Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
[www.books.gr] />Η διάνοια γίνεται, δε γεννιέται. Οι άνθρωποι είναι προικισμένοι με σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες μάθησης και δημιουργικότητας. Ο συγγραφέας Μάικλ Τζ. Γκελμπ σας δείχνει πώς μπορείτε τώρα κι εσείς να φέρετε στην επιφάνεια τις δικές σας κρυμμένες επιδεξιότητες, ακολουθώντας το παράδειγμα της μεγαλύτερης διάνοιας όλων των εποχών: του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Ο Γκελμπ πιστεύει ακράδαντα ότι η μεγαλοφυΐα του Ντα Βίντσι δε βρίσκεται μόνο σε όσα δημιούργησε, αλλά και σε ό,τι μπορεί να μας εμπνεύσει να δημιουργήσουμε. Χρησιμοποιώντας ως πηγές τα τετράδια, τις εφευρέσεις και τα θρυλικά έργα τέχνης του Ντα Βίντσι, ο Γκελμπ παρουσιάζει τις Εφτά Αρχές Ντα Βίντσι -τα βασικά στοιχεία της διάνοιας-, από την curiosita, την ακόρεστη δίψα για μάθηση έως την connessione, την εκτίμηση του αλληλένδετου όλων των πραγμάτων. Βήμα βήμα, μ’ αυτό τον πρωτότυπο πρακτικό οδηγό θα μπορέσετε όχι μόνο να οξύνετε τις νοητικές σας ικανότητες, αλλά και να επιτύχετε τα εξής: - ψυχική και πνευματική πληρότητα - δημιουργική σκέψη και αυτοέκφραση - επίλυση προβλημάτων - απόλαυση της ζωής Από το 1998, που κυκλοφόρησε το “Σκέψου όπως ο Λεονάρντο ντα Βίντσι”, έχει ήδη μεταφραστεί σε 18 γλώσσες.
[www.nopactalent.com] />Ο Μάικλ Γκελμπ θεωρείται η μεγαλύτερη αυθεντία του κόσμου στην εφαρμογή ευφυούς σκέψης στην προσωπική και οργανωτική ανάπτυξη του ατόμου. Είναι πρωτοπόρος στον τομέα της δημιουργικής σκέψης, της γρήγορης μάθησης, και της ηγεσίας. Ο Γκελμπ οργανώνει σεμινάρια για οργανισμούς όπως οι DuPont, Merck, Microsoft, Nike, Raytheon and YPO. Μετρά περισσότερα από 30 χρόνια εμπειρίας σαν επαγγελματίας ομιλητής και ηγέτης σεμιναρίων. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων μέσα στα οποία αντικατοπτρίζεται το πάθος του για εφαρμογή της ευφυούς μάθησης στην προσωπική και οργανωτική εξέλιξη.
Ζωγράφος, γλύπτης, εφευρέτης, αρχιτέκτονας, μηχανικός και επιστήμονας, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι αποτελεί την προσωποποίηση του Αναγεννησιακού ανθρώπου.
[sawiggins.files.wordpress.com] />
[www.humboldt.edu] />
[www.easypedia.gr] />
[www.mixedforyou.com] />
[4.bp.blogspot.com] />
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1480, ο ντα Βίντσι καταπιανόταν με όλα σχεδόν τα επιστημονικά πεδία. Σώζονται ως σήμερα σπουδές του και σχέδια, όχι μόνο για στρατιωτικό εξοπλισμό αλλά και για ευφάνταστες ιπτάμενες μηχανές, μελετώντας σχολαστικά την αεροδυναμική και παρατηρώντας το πέταγμα των πουλιών. Τα σχέδια του και οι εφευρέσεις του ξεπερνούσαν συχνά κατά πολύ τις τεχνικές δυνατότητες της εποχής.
Διάσημο ρητό του είναι το :”Υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι: Εκείνοι που βλέπουν, εκείνοι που βλέπουν όταν τους δείχνουν και εκείνοι που δεν βλέπουν.”
Ο Λεονάρντο ντα βίντσι έχει αποτελέσει έμπνευση για μελέτη σε πολλούς διαφορετικούς τομείς της ζωής των ανθρώπων. Οι μελέτες του, οι εφευρέσεις του, οι πίνακες του, όλη του η ζωή είναι τροφή για σκέψη. Κινηματογραφικές ταινίες, Βιβλία βασισμένα είτε στον περίφημο κώδικα ντα Βίντσι, είτε στον περίφημο πίνακα Μόνα Λίζα για έχουν κάνει θραύση ανά τον κόσμο. Κάθε του έργο, κάθε του εφεύρεση αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας και συζήτησης.
Στη βιβλιοθήκη θα βρείτε βιβλία τα οποία αφορούν το Λεονάρντο Ντα Βίντσι, τα έργα του, και τις εφευρέσεις του, όπως και ποικίλα βιβλία γύρω από την βελτίωση ψυχικών και νοητικών ικανοτήτων. Ενδεικτικά αναφέρονται τα:
- Ντα Βίντσι, συγγραφέας Bortolon Liana (Οργανισμός Ευρωπαϊκών Εκδόσεων)
Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4
- Λεονάρντο ντα Βίντσι η ζωή και το έργο του, συγγραφέας Buchholz Elke Linda (εκδόσεις:Konemann)
- Leonardo da Vinci πτήσεις του μυαλού(Βιογραφία ), συγγραφέας Nicholl Charles (εκδόσεις: Μεταίχμιο)
- Λεονάρντο η ουτοπία των αινιγμάτων Leonardo da Vinci — 1452-1519 σειρά Το νεύμα των ζωγράφων συγγραφέας :Τριαρίδης Θανάσης, (εκδόσεις: Σύγχρονοι Ορίζοντες)
- Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι και το κοφτερό μυαλό του - Leonardo da Vinci — 1452-1519, συγγραφέας Cox Michael (εκδόσεις: Konemann)
- Γνώρισε τη νοημοσύνη σου, συγγραφέας Eysenk , Hans (εκδόσεις: Θυμάρι)
- Η νοημοσύνη της επιτυχίας, συγγραφέας Robert J. Sternberg (εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα )
- Αυξήστε τη νοημοσύνη σας σήμερα, συγγραφείς Wenger , Win Poe , Richard (εκδόσεις: Καστανιώτης)
- Επιτυχία : ολοκληρωμένη ζωή : πώς να κάνετε το μηχανισμό της επιτυχίας να δουλέψει για εσάς, συγγραφέας Belits , Jastin (εκδόσεις: Κριτονού)
- Κώδικας Ντα Βίντσι (μυθιστόρημα του συγγραφέα Dan Brown),εκδόσεις Λιβάνη
Tags: Βέροια, Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας, Leonardo da Vinci, Michael Gelb, Mona Lisa, Ψυχικές και Νοητικές Ικανότητες
/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
Περισσότερα... »
“Το 1910 στην Κοπεγχάγη καθιερώθηκε η 8η Μαρτίου ως παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Από τότε γιορτάζεται κάθε χρόνο σε όλο τον πλανήτη. Η ημερομηνία επιλέχτηκε με αφορμή μια μεγάλη διαμαρτυρία γυναικών που έγινε στις 8 Μαρτίου 1857 στη Νέα Υόρκη, όπου εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας ντυμένες στα άσπρα βγήκαν στους δρόμους ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και ίση αμοιβή με τους άνδρες. Η διαδήλωση τότε πνίγηκε στο αίμα, αλλά ο δρόμος για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων άνοιξε, τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο.Πρώτη φορά η άτυπη μέχρι τότε ημέρα της γυναίκας γιορτάστηκε επίσημα στις 8 Μαρτίου του 1909 στις ΗΠΑ και τον επόμενο χρόνο καθιερώθηκε ως παγκόσμια ημέρα. Σήμερα, 100 χρόνια από τότε, ενώ αρκετά από τα αιτήματα των γυναικών έχουν ικανοποιηθεί, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες και η ημέρα της γυναίκας έχει χάσει το πολιτικό και το ουσιαστικό της νόημα, σε πολλές χώρες ακόμη καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών στη ζωή γενικότερα, στην εργασία, στην αμοιβή , στην ίση μεταχείριση τους ως ανθρώπινα πρόσωπα. Μιλώντας όμως για την καθημερινή πραγματικότητα, που βιώνουμε στο Δυτικό κόσμο και μάλιστα στην πατρίδα μας, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι τις περισσότερες φορές η θέση της γυναίκας βρίσκεται ουσιαστικά στα χέρια της ή καλύτερα στο νου και στην καρδιά της. Από την ίδια εξαρτάται τις περισσότερες φορές αν θα επιτρέπει να την “χρησιμοποιούν”, αν θα καταδέχεται να την εξευτελίζουν , αν θα σέβεται τον εαυτό της, τα έξοχα χαρίσματά της, την ευγένεια των αισθημάτων της, τον ετεροκεντρισμό, την αυταπάρνηση, την ευαισθησία της για τον ξένο πόνο και το δίκαιο και πάνω απ όλα το θείο δώρο της Μητρότητας, της ανατροφής παιδιών, της ρύθμισης ψυχών, της δικής της σφραγίδας στην ιστορία του κόσμου. Στην ορθόδοξη πίστη μας ο Μάρτιος έχει σφραγισθεί ανεξίτηλα από τον αγγελικό χαιρετισμό στην κόρη της Ναζαρέτ “χαίρε , κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, ευλογημένη συ εν γυναιξίν”, που ανυψώνει στο πρόσωπο της υπεραγίας Θεοτόκου τη γυναίκα σε μοναδική σχέση με τον Τριαδικό θεό και τη σωτηρία του κόσμου.Αυτή η τιμή, αυτή η χαρά, αυτό το αιώνιο πρότυπο μπορεί να οδηγήσει τη γυναίκα όλων των εποχών σε άλλης ποιότητας υπέρβαση, για υψηλότερη προσέγγιση του θελήματος του Θεού και της υπηρεσίας της αγάπης. Τότε θα μπορεί κάθε γυναίκα να δικαιώσει την απάντηση της πανέμορφης και σοφής Κασσιανής στη βασιλική πρόκληση, που της στέρησε μεν το θρόνο, αλλά την ανέδειξε τη μεγάλη Μελωδό και περήφανη Αγία στους αιώνες: Θεόφιλος:”…εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα, (από την γυναίκα πηγάζουν τα κακά)” Κασσιανή:”…αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττονα(τα καλύτερα).” Αυτά τα “κρείττονα” είναι τα ανεκτίμητα, τα μοναδικά προνόμια κάθε γυναίκας.” Η πηγή των γραφομένων στη διάθεση σας. Στη βιβλιοθήκη υπάρχουν βιβλία με θέμα τη γυναίκα: 1.Branden , Nathaniel :Πάρε τη ζωή στα χέρια σου: ο αγώνας για τη γυναικεία αυτοεκτίμηση Εκδ. Ελληνικά Γράμματα 2003 2. Crittenden , Danielle:Τι δε μας είπαν οι μητέρες μας:γιατί η ευτυχία είναι άπιαστη από τη σύγχρονη γυναίκα Εκδ. Λιβάνη 2001 3. Nussbaum , Martha C. : Φύλο και κοινωνική δικαιοσύνη Εκδ. Scripta 2005 4. Κακλαμανάκη Ρούλα : Η γυναίκα χτες και σήμερα:ισονομία, ισότητα , αλλά και διαφορετικότητα Εκδ.Κέδρος 2007 5. Ιερά Μητρόποις Βεροίας-Ναούσης και Καμπανίας:Παύλεια : Η γυναίκα στη λατρεία του Θεού: Θ΄ πρακτικά επιστημονικής ημερίδας Εκδ. Βεργίνα 2003 6. Hirigoyen , Marie-France : Η κακοποιημένη γυναίκα = η βία μέσα στο ζευγάρι Εκδ. Πατάκης 2006 7. Λάμπρη Χαρά: Οι γυναικείες προσωπικότητες στην ιστορία της Βέροιας(άρθρο) Εκδ. Πολιτιστικά Δρώμενα 2005 8. Αβραάμ Αγιορείτης, Μοναχός:Περί ισότητας των δύο φύλων: η καταπίεση των γυναικών Εκδ. Ο ποιμενικός αυλός 2005
Χθες Κυρακή Γ’ Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως), στις 7.30 το απόγευμα, στον καθεδρικό ναό του αγίου Αντωνίου, έγινε η υποδοχή της τιμίας κάρας του αγίου Ραφαήλ.Παρ’όλη την κακοκαιρία και το τσουχτερό κρύο, ο ναός ήταν ασφυκτικά γεμάτος, από κόσμο που προσήλθε για την υποδοχή του αγίου. Προηγήθηκε κατανυκτικός εσπερινός και ομιλία του Αγιορείτη Νίκωνος του Νεοσκητιώτου, αλλά έχω την αίσθηση(πεποίθηση), πως ο περισσότερος κόσμος προσήλθε για τον άγιο. Μητέρες με μικρά παιδάκια περίμεναν αγόγγυστα στη σειρά για να προσκυνήσουν τον άγιο. Τον θαυματουργό και λαοφιλή άγιο της νήσου Λέσβου. Είχα καιρό να βρεθώ σε τέτοιου είδους και τόσο μεγάλη σύναξη και μου άρεσε πολύ. Χάρηκα και συγκινήθηκα. Ολόκληρη την εβομάδα η τιμία κάρα θα βρίσκεται την ιερά μονή Παναγίας Δοβρά, στον υπό ανέγερση νέο ναό του αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως της Κριμαίας. Κάθε πρωί θα τελείται προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και κάθε απόγευμα παράκληση του αγίου Ραφαήλ. Ο ναός θα είναι ανοικτός ολη μέρα, οπότε μπορεί κανείς να επιλέξει πότε μπορεί να πάει. Στη συλλογή της βιβλιοθήκης μας υπάρχουν 23 τίτλοι σχετικοί με θαύματα του αγίου Ραφαήλ της ηγουμένης Ευγενίας Κλειδαρά, καθώς και άλλα 16 βιβλία της με διαφορετικά θέματα. Εκείνο που θεωρώ ενδιαφέρον είναι το βιβλίο της: αγία Μαγδαληνή. Είναι ένα από τα ελάχιστα που έχουν γραφτεί γιαυτή την τόσο περεξηγημένη αγία. Επίσης, για τον άγιο, υπάρχουν τα βιβλία: Φώτη Κόντογλου: 1.Τα θαύματα της Θερμής: εκδ. Αστήρ, 2. Σημείον μέγα:ήγουν τα θαύματα της Θερμής:εκδ. Παπαδημητρίου και: Λύτρα Αικατερίνης Π.: Διδαχαί του Ιθακήσιου ιερομάρτυρος αγίου Ραφαήλ μαρτυρήσαντος εν τη νήσω Λέσβω.
