ευκαιρία να επανατοποθετήσουμε τη συζήτηση για το αγροτικό ζήτημα σε νέες βάσεις .
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 29.01.2009
• 16:56

  Καρτέλ.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  Επειδή κοντεύω να τρελαθώ με όλα αυτά που ακούω και διαβάζω τελευταία σχετικά με τα προβλήματα των αγροτών θα προσπαθήσω εδώ να παρουσιάσω την βασική αιτία του προβλήματος. Σίγουρα η κατάσταση είναι τραγική αλλά δεν αντέχω πια τις ανοησίες από ακούγονται (από κάθε πλευρά) στα παράθυρα. Όταν με το καλό τελειώσει όλη αυτή η ιστορία των κινητοποιήσεων και κατακαθίσει ο κουρνιαχτός θα καταθέσω εδώ τις εμπειρίες μου για όλα αυτά που έζησα αυτές τις ημέρες, που κάποια από αυτά δεν με κάνουν καθόλου περήφανο για τους συναδέλφους μου.
  
  Σήμερα θα προσπαθήσω να παρουσιάσω εν συντομία, το κατά τη γνώμη μου βασικό αίτιο της κατάντιας του αγροτικού τομέα όπως εγώ το ζω, που είναι η μη λειτουργία της αγοράς ή η στρεβλή λειτουργία της και τα περιβόητα καρτέλ. Χωρίς τα υποτιμώ την σημασία των αιτημάτων των συναδέλφων μου, πιστεύω πως όλα τα προβλήματα απορρέουν από αυτό.
  
  Υποτίθεται ότι ζούμε στην εποχή της ελεύθερης οικονομίας όπου ο ανταγωνισμός λειτουργεί απρόσκοπτα. Δεν είναι έτσι, τουλάχιστον στον αγροτικό τομέα.
  Η επικρατούσα αντίληψη είναι ότι οι αγρότες είμαστε θύματα της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς. Είναι αλήθεια αυτό; Εν μέρει ναι, αλλά μόνο εν μέρει.
  Στην πραγματικότητα είμαστε θύματα της έλλειψης λειτουργίας της αγοράς
  -η οικονομία μας δυστυχώς μόνο ελεύθερη δεν είναι.
  
  Και όταν δεν υπάρχει ανταγωνισμός; υπάρχουν τα ΚΑΡΤΕΛ των εμπόρων κα των βιομηχάνων θύματα των οποίων είναι οι παραγωγοί αλλά κυρίως οι καταναλωτές.
  Από τα ελάχιστα που γνωρίζω από οικονομική θεωρία , νομίζω πως αυτό είναι ανεπίτρεπτο και κατακριτέο ακόμη και σε χώρες άκρως καπιταλιστικές όπως οι ΗΠΑ,
  πολύ περισσότερο δε στην Ευρώπη όπου υπάρχει μια παράδοση στην προστασία των καταναλωτών.
  Στην χώρα μας παρατηρείται η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ τιμών παραγωγής και κατανάλωσης. Αυτό είναι ένα ατράνταχτο στοιχείο της προβληματικής λειτουργίας της αγοράς. Παράδειγμα οι εξευτελίστηκες τιμές των φρούτων όπως τα πορτοκάλια για τον αγρότη όταν την ιδία στιγμή τα ίδια προϊόντα πωλούνται πανάκριβα στα ράφια , με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται ο καταναλωτής.
  
  Η κατάσταση αυτή είναι γνώριμη σε όλους και δεν είναι τωρινή. Εκείνο που είναι τωρινό και έχει προκαλέσει την αγανάκτηση των αγροτών είναι αυτό που συνέβη φέτος με τις τιμές του βαμβακιού και του καλαμποκιού.
  Ξαφνικά εν μέσω συγκομιδής και κόντρα σε όλες τις προβλέψεις οι έμποροι και οι εκκοκκιστές (για το βαμβάκι) αποφάσισαν να αγοράσουν τα προϊόντα στη μισή τιμή ή και λιγότερο. Και αυτό όταν οι διεθνείς τιμές των προϊόντων δεν έπεσαν παρά ελάχιστα , τουλάχιστον τότε. Δείτε σχετικά για το καλαμπόκι εδω, αλλά και για το βαμβάκι εδώ.
  Αυτό είχε αποτέλεσμα την πλήρη κατάρρευση των αγροτών. Για αυτό λοιπόν είμαστε στα μπλόκα απελπισμένοι, εξαθλιωμένοι να ζητάμε στήριξη και ενίσχυση του εισοδήματος μας με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι ζήτημα επιβίωσης.
  
  Και όλη αυτή η υπόθεση νομίζω πως αφορά λιγότερο τον συναγωνιστή μπλόκερ (!)υπουργό γεωργίας και περισσότερο τον υπουργό ανάπτυξης ο οποίος γνωρίζω είναι και υπέρμαχος της ελευθερίας των αγορών.
  
  Πόσο φιλελεύθερο είναι όλο αυτό κύριε Χατζηδάκη;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 23.01.2009
• 16:11

  Δίλημμα.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  Θα ήθελα να σας εξομολογηθώ ένα σκληρό δίλημμα που αντιμετωπίζω τις τελευταίες μέρες , σχετικά με την συμμετοχή μου η όχι στις αγροτικές κινητοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα αυτές τις μέρες σχεδόν σε όλη την επικράτεια.
  