Όταν δολοφονείται στη Σικελία στις αρχές του εικοστού αιώνα ο αναρχικός μαριονετίστας Γκαετάνο Ρόσι, οι κούκλες του γίνονται για το γιο του τον Σαλβατόρε μια ονειρική απόδραση, αλλά, ταυτόχρονα, και ένας αναπάντεχος εφιάλτης. Με τις απάνθρωπες συνθήκες που προκύπτουν, το μικρό αγόρι, η μητέρα και ο θείος του καταφεύγουν σε ένα χωριό της Μάνης, γλιτώνοντας έτσι τις διώξεις του στρατιωτικού καθεστώτος της επαναστατημένης Σικελίας.Μεγαλώνοντας στην ελληνική γη, ο Σαλβατόρε θα συνεχίσει την απαράμιλλη τέχνη του πατέρα του. Σύντομα όμως το κακό θα αρχίσει να πλανιέται αμείλικτο γύρω του. Ένας κύκλος αίματος θα ξεκινήσει. Μια φονική παράσταση δίχως έλεος.Μια ιστορία όπου οι μαριονέτες θα παίξουν το δικό τους ρόλο, μέχρι να πάρουν την εκδίκησή τους.
” Ποτέ δέ θα μπορούσα να πιστέψω πως η στενότητα μιας σπηλιάς, μπορούσε νά’χει τόση ευρυχωρία· μπορούσε να χωρέσει την πατρίδα με τις ελιές της, τ’ακρογιάλια της, τα βάσανά της, τα καΐκια της μ’ολάνοιχτα πανιά στον αντρίκιον αγέρα της, τον κόσμο με τα φλάμπουρά του, τα όνειρά του, τις καμπάνες του και τα μικρά αγριόχορτα.Ανασαίνω, μέσα σ’αυτό το πέτρινο τούνελ που η έξοδός του είναι το ίδιο το στόμιο του ήλιου.Το ξέρω: από δω κατευθείαν, θα περάσω νεκρός μες στον κόσμο. Μην κλαίτε. Το ξέρω τώρα, όσο ποτέ, πως είναι δυνατή η ελευθερία. Γειά σας.” Ειναι ένα απόσπασμα από το πόιημα του Γιάννη Ρίτσου: ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ: Οι τελευταίες ώρες του ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ μες στη φλεγόμενη σπηλιά: εκδ. Κέδρος, το οποίο περιέχεται στη συλλογή μας. Μέρος του ποιήματος μελοποίησε ο αξέχαστος κύπριος συνθέτης Μάριος Τόκας και το συμπεριέλαβε στο cd με τίτλο: ψυχή τε και σώματι.Ο Γρηγόρης Αυξεντίου έγινε ολοκαύτωμα στη μονή της Παναγίας του Μαχαιρά, την Κυριακή 3 Ματρίου 1957. Ήταν 29 χρονών. Λίγο πριν είχε πει στον ηγούμενο της μονής: Σε λίγο θα έρθουν τα μεγάλα πυροβόλα κι ο Μαχαιράς θα γίνει Κούγκι. Κι έγινε. Φλεγόμενος ολόκληρος μες στη σπηλιά έλεγε στο φίλο του Αυγουστή Ευσταθίου.-Μή φοβάσαι, μή φοβάσαι. Ο Αυγουστής Ευσταθίου είναι ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας των τελευταίων στιγμών του αγωνιστή. Όταν ο π. Αντώνιος Ερωτοκρίτου πήγε να τον θάψει στα μνήματα των φυλακών ( φυλακισμένα μνήματα), ο άγγλος φύλακας τον σταμάτησε λέγοντας: no face: δεν έχει πρόσωπο. Τότε κατάλαβα, διηγείται ο π. Αντώνιος, πως το είπε επειδή ήξερε πως πριν θάψω τους νεκρούς ήρωες τους φιλούσα στο πρόσωπο. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου δεν είχε πρόσωπο. Από τη μέση και πάνω ήταν μια καμμένη μάζα.-Για χρόνια, μου έλεγε μια Κύπρια φίλη ( ξαδέλφη άλλου ήρωα, του Μάρκου Δράκου), όταν πηγαίναμε στο κρυσφήγετο για να τιμήσουμε τον ήρωα, μύριζε ακόμα καμμένη σάρκα. Στη συλλογή της Βιβλιοθήκης υπάρχει ειδική κατηγορία βιβλίων με θέμα την Κύπρο από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα.
Στις 2 Μαρτίου η ορθόδοξη εκκλησία τιμά έναν άγιο του καιρού μας. Πρόκειται για τον π.Νικόλα Πλανά (1851-1932), ιερέα της εκκλησίας του αγίου Ελισσαίου, πίσω από την πλατεία Κουμουνδούρου. Λειτουργούσε με αριστερό ψάλτη,τον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη και δεξιό τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Ο παπα-Πλανάς ήταν αγράμματος και βραδύγλωσσος, η παρέα των διανοουμένων όμως, είχε καταλάβει το θησαυρό που έκρυβε μέσα του. Κουβαλούσε μαζί του έναν μπόγο που περιείχε τα ονόματα για μνημόνευση. Έτσι κι έδινες στον παπα-Νικόλα ονόματα, τα μνημόνευε για όλη του τη ζωή. Μια Κυριακή δεν μπόρεσε ο Παπαδιαμάντης να συγκρατηθεί. Είχε πάει μεσημέρι κι ο π.Νικόλας δεν έλεγε να κάνει απόλυση καθώς είχε μπερδέψει τα χαρτιά και τα διάβαζε ξανά και ξανά κι ο κυρ-Αλέξανδρος εκνευρισμένος φώναξε:” Άντε παπά μου, γιατί εσύ θ’αναστήσεις τους αποθαμένους και θα πεθάνεις εμάς από την πείνα.” Στη συλλογή της βιβλιοθήκης υπάρχουν τα βιβλία: 1. Φερούσης Δημήτρης Σ.: Ο παπακαλόγερος Νικόλαος Πλανάς: ο άγιος ποιμένας: αφηγηματική βιογραφία: Αστήρ, 2. Νικόλαος Πρωτοπαπάς αρχιμανδρίτης: ο νέος άγιος της εκκλησίας μας: ιερεύς Νικόλαος Πλανάς: Αποστολική Διακονία και 3. Ο παπα-Νικόλαος Πλανάς ο απλοϊκός ποιμήν των απλών προβάτων: Αστήρ. Να έχουμε την ευχή του.
Κλείνοντας τον κύκλο των φυτιώτικων συνταγών,που δεν είναι και πολλές, θέλω να επισημάνω πως: θα ήταν το λιγώτερο ”αστείο”, να νομίζουμε πως κάτι κάνουμε δημοσιεύοντας συνταγές μαγειρικής-ζαχαροπλαστικής, τη στιγμή που στην κυριολεξία ”βρίθει ο τόπος” από αυτές . Μπορεί να βρει κανείς ό τι θέλει στο διαδίκτυο, να παρακολουθήσει στην τηλεόραση, να ακούσει στο ραδιόφωνο, να διαβάσει σε περιοδικά και βιβλία μαγειρικής, τόσο ώστε τούρχεται να φωνάξει: Αρκετά. Όχι άλλες συνταγές. Από την άλλη όπως ανέφερα κι όταν δημοσίευσα την πρώτη συνταγή, ομολόγησα πως το έκανα κατά προτροπή κάποιου. Δεν ξέρω τί περίμενε όταν μου το ζήτησε. Δεν ξέρω αν αταποκρίθηκα στις προσδοκίες του. Εκείνο που έχω να δηλώσω είναι ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Στην αρχή ένοιωσα άβολα και διαμαρτυρήθηκα. Στη συνέχεια όμως γύρισα πίσω στο χρόνο και προσπάθησα να θυμηθώ . Και σαφώς δεν θυμήθηκα μόνο συνταγές. Με κατέκλυσαν οι αναμνήσεις. Αναμνήσεις γλυκές ,όπως είναι οι παιδικές και νεανικές αναμνήσεις όλων (όταν σαφώς δεν υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα).Οικογενειακές στιγμές ανεπανάληπτες. Στιγμές ανθρώπινες με τη συμμετοχή όλων των χωριανών. Όλο το χωριό μια οικογένεια, ενώ σήμερα δεν ξέρουμε τον συγκάτοικο του διπλανού διαμερίσματος. Είναι καλό να γυρίζουμε πίσω πότε-πότε. Κακό είναι να μένουμε πίσω. Θέλω εδώ να σημειώσω το ρεφραίν ενός τραγουδιού που τραγουδούσαμε ,όταν είμαστε στο Δημοτικό : Χαίρε ω χαίρε Φυτιά μας, χαίρε πατρίδα μας γλυκειά, πάντα θα ζει μεσ’στην καρδιά μας , η χάρη σου και η ομορφιά. Το υπόλοιπο δεν μπορώ να το θυμηθώ και πολύ θα ήθελα άν το θυμάται κάποιος να μ’ενημερώσει. Οι συνταγές που δημοσιεύουμε, έχουν ονόματα περίεργα ( δεν ξέρω την ετυμολογία και την προέλευσή τους) και οι δύο απ’αυτές είναι επίθετα Ελλήνων λογοτεχνών.
1. Άγιον Όρος και κόσμος: Αρμός, 2.Ο άγιος πόνος: μαθητεία στην επίσκεψη του πόνου στη ζωή μας: Κέντρο Βιοηθικής και Δεοντολογίας, 3. Αγρυπνία στο Άγιον Όρος: Ακρίτας, 4. Αθωνικό απόδειπνο: Αρμός, 5. Η Αθωνίτισσα Θεοτόκος: Μυγδονία, 6. Η ανατολή της ελευθερίας και η θέα του θεού: Τήνος, 7. Άσκηση και άνεση: Τήνος, 8. Οι έγγαμοι άγιοι της εκκλησίας: Ακρίτας, 9. Η ειρήνη των αρετών και η ταραχή των παθών: Τήνος, 10. Επιστροφή από την Αμερική: Ακρίτας, 11. Η ευλογία του πόνου και ο πόνος της αγάπης: Τήνος,12. Η θλίψη του άγχους και η χαρά της ελπίδος: Τήνος, 13. Καλή και κακή αγωνία: Τήνος, 14. Η κοινωνία της ερήμου και η ερημία των πόλεων: Τήνος, 15. Ο μακάριος γέροντας Γαώργιος Καρσλίδης (1901-1959): Ιερά μονή Αναλήψεως του Σωτήρος Ταξιάρχαι (Σίψα), 16. Η μαρτυρία του Αγίου Όρους στον σύγχρονο κόσμο:Πρότυπες Θεσσαλικές εκδόσεις, 17. Το μήνυμα του Αγίου Όρους: Τήνος, 18. Ορθόδοξος μοναχισμός: συνοπτική αναφορά στην ιστορία, την αξία και την προσφορά του: Αποστολική Διακονία, 19. Χριστός χριστιανούς χαρά χαρίζει: Τήνος. Όλοι αυτοί οι τίτλοι περιέχονται στη συλλογή της Βιβλιοθήκης και είναι μέρος των έργων που έγραψε ο οσιολογιώτατος μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης. Ο αγαπημένος , των πιστών, για τη γλαφυρότητα και τη σαφήνεια των λόγων του, μοναχός Μωϋσής τίμησε για άλλη μια φορά την πόλη μας και μίλησε χθες το απόγευμα στον κατανυκτικό εσπερινό στον ναό ,του πολιούχου της Βέροιας, αγίου Αντωνίου. Δεν είναι που μιλάει ωραία, χρησιμοποιώντας καλά όσο λίγοι την Ελληνική γλώσσα. Είναι που αναπαύει ψυχές. Κι αυτό είναι που έχουμε όλοι ανάγκη σήμερα. Μέσα στο χάος που ζούμε ένας ειρηνευτικός λόγος, μας είναι απαραίτητος. Αν σκεφτούμε το συμφέρον μας και μόνο, καλό είναι να καταφύγουμε στους λόγους του Αγιορείτη μοναχού. Λόγους που περιέχονται στα βιβλία του, στο διαδίκτυο, αλλά μεγαλύτερο συμφέρον έχει κανείς αν τον ακούσει ζωντανά. Γιατί και η ήρεμη φωνή του και προπαντός το άρωμα του Αγίου όρους, που αποπνέουν οι αγιορείτες μοναχοί, συμβάλλουν στην ηρεμία της ψυχής. Όποιος δεν δοκίμασε μπορεί να το κάνει τώρα. Και σαφώς έχει το δικαίωμα και να διαφωνήσει.
Τα τελευταία χρόνια γίνεται πολύς λόγος για τα γονίδια και τη σημασία τους στη ζωήμας. Δεν είχα αμφιβολίες για τη συμβολή τους, στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας. Πίστευα όμως περισσότερο στην συμβολή του άμεσου περιβάλλοντος και στην κατάλληλη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Δεν έδινα σημασία ή χαμογελούσα όταν άκουγα φράσεις του τύπου:Ίδιος ο πατέρας σου! και από την άλλη πλευρά : Ίδια η μάνα σου βρε παιδί μου. Δεν τις θεωρούσα σοβαρές. Δεν σκεφτόμουν πως αυτές οι φράσεις, για άλλο λόγο ειπωμένες, έχουν να κάνουν με τα γονίδια. [Κάποια συνάδελφος παλιά έλεγε:-Τρία παιδιά έχω και κανένα δε μοιάζει με το άλλο στο χαρακτήρα.Πιστεύω πως παίζουν ρόλο τα γονίδια. Ότι και να κάνεις, όπως και να τα διαπαιδαγωγήσεις τα γονίδια είναι πιο ισχυρά. Εγώ ανένδοτη: -Το περιβάλλον και η διαπαιδαγώγηση έχουν πιο μεγάλη σημασία.] Τώρα χωρίς να θέλω να επισημάνω κάτι, μου συμβαίνει να παρατηρώ κάποιο παιδάκι και να έχω άμεση εικόνα του γονέα. Φωτογραφία θα έλεγα. Είναι τρομακτικό μπορώ να πω πώς άνθρωποι, συγγενείς εξ’αίματος, που για κάποιο λόγο δεν ανταμώθηκαν ποτέ στη ζωή τους, μοιάζουν στη συμπεριφορά τους περισσότερο κι από δύδυμα αδέρφια.[ Μια φίλη μου λέει:Πήγαινα επίσκεψη με την κόρη μου κάπου,γιατί δεν ήθελα να παω με τον σύζυγο. Και ξαφνικά μια αντίδραση της μικρής μ’έκανε να πω: Δέν το πιστεύω. Πάλι μαζί μου τον πήρα τον Πάνο. Και η μικρή που τώρα μεγάλωσε και δεν της αρέσουν κάποιες συπεριφορές του πατέρα της, λέει: Δέν το πιστεύω ρε μαμά, πώς μου βγαίνει μερικές φορές και αντιδρώ ίδια με τον μπαμπά. Το παλεύω βέβαια, αλλά δέ μ’αρέσει που του μοιάζω τόσο στα αρνητικά του σημεία.] Τώρα βέβαια και τα γονίδια εκπαιδεύονται κατά την κ.Ι.Χατζηδάκη και όχι μόνο, φαντάζομαι.Όμως πώς να τα εκπαιδεύσει κανείς, όταν στη συνέχεια γίνονται βίωμα;Πώς ασφαλίζονται τα παιδάκια, από τα γονίδιά τους;Να ένα μεγάλο θέμα. Στη συλλογή μας υπάρχουν πολλοί τίτλοι βιβλίων για βιολογία, γενετική, γονίδια και τα σχετικά.
Μια σημαντική δωρεά του φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, προς τη Βιβλιοθήκη της Βέροιας ( 262 βιβλία, 15 sds μουσικής και 4 dvds). Στη δωρεά αυτή περιέχονται και τα δύο εικονιζόμενα βιβλία με θέμα τους δύο γνωστούς αγαπημένους ηθοποιούς.1. ” Η Μέριλ Στριπ έχει υποδυθεί υπαρκτά πρόσωπα,γυναίκες καθημερινές, άλλοτε απλές κι άλλοτε μοιραίες…Την αποκάλεσαν σαν τη σπουδαιότερη ηθοποιό του αιώνα μας…και θα κερδίζει ακόμα περισσότερο με το πέρασμα του χρόνου, όταν οι άνθρωποι θα κοιτάζουν πίσω και θα λένε:- Μα καλά, αυτή η γυναίκα έπαιξε όλους αυτούς τους ρόλους;” 2.[ ” … Η κινηματογραφική κριτική θα έπρεπε να χρησιμοποιεί τα θεωρητικά εργαλεία και τις γνώσεις που μαζεύει με τον ίδιο τρόπο που οι σκηνοθέτες, οι πραγματικοί σκηνοθέτες, μεταχειρίζονται τα σενάρια, δηλαδή ως αναγκαία κακά. Αυτό που μετράει, όπως λέει η λαϊκή σοφία, είναι το αποτέλεσμα. Ο Τζέρι Λούις είναι οι ταινίες του.” Γι αυτές τις ταινίες μιλάει αυτό το βιβλίο.]
Την περασμένη εβδομάδα, παρακολούθησα στο ραδιόφωνο μια συνέντευξη του Βούλγαρου σκηνοθέτη και ηθοποιού Κρις Ραντάνοφ. Μίλησε για το έργο του ” Σόσιαλ Δομή ΑΕ ”, που παίζεται στο θέατρο του Νέου Κόσμου ( Κάτω Χώρος) από τις 24 Ιανουαρίου 2010. ” Μια παράσταση βασισμένη σε μαρτυρίες κρατουμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της λεγόμενης πρώην κομμουνιστικής Βουλγαρίας…[ Μια ιστορία όπου ο γνωστός ” αόρατος μηχανισμός” του ανατολικού μπλοκ, μπορούσε να σε κάνει ανά πάσα στιγμή ”εχθρό του λαού”] . Το περίεργο δεν είναι αυτό. Παρόμοιες διηγήσεις μπορείνα βρει κανείς τόσες πολλές και πανομοιότυπες, που αρχίζει να αμφιβάλλει για την αλήθεια τους. Τόσο εξωφρενικές είναι οι περιγραφές. Εδώ το συγκλονιστικό για μένα είναι, πως οι πολίτες πίστευαν ότι τα στρατόπεδα ήταν βιότοποι και απαγορευμένοι γι αυτούς. Και οι ” βιότοποι” ήταν 60. Ο Κρις Ραντάνοφ γνώρισε τον πατέρα του σε ηλικία 14 ετών γιατί τα προηγούμενα χρόνια ”φιλοξενούνταν” μάλλον σε κάποιον ”βιότοπο”. Φανταστείτε να είσαστε τουρίστας και να θαυμάσατε, από απόσταση, ένα τέτοιο ”βιότοπο” μη γνωρίζοντας πως είναι τόπος μαρτυρίου!΄Κι όσο σκέφτομαι τον Πάβελ, τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου του:Nikolay Ostrovsky: Πώς δενότανε τ’ατσάλι, ο οποίος ζώντας στην Τσαρική Ρωσία, ονειρεύεται και αγωνίζεται για έναν κόσμο πιο δίκαιο και πιο όμορφο! Πού πήγαν αυτά τα όνειρα, πώς καπηλεύτηκαν τους αγώνες κάποιων, άλλοι επιτήδειοι! Γιατί δεν μπορεί να ξεκινήσει καμμία επανάσταση, με στόχο την εξόντωση ανθρώπων και να έχει απήχηση στο λαό. Είπε κάποιος:Το να γκρεμίσεις έναν κόσμο είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι ο καινούριος κόσμος να είναι καλύτερος από τον παλιό. Είναι αλήθεια. Όπως είναι αλήθεια πως αυτά τα δύσκολα χρόνια, έθρεψαν νεομάρτυρες στις δοκιμαζόμενες περιοχές. Όποιος επιθυμεί να μάθει περισσότερα για τον Κρις Ραντανοφ, μπορεί να μπει στην προσωπική του σελίδα: 
Η μικρή 
Ο Neil Gaiman γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1960 στο Portchester της Αγγλίας. Το μυθιστόρημά του American Gods κατέκτησε τα βραβεία Hugo, Nebula και Bram Stoker. Το πιο πρόσφατο μυθιστόρημά του είναι το παιδικό βιβλίο Coraline (Το σπίτι στην ομίχλη, Εκδόσεις ΟΞΥ, 2003) μια διεθνής επιτυχία που έχει κατακτήσει ήδη αρκετά βραβεία. Το 2002 έγραψε και σκηνοθέτησε μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο “A short film about John Bolton”, ενώ αυτό τον καιρό ο Dave McKean σκηνοθετεί την ταινία “Mirror Mask”, που εμπνεύστηκαν μαζί και την οποία έγραψε ο Neil για την Jim Henson Company, ένα φιλμ όπου συμπρωταγωνιστούν άνθρωποι και κινούμενα σχέδια.
Η καλλιέργεια της τρούφας είναι σχεδόν άγνωση την Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια άρχισε η καλλιέργειά της, σε κάποιες περιοχές της χώρας, χωρίς όμως να γίνει έλεγχος του εδάφους, χωρίς να ληφθεί υπόψη ποιες είναι οι κατάλληλες κλιματολογικές συνθήκες γι’αυτήν, ποια είναι τα κατάλληλα φυτά ,ποια είδη τρούφας μπορούν ν’αναπτυχθούν στις συγκεκριμένες περιοχές. Στο βιβλίο παρέχονται λεπτομερείς πληροφορίες για την τεχνική της καλλιέργειας, περιγράφονται τα διάφορα είδη, παρουσιάζονται τρόποι συγκομιδής, οι θεραπευτικές ιδιότητες της τρούφας. Η χώρα μας, κατά τον συγγραφέα του βιβλίου, έχει όλες τις προϋποθέσεις κλίματος και καταλληλότητας εδαφών.Το βιβλίο είναι από τα πρώτα, που δημοσιεύεται στα ελληνικά με αντικείμενο την τρούφα και την καλλιέργειά της, η οποία μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα που έχουν κάποιοι καλλιεργητές των ορεινών περιοχών,για το είδος της καλλιέργειας που πρέπει να αναπτύξουν ώστε να έχουν ένα ικανοποητικό εισόδημα. Στη συλλογή της βιβλιοθήκης υπάρχουν 13 τίτλοι με θέμα τα μανιτάρια καθώς και ένα άρθρο από το περιοδικό ” Σύγχρονη εκπαίδευση” με θέμα: τρούφα: πολύτιμη και μυστηριώδης.
Καλή Σαρακοστή. Ήδη διανύουμε την πρώτη εβδομάδα της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η νηστεία αυστηρή (αλάδωτη), με εξαίρεση το Σάββατο και την Κυριακή, που μπορούμε να φάμε λάδι. Οι λιτές συνταγές που θα αναφέρουμε περιέχουν λάδι. Απλές, εύκολες: Κρεμμυδοκεφτέδες: 1 ή περισσότερα κεμμύδια ανάλογα με τη γεύση και τη μυρουδιά που θέλουμε να υπερισχύσει, 1 κουταλάκι γλυκού μπέκιν, 1 κουτ. γλυκ. πιπέρι κόκκινο, 1 κουτ.γλυκ. αλάτι, 1 κουτ.γλυκ.δυόσμο και αλεύρι τόσο, όσο να γίνει ένας παχύρευστος χυλός. ( Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και φρέσκα κρεμμυδάκια αν το προτιμούμε και οι αναλογίες σε πιπέρι, αλάτι δυόσμο, να είναι όπως εμείς προτιμούμε. Εγώ προτιμώ να υπερισχύει το άρωμα του δυόσμου). Βάζουμε μπόλικο λάδι σ’ένα βαθύ (κατά προτίμηση αντκολλητικό) τηγάνι, ( να ζεσταθεί καλά το λάδι) και με μια μικρή κουτάλα, παίρνουμε από το χυλό και τηγανίζουμε (μικρά πιτάκια-λαγγίτες). Μόλις ροδίσουν και από τις δύο μεριές, βγάζουμε τους κρεμμυδοκεφτέδες και τους τοποθετούμε σε απορροφητικό χαρτί. Σερβίρονται ζεστοί, αλλά και κρύοι είναι το ίδιο νόστιμοι. Κολοκυθοκεφτέδες: 1 κρεμμύδι, δυόσμο, αλάτι, ένα κουτ. γλυκ.μπέκιν, 2-3 κολοκυθάκια και αλεύρι όσο πάρει για να γίνει ένας παχύρευστος χυλός όπως και στους κρεμμυδοκεφτέδες. ( Σ’αυτή τη συνταγή μπορούμε να βάλουμε και τυρί όσο θέλουμε κι ένα αυγό ίσως, όταν δεν είναι περίοδος νηστείας). Τηγανίζουμε όπως τους κρεμμυδοκεφτέδες. Καλή επιτυχία!
Θυμάμαι με πόσο ενδιαφέρον παρακολούθησε, πριν χρόνια ο μικρός μου ανηψιός, τη θεατρική παράσταση: ” στο κουρδιστάν”. Μια πολύ ζωντανή παράσταση που ζητούσε και τη συμμετοχή των παιδιών, τα οποία ανταποκρίνονταν με πολλή χαρά. Αγοράσαμε όλα ταβιβλία της Ευγενίας Φακίνου για την ντενεκεδούπολη, καθώς και κασσέτα με τα σχετικά τραγούδια.Τα χρησιμοποίησα στο νηπιαγωγείο για χρόνια και πάντα άρεσαν στα παιδιά. Τα ξαναπήρα πάλι στα χέρια μου τώρα και τα ξεφυλλίζω μαζί με τη 2 χρονη κόρη του ανηψιού μου. Χαίρομαι που δείχνει το ίδιο ενδιαφέρον (με τον μπαμπά της τότε), για τις ιστορίες της ντενεκεδούπολης. Αυτό δείχνει τη διαχρονική αξία της, καθώς τα παιδιά έχουν αλάνθαστα κριτήρια. Στη βιβλιοθήκη υπάρχουν 5 τίτλοι της σειράς, καθώς και όλοι οι τίτλοι των μυθιστορημάτων της Ευγενίας Φακίνου.