  Από τη μία είμαι πάγια αντίθετος στο κλείσιμο των δρόμων και γενικότερα την ταλαιπωρία των πολιτών από συμπολίτες τους .
  Από την άλλη όμως είναι μεγάλη η αγανάκτηση μου για την πολιτική της κυβέρνησης και η απελπισία μου από την οικονομική κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει.
  
  Το ξέρω πως είναι άδικο και σαφέστατα αντιδημοκρατικό για τους πολίτες να αδυνατούν να μεταβούν στον προορισμό τους, για τον οδηγό της νταλίκας να μένει μέρες εγκλωβισμένος στο οδικό δίκτυο στερούμενος την οικογένεια του. Είναι αδιανόητο να κωλύονται οι συγκοινωνίες με οποιονδήποτε τρόπο.
  
  Όμως.
  
  Ο αγροτικός κόσμος έχει περιέλθει σε πλήρη απόγνωση.
  Δεν θα παρουσιάσω εδώ τα αιτήματα ων συναδέλφων λίγο πολύ τα έχει η κοινή γνώμη πληροφορηθεί από τα μέσα ενημέρωσης θα παρουσιάσω εδώ το πρόβλημα όπως το ζω εγώ.
  
  Είμαι αποκλειστικά αγρότης και καλλιεργώ κυρίως τεύτλα, βαμβάκι, δημητριακά βιομηχανική ντομάτα κ.α.
  
  Την χρονιά που μας πέρασε είδα τις τιμές προϊόντων που καλλιεργώ όπως βαμβάκι και καλαμπόκι να πέφτουν περισσότερο από 50% . Η πτώση αυτή της τιμής δεν είναι αποτέλεσμα διεθνούς πτώσης των τιμών των προϊόντων,( η διεθνής πτώση είναι της τάξεως του 15-20%) , είναι αποτέλεσμα των ευλογούμενων από την κυβέρνηση καρτέλ εμπόρων που αποφάσισαν καταπατώντας κάθε έννοια ανταγωνισμού και ελευθερίας της αγοράς να «συνεννοηθούν» αγοράζοντας τα προϊόντα σε εξευτελιστικές τιμές. Η απουσία ελέγχων από την επιτροπή ανταγωνισμού ήταν προκλητικά εμφανέστατη. Οι αγρότες ξέρουν που οφείλεται η απουσία της κυβέρνησης και πολλοί μάλιστα λένε πως είναι το αντάλλαγμα της υποστήριξης του κλάδου προς το κυβερνών κόμμα.
  Οι τιμές στις άλλες καλλιέργειες μου δεν μειωθήκαν φέτος, μειώθηκαν όμως κατά πολύ τις προηγούμενες χρονιές εξαιτίας της ανεπαρκούς αν όχι εγκληματικής αγροτικής πολιτικής.
  
  Αυτή βέβαια είναι η μια όψη του νομίσματος.
  
  Η άλλη όψη είναι η άνοδος του κόστους παραγωγής των προϊόντων. Οι τιμές των λιπασμάτων και των γεωργικών φαρμάκων αυξήθηκαν κατακόρυφα με πρόσχημα την άνοδο των τιμών του πετρελαίου. Και φυσικά δεν έπεσαν καθόλου τώρα που η τιμή του πετρελαίου υποχώρησε σημαντικά.
  Επιπλέον ληστεία σε βάρος μας διέπραξε η Κυβέρνηση αλλάζοντας το καθεστώς χορήγησης αγροτικού πετρελαίου και την αντικατάσταση του από ένα αντιστάθμισμα-ντροπή για την κυβέρνηση και για εμάς.
  Επιπλέον οικονομική ζημία υπέστημεν ένα σημαντικό ποσοστό αγροτών, με την αναίτια και ανεξήγητη παρακράτηση (καμία απάντηση στις επανειλημμένες ενστάσεις ) μέρους των δικαιωμάτων μας και η μη καταβολή τους.
  Όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη όπως η μείωση της επιστροφής του ΦΠΑ, ο περιορισμός της δανειοδότησης μας από την ΑΤΕ, η καθυστέρηση των προγραμμάτων βελτίωσης, σε συνδυασμό με τις ολοένα και μειωμένες στρεμματικές αποδόσεις των καλλιεργειών μας , έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο το σύνολο του αγροτικού κόσμου.
  Το πλέον τραγικό όλων είναι πως με την πολιτική της κυβέρνησης αλλά και της Αγροτικής τράπεζας , οι περισσότεροι από εμάς έχουμε καταφύγει στην έσχατη λύση του δανεισμού από ιδιωτικές τράπεζες τα ληστρικά επιτόκια των οποίων είναι γνωστά στο πανελλήνιο.
  