Ο Κόρμακ ΜακΚάρθυ γεννήθηκε το 1933 στο Τενεσί και σήμερα θεωρείται από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς. Ήδη με το πρώτο μυθιστόρημα The Orchard Keeper (1965) κέρδισε την ομόφωνη αποδοχή της κριτικής, καθώς και το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του Ιδρύματος Φώκνερ. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Child of God (1973), Suttree (1979) και Blood Meridian (1985). Το 1992 με το πρώτο βιβλίο της «Τριλογίας των συνόρων», «Όλα τα όμορφα άλογα» βραβεύεται με το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου και το Βραβείο Κριτικών. Τα δύο επόμενα βιβλία της τριλογίας «Το πέρασμα», και «Πεδινές πολιτείες» εδραιώνουν τη φήμη του. Ακολούθησαν ο «Ο δρόμος» και το «Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους».
Νοηματική γλώσσα. Το εργαλείο επικοινωνίας των κωφών συνανθρώπων μας. Δεν μου πέρασε από το μυαλό, πώς αυτοί οι άνθρωποι συμμετέχουν στα μυστήρια ( Θεία Λειτουργία, βάπτιση, κηδεία).Και για μεν τη Θεία Λειτουργία πίστευα πω μπορούσε να τους βοηθήσει ένα γραπτό κείμενο. Για τα άλλα δεν αναρωτήθηκα. Πόσος εγωισμός! Παρακολούθησα, λοιπόν, μια ραδιοφωνική εκπομπή αφιερωμένη στους κωφούς. Μια εκπομπή που είχαν τη δυνατότητα ν’ακούσουν όλοι, εκτός από του ίδιους τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Ξεκαθαρίστηκε πως ο σωστός όρος δεν είναι : κωφάλαλοι αλλά κωφοί. Πως αυτοί οι συνάνθρωποί μας δεν μπορούν ν’αρθρώσουν σωστό λογο επειδή δεν ακούν. Υπάρχουν δε κάποιοι που ακούν λίγο, άλλοι περισσότερο κι άλλοι καθόλου. Όλοι αυτοί έχουν την ανάγκη της ενσωμάτωσης της λατρευτικής τους ζωής σε μία ενορία, είναι ανάγκη να υλοποιήσουν την πίστη. Πληροφορήθηκα επίσης πως οι κωφοί δυσκολεύονται στην ανάγνωση, αλλά έχουν καλύτερη πρόσβαση στην εικόνα.Έτσι το διαδίκτυο είναι ένα πολύτιμο εργαλείο γι αυτούς. Φανταστείτε την εποχή που η επικοινωνία γινόταν μέσω τηλεφώνου! Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών, σε συνεργασία με την ομοσπονδία κωφών Ελλάδος , ξεκίνησε πιλοτικά το πρόγραμμα ταυτόχρονης απόδοσης της Θείας Λειτουργίας στη νοηματική γλώσσα. Κάθε Τρίτη στην Αρχιεπισκοπή, θα βρίσκεται διερμηνέας της νοηματικής, στη διάθεση των κωφών για να μπορούν να τακτοποιούν τις υποθέσεις τους ( γάμους, διαζύγια ή ότι άλλο). Στόχος η μετάφραση της Θ.Λειτουργίας στη νοηματική σε dvd, για καλύτερη κατανόηση των τελουμένων. Στον ιερό ναό Αγίων Πάντων Καλλιθέας τελείται η Θ. Λειτουργία στη νοηματική και στη συνέχεια, υπάρχει χώρος όπου οι κωφοί μπορούν να πιουν έναν καφέ και να λύσουν θρησκευτικές τους απορίες. Ήδη νοιώθουν μέλη της ενορίας και αναπτύσονται φιλικές σχέσεις μεταξύ ενηλίκων και παιδιών που ακούν , με ενηλίκους και παιδιά που δεν ακούν.Ήδη παιδιά εκδήλωσαν την επιθυμία να μάθουν τη νοηματική γλώσσα, για να μπορούν να επικοινωνούν με τους φίλους τους. Πολύ παρήγορα όλ’αυτά και θα χαρούμε επίσης, όταν οι προσπάθειες επεκταθούν και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Υπήρξαν βέβαια από παλιά, αξιέπαινες προσπάθειες, αλλά κατά τοπους, όπως το ” Σωματείο προφήτης Ζαχαρίας” για του οποίου τις δραστηριότητες έκανε λόγο η εκπομπή. Τίτλοι βιβλίων στη συλλογή της Βιβλιοθήκης εκτός από τα εικονιζόμενα, υπάρχουν άλλοι 7 σχετικοί με το θέμα.
” Ήταν ψηλός, ήταν ωραίος. Στεκόταν ορθός και όταν βάδιζε ήταν σαν να πήγαινε να σώσει την ανθρωπότητα. Τέτοια μάτια είχε, που τραβούσαν τον καθένα που τον έβλεπε και του ερχόταν να τον ακολουθήσει” Έτσι περιγράφει ο Ίων Δραγούμης τον φλογερό ιεράρχη Γερμανό Καραβαγγέλη. Είχε αποφοιτήσει από τη θεολογική σχολή της Χάλκης, έκανε ανώτερες σπουδές στη Θεολογία στη Λειψία και για Φιλοσοφία στη Βόννη. Επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη, δίδαξε στη σχολή της Χάλκης και αναδείχτηκε επίσκοπος του Πέραν. Σε ηλικία 34 ετών το 1901, ο πατριάρχης του πρότεινε να αναλάβει την μητροπολιτική έδρα της Καστοριάς, όπου στην περιοχή οι σχισματικοί Βούλγαροι οργίαζαν. Δεν δίστασε ούτε στιγμή. Έκλεισε τα βιβλία, άρπαξε το όπλο και κίνησε για το νέο του προορισμό. Όταν έφτασε σην Καστοριά, η κατάσταση που αντίκρυσε ήταν απελπιστική. Δύο μεγάλες συμμορίες κομιτατζίδων και άλλες μικρότερες καταδυνάστευαν τον λαό. αμέσως κατενόησε ότι αν δεν αντιδρούσε πάραυτα, σε λίγο δεν θα υπήρχε Έλληνας στο δεινοπαθημένο τόπο… Το θάρρος, η γενναιότητά του γρήγορα απέδωσαν καρπούς. Γιατί οι Έλληνες έβλεπαν μπροστά τους έναν ιεράρχη -πολεμιστή , άξιο να τους υπερασπιστεί.] Το κείμενο περιέχεται στο βιβλίο της Ρούλας Παπαδημητρίου: Η εκκλησία στο Μακεδονικό αγώνα. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης πέθανε στη Βιέννη στις 11-2-1935. Στην ιερά Μητρόπολη Καστορίας, πραγματοποιήθηκε, την περασμένη Κυριακή 7 Φεβρουαρίου, αρχιερατικό συλλείτουργο και μνημόσυνο για τα 75 χρόνια από την κοίμηση του αλύγιστου ιεράρχη. Ας είναι η μνήμη του αιωνία. Στη συλλογή μας υπάρχουν βιβλία για τον Μακεδονικό αγώνα , βιογραφία του Γερμανού Καραβαγγέλη και άλλων μακεδονομάχων και για τη Μακεδονία γενικά.
Η ιστορική πορεία στην Ουάσιγτον, στις 23 Αυγούστου 1963, καθιέρωσε τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ως ηγέτη στο παναμερικανικό κίνημα των μαύρων. Η μεγαλύτερη στην ιστορία της Ουάσιγκτον πορεία, έξι αντιρατσιστικών οργανώσεων ( 250.000 μαύρων ανδρών και γυναικών, αλλά και αρκετών χιλιάδων λευκών), κατέλυσε στον απέραντο χώρο μπροστά από το μνημείο του Λίνκολν. Αίτημα το δικαίωμα των μαύρων μαθητών στα δημόσια σχολεία, κατώτερο μεροκάματο των δύο δολλαρίων, κατάργηση κάθε ρατσιστικού μέτρου. Ο Κing εκφώνησε τον περίφημο λόγο του ” Έχω ένα όνειρο…” Ένα χρόνο αργότερα πήρε το βραβείο Νόμπελ για τους αγώνες του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συμμετείχε ενεργά για τη φυλετική διάκριση από το 1956, με το μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Μοντγκόμερι και στην Αλαμπάμα.Ήταν το πρώτο μαζικό κίνημα οργανωμένης διαμαρτυρίας, το οποίο έμεινε στην πολιτική ιστορία των Η.Π.Α., ως ” μποϋκοτάζ λεωφορείων της Αλαμπάμα.” Διήρκεσε 381 ημέρες και έληξε με θρίαμβο. Η φιλοσοφία του , σε αντίθεση με άλλες ομάδες εγχρώμων που αγωνίζονταν για τα ίδια δικαιώματα, είχε ως πρότυπο την τακτική μη βίας του Μαχάτμα Γκάντι. Γι αυτό και τον επισκέφτηκε το 1959 και επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό. Δολοφονήθηκε στις 4 Απριλίου 1968, στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου στο Μέμφις του Τενεσί. Ήταν 39 χρονών. Στη συλλογή της Βιβλιοθήκης και στις κατηγορίες Αμερικάνικη γωνιά και ξενόγλωσσο παιδικό, μπορεί να βρει κανείς τίτλους ξενόγλωσσων βιβλίων που τον ενδιαφέρουν. Επί πλέον κάθε Φεβρουάριο, η Βιβλιοθήκη συμμετέχει στη επέτειο ” Black History Month”, με ειδική έκθεση αφίσσας, βιβλίων και ενημερωτικού υλικού.
Όταν αναφερόμαστε σε φυτιώτικες συνταγές, σαφώς δεν διεκδικούμε πατρότητα ή μητρότητα ή ό τι άλλο. Δημοσιεύουμε συνταγές της Φυτιάς, τις οποίες χρησιμοποιούν οι φυτιώτισες εδώ και εκατό σχεδόν χρόνια. Σαν ορεινό χωριό και άρα αποκομμένο (παλιότερα) από την πόλη , είναι φυσικό κάποιες συνταγές να είναι αυθεντικές. Ίσως και όχι. Με την πάροδο του χρόνου προφανώς έχουν υποστεί αλοιώσεις και επίσης η κάθε νοικοκυρά μαγειρεύει την κάθε συνταγή κατά την προτίμησή της και τη γεύση της. Στην αρχή το χωριό είχε επικοινωνία πιο πολύ με το διπλανό Αρκοχώρι και λίγο με τα χωριά Τρίλοφο και Πατρίδα. Έτσι είναι φυσικό να είναι σχετικά περιορισμένο το διαιτολόγιο, όχι μόνο λόγω ελλείψεως νέων συνταγών αλλά και προϊόντων. Το χωριό είχε μια αναγκαστική αυτάρκεια. Έτσι η κάθε νοικοκυρά μαγείρευε ανάλογα με το τί είχε στο κελλάρι της (αλεύρι, σουσάμι,τραχανά ,τυριά κ.λ.π.), ή στην αυλή της (λαχανικά , κότες, κατσίκες κ.λ.π.). Αναγκαζόταν λοιπόν να είναι εφευρετική για να κάνει κάτι διαφορετικό και θελκτικό, ιδιαίτερα για τα κακομαθημένα παιδάκια. Αλοιώς έμενε στα ίδια. Μ’αυτό το σκεπτικό θα δημοσιεύσουμε και τις πιο απλές και λιτές συνταγές με και προφανώς σε κάποιους θα θυμίσουμε παλιές ”γλυκιές” εποχές , σε άλλους στερημένες (από υλικά αγαθά) εποχές και κάποιοι θα μπουν στη διαδικασία της σύγκρισης (τότε και τώρα). Ξυδάρμη: 3 σκελίδες σκόρδο κοπανισμένο, αλάτι, ξύδι και νερό. Ανακατεύουμε και είναι μία δροσιστική, τονωτική σουπίτσα. Η δοσολογία πάντα ανάλογα με τα υπάρχοντα υλικά. Αυτή τη σουπίτσα την έτρωγαν το καλοκαίρι, κατά τη διάρκεια του θερισμού.Να τρως ξυδάρμη και να θερίζεις! Για σκεφτείτε το. 
Το βιβλίο ΔΙ@ΔΙΚΤΥΟ ΚΑΙ ΔΙ@ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ του Οδυσσέα Ευαγγέλου και της Νίκης Κάντζου, αποτελεί μια προσπάθεια στο να ενσωματωθούν οι νέες τεχνολογίες στα διάφορα στάδια της μαθησιακής διαδικασίας. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο για όσους ενδιαφέρονται να αξιοποιήσουν τις υπηρεσίες του διαδικτύου στην εφαρμογή των αρχών της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.
Διάβασα αυτές τις μέρες μια βιογραφία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας, κατά προτροπή μιας φίλης. Πρόκειται για το βιβλίο της δασκάλας Δέσποινας Δαμιανίδου, με τίτλο: Ιωάννης Καποδίστριας: ζητιάνος για την Ελλάδα. Αναφέρεται στη ζωή και τους αγώνες του μεγάλου Έλληνα κι αυτό που το κάνει σημαντικό είναι οι επιστολές τις οποίες παραθέτει αυτούσιες. [ ” Δεν είναι τόσον δύσκολο ν’αποκτήσει κανείς την ελευθερίαν, όσο να την διαφυλάξει”, θα ομολογήσουν οι αγωνιστές στην επιστολή που απευθύνουν στον Καποδίστρια και με την οποία επειγόντως τον προσκαλούν να αναλάβει τη διακυβέρνηση του χάους.] Δεν κάνει γνωστές μόνο αυτές που επαινούν τον κυβερνήτη, αλλά κι αυτές που τον κατηγορούν ασύστολα. Σαφώς η συγγραφέας δεν είναι η μόνη που ασχολήθηκε με τη ζωή και το έργο του. Πλήθος εχθρών και φίλων, τότε και τώρα έγραψαν και γράφουν και θα γράφουν. Γιατί υπήρξε σημαντικός. Και οι αληθινά σημαντικοί άνθρωποι, είναι κάρφος στο μάτι των δήθεν σημαντικών. Στη συλλογή μας περιέχονται βιογραφίες Ελλήνων και ξένων που είναι γνωστοί ανά τον κόσμο, για όποιους λόγους. Για τον κυβερνήτη και κάποιους της εποχής του υπάρχουν και φυσικά δεν είναι τα μόνα, τα βιβλία:
Σε λίγες μέρες αρχίζει η νηστεία της Μ. Τεσσαρακοστής και θα αναφέρουμε κάποιες νηστήσιμες συνταγές. Η πίτα με ρύζι και κρεμμύδια ήταν και είναι πολύ συνηθισμένο φαγητό στη Φυτειά, στις νητστήσιμες περιόδους. Τώρα κάποιοι την προτιμούν σαν κάτι ιδιαίτερο, ακόμα κι εκτός νηστείας. Δεν θα αναφέρουμε πώς παρασκευάζεται το φύλλο της πίτας, αλλά θα δώσουμε τη συνταγή της γέμισης: Με λίγο ελαιόλαδο σωτάρουμε 3 μεγάλα κρεμμύδια. Προσθέτουμε μία πρέζα μαύρο πιπέρι. μία πρέζα κόκκινο πιπέρι και μία ζάχαρη. Ένα φλυτζάνι του τσαγιού νερό ή ενάμισι. Ένα φλυτζάνι καφέ ρύζι, μία κουταλιά σούπας κοφτή αλάτι. Ανακατεύουμε μέχρι να φύγουν όλα τα υγρά και βάζουμε τη γέμιση ανάμεσα στα δύο ή και παραπάνω φύλλα. Ψήνουμε όπως όλες τις πίτες.Ίσως λίγο παραπάνω ανάλογα με την ποσότητα της γέμισης.
Είναι ένα νηστήσιμο γλυκό και συνήθως σερβίρεται σε μνημόσυνα. Είναι όμως μια ξεχωριστή λιχουδιά και κάποιοι το μαγειρεύουν κι άλλες φορές.Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι τα εξής: Δυόμισι ποτήρια νερό, ένα ποτήρι ρύζι καρολίνα, μία κουταλιά σούπας λάδι. δύο φωλιές φιδέ, μία πρέζα αλάτι, σχεδόν ένα ποτήρι ζάχαρη, λίγη κανέλλα.
Έκθεση αφίσας για την αφροαμερικάνικη ιστορία στη Δημόσια Βιβλιοθήκη
Παρακολούθησα χθες στη Σχολή Γονέων την ομιλία με θέμα :”Η σημασία της ψυχαγωγίας για την ψυχική υγεία του παιδιού”. Ομιλητής ήταν ο 
Έχετε αναρωτηθεί πολλές φορές για διάφορα θέματα της καθημερινότητας που μας απασχολούν τί πραγματικά φταίει; Γιατί αισθανόμαστε διαρκώς θυμωμένοι ή αδικημένοι; Γιατί βλέπουμε εφιάλτες ή έχουμε τάσεις βουλιμίας; Γιατί τρώμε τα νύχια μας ή τραυλίζουμε; Γιατί οι γονείς δυσκολεύονται να πουν “όχι” στα παιδιά τους; Γιατί το παιδί δεν τρώει καθόλου; Πώς θα αντιμετωπίσουμε το πένθος ή ένα χωρισμό; Αυτά και αμέτρητα άλλα καθημερινά ερωτήματα έρχεται να απαντήσει το βιβλίο της Σάντυ Κουτσοσταμάτη “Ανάλυσέ το μόνος σου”. Με γλώσσα απλή και κατανοητή, διαπραγματεύεται θέματα της καθημερινότητας και τα προσεγγίζει με τρόπο προσιτό για όλους. Αναφέρεται σε μια μεγάλη γκάμα θεμάτων και εξηγεί καταστάσεις και συμπεριφορές που μπορεί να κρύβουν βαθύτερα αίτια. Ένα βιβλίο ευκολοδιάβαστο, ευχάριστο και προπαντώς χρήσιμο σε όλους.
Αγία Ρωσία! Πόσους αγίους και μάρτυρες έθρεψε και μάλιστα στους καιρούς μας! Ένας από αυτούς και ο στάρετς Σεραφείμ της Βύριτσα. Πραγματικά χαριτωμένος άνθρωπος ταγμένος στην υπηρεσία του πλησίον. Δεν είναι ο μόνος. Σκέφτομαι πόσο αφελείς είμαστε κάποιες φορές. Όταν το 1982 επισκέφτηκα τη Μόσχα (ΕΣΣΔ), θαύμασα τις εκκλησίες με τους χρυσούς τρούλους και μάλιστα την ξεχωριστή (μοναδική) εκκλησία του αγίου Βασιλείου.Θαύμασα επίσης, πώς το καθεστώς δεν πείραξε τις εκκλησίες και τις κράτησε έστω σαν μουσεία. Πόση βλακεία! ” Πριν από την οκτωβριανή επανάσταση μέσα στην πόλη ( Πετρούπολη) υπήρχαν 790 ναοί και υπηρετούσαν 1700 ιερείς. Τα μοναστήρια ήταν 16 και ο αριθμός των μοναχών 1629. Τον Νοέμβριο του 1933 είχαν μείνει 61 ναοί και 300 ιερείς. Τα μοναστήρια είχαν κλείσει όλα. Τον Ιούνιο του1941 είχαν μείνει μέσα στην πόλη των 4.000.000 κατοίκων μόνον 8 εκκλησίες!” Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως είναι υπερβολές. Μακάρι! Ένα είναι βέβαιο: ” Όπου και να κρυφτείς ο Θεός θα σε βρεί. Ξανά και ξανά θα χτυπάει την πόρτα της καρδιάς σου και συ κάποτε, δέν μπορεί, θα θελήσεις να του ανοίξεις.Ίσως τότε καταλάβεις πόσο άργησες, πόσο γρήγορα περνάει η ζωή. Μα πάλι δεν πειράζει, η Θεία Χάρη αναπληρώνει τα ελλείποντα…” Στη συλλογή της Βιβλιοθήκης υπάρχουν βιβλία σχετικά : 1. Ανατολή: δικοί μας τόποι και άνθρωποι, Κέντρο Νεότητας Θηβών, 2. Αρχιεπίσκοπος Λουκάς Βόινο-Γιασενέτσκι:ένας άγιος ποιμένας και γιατρός χειρουργός (1877-1961),3. Η οσία Δοσιθέα του Κιέβου, 4.Ρώσοι νεομάρτυρες και ομολογητές.(2-3-4: συγγρ. αρχιμ. Νεκτάριος Αντωνόπουλος) των εκδόσεων Ακρίτας.
Στην τελευταία ταινία του Guy Ritchie αφού πιάνουν το μανιακό δολοφόνο και ειδικό του αποκρυφισμού Λόρδο Μπλάκγουντ, ο θρυλικός Σέρλοκ Χολμς και ο βοηθός του Dr. Watson, μπορούν να πουν ότι μια ακόμη επιτυχημένη υπόθεση έχει κλείσει. Όταν όμως ο Μπλάκγουντ μυστηριωδώς επιστρέφει από τον τάφο, ο άφοβος Χολμς πρέπει να ξαναρχίσει το κυνήγι. Μαζί με το βοηθό του Dr Watson πρέπει να αποκαλύψει τα στοιχεία που συνδέουν τους φόνους, τη μαύρη μαγεία και τη θανατηφόρα αγκαλιά της ξεμυαλίστρας Ιρέν Άντλερ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Robert Downey Jr και o Jude Law στο ρόλο του Dr Watson.
Ένα βιβλίο που προσπαθεί κι ανοίγει πόρτες ακόμα κι όταν φαίνονται ερμητικά κλειστές. Με τη συγγραφή του ασχολήθηκε μια ενδιαφέρουσα, ξεχωριστή θα έλεγα, ομάδα ανθρώπων. Καταθέτει ο καθένας την εμπειρία του, την άποψή του ή καταφεύγει σε μαρτυρίες και εμπειρίες άλλων, (πατέρων της εκκλησίας, ψυχολόγων, συγγραφέων).Το βιβλίο είναι από τα αγαπημένα των νέων γονέων κυρίως , χαιρόμαστε που περιέχεται στη συλλογή μας και είναι στη διάθεση του κοινού. Στη συλλογή μας υπάρχουν εκτός των άλλων, δύο ειδικές κατηγορίες με τίτλο:1 παιδικό τμήμα-γονείς και 2. Ανθρώπινες σχέσεις και είναι αλήθεια πως ο κόσμος ενδιαφέρεται πολύ . Το βιβλίο ”οικογένεια σε κρίση” είναι στην κατηγορία της κοινωνιολογίας, γιατί διαπραγματεύεται την κρίση της οικογένειας στη σημερινή κοινωνία. Η κρίση αυτή μας έχει αγγίξει όλους, όλοι έχουμε άποψη δεν έχουμε όμως όλοι κλειδιά ή έστω αντικλείδια για να προσπαθήσουμε να ανοίξουμε πόρτες. Το βιβλίο, χωρίς πρέπει και ειδικούς κανόνες , ανοίγει διόδους και παράθυρα ελπίδας.
Απολογούμαι για όσα ονειρεύτηκα
Ο Βάσος Λυσσαρίδης γεννήθηκε στα Λεύκαρα.
Πέθανε σήμερα σε ηλικία 91 ετών στο Νιου Χάμσάιρ ο διάσημος Αμερικανός νομπελίστας συγγραφέας, Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ. Συγγραφέας του κλασικού μυθιστορήματος «Ο φύλακας στη σίκαλη» The Catcher in the Rye , το οποίο δημοσιεύθηκε το 1951. Γιός ενός Εβραίου επιχειρηματία και μιας Σκωτσέζας με ιρλανδικές ρίζες μητέρας, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1911 και μεγάλωσε στο Μανχάταν.
“Αισθάνομαι ενοχή. Μετά από 80 ολόκληρα χρόνια που βρίσκομαι στη ζωή, μόλις τώρα άκουσα να γίνεται λόγος για την ωραιότερη ιστορία του κόσμου. Ήταν ίσως η πρώτη φορά που σ’ έναν πόλεμο, και μάλιστα Παγκόσμιο, οι απλοί φαντάροι κι εχθροί, παρά τις αυστηρές διαταγές και τη βούληση της πολεμόχαρης εξουσίας, έκαναν ειρήνη μεταξύ τους. Πρόκειται για την Ανακωχή των Χριστουγέννων του 1914.
Ο Παντελής Καλιότσος γεννήθηκε το 1925, στην Αθήνα. Σπούδασε στην Αθήνα, ενώ παράλληλα δούλευε σε διάφορες δουλείες. Αργότερα έφυγε μακριά από την πόλη, με σκοπό να μονάσει, αλλά δεν τα κατάφερε για περισσότερο από δύο χρόνια. Το 1943 άρχισε να γράφει θεωρώντας όπως είπε τη λογοτεχνία και την τέχνη όχι ως μέσο προβολής και καθιέρωσης, αλλά ως θεραπεία ψυχής. Έγραφε για είκοσι δύο χρόνια, χωρίς όμως να δημοσιεύσει οτιδήποτε ή να εκδώσει κάποιο βιβλίο. Το 1964 έκανε την εμφάνιση του με το μυθιστόρημα Ο μεσαίος τοίχος, το οποίο αν και ήταν χειρόγραφο, δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό “Ταχυδρόμος” . Έχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα, νουβέλες και βιβλία για παιδιά. Ακόμη εργάστηκε για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, σε παιδικά κυρίως προγράμματα. Εκτός από την Δεκεμβριανή Νύχτα έχει τιμηθεί και με το βραβείο του Διαγωνισμού Παιδικού Βιβλίου στην Κόστα Ρίκα για το έργο του Ξύλινα Σπαθιά (1997), και την ίδια χρονιά το μυθιστόρημά του για παιδιά Ένα σακί μαλλιά πήρε το Πρώτο Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 2002 το βιβλίο του Η σφεντόνα του Δαβίδ τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, το Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» και το Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Ένα χειμωνιάτικο φυτιώτικο φαγητό έιναι και το κουρκούτι. Μερικοί προτιμούν να το λένε σκορδόσαλτσα ή σκορδαλιά, όμως το κουκούτι στα περισσότερα βιβλία μαγειρικής παρουσιάζεται σαν χυλός, στον οποίο βουτάμε, όταν θέλουμε να τηγανίσουμε λαχανικά, καλαμαράκια ή κάτι άλλο. Στη Φυτιά το κουρκούτι (η κουρκούτη), είναι κυρίως πιάτο και συνοδεύεται από τηγανητό κοτόπουλο, τηγανητό τυρί, κεφτέδες ακόμη και ψάρι. (παλιά που δεν τρώγαμε τόσο συχνά κρέας και οι οικογένειες ήταν πολυμελείς, το κοτόπουλο δεν έφτανε για να χορτάσουν όλοι. Κουρκούτη όμως ήταν εύκολο να κάνει η κάθε νοικοκυρά, όσα πιάτα ήθελε με την προσθήκη άλλης μιας κουταλιάς αλεύρι). Μια συνταγή μελοκουρκούτας (γλυκού), συναντούμε στο βιβλίο της Ε. Βουτσινά: Γεύση Ελληνική: Καλούδια. Η δε σκορδαλιά περιέχεται σε πολλά βιβλία μαγειρικής, αλλά γίνεται συνήθως με πατάτες ή παλιό ψωμί και καρύδια.