  
  Παρά την αντίθεση μου με τις συγκεκριμένες μορφές κινητοποιήσεων και την μη εμπιστοσύνη μου στους απανταχού «Κοκκινούληδες και Πατάκηδες» που αντικατέστησαν αυτοβούλως τους ούτως η άλλως θλιβερούς διεφθαρμένους και παντελώς ανύπαρκτους συνδικαλιστές εκπροσώπους μας,(ΠΑΣΕΓΕΣ , ΓΕΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ, κλπ). είναι τέτοια η απελπισία μου που άλλη επιλογή φοβάμαι πως δεν έχω από το να παρατάξω και εγώ το τρακτέρ μου στα μπλόκα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 17.01.2009
• 20:18

  631 λέξεις για ένα δάκρυ.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  Είναι πολλές φόρες σκληρή η μοναξιά για κάποιον που δεν πηγαίνει σύμφωνα με το ρεύμα.
  Και όμως όποιος θέλει να αποκαλεί τον εαυτό του «ιδεολόγο», δεν πρέπει να το βάζει ποτέ κάτω. Τι και αν μοιάζει με εξωγήινο στα μάτια των συνομιλητών του, τι και αν κανείς δεν φαίνεται να συμφωνεί μαζί του; Αυτός εκεί αγέρωχος, πρέπει να δίνει τις μάχες του μέχρις εσχάτων, και να μη χάνει ούτε στιγμή την εμπιστοσύνη στα πιστεύω του.
  
  Γράφω αυτό το κείμενο στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου της Σμύρνης. Είναι η Τρίτη μέρα ενός πολυπόθητου ταξιδιού στα παράλια της Μικράς Ασίας.
  Κατά τη διάρκεια του πολύωρου ταξιδιού με το λεωφορείο, κάναμε ατέλειωτες συζητήσεις με τους συνοδοιπόρους μου, για τόπους, παραδόσεις, ιστορίες και μύθους. Εφοδιασμένος με ατέλειωτες ώρες μελέτης για τον προορισμό μας, άλλες τόσες ξεσκονίσματος των εγκυκλοπαιδειών για τη μελέτη της ιστορίας της περιοχής και των σχέσεων Ελλάδας –Τουρκίας γενικότερα, αλλά και μόνιμα αρματωμένος με το ιδεολογικό μου οπλοστάσιο .
  
  Φανατικός εχθρός των απανταχού εθνικισμών αλλά και τον ανούσιων τοπικισμών, μόνιμος περιφρονητής των περί της ανωτερότητας των Ελλήνων θεωριών και αμετανόητος διεθνιστής, δίνω της μάχες μου στις πίσω θέσεις του λεωφορείου, μάχες κατά βάση ιδεολογικές για τον άνθρωπο, την ιστορία και την...χρησιμότητα της.
  
  Να προσπαθώ να εξηγήσω ή και να επιβάλω την από τα πολύ νεανικά μου χρόνια άποψη μου, πως τίποτα δεν πρέπει να χωρίζει τους λαούς του κόσμου, παρά μόνο πολλά είναι που τους ενώνουν. Πως τα σύγχρονα κράτη είναι δημιουργήματα, πως τίποτε δεν ανήκει σε κανένα. Το πόσο κακό κάνουν οι απανταχού θρησκείες, το ότι ο θεός- αν υπάρχει- δεν μπορεί παρά να είναι ο ίδιος για όλο τον κόσμο.
  
  Να μιλώ ακατάπαυστα για τα τραγικά λάθη της Ελληνικής πολιτικής, από τη μεγάλη ιδέα αλλά και την φυγομαχία του Βενιζέλου, ως τα εγκλήματα της πολιτικής των διαδόχων του. Από την αμετροέπεια των ελλήνων στρατηγών ως την εγκληματική πολιτική ανεπάρκεια του Βασιλιά. Ακόμη και τις σφαγές που έκανε ο ελληνικός στρατός σε βάρος των Τούρκων, επικαλέστηκα ο αθεόφοβος!
  
  Είναι αλήθεια πως πολλές φορές η γνώση ενός θέματος αλλά και η εμπιστοσύνη στην ιδεολογία, σου προσδίδει μεγάλη αυτοπεποίθηση. Νομίζεις πως τα ξέρεις όλα και μπορείς να ανταπεξέρθεις σε κάθε δυσκολία.
  
  Αυταπάτη…
  
  Μετά από μερικές ώρες ταξιδιού κατά μήκος των παραλίων , το λεωφορείο εισέρχεται στα προάστια της Σμύρνης. Η πόλη σταδιακά, λεπτό προς λεπτό, αποκαλύπτει στα μάτια μας την ακαταμάχητη ομορφιά της . Η θέα του κόλπου στο σούρουπο ονειρική. Η προκυμαίες , η πλακόστρωτη παραλία, τα όμορφα σπίτια συνθέτουν μια σπάνια ομορφιά.
  
  Η ιδεολογικές αψιμαχίες των πίσω καθισμάτων έχουν πια σταματήσει και η φωνή του άψογου ξεναγού συντροφεύει ιδανικά την περιήγηση του λεωφορείου μας στον παραλιακό δρόμο της πόλης. Που και που μόνο, κάποια φωνή κάποιου συνεπιβάτη μας, μας υπενθυμίζει πως όλα αυτά ήταν κάποτε Ελληνικά , τους «κακούς τουρκαλάδες» και κάποια ακόμη , που αρκούν για να διαταράξουν την …ηρεμία μου!
  
  Το λεωφορείο τώρα περνάει μπροστά από την Ελληνική πρεσβεία κοντά στην προκυμαία της πόλης, την προκυμαία που έλαβε χώρα η μεγάλη σφαγή του Ελληνισμού. Ο ξεναγός μας απότομα σταματάει τη διήγηση των τραγικών γεγονότων .
  . "Η σημαία μας", φωνάζει μια κυρία από τα πρώτα καθίσματα. "Ναι η σημαία μας!" αναφωνούν με εμφανή αγαλλίαση και οι υπόλοιπο επιβάτες. "Ποια;", ρωτάω προβοκατόρικα εγώ. "Η Ελληνική σημαία, που τη βλέπετε;"
  Όντως είναι η Ελληνική σημαία που ανεμίζει στο Ελληνικό προξενείο της Πόλης. "Ε΄και;", Αναφώνησα εγώ αυτή τη φορά, πάντα σε ετοιμότητα για τη συνήχηση της "μάχης μας". Σημαία…ας μην αρχίσω πάλι τα γνωστά μου, περι πανιού κλπ, σκέφτηκα…
  Ο ξεναγός δεν συνεχίζει την διήγηση του. Απόλυτη ησυχία επικρατεί στο λεωφορείο.
  
  Η ελληνική σημαία....
  Για μια στιγμή η καρδιά μου σταματά , το αίμα μου παγώνει. Ένα απροσδόκητο ρίγος κυριεύει όλο μου το κορμί. Μια αναίτια μια σχεδόν… ταπεινωτική ανατριχίλα με συνταράσσει!
  Η ελληνική σημαία. Στη Σμύρνη.
  
  Ένα δάκρυ έτρεξε από τα μάτια μου….
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 13.01.2009
• 16:31

  Αγαπημένε μου VK.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Δημοσιεύω εδώ ανοιχτή επιστολή στον αγαπημένο μου blogger VK ,ως απάντηση στο σχόλειο του στην τελευταια μου ανάρτηση.
  
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Αγαπημένε μου VK.

  Δεν θα σου κρύψω πως από τα χαράματα που διάβασα το σχολείο σου στην τελευταία μου ανάρτηση που έγραψα για το …ΠΑΣΟΚ, νοιώθω πολύ άσχημα. Υπάρχει μια αλήθεια που ξέρω μόνο εγώ και την είχα αποκρύψει. Τώρα όμως ήρθε η ώρα να την μοιραστώ μαζί σου.

  Ο Νίκος που αναζητάς φίλε μου, δεν μένει πια εδώ. Ο Νίκος που γνώρισες από αυτό εδώ το blog, μέσα από αναρτήσεις , σχόλια, μέιλ, δεν ξέρω καν αν υπάρχει πια , δεν είμαι καν βέβαιος για το αν υπήρξε ποτέ.

  Και πίστεψε με καλέ μου φίλε, πως αυτό το ερώτημα με βασανίζει πολύ αυτό τον χειμώνα .

  Που είναι εκείνο το ρομαντικό εκείνο παιδί που πίστευε πως θα άλλαζε τον κόσμο, ο αιθεροβάμων, ο φυλακισμένος όπως έλεγε , ο ναυαγισμένος όπως νόμιζε, μια ψυχή χαμένη, διαλυμένη, παραδομένη;

  Ο Νίκος που αγαπούσε τα καλοκαίρια και τρόμαζε τους χειμώνες.

  Ο Νίκος που αγαπήσαμε, και κυρίως αγάπησα εγώ.

  Ο Νίκος που- μα τω θεό- δεν ήξερα σχεδόν τίποτα για αυτόν έως τότε, που ποτέ δεν κατάλαβα που ήταν τόσο καιρό κρυμμένος.

  Που βρίσκεται τώρα ;

  Δεν ξέρω φίλε μου, μακάρι να μπορούσα να ξέρω.

  Εκείνο που μόνο ξέρω είναι πως αν υπάρχει , και που θα έδινα τα πάντα να μάθω αν υπάρχει , έφυγε και θα αργήσει πολύ να γυρίσει-αν γυρίσει.

  Γιατί ήθελε να είναι αληθινός και εγώ ήμουν ψεύτικος….

  Γιατί ήθελε να χτίσει μέσα στα ερείπια της ύπαρξης μου…

  Γιατί έψαχνε γόνιμο χώμα μες στην πέτρα της ψυχής μου…

  Γιατί ήταν στην πραγματικότητα πολύ μικρός, πολύ λίγος, πολύ αδύναμος, για να αντέξει το βάρος των προσδοκιών μου, των θέλω μου, της μονίμως αβάσταχτης ματαιοδοξίας μου….

  Θα θυμάμαι όμως πάντα τον Νίκο.

  Θα θυμάμαι γελώντας … εκείνα της γλυκά καλοκαιρινά βραδάκια , που χωρίς ίχνος κούρασης από την εξάντληση της μέρας, στεκόταν μπρος στην οθόνη του υπολογιστή με πάθος, να γράψει, να επικοινωνήσει, να μιλήσει, να ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ.

  Θα θυμάμαι δακρυσμένος τα βράδια που πεταγόταν από το κρεβάτι να τσεκάρει τα εισερχόμενα στα μειλ του, και το πώς η καρδιά του φτερούγιζε σε κάθε νέο μήνυμα.