Ο Κύπριος ποιητής Κυριάκος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στην Άχνα της Αμμοχώστου. Μετά την εισβολή δεν επισκέφθηκε την κατεχόμενη πατρίδα του. Λέει χαρακτηριστικά: Δεν μπορούσα να πάω στο σπίτι μου , που κάποιος μου το πήρε και το κατέχει παράνομα, να με κεράσει καφέ και να πω: Τί καλός! με κέρασε καφέ και να γίνουμε φίλοι. Για να γίνουμε φίλοι, πρέπει να παραδεχθεί, πως το κατέχει παράνομα. Στο ποίημά του: Αρχή Ινδίκτου που περιέχεται στην συλλογή : Αμμόχωστος Βασιλεύουσα, το οποίο μελοποίησε ο αξέχαστος Μάριος Τόκας, λέει: ΄Ηθελα νά’μουνα η ποντίκα του σπιτιούμου, τ’αδέσποτο σκυλί που μπαίνει στην αυλή μου κι ο άγριος γάτος που ανοίγει το ψυγείο, να βρει το ξεχασμένο του κοτόλπουλο. Και νά’μουνα το φίδι κι η τσουκνίδα, το δέντρο που ξεράθηκε, η σπασμένη πόρτα, πόθος ελίχρυσος που σκοτωμένος πέφτει να κοιμηθεί σε δίχτια της αράχνης. Ο συγγραφέας του βιβλίου: Αναμνήσεις με πολλά κουκούτσια: μαρτυρία Κυπρίου αιχμαλώτου: Χαριτωνίδης Γεώργιος επισκέφτηκε τα κατεχόμενα και ξεδιπλώνει τα συναισθήματά του στο νέο του βιβλίο: Με διαβατήριο και βίζα μιας μέρας. Αναφέρει πώς πήγε στο σπίτι του, πόσο καλά τον δέχτηκε η ”οικοδέσποινα”, πόσο δύσκολα ένοιωσε αγναντεύοντας τη θάλασσα από το μπαλκόνι του και πως δεν μπόρεσε να πιει τον κερασμένο καφέ. Να κλείσουμε, αισιόδοξα, με το ποίημα του Κώστα Μόντη: Κι αυτή η σελήνη, η ματωμένη και μισή που μας κουβαλήσατε! Αλήθεια πέστε μου μετρήσατε, πόσοι άλλοι πέρασαν απ’το νησί, πριν από εσάς πανίσχυροι κι επιφανείς, κι ούτε για δείγμα κάν , δεν έμεινε κανείς; Τα περισσότερα έργα των τριών δημιουργών περιέχονται στη συλλογή μας.
Εδώ έχουμε τη σωστή φωτογραφία σύμφωνα με τον καιρό των ημερών.Φυτειά χιονισμένη. Έτσι ένας τραχανάς φυτιώτικος ζεστός-ζεστός είναι ότι πρέπει. Για να μαγειρευτεί είναι πολύ εύκολο: Βάζουμε νερό σε μία κατσαρόλα μετρίου μεγέθους, μέχρι λίγο πιο πάνω από τη μέση. 1 κουτάλι βούτυρο, 1 κουτάλι σούπας κοφτό αλάτι,1 φλιτζάνι τσαγιού τραχανά ή και περισσότερο αν θέλουμε να γίνει πιο πηχτός. Τυρί.Βράζουμε κι ανακατεύουμε για να μην κολλήσει. Μόλις χυλώσει αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και πασπαλίζουμε με τυρί. Ο τραχανάς όμως για να είναι νόστιμος πρέπει να είναι σπιτικός και οι φυτιώτισες νοικοκυρές τον κάνουν οι ίδιες με όσο γίνεται αγνά υλικά. Η προετοιμασία αυτή γίνεται το καλοκαίρι και είναι η εξής: ΥΛΙΚΑ: 3 κιλά στάρι σκληρό, 1 ή 1/2 κιλό σιμιγδάλι χοντρό, 8 κιλά γάλα κατσικίσιο ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ: Καθαρίζουμε το σιτάρι, το πλένουμε πολύ καλά, το στεγνώνουμε καλά στον ήλιο και στο τέλος λίγο και στο φούρνο. Το άλέθουμε σε μηχανή. Κοσκινίζουμε για να φύγουν τυχόν χοντρά κομματάκια. Ανακατεύουμε το κοσκινισμένο αλεύρι με το σιμιγδάλι και τα έχουμε έτοιμα στο ταψί. Βράζουμε το γάλα σε μία μεγάλη κατσαρόλα πολύ καλά μέχρι να φουσκώσει. Ρίχνουμε σιγά-σιγά το μίγμα ανακατεύοντας συνεχώς. Όταν αποροφηθεί όλο το γάλα, αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά. Αφήνουμε 2 ώρες να κρυώσει, τον κόβουμε σε κομμάτια και τα αφήνουμε σ’ένα σεντόνι να στεγνώσει. (Σ’αυτή τη φάση τρώγεται σαν γλύκισμα). Τον κόβουμε σε όλο και μικρότερα κομμάτια ή τον τρίβουμε με τα χέρια μας. Αφήνουμε να στεγνώνει σε σκιερό μέρος. Δοκιμάζουμε αν περνάει από το κόσκινο ( χοντρό), κοσκινίζουμε και τον απλώνουμε σε καθαρά σεντόνια (τα χρησιμοποιούμε μόνο γι’αυτόν το λόγο, γιατί παίρνουν τη μυρωδιά του τραχανά). Αφήνουμε σε δωμάτιο με ανοιχτά παράθυρα να στεγνώσει. Αν τον αφήσουμε έξω πρέπει να είναι στη σκιά και να βρίσκεται κάποιος κοντά για να προσέχει τυχόν επεμβάσεις από ζωάκια κι έντομα. Σε 3-4 ημέρες είναι έτοιμος. Αν δεν στεγνώσει καλά, μουχλιάζει. Διαφορετικά κρατάει πάνω από χρόνο. Παραλλαγές συναντούμε σε πολλά μερη της Ελλάδας και σε πολλά βιβλία μαγειρικής, όπως τα εικονιζόμενα που περιέχονται στη συλλογήμας. Και φυσικά δεν είναι τα μοναδικά.
Σ’ αυτό το βιβλίο, ο Τζακ Λόντον εμπνευσμένος από τις δικές του προσωπικές εμπειρίες στην Αλάσκα, παρουσιάζει τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στον πολιτισμό και τη βιαιότητα της φύσης σ΄ένα κόσμο που χαρακτηρίζεται από τη σκληρότητα και την απληστία των ανθρώπων. Το βιβλίο περιέχει εικόνες του Philippe Munch, σχόλια από τον Phillipe Jacquin παρέχοντας μας επιπλέον πληροφορίες για τον τρόπο ζωής της εποχής. Όπως και στον Ασπροδόντη αφηγείται την ιστορία από την πλευρά των ζώων, έχοντας ως κεντρικό πρωταγωνιστή ένα σκύλο που απήχθη από το σπίτι του στο Νότο για να πουληθεί παράνομα και να σταλεί για δουλειά στην Αλάσκα. Ο τρόπος σκέψης του Μπακ, ο τρόπος που δουλεύει, οι σχέσεις των σκύλων μεταξύ τους, οι σχέσεις των σκύλων με τα αφεντικά-ανθρώπους και οι συνθήκες στις οποίες εκτυλίσσεται η ιστορία μας θυμίζουν τη σκληρή δουλειά των φτωχών εργατών και των σκλάβων κάνοντας μας να παραλληλίσουμε τον Μπακ και τα υπόλοιπα σκυλιά με ανθρώπους. Το βιβλίο, πέρα από τα μηνύματα που περιέχει αποτελεί μια συναρπαστική περιπέτεια για μικρούς και μεγάλους, η οποία έχει μεταφερθεί και στη μικρή και μεγάλη οθόνη με εξαιρετική επιτυχία.
Το Τριώδιο φέτος άνοιξε πολύ νωρίς, αφού το Πάσχα θα το γιορτάσουμε 4 Απριλίου. Είναι το πιο πρώιμο Πάσχα που ξέρω. Χθες άκουσα στο ραδιόφωνο, μια πολύ σύντομη (ούτε 2′) και περιεκτική ομιλία. Ο μητροπολίτης Κορέας Αμβρόσιος αναφέρθηκε στην παραβολή του τελώνη και του φαρισαίου.Δε μας πήγε αιώνες πίσω. Δε διηγήθηκε τη γνωστή παλαβολή, για να την αναλύσει στη συνέχεια. Αλλά πρότεινε να θεωρήσουμε τον εαυτό μας ναό και να ψάξουμε, για τον φαρισαίο και τον τελώνη που κρύβουμε όλοι μέσαμας. Να μετρήσουμε πόσες φορές νικάει ο φαρισαίος και πόσες ο τελώνης. Τόσο μικρό και σημαντικό λόγο, δεν έτυχε ν’ακούσω μέχρι τώρα σε ναό. Ίσως έχει σημασία, πως ο μητροπολίτης Αμβρόσιος, διακονεί την ιεραποστολή και εκεί προέχουν τα έργα. Ίσως είναι η ιδιοσυγκρασία του Κορέας τέτοια.Χάρηκα πάντως τον λόγο. Στη συλλογή της Βιβλιοθήκης υπάρχουν βιβλία για την περίοδο αυτή:1. Γερβάσιος Ραπτόπουλος: Μηνύματα Τριωδίου: εκδοση ορθοδοξου ιεραποστολικής αδελφότητος ” η οσία Ξένη”, 2. Γεωργίου Νικόλαος: Δοξαστάριον Τριωδίου και Πεντηκοσταρίου…:Ιγνατιάδου Σ., 3.Αρχιμ Βασιλείου: Η παραβολή του αστώτου υιού: ιερά μονή Ιβήρων, 4. dvd: η παραβολή του ασώτου υιού κ.ά.
Tελικά τι είμαστε;
O Γιώργος Πιντέρης γεννήθηκε στην Aίγυπτο και ήρθε στην Eλλάδα σε ηλικία 14 ετών. Aποφοίτησε από τη Σχολή Mωραΐτη και έφυγε στο Λονδίνο για να σπουδάσει αεροναυπηγός.
Το Έσεν της Γερμανίας, το Πετς της Νότιας Ουγγαρίας και η 
Η αφορμή για την παρουσίαση αυτού του βιβλίου, μου δόθηκε , καθώς διάβαζα, στο Ιστολόγιο της Βιβλιοθήκης , το άρθρο της αγαπητής μου Ιουλίας, στο οποίο μας ενημερώνει για την κοπή της βασιλόπιτας του Συλλόγου 
Ο Αλφόνσο Σινιορίνι γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1964. Είναι διευθυντής έκδοσης στα εβδομαδιαία περιοδικά Chi και TV sorrisi & canzoni. Παθιασμένος εραστής της όπερας και θαυμαστής της Μαρίας Κάλλας, αποφάσισε να γράψει τη μυθιστορηματική βιογραφία της μυθικής τραγουδίστριας, βασισμένος σε εκατοντάδες επιστολές της που είχε στα χέρια του. Το αποτέλεσμα είναι ένα συγκινητικό και ανθρώπινο έργο, τα δικαιώματα του οποίου έχουν πουληθεί σε 12 χώρες, ενώ ενδέχεται να γυριστεί ταινία στον κινηματογράφο με την Πενέλοπε Κρουζ στο ρόλο της Ελληνίδας ντίβας.
Ο σύλλογος καρκινοπαθών νομού Ημαθίας ” άγιος Παρθένιος”, έχει προγραμματίσει την κοπή της βασιλόπιτάς του, για την Κυριακή 24/1/2010, στις 12.30 το μεσημέρι, στο ξενοδοχείο Αιγές. Ο γνωστός σε όλους Θύμιος Γκογκίδης θα είναι παρών για να δώσει χαρά, με το τραγούδι του, σ’όλους τους παρευρισκομένους. Προβλέπεται ένα διασκεδαστικό μεσημέρι και καλό είναι και οι ”υγιείς”, να παρακολουθούν τέτοιες συνάξεις. Μόνο θα κερδίσουν και θα μάθουν, πώς αγωνίζονται κάποιοι άνθρωποι, κοντά μας και δίπλα μας και πώς ξέρουν να διασκεδάζουν επίσης, γιατί ξέρουν καλά την αξία της κάθε στιγμής. Η Βιβλιοθήκη διαθέτει εκτός από το ενδιαφέρον της για το σύλλογο, βιβλία σχετικά με τον καρκίνο, καθώς και cds και βιβλία δημοτικής μουσικής και όχι μόνο.