  θα θυμάμαι-ναι θα θυμάμαι για πάντα ,εκείνα τα χαράματα που πριν καν ανοίξει τα μάτια του καλά-καλά, άνοιγε με λαχτάρα τον υπολογιστή του να διαβάσει τα σχόλια των φίλων του πριν πάει για δουλειά.

  Καμιά βεβαιότητα δεν έχω πια φίλε VK. Ουτε για εκείνον , ούτε για μένα ούτε για τίποτα. Για ένα πράγμα είμαι όμως βέβαιος

  Πως αν υπάρχει όσο μακριά και αν είναι, ίσως διασχίζοντας με μηχανή της απέραντες πεδιάδες της Παταγονίας, είτε πάλι διαπερνόντας με αυτοκίνητο τα βραχώδη όρη παρέα με τον αιώνιο αγαπημένο του Ντιν Μοριάρτι, είτε εργάζεται σε κάποιο αγρόκτημα στην Τοσκάνη ή όπου αλλού και να βρίσκεται, αυτός ο τρελάρας έχει σίγουρα μαζί του το laptop του !

  Για να μπαίνει καθημερινά στα blogs μας, να διαβάζει με βουλιμία όλα τα κείμενα των φίλων του. Και σε όποια σχολιάζει, σχολιάζει σαν Νίκος-σαν αληθινός Νίκος. Γιατί σας ΑΓΑΠΗΣΕ.

  Καλά να είναι όπου και να βρίσκεται ο Νίκος-ο δικός μας Νίκος φίλε μου VK , άλλα δεν θα τον ψάξω πια. Αν είναι κάποτε να έρθει θα έρθει από μόνος του, όπως από μόνος του ήρθε ξαφνικά στη ζωή μου ένα ζεστό μαγιάτικο πρωινό.

  Και μην προσπαθήσει τον ψάξει κάνεις ποτέ, θα είναι μάταιο έχει μάθει να κρύβεται καλά.

  
  

  Αγαπητέ VK,

  εκτιμώντας απόλυτα την ειλικρίνεια σου κατανοώ απόλυτα την… αποχή σου.

  Mε τιμή
  

  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος

  Η επόμενη ανάρτηση μου θα έχει θέμα: «Οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ για την τοπική αυτοδιοίκησή, ή κάτι τέτοιο !!!

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 09.01.2009
• 22:27

  Ομιλία Γ. Παπανδρέου στις Σέρρες. Οι εντυπώσεις μου.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  
  
  
  Χθες ταξίδεψα στις Σέρρες για να ακούσω απο κοντά τον πρόεδρο του Πασοκ να ανακοινώνει τις προτάσεις του κόμματος για τον αγροτικό τομέα. Έφυγα με ανάμεικτα συναισθήματα απο την όμορφη πόλη των Σερρών.
  
  Καταρχήν με πολύ μεγάλη χαρά, που το Πασόκ για πρώτη φορά φαίνεται να έχει αποδοχή από την πλειοψηφία των αγροτών. Και αυτό είναι έκδηλο παντού και το παραδέχονται πολλοί Νομίζω πως οι αγρότες είμαστε τώρα πια σε θέση να κρίνουμε αλλά κυρίως να συγκρίνουμε κόμματα και πολιτικές.
  
  Παρότι δεν παραγνωρίζουμε την κακή επίδοση του Πασόκ στον αγροτική πολιτική επί εποχής Σημίτη σε σχέση με άλλους τομείς οπού τα πήγε πολύ καλύτερα ως κυβέρνηση, και έχοντας επιπροσθέτως μεσολαβήσει μια καταστροφική πενταετία για το επάγγελμα μας με την διακυβέρνηση της Νεας Δημοκατιας,οι συνάδελφοι μου εμπιστεύονται ξανά το Πασόκ για τον τόπο μας και για το μέλλον του επαγγέλματος μας
  
  Επίσης με μεγάλη χαρά διαπιστώνω το αγκάλιασμα του πρόεδρου απο την βάση του Πασοκ με εκδηλώσεις ακόμη και λατρείας στο πρόσωπο του, αποδεικνύοντας οτι η όποια αμφισβήτηση προς τον ίδιο, αλλά και η εποχή εσωστρέφειας για το κόμμα είναι πιά παρελθόν. Ο Γιώργος φαίνεται να έχει κερδίσει πια και τον τελευταίο δύσπιστο Πασοκο!
  
  Δεν έφυγα όμως ικανοποιημένος από το κύριο μέρος της ομιλίας του προέδρου. Πιστεύω πως το κείμενο δεν κατάφερε να δώσει ένα διαφορετικό στίγμα του Πασόκ σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την αγροτική πολιτική γενικότερα. Στην ομιλία του ο πρόεδρος δεν κατάφερε να ξεφύγει από τα τετρημένα. Η ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού των οργανώσεων, η διαφάνεια και ο έλεγχος, καθώς και η κατοχύρωση του αγροτικού επαγγέλματος , είναι κάποια ζητήματα που νομίζω δεν καλύφθηκαν επαρκώς. Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου αποτίμηση.
  