” Λοιπόν. εποιήσαμεν ουδέν”, ομολόγησε ο πάπας Ευγένιος ο Δ’, μόλις πληροφορήθηκε πως μεταξύ των υπογραφών εκείνων που υπέγραψαν τον ”όρο”, για την ένωση των εκκλησιών, δεν υπήρχε η υπήρχε η υπογραφή του επισκόπου Εφέσου Μάρκου του Ευγενικού. Η σύνοδος Φεράρας-Φλωρεντίας (1438-39), δεν ίσχυσε ποτέ και ονομάστηκε ψευδοσύνοδος, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφεία αναγκάστηκε να υπογράψει. Η ορθόδοξη εκκλησία που σήμερα (19 Ιανουαρίου) τιμά τη μνήμη του και ο πιστός λαός της, τον Εφέσου υποδέχτηκαν ως άγιο, υπερασπιστή και ομολογητή της γνησίας πίστεως. Στο εικονιζόμενο βιβλίο του Ν. Π. Βασιλειάδη: άγιος Μάρκος ο Ευγενικός και η ένωση των εκκλησιών, μπορεί κανείς να δει και να μάθει πολλά για το θέμα. Επίσης μια εκπομπή μισής ώρας με τον καθηγητή Αντώνη Παναγιώτου, κάθε Τρίτη, στο ραδιοφωνικό σταθμό της εκλησίας της Ελλάδος, διαπραγματεύεται το ίδιο θέμα. Βιβλία σχετικά που μπορεί να βρει κανείς στη Βιβλιοθήκη είναι:1. Σπυρίδων Μπιλαλής: Ορθοδοξία και παπισμός τ. 1ος:Η κριτική του παπισμού, τ.2ος: η ένωσις των εκκλησιών,2. Αθανάσιος ο Πάριος: Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και ο Αντίπαπας:βίος αξιοθαύμαστος: εκδ. ορθόδοξος κυψέλη, 3. Ο παπισμός και η ουνία, 4. Αρχιμ. Γεώργιος:Ορθοδοξία και ουμανισμός: ορθοδοξία και παπισμός: εκδ.Ι.Μ οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, 5. Ζήσης Θεόδωρος: Ουνία: η καταδίκη της: εκδ. Βρυέννιος, 6. Μεταλληνός Γεώργιος: Ουνία: πρόσωπο και προσωπείο: εκδ. Αποστολική Διακονία, 7. Ανδρέας Θεοδώρου: Η ιστορία των δογμάτων.
Ο Rob Marshall μετά το Σικάγο σκηνοθετεί το πολυαναμενόμενο Nine. Ένα εκπληκτικό μιούζικαλ εμπνευσμένο από το αυτοβιογραφικό 81/2 του Fellini. Ο θεατής δεν νιώθει ότι κουράζεται ούτε για μια στιγμή καθώς η ιστορία δένει αρμονικά με το χορό και το τραγούδι Η ταινία αφορά τη ζωή του διάσημου, αλαζόνα, εγωκεντρικού σκηνοθέτη Guido Contini (Daniel Day-Lewis) ο οποίος παλεύει να βρει νόημα, σκοπό στη ζωή του καθώς και ένα σενάριο για την τελευταία του ταινία. Με μια μόνο εβδομάδα να έχει απομείνει πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, απεγνωσμένα ψάχνει για απαντήσεις και έμπνευση από τη τη σύζυγό του, την ερωμένη του, τη μούσα του και τη μητέρα του. Καθώς το χαοτικό του επάγγελμα σταθερά καταστρέφει την προσωπική του ζωή, Ο Guido πρέπει να βρει ισσοροπία ανάμεσα στη δημιουργία της τέχνης και στον πειρασμό να υποκύψει στις ψυχαναγκαστικές απαιτήσεις του.
. Σήμερα η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Μεγάλου Αθανασίου, πατριάρχου Αλεξανδρείας. Έτσι στη Φυτειά γίνεται κάθε χρόνο πανηγυρική Θεία Λειτουργία και ακολουθεί, παραδοσιακό τραπέζι με κατσίκι στιφάδο. Η συνήθεια είναι παλιά και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το ίδιο συμβαίνει και με το διπλανό χωριό, το Αρκοχώρι Νάουσας. Για να τιμήσουν τον άγιο όμως (χωρίς να δημιουργήσουν πρόβλημα στους φυτιώτες κι επί πλέον τις εργάσιμες μέρες επειδή οι Ναουσαίοι δούλευαν στα εργοτσάσια της πόλης ), γιόρταζαν και συνεχίζουν να γιορτάζουν την Κυριακή που είναι κοντα στη μνήμη του. Στη Φυτειά υπάρχει παλιός ναός με εξαιρετικές τοιχογραφίες και νεώτερος μεγαλύτερος, επίσης στον ίδιο χώρο. Στη σελίδα: picasaweb.google.gr/fyteia, απ’όπου και οι φωτογραφίες, μπορεί όποιος θέλει να δει και άλλες. Στη Βιβλιοθήκη , σχετικά με τον άγιο Αθανάσιο υπάρχουν τα βιβλία: 1. Άγιος Αθανάσιος Σφηνίτσης: εκδ.της ιεράς μονής, 2. Άπαντα Μεγάλου Αθανασίου: σειρά: άπαντα των αγίων πατέρων: εκδόσεις ωφελίμου βιβλίου (10 τόμοι),3. τόμος εόρτιος: χιλιοστής εξηκοσιοστής επετείου Μ. Αθανασίου (373-1973): εκδ. Α.Π.Θ.
To “Crude” είναι η ιστορία του μαύρου χρυσού που επισκίασε το βασίλειο του Κάρβουνου, υπήρξε ο νικητής του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, βοήθησε τη Δύση να περάσει από τη βιομηχανική επανάσταση στην Εποχή του Πλαστικού και, τέλος, μοίρασε τα έθνη της Γης σε τρία στρατόπεδα: στους ισχυρούς, στους ανίσχυρους και στους διψασμένους για δύναμη.
Η Sonia Shah γεννήθηκε το 1969 στη Νέα Υόρκη από οικογένεια Ινδών γιατρών. Σπούδασε δημοσιογραφία, φιλοσοφία και νευρολογία στο Oberlin College. Έχει αρθρογραφήσει με επιτυχία σε δεκάδες εφημερίδες και περιοδικά, όπως The Washington Post, The Boston Globe, New Scientist, The Nation, Salon και Orion, γράφοντας γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και γύρω από θέματα πολιτικού και ιατρικού προσανατολισμού. Ως κεντρική ομιλήτρια σε πολιτικά συνέδρια, έχει δώσει διαλέξεις σε πανεπιστήμια και κολέγια, όπως το Columbia’s Earth Institute, το MIT, το Harvard, κ.ά.
“Μια συνάντηση παλιών φίλων, σε μια μικρή πόλη της Βόρειας Ελλάδας.Ο Έλληνας Χρυσικός, ο Σέρβος Ζούριτς, ο Βούλγαρος Στογιάνοφ, ο Μίρτσεφσκι από την «Ξερεισποιά», ο Μπίρι από την Αλβανία, η Λουπέσκου από τη Ρουμανία και ο Οζγκιουντέν από την Τουρκία. Και η μυστηριώδης Νίνα Ντάνεβα με την αδηφάγα γοητεία.Ένας ξεχασμένος «ματωμένος μακεδονικός γάμος».Ένας σύγχρονος λογοτεχνικός διαγωνισμός για ένα βαλκανικό βραβείο…” Ο Δημοσθένης Κούρτοβικ θα είναι μαζί μας τη Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010 στις 7 το απόγευμα στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Βέροιας για να παρουσιάσει το βιβλίο του “Τι ζητούν οι βάρβαροι”. Μαζί του θα είναι και ο ποιητής και φιλόλογος Αντώνης Κάλφας ο οποίος θα μιλήσει για το βιβλίο.Η εκδήλωση διοργανώνεται σε συνεργασία με την Ένωση Καθηγητών Αγγλικής Δημόσιας Εκπαίδευσης Ημαθίας.Μετά την παρουσίαση θα προβληθεί το βραβευμένο ντοκυμαντέρ της βουλγάρας Adela Peeva «Τίνος είναι αυτό το τραγούδι» Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα και υπάρχει στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας. Επίσης στη Βιβλιοθήκη υπάρχουν ενδεικτικά τα εξής βιβλία του Κούρτοβικ:1. Το ελληνικό φθινόπωρο της Έβα Ανίτα Μπένγκτσον Εκδ. Εστία 1987.2. Η νοσταλγία των δράκων Εκδ. Εστία 2000.3. Η σκόνη του γαλαξία Εκδ. Εστία 1991.4. Δοκίμια για την τέχνη Εκδ. Κάλβος 1978 5. Έλληνες μεταπολεμικοί συγγραφείς ένας κριτικός οδηγός Εκδ. Πατάκης 1995 
Η Μάρω Βαμβουνάκη είναι η αγαπημένη πολλών αναγνωστών. Λατρεμένη κάποιων. Η πορεία και η συμβολή της στην ελληνική λογοτεχνία γνωστή στους περισσότερους. Τα πρόσφατα μυθιστορήματά της δεν τα συναντάς εύκολα στο ράφι. Είναι μονίμως δανεισμένα. Τελευταία έχει δική της εκπομπή στο ραδιόφωνο , στο σταθμό της εκκλησίας της Ελλάδος, με τίτλο: σελίδες του κόσμου και της ψυχής: μια ραδιοφωνική βιβλιοθήκη, όπου διαβάζει έργα κλασσικών συγγραφέων κυρίως. Με τη βελουδένια φωνή της μας ταξιδεύει στο μαγικό κόσμο της λογοτεχνίας, κάθε Παρασκευή βράδυ. Μέχρι στιγμής απολαύσαμε Θεόδωρο Ντοστογιέφσκι, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Αντουάν ντε Εξυπερύ. Περιμένουμε τη συνέχεια. Στη συλλογή μας υπάρχουν όλοι οι τίτλοι των βιβλίων της Μάρως Βαμβουνάκη, σε πλλαπλά αντίτυπα.
Γιάννης Ρίτσος - H σονάτα του σεληνόφωτος
Το μοναστήρι του αββά Θεοδοσίου του κοινοβιάρχου, στην αγία γη, ήταν πάντα ένα από τα αγαπημένα μου. Ο χώρος όλος, η περιοχή , δεν ξέρω όλα μου άρεσαν.’Ισως γιατί το προσκύνημα γίνεται την ίδια μέρα με αυτό στο μοναστήρι του αγίου Σάββα το οποίο είναι άβατο. Έτσι οι γυναίκες περιμέναμε στην αυλή για να έλθει κάποιος μοναχός, να μας μιλήσει για τον άγιο και την περιοχή και να βγάλει άγια λείψανα να προσκυνήσουμε και να παρηγορηθούμε κι εμείς λίγο για το άβατο. Όταν λοιπόν, επιστρέφοντας περνούσαμε από τη μονή του αββά Θεοδοσίου, χαιρόμουνα πολύ επειδή είχαμε την δυνατότητα, να έπισκεφτούμε όλους τους χώρους και να δροσιστούμε στον ίσκιο κάποιου δέντρου, που στον άγια Σάββα δεν υπάρχει. Στις 11 Ιανουαρίου 1999 ημέρα μνήμης του αγίου, αναχώρησε και η μητέρα μου για την αληθινή ζωή. ‘Ετσι ο αββάς Θεοδόσιος μου έγινε ακόμα πιο οικείος. Ας έχουμε την ευχή του και ας είναι αιωνία η μνήμη της μανούλας μου. Στη Βιβλιοθήκη υπάρχει βιβλίο για τη ζωή του αγίου: Ιωσήφ Αγαπητού : ο γαλήνιος ποιμένας: ο άγιος Θεοδόσιος ο κοινοβιάρχης: εκδ. καρδιάς.
Στις 25 Μαϊου 2009 έγινε, στη Βιβλιοθήκη της Βέροιας, η παρουσίαση του βιβλίου ”Θολός βυθός”, του Γιάννη Ατζακά. Το βιβλίο πήρε το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος 2009. Ομολογώ πως δεν ξέρω ποια είναι η διαδικασία βράβευσης ενός βιβλίου, μ’αρέσει όμως που είναι άλλο ένα βιβλίο που μετά την παρουσίασή του στη Βιβλιοθήκη μας, απέσπασε βραβείο.Το βιβλίο πραγματεύεται τη ζωή των παιδιών στις παιδουπόλεις, με επίκεντρο την παιδόπολη της ” Καλής Παναγιάς” στη Βέροια, όπου πέρασε κάποια χρόνια της ζωής του ο συγγραφέας. Υπήρξαν και υπάρχουν διαφωνίες για το πώς παρουσιάζεται το θέμα των παιδουπόλεων. Δεν διάβασα ακόμη το βιβλίο για να έχω προσωπική άποψη. Είναι σημαντικό όμως που ο Γιάννης Ατζακάς μεταφέρει την προσωπική του μαρτυρία και τα δικά του βιώματα. Δεν καταγράφει μαρτυρίες άλλων. Κι αυτό κάνει το βιβλίο σημαντικό, είτε συμφωνούμε, είτε διαφωνούμε.
Καλή κι ευλογημένη χρονιά σε όλους.
Κορέα: Sol-Nal είναι το όνομα του Κορεάτικου νέου έτους. Οι άνθρωποι φορούν καινούρια ρούχα τη Πρωτοχρονιά για να συμβολίσουν μια νέα αρχή. Οι οικογένειες μαζεύονται και οι νέοι άνθρωποι υποκλίνονται στους μεγαλύτερους καθώς τους εύχονται καλή υγεία και ευτυχία για τη χρονιά που ακολουθεί. Έπειτα, οι μεγαλύτεροι συχνά δίνουν χρήματα ή δώρα στους νεότερους. Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, οι άνθρωποι τρώνε ένα μπολ με μια ριζόσουπα, η οποία παραδοσιακά πιστεύεται ότι φέρνει μακροζωία.