  Είμαι όμως -για να είμαι δίκαιος- πολύ ικανοποιημένος από τα μέτρα άμεσης στήριξης των αγροτών που εξήγγειλε ο Γιώργος Παπανδρέου. Μέτρα στην πλειοψηφία τους πρακτικά και εύστοχα. Νομίζω πως ο πρόεδρος και το επιτελείο του έπεσαν διάνα στις ανάγκες των αγροτών σήμερα καθώς και στο αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει και είναι φανερό πως έχουν πλέον εκεί στο ΠΑΣΟΚ σαφή εικόνα για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο αγροτικός κόσμος, σε αντίθεση με το κυβερνητικό παρελθόν.
  
  Κλείνοντας θα κάνω μια ευχή. Τα μέτρα αυτά που εξήγγειλε ο πρόεδρος μας να γίνουν άμεσα εφαρμόσιμα !
  
  σημ.Η φωτογραφία του Γιώργου Παπανδρέου, είναι από το κινητό μου.
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 06.01.2009
• 14:35

  Πέλλα TV

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Για όλους τους φίλους μου απο το νομό μου, που παραπονέθηκαν οτι δεν είδαν την εκπομπή Πολιτικές Αντιπαραθέσεις στο Πέλλα TV,στην οποία ήμουν καλεσμένος την ανεβάζω εδώ . Επειδή το αρχείο είναι μεγάλο μπορείτε να το δείτε ολόκληρο αφού κατεβάσετε το προγραμματακι Veoh player . Εδώ μπορείται να δείτε μόνο τα 5 πρώτα λεπτά. Όταν μπορέσω θα ανεβάσω αποσπάσματα και στο Youtube.
  
  Στην εκπομπή στην οποία συμμετείχα ως blogger, κάνουμε αποτίμηση της χρονιάς που έφυγε σε τοπικό επίπεδο με δημοσιογράφους από έντυπα μέσα του Νομου Ημαθίας.
  http://www.veoh.com/channels/nikoslio
  
  
  Online Videos by Veoh.com
  
  Παρακάτω ενα απόσπασμα της εκπομπής, όπου κάνω την τοποθέτηση μου σχετικά με την κατάσταση στο δήμο μου, στο Δήμο Μελίκης.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 03.01.2009
• 22:43

  Άλλος για τον μισθό!

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Μια από τις πρώτες νομοθετικές πρωτοβουλίες της νέας Δημοκρατίας αμέσως με την ανάληψη της εξουσίας, ήταν η αναθεώρηση του κώδικα Δήμων και κοινοτήτων, με βασική τροποποίηση τον διπλασιασμό του αριθμού τον αντιδημάρχων.
  
  Εμφανέστατη η σκοπιμότητα της συγκεκριμένης κίνησης. Η δεξιά έχοντας ήδη από καιρό στα χέρια της την πλειοψηφία των δήμων της χώρας , επεδίωκε με την ανάληψη και της κεντρικής πλέον διακυβέρνησης να προσδώσει μια ψευδαίσθηση έστω αποκατάστασης αλλά και εξουσίας σε ένα μεγάλο αριθμό στελεχών της. Όχι μόνο εξουσίας θα μπορούσε κάνεις να ισχυριστεί αλλά και ένα είδος οικονομικής βοήθειας, μέσω αμέτρητων μισθοδοσιών και ημεραργιών .
  
  Και βέβαια ι οι απανταχού Δήμαρχοι έσπευσαν να το εκμεταλλευτούν, διορίζοντας διπλάσιους πλέον Αντιδημάρχους. Είναι γεγονός πως η συντριπτική πλειοψηφία-αν όχι όλοι- αδιαφόρησε για την οικονομική επιβάρυνση που αυτό συνεπαγόταν για τους δήμους τους. Και όχι μόνο οι προσκείμενοι στο χώρο του κυβερνώντος κόμματος αλλά όλοι!
  Αν αναζητούσε κανείς ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να αποδώσει την νοοτροπία που επικρατεί στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν θα μπορούσε φέρει καλύτερο από αυτό του δήμου μου, του Δήμου Μελίκης.
  
  Με την έναρξη της τρίτης θητείας της παρούσας Δημοτικής αρχής έχουμε ήδη το τρίτο ζευγάρι Αντιδημάρχων. Έξι λοιπόν μέχρι στιγμής οι αντιδήμαρχοι και φαντάζομαι άλλοι δυο ως το τέλος της τετραετίας. Από τους δέκα συμβούλους της πλειοψηφίας οι οχτώ θα έχουν χρηματίσει( και κυριολεκτικά ) αντιδήμαρχοι. Οι άλλοι δυο φαντάζομαι θα μοιραστούν την μισθοδοσία του προέδρου του Δημοτικού συμβουλίου! Ένας μισθός για όλους!
  
  
  
  
  Η χρόνια καλλιεργούμενη νοοτροπία της απομύζησης του δημοσίου σε όποια μορφή, του προσωπικού βολέματος αλλά και της κονόμας, παρουσιάζεται εδώ στην πιο αισχρή της μορφή.
  
  Όπως το κράτος γίνεται λάφυρο στα χέρια των εκάστοτε κυβερνώντων, έτσι και οι απανταχού δήμοι γίνονται λάφυρο στα χέρια της εκάστοτε επικρατούσας παράταξης.
  
  Τι και αν τα οικονομικά των δήμων είναι σε τραγική κατάσταση και αν η ποιότητα των υπηρεσιών αντί να αναβαθμίζεται υποβαθμίζεται συνεχώς; Τι και αν οι καταγγελίες κακοδιοίκησης ( βλ. πρωτιά των δήμων σε καταγγελίες προς τον συνήγορο του πολίτη) πληθαίνουν…; Πρώτη έννοια οι μισθοί των διοικούντων.
  
  Την ώρα που οι προνομιακές δομές των Δήμων κρέμονται από μια κλωστή στην κυριολεξία, την ώρα που το επικείμενο κλείσιμο χιλιάδων Δημοτικών επιχειρήσεων ανά την χώρα απειλεί να στείλει στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους σε αυτές, οι μισθοί των Αντιδημάρχων, προέδρων και λοιπόν ¨συμβούλων¨ αισίως αυξάνονται και πληθύνονται.
  
  Αυτή είναι η επικρατούσα νοοτροπία δυστυχώς.
  Και αυτό δεν είναι μόνο πολιτικό ζήτημα αλλά και ζήτημα παιδείας αλλά και δημοκρατικής ευαισθησίας.
  Αν εξετάσει κανείς το ζήτημα ως μέρος του γενικότερου προβλήματος της λειτουργίας των Δήμων μαζί με αυτά των αδιαφανών συναλλαγών και προσλήψεων, των απευθείας αναθέσεων έργων αλλά και των αμαρτωλών στην πλειοψηφία τους δημοτικών επιχειρήσεων, θα εξάγει τραγικά συμπεράσματα , σχετικά με αυτό που αποκαλείται «πολιτικό χρήμα» και την κατασπατάληση του.
  Και ας μη μιλήσουμε για εξαγορές συνειδήσεων…
  
  Θεωρώ επιβεβλημένο για το νέο Πασόκ, που κατά τη γνώμη μου είναι ο μοναδικός φορέας πραγματικής αλλαγής και προόδου της κοινωνίας, να προτάξει στο κυβερνητικό του πρόγραμμα τον περιορισμό των προκλητικών αυτών προνομίων,
  αλλά και μια νέα αντίληψη γενικότερα για την τοπική αυτοδιοίκηση που πρέπει να επικρατήσει στη χώρα μας.
  
  
  
  
  .
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 30.12.2008
• 12:39

  Η χρονιά του blogging.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Κάνοντας όπως συνηθίζεται τέτοιες μέρες, έναν απολογισμό της χρονιάς που σε λίγο φεύγει θα μπορούσα να πω ότι το 2008 ήταν για μένα μια χρόνια με πολλές ευχάριστες αλλά και φυσικά αρκετές (ευτυχώς λιγότερες) δυσάρεστες στιγμές. Το 2008 φεύγει αφήνοντας μου ως προίκα ένα τεράστιο πλούτο συναισθημάτων και εμπειριών.
  
  Αν κάτι θα θυμάμαι από αυτή τη χρονιά είναι αυτό το blog και οι πολύ όμορφη σχέση που ανέπτυξα με τους υπέροχους ιντερνετικούς μου φίλους, ΕΣΑΣ.
  
  Μέσα από την διαδικασία αυτή, η φωνή μου ακούστηκε ίσως για πρώτη φορά και είχα την τύχη να μοιραστώ σκέψεις, απόψεις, προβληματισμούς, βιώματα μου με πραγματικά σπουδαίους ανθρώπους . Όπως το έχουμε συζητήσει και άλλες φορές από αυτό εδώ το blog, το γεγονός αυτό είχε ιδιαίτερη σημασία για μένα λόγω της αντικειμενικής δυσκολίας επικοινωνίας που αντιμετωπίζει κάποιος που μένει όλη του τη ζωή σε χωριό .
  
  Η αλλαγή του χρόνου με βρίσκει σε μια σχετικά δύσκολη προσωπική συγκυρία που πιθανότατα θα με αποτρέψει να επικοινωνώ το ίδιο συχνά μαζί σας. Θα προσπαθήσω όμως να κρατώ όσο μπορώ την επαφή με την όμορφη μπλογκογειτονιά μας, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν.
  
  Για όλα αυτά που μοιραστήκαμε μέσα τα blog μας, για το υπέροχο συναίσθημα που ένοιωθα κάθε φορά που άνοιγα τον υπολογιστή και με μεγάλη χαρά διαπίστωνα σχόλια σας σε αναρτήσεις μου,και πάνω από όλα για τα εκπληκτικά κείμενα που διάβασα στα blog σας, θα ήθελα να πω σε όλους ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
  
  
  Kαλή χρονιά και ευτυχισμένο το 2009 φίλοι μου.
  