Τα σχολεία από σήμερα είναι κλειστά, για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Ευκαιρία για τα παιδιά, να διαβάσουν με άνεση ένα εξωσχολικό βιβλίο. Εκτός από τις εκδηλώσεις της Βιβλιοθήκης, που θέλει να παρακολουθήσει κάποιο παιδί, ένα βιβλίο είναι πάντα κάτι ξεχωριστό. Προτείνουμε, λοιπόν, νέες εκδόσεις κλασσικών συγγραφέων. Κάποια περιπέτεια για τα αγόρια και κάτι πιο συναισθηματικό για τα κορίτσια. Φυσικά δεν είναι η μόνη πρόταση. Στη συλλογή μας περιέχονται πάρα πολλά έργα κλασσικών αλλά και σύγχρονων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, για όλες τις προτιμήσεις. Καλό διάβασμα και καλά Χριστούγεννα. Με πιο πολλή αγάπη και πιο λίγο εγωισμό. Αυτό ισχύει για όλους μας. Καλές και δημιουργικές διακοπές.
Το κρασί και η ελιά είναι τα ευλογημένα προϊόντα που συναντούμε στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη. Ο Χριστός, στον Μυστικό Δείπνο, χρησιμοποίησε το κρασί και στη θεία λειτουργία, ο ιερέας το χρησιμοποιεί, για την τέλεση της θείας ευχαριστίας. Αλλά και στον αρχαίο κόσμο συναντούμε το κρασί αφού στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε και θεός της αμπέλου, ο γνωστός Διόνυσος. Το κρασί δεν χρησιμοποιείται μόνο σαν ποτό αλλά και στη μαγειρική. ”Από το ποτήρι στο πιάτο κι από το πιάτο στο ποτήρι, οι λεπτές ισορροπίες γεύσεων που πότε αντιμάχονται και πότε συνεργάζονται κάνουν το παιχνίδι συναρπαστικό.Η χρήση του κρασιού στη μαγειρική είναι πανάρχαια κι αυτό όχι τυχαία, αφού το κρασί μπορεί να προσθέσει πολλά στη μαγειρική.”
Η πόλη της Βέροιας υποδέχεται σήμερα 22 Δεκεμβρίου 2009 την εικόνα της Παναγίας της Βηθλεεμιτίσσης. Η υποδοχή θα γίνει το απόγευμα στις 5.00 στο μοναστήρι της 
Με επιτυχία στέφθηκε για μια ακόμη φορά η Χριστουγεννιάτικη συναυλία που δόθηκε από τη Μικτή Χορωδία ΚΕΠΑ Βέροιας στη Χώρο Τεχνών της πόλης μας το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου. Το πρόγραμμα της φετινής Χριστουγεννιάτικης συναυλίας συμπεριλάμβανε αυτή τη φορά, εκτός από κλασσικά έργα της χορωδίας της Μικτής Χορωδίας ΚΕΠΑ Βέροιας και κάτι διαφορετικό. Πρόκειται για το έργο German Mass, D. 872. με το οποίο η Μικτή Χορωδία ΚΕΠΑ Βέροιας έκανε ένα άλμα προς τα εμπρός, αφού ερμήνευσε για πρώτη φορά στην Ημαθία ένα ολόκληρο κλασσικό έργο. Η Γερμανική Λειτουργία είναι ένα από τα τελευταία θρησκευτικά έργα του Franz Schubert και αποδόθηκε από την χορωδία μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα. Στο πιάνο συνόδευσε η Βαλεντίνη Φωκά και διεύθυνε η Δήμητρα Ζησέκα. Επίσης, τη συναυλία άνοιξε η Μικτή Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Κατερίνης η οποία ερμήνευσε αποσπάσματα από τα έργα: Ορατόριο «Χριστός» του Mendelson, «Δημιουργία» του Haydn, «Μεσσίας» του Handel, «Χριστουγεννιάτικο Τετράπτυχο» του Strommen, «Δόξα Θεώ» του Adam και το Επεσκέψατο ημάς του Καζάκογλου.
Με έθιμα παλιά και συνήθειες που έχουν τις ρίζες τους βαθιά πίσω στο χρόνο, σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας γιορτάζονται τα Χριστούγεννα και η πρώτη μέρα του νέου χρόνου. Με μια απλή έρευνα στο Internet μπορεί να βρει κανείς έθιμα από όλες τις γωνιές τις Ελλάδας. Κάποια είναι πολύ γνωστά σε όλους μας, άλλα λιγότερο γνωστά, όμως όλα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Διαβάζοντάς τα πολλές φορές μας κάνουν να αναρωτιόμαστε γιατί να έχουμε ξεφύγει τόσο από τα παραδοσιακά δρώμενα και τον παλιό τρόπο εορτασμού αυτών των ημερών; .
συλλογή της βιβλιοθήκης εκτός από τα πάρα πολλά διηγήματα,σύγχρονων συγγραφέων, για τα Χριστούγεννα, υπάρχουν και συλλογές διηγημάτων κλασσικών Ελλήνων και ξένων. Έτσι όποιος θέλει να θυμηθεί, να πληροφορηθεί, να μάθει μπορεί να διαβάσει κάτι από τα παρακάτω: 1. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Τα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα: με τα πρωτοτυπα κείμενα σε μεταφορά σε απλούστερη γλώσσα για παιδιά και νέους:εκδόσεις Άγκυρα, 2. Τα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα: εκδόσεις Εστία, για μεγάλους, 3. τα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα: εκδ.Άγκυρα για παιδιά 8-12 ετών, 4. Χριστουγεννιάτικα διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων: εκδ. Gutenberg, 5. Των Χριστουγέννων διηγήματα απ’όλο τον κόσμο: εκδ. Εστία, 6. Σακελλαρίου Χάρης Ν.: εκδ.Καστανιώτη, 7. Γρηγοριάδου-Σουρέλη Γαλάτεια, Μάνος Κοντολέων: Ελληνικά διηγήματα Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς- Φώτων: εκδ. Πατάκης,8. Τροπαιάτης Άλκης: Χριστουγεννιάτικα-Πρωτοχρονιάτικα Πασχαλιάτικα διηγήματα: εκδ. Ατλαντίς. Ήδη στη Βιβλιοθήκη έγινε μία εκδήλωση με τίτλο : τα Χριστούγεννα του τεμπέλη του Α.Παπαδιαμάντη. Αυτό είναι πολύ παρήγορο στους καιρούς μας, γιατί ακόμα ο ”άγιος των γραμμάτων”, είναι επίκαιρος και μιλάει στις καρδιές μας.
Ο επίσκοπος πρώην Ερζεγοβίνης κ. Αθανάσιος Γιέφτιτς, μετά από χρόνια και πάλι στη Βέροια. Είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος και ποιμένας. Για μένα πολύ αγαπητός. Με ξάφνιασε η απλότητά του (όταν τον είδα για πρώτη φορά), η αμεσότητά του και τα άριστα ελληνικά του. Όταν μιλά δεν καταλαβαίνεις πως δεν είναι Έλληνας, αλλά Σέρβος.Και κυρίως δεν μοιάζει με Δεσπότη, αλλά με μοναχό. Συνέβη σε αρχιερατική θεία λειτουργία να έρθει στο ναό, να καθίσει σε κάποιο στασίδι και να μη καταλάβει κανείς πως πρόκειται για επίσκοπο, αν δεν το επεσήμαινε κάποιος που τον γνώριζε. Ο π. Αθανάσιος Γιέφτιτς, λοιπόν, τιμά σήμερα το συνέδριο που διοργάνωσε η Μητρόπολη Βεροίας με θέμα: Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: 650 έτη από την κοίμησή του. Το συνέδριο κοσμούν με την παρουσία τους, σημαντικοί ομιλητές. Ο π. Αθανάσιος Γιέφτιτς θα πάρει μέρος στην Γ’ Συνεδρία, στις 17:20-18:00, με θέμα: ” Η σερβική μετάφραση της Ομολογίας Πίστεως και άλλων έργων του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά έτι ζώντος” Στη συλλογή της Βιβλιοθήκης υπάρχει το βιβλίο του π. Αθανασίου Γιέφτιτς: Χριστός: η χώρα των ζώντων: εκδόσεις Ίνδικτος. Υπάρχουν επίσης αρκετά βιβλία για τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά: 1 Αθανάσιος ο Πάριος: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και ο αντίπαπας: βίος αξιοθαύμαστος: εκδ. ορθόδοξος κυψέλη, 2. Χρήστου Παναγιώτης Κ: Ο κήρυξ της χάριτος και του φωτός: ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης: Ιερά μονή αγίου Γρηγορίου Παλαμά Κουφαλίων Θεσσαλονίκης,3. Κουτσούρης Δημήτριος: Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: σπουδή του βίου και του έργου του: εκδ. Γρηγόρη, 4. Meyendorff Jean: Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και η Ορθόδοξη μυστική παράδοση: εκδ. Ακρίτας, 5. Τσάμης Δημήτριος Γ.: Φιλοθέου Κων/πόλεως λόγος εις άγιος Γρηγόριον Παλαμάν Αρχιεπίσκοπον Θεσ/νίκης: εκδ. Α.Π.Θ., 6. Τερέζης Χρήστος: Γρηγόριος Παλαμάς μεθοδολογικά η θεωρία περί ”ενώσεων-διακρίσεων”: εκδ.Ίνδικτος, 7. Ζήσης Θεόδωρος: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, 8. Γρηγόριος Παλαμάς: Ρωμαίοι ή Ρωμηοί πατέρες της εκκλησίας: υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων τριάς: εκδ. Πουρνάρα και το εκκλησιαστικό περιοδικό Γρηγόριος ο Παλαμάς από το 1918 έως 1983.
Είναι παραμονή Χριστουγέννων. Τα παιδιά έγιναν χιονούλες… Στην αρχή οι χιονούλες πέφτουν σιγά σιγά. Ύστερα το χιόνι γίνεται πιο δυνατό. Σε λίγο οι χιονούλες τρελαίνονται από τον πολύ αέρα. Οι άνθρωποι βγήκαν βόλτα στην χιονισμένη πόλη. Συναντάνε τους φίλους τους και λένε “Χρόνια Πολλά”. Στην αγορά είναι και τα παιδιά που παίζουν κάλαντα. “Καλήν ημέρα άρχοντες…. “ Τα ψώνια τέλειωσαν. Πάμε σπίτι, ανοίγουμε τις κούτες, στολίζουμε το δέντρο.Το βράδυ έρχονται οι συγγενείς. Όλοι μαζί γύρω από το δέντρο τραγουδάμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Τρώμε γλυκίσματα. Όμως κάποιος κάτι ξέχασε. Πάει στη γωνιά και γράφει το γράμμα του στον Αι Βασίλη……. Άραγε θα ΄ρθει; Όλοι τον περιμένουν… Κάπως έτσι χθες το πρωί , 17 Δεκεμβρίου , στα μαγικά κουτιά της Βιβλιοθήκης, τα παιδιά του 1ου Νηπιαγωγείου μας έδωσαν μέσα από το θεατρικό παιχνίδι μια νότα χριστουγεννιάτικη. Μέσα από την περιγραφή των εικόνων,τη “διήγηση” τους, το παιχνίδι και την μαγευτική μελωδία του Τσαϊκόφσκι, μεταφερθήκαμε -μαζί παιδιά και όσοι τα παρακολουθήσαμε - με τη φαντασία μας στην παραμονή των Χριστουγέννων!! Γίναμε για λίγο παιδιά και περιμένουμε κι εμείς τον Αι Βασίλη….
Μένουμε πάντα παιδιά! Αυτός ήταν ο τίτλος της μουσικής παράστασης , αφιερωμένης στον μουσικοσυνθέτη Μίμη Πλέσσα , που παρακολούθησα πριν μερικές μέρες. Την εκδήλωση διοργάνωσε ο φιλανθρωπικός μη κερδοσκοπικός σύλλογος φίλων Κέντρου Μέριμνας Ατόμων Ειδικών Δεξιοτήτων Βέροιας σε συνδιοργάνωση με την Πνευματική και Ολυμπιακή Στέγη «Δημητρίου Βικέλα» του Δήμου Βέροιας και με τη στήριξη της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ημαθίας, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας μέρας ΑμΕΑ. Στην εκδήλωση συμμετείχε ο ίδιος ο Μίμης Πλέσσας, ενώ τραγούδησαν οι Γιώργος Μπελίρης, παρουσιαστής της εκπομπής «Έκτη αίσθηση» της ΕΤ3, η παρουσιάστρια Νάντια Μπουλέ, η ηθοποιός Μαρία Κόμη – Παπαγιαννάκη, η Ελένη Αναγνώστου, ο Γιώργος Καραπαναγιωτίδης και ο Κώστας Τσαχουρίδης. Τη βραδιά εμπλούτισαν με χορευτικά τα Παιδιά του Κέντρου Μέριμνας καθώς και το τμήμα Χορού της ΚΕΠΑ, με επιβλέπουσα την Μαίρη Παπαδοπούλου. Εκείνο που θα μου μείνει από εκείνη τη βραδιά - πέρα από τις εξαιρετικές ερμηνείες των τραγουδιών που ακούστηκαν- είναι η χαρά , το πάθος, η ζωντάνια των παιδιών που συμμετείχαν. Αυτών των παιδιών που γνωρίζουν καλύτερα απ’ τον καθένα μας πως η μουσική είναι ένα υπέροχο ταξίδι στο όνειρο. Το όνειρο ενός κόσμου πιο όμορφου και πιο ανθρώπινου , σαν εκείνον που βλέπουμε όταν κοιτάζουμε μέσα απ’ τα δικά τους μάτια. 