  
  
  Υ.Γ.
  Επιτρέψτε μου εδώ να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως τους :
  
  Πασχάλη (Hommo Sapiens)
  Κατερίνα,
  Ελένη (Tractatus),
  Μαριάννα (Stillelate)
  Βασίλη (Vad),
  Μαριάννα (Mariannaonice),
  Μερόπη,
  Cinderella
  Wilma
  Μάνο (Busy bee)
  Κωνσταντίνο (Vk)
  Αντώνη,
  Γιάννη (Τζονάκο),
  Ρομποτάκο (Magicrobot)
  Γιαννη (Lls),
  Διονυση (e-left).
  Γιάννη και Χριστόφορο (koblopoulos)
  Greek Rider,
  Τσιανόπουλο Γρηγόρη.
  Μαριά Κερασίδου
  Νικόλα Στιλόπουλο,
  Στέλιο (Γελαστό απόγευμα)
  (Βιολιστής στη στέγη)
  Αγρότη,
  Zanzibar
  
  φίλους με τους οποίους αποκτήσαμε και προσωπική επικοινωνία, πέραν αυτής μέσω των blog μας.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Βέροια, 21.12.2008
• 01:33

  Συνασπισμός. Η ανανέωση που έμεινε στον...Αλέξη.

   »  Νίκος. Β. Λιολιόπουλος
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  
  

  Ποιοι είναι αυτοί οι νέοι που θα μας φάνε τις θέσεις ;

  
  

  Ποιοι είναι αυτοί που θα προβάλλονται περισσότερο από εμάς ;
  

  
  

  Εμείς τρώγαμε τη λάντζα του 3% τόσα χρόνια και θα έρθουν αυτοί να μας πάρουν τα πρωτεία, τώρα που καλυτερεύουν τα πράγματα;
  

  
  

  Ακούς εκεί , έχουν και το θράσος να βγαίνουν και στην τηλεόραση!
  

  
  

  
  

  Οι παραπάνω είναι κουβέντες που φαντάστηκα πως ειπώθηκαν μεταξύ στελεχών του ΣΥΝ Ημαθίας μετά την παρουσία του εκπρόσωπου τύπου του κόμματος σε τηλεοπτική εκπομπή. Να πούμε εδώ πως η συγκεκριμένη παρουσία έγινε στα πλαίσια της προβολής της επίσκεψης στο νομό, της Βουλευτού κ. Αμανατίδου.

  
  

  Και βέβαια όπως θα ήταν αναμενόμενο ο εκπρόσωπος τύπου παραιτήθηκε λέγοντας χαρακτηριστικά «Δεν μπορούσα να παραμείνω σε μια θέση που λόγω της ιδιομορφίας της αλλά και των τοπικών συνθηκών απαιτεί αυτενέργεια σε πολλές περιπτώσεις διότι θα γινόμουν αντικείμενο πικρόχολων σχολίων και κακόπιστης κριτικής και στο μέλλον.»

  Και όπως προκύπτει και από το ρεπορτάζ των τοπικών μέσων, δεν με γελάει και πολύ η…φαντασία μου!

  
  

  Στον τόπο μου στην Ημαθία τα αριστερά κόμματα παρουσιάζουν μικρή δυναμικότητα , από την χαμηλότερες στην Ελλάδα . Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει κυρίως με τον ΣΥΝ και ποιοι είναι οι λόγοι της πολύ μικρής εκλογικής του επιρροής στο νομό, αλλά αυτό είναι πραγματικότητα.

  
  

  Φέτος όμως και ιδιαίτερα μετά την ανάληψη της αρχηγίας του ΣΥΝ από τον Αλέξη Τσίπρα κάτι φάνηκε να αλλάζει. Νέοι άνθρωποι από τον δημοκρατικό χώρο, με απόψεις, ευαισθησίες και κυρίως με μεράκι για δουλεία, πίστεψαν πως ο Συνασπισμός θα αποτελούσε διέξοδο στην ενεργητικότητα τους . Νέοι στην πολιτική οι περισσότεροι μακριά από διεργασίες και κομματικές ίντριγκες πίστεψαν στην αλλαγή και εντάχθηκαν στον Συνασπισμό με διάθεση για προσφορά.

  Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα η φωνή του Συν να αρχίσει ξανά να ακούγεται. Γνώστες των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου, μέσα από μπλογκς ,εφημερίδες, και ανακοινώσεις, έκαναν γνωστές τις θέσεις τους στους πολίτες, αλλά και τις θέσεις του κόμματος γενικότερα.

  Η αριστερά είχε πλέον αποκτήσει φωνή.

  Και όπως συχνά συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις κάποιοι ενοχλήθηκαν.

  Όχι μη φανταστείτε ότι ενοχλήθηκαν πολιτικοί τους αντίπαλοι. Ενοχλήθηκαν στο ίδιο τους στο κόμμα.! Αυτοί που κάνουν τα πάντα χρόνια τώρα ο ΣΥΝ να μείνει στο 3% . Αυτοί που στόχο έχουν την διαιώνιση του πολιτικού status quo , το οποίο συχνά ταυτίζεται με το προσωπικό τους συμφέρον . Ένα κόμμα μικρό πλην όμως «δικό τους»…

  
  

  Αφιερωμένο σε όσους πίστεψαν ότι ο ΣΥΝ θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο ελπίδας και ανανέωσης, στηριζόμενοι κυρίως στο νεαρό της ηλικίας του προέδρου του.

  Εγώ τουλάχιστον δεν το πίστεψα ποτέ!

  
  
  Περισσότερα... »